Rétt kona á réttum tíma

Nú er lag ágætu VR-félagar! Það eru kosningar í stéttarfélaginu okkar. Við eigum þess kost þessa dagana að leggja atkvæði okkar á vogarskálarnar og þar með hafa áhrif á hver leiðir kjarabaráttu okkar næstu árin. Það er mitt mat að sitjandi formaður sé ekki sá leiðtogi sem VR þarf á að halda.

Hvers vegna? spyr einhver. Fram undan eru erfiðir kjarasamningar og margt sem taka þarf á til að félagsmenn VR geti lifað mannsæmandi lífi. Þetta þrjátíu þúsund manna félag er skipað fólki sem vinnur ólík störf á ólíkum vinnustöðum. Þar koma upp mismunandi þarfir og sjónarmið sem nauðsynlegt er að sætta. VR þarf að sinna þörfum allra þessara hópa og bjóða upp á þjónustu sem hæfir hverjum og einum. Það þarf að berjast fyrir félagsmenn sína af afli og atorku, veita persónulega þjónustu og síðast en ekki síst hlusta og greina hvað það er sem brennur helst á fólkinu hverju sinni.

Sá órói sem hefur einkennt skrifstofu félagsins að undanförnu vekur áleitnar spurningar í mínum huga. Nokkrum starfsmönnum hefur verið sagt upp en mun fleiri hafa þó sjálfir sagt upp störfum og hrökklast burt frá félaginu eftir áralanga þjónustu í þágu félagsins. Það vekur furðu mína að fólk sem var ánægt í starfi og hafði árum saman unnið gott starf fyrir félagsmenn skuli nú kjósa að ganga á dyr og taka með sér ómetanlega þekkingu á högum og þörfum félagsmanna. Einnig finnst mér margt í háttalagi formanns benda til þess að hann setji sjálfan sig í öndvegi en ekki hag félagsins. Ekki eykur það trúverðugleika hans því formaður VR á að vera í senn baráttujaxl og sameiningartákn.

Sterk kona með báða fætur á jörðinni

VR þarfnast sterks leiðtoga með báða fætur á jörðinni sem hefur háð lífsbaráttuna á þann hátt sem flestir félagsmanna VR hafa gert. Það vill svo til að Ólafía B. Rafnsdóttir, sem nú býður sig fram á móti sitjandi formanni, er einmitt manneskja af þessu tagi.

Kona sem hefur gríðarmikla reynslu af vinnumarkaði, m.a. margsinnis sem kosningastjóri og sem starfsmannastjóri 365 miðla um árabil auk þess að hafa sótt sér menntun á sviði mannauðs- og verkefnastjórnunar, sem að mínu mati kemur sér afar vel fyrir formann stéttarfélags. Þar að auki er hún vel kunnug VR, starfaði þar á árum áður við ýmis störf. Þá hefur hún verið virk í félagsmálum gegnum tíðina, t.d. sinnt jafnréttismálum ötullega. Þarna er því enginn nýgræðingur á ferð.

Kjósum Ólafíu til formanns VR!