Horfinn Silfursjóður! 16. janúar 2012 07:00 Öllum er væntanlega enn í fersku minni frábær árangur íslenska landsliðsins í handknattleik á Ólympíuleikunum í Peking árið 2008. Þar vann íslenska liðið til silfurverðlauna og varð þar með fyrst liða á Íslandi til að vinna til verðlauna í hópíþróttum á Ólympíuleikum. Í kjölfar frábærs árangurs og glæsilegrar móttöku tugþúsunda Íslendinga í miðbæ Reykjavíkur á hetjum okkar var stofnaður sjóður á vegum Reykjavíkurborgar sem fékk það sjálfsagða heiti, Silfursjóður Reykjavíkurborgar. Hanna Birna Kristjánsdóttir sem þá var borgarstjóri tilkynnti að framlagið í Silfursjóðinn yrði 20 milljónir króna. Markmiðið með stofnun sjóðsins var að gera ungmennum kleift að kynnast handboltaíþróttinni fram að Ólympíuleikunum í Lundúnum 2012 meðal annars með því að hvetja reykvísk börn til handknattleiksiðkunar og almennrar íþróttaiðkunar. Einnig að miðla hugmyndafræði íslenska karlalandsliðsins í handknattleik og styrkja yngri landslið Íslands í sömu grein. Veita átti framlag úr sjóðnum, fimm milljónir króna á ári þangað til og yrði fyrirliði liðsins, Ólafur Stefánsson, verndari sjóðsins. Íþróttafélög, skólar o.fl. í Reykjavík áttu síðan að geta sótt um fjármagn úr sjóðnum árlega. Fyrstu tvö árin var veitt fé úr sjóðnum en þegar aðilar tengdir handknattleik hugðust sækja um í sjóðinn þriðja árið af fjórum var hann horfinn! Sjóðurinn hefur verið lagður niður eða réttara sagt sameinaður öðrum tveimur sjóðum, Forvarna- og framfarasjóði Reykjavíkurborgar og Forvarnasjóði Reykjavíkurborgar, í einn nýjan sjóð: Forvarnasjóð Reykjavíkur. Þrátt fyrir göfug markmið í forvarnamálum Reykjavíkur og eflingu félagsauðs í úthlutunarreglum hins nýstofnaða sjóðs er þar engu að síður ekkert að finna sem samsvarar þeim úthlutunarreglum sem Silfursjóðurinn laut né nokkuð sem gerir sjóðnum kleift að uppfylla þær skyldur sem Silfursjóðurinn hafði. Hinn nýstofnaði sjóður getur því ekki úthlutað fjármagni til handknattleikshreyfingarinnar enda kom það á daginn að þegar Forvarnasjóðurinn úthlutaði sinni fyrstu úthlutun í lok síðasta árs var öllum umsóknum í sjóðinn tengdum handknattleik hafnað. Merkilegt það. Enn merkilegra er, að þegar borgarstjóri með erindisbréfi sínu í byrjun árs 2011 skipaði starfshóp sem hafði það hlutverk að yfirfara reglur um forvarna- og framfarasjóði Reykjavíkurborgar var ekkert í því erindisbréfi sem kvað á um að Silfursjóðurinn ætti að vera með. Samt sem áður var tekin sú ákvörðun að sameina Silfursjóðinn, sem í voru tíu milljónir, við tvo forvarnasjóði án nokkurra skýringa né án nokkurs samráðs við handknattleiksforystuna í landinu. En merkilegast er þó, að ráðstöfunarfé hins nýstofnaða Forvarnasjóðs Reykjavíkur er nákvæmlega tíu milljónir! Tíu milljónir sem eftir voru í Silfursjóðnum, sjóðnum sem í dag er horfinn og var ætlaður til eflingar handknattleiks í kjölfar frábærs árangurs á Ólympíuleikunum í Peking. Tíu milljónir sem að óbreyttu handknattleiksíþróttin fær aldrei að njóta eins og til stóð. Það er með ólíkindum hvernig þessi sjóður hefur verið afgreiddur með einu pennastriki af núverandi meirihluta Besta flokks og Samfylkingar. Jón Gnarr og Dagur ættu að vera menn að meiri og standa við þau loforð sem stofnun Silfursjóðsins gaf fyrirheit um. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Mest lesið Ég kann að skipta um bleyju og ætti því að fá starfsleyfi sem leikskólakennari Rakel Linda Kristjánsdóttir Skoðun Ofbeldislýður í sauðagæru Huginn Þór Grétarsson Skoðun Ég ætlaði mér aldrei að verða leikskólakennari Ásta Möller Sívertsen Skoðun ASÍ er látið niðurgreiða laun formanns VR Sólveig Anna Jónsdóttir Skoðun Ég er ekki torfkofamatur Rakel Hinriksdóttir Skoðun Aðför að einkabílnum hættir? Guðmundur Ingi Þóroddsson Skoðun Íslenska sem annað mál í Ísafjarðarbæ – spurningar til allra frambjóðanda til sveitastjórnarkosninga vorið 2026 Ólafur Guðsteinn Kristjánsson Skoðun Hvert stefnir Bláskógabyggð? Valdís María Smáradóttir Skoðun Látum fiskhjallana standa Hrafn Ægir Bergsson Skoðun Blár, rauður, gulur og C+ Jón Pétur Zimsen Skoðun Skoðun Skoðun Ísland á krossgötum: Er kominn tími til að velja öryggi fram yfir óvissu? Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Ég ætlaði mér aldrei að verða leikskólakennari Ásta Möller Sívertsen skrifar Skoðun Öryggi í skipulagi – nauðsynleg uppfærsla Böðvar Tómasson skrifar Skoðun Við þurfum að geta tekið samtalið því orð eru til alls fyrst og athafnir næsta skrefið Ásta Þórdís Skjalddal Guðjónsdóttir. skrifar Skoðun Látum fiskhjallana standa Hrafn Ægir Bergsson skrifar Skoðun Frá orðum til aðgerða – Málefni fatlaðs fólks í Hafnarfirði Linda Hrönn Bakkmann Þórisdóttir skrifar Skoðun Hættum að tala um sameiningu! Liv Aase Skarstad skrifar Skoðun Borgarlínublekkingar Sjálfstæðisflokksins í Kópavogi Einar Jóhannes Guðnason skrifar Skoðun Íslenska sem annað mál í Ísafjarðarbæ – spurningar til allra frambjóðanda til sveitastjórnarkosninga vorið 2026 Ólafur Guðsteinn Kristjánsson skrifar Skoðun Aukum nærþjónustu í Urriðaholti Vilmar Pétursson skrifar Skoðun Ég er ekki torfkofamatur Rakel Hinriksdóttir skrifar Skoðun Aðför að einkabílnum hættir? Guðmundur Ingi Þóroddsson skrifar Skoðun Ég kann að skipta um bleyju og ætti því að fá starfsleyfi sem leikskólakennari Rakel Linda Kristjánsdóttir skrifar Skoðun Heimur án höggdeyfis Gunnar Salvarsson skrifar Skoðun Börnin í fyrsta sæti Regína Ásvaldsdóttir skrifar Skoðun Setjum lakk á litlaputta og segjum um leið ÉG LOFA Hallgrímur Helgason skrifar Skoðun Sumarið kemur alltaf á óvart í Kópavogi Hildur María Friðriksdóttir,Örn Arnarson skrifar Skoðun ESB umræðan: hver hagnast á því að gefa leikinn áður en hann byrjar? Yngvi Ómar Sigrúnarson skrifar Skoðun Kópavogsmódelið er lausn sem virkar Karen Rúnarsdóttir skrifar Skoðun Ofbeldislýður í sauðagæru Huginn Þór Grétarsson skrifar Skoðun Aðlögun er hluti af aðildarferlinu Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Já í ágúst getur gefið gott tækifæri til að tryggja betur lífsgæði komandi kynslóða Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Takk fyrir lánið, Elliðaárdalur! Heiða Aðalsteinsdóttir skrifar Skoðun Lesblindir og tæki skólanna Guðmundur S. Johnsen skrifar Skoðun Foreldrahús – enn eitt fórnarlamb ríkisstjórnarinnar Jens Garðar Helgason skrifar Skoðun Sparnaður eða sóun? Kristinn Jón Ólafsson skrifar Skoðun Símenntun er nauðsyn – ekki lúxus Fríða Rós Valdimarsdóttir skrifar Skoðun Blár, rauður, gulur og C+ Jón Pétur Zimsen skrifar Skoðun Við erum að sýna börnunum okkar virðingarleysi – og þau finna það Ingibjörg Einarsdóttir skrifar Skoðun Bjartsýni í boði Sigurður Vopni Vatnsdal skrifar Sjá meira
Öllum er væntanlega enn í fersku minni frábær árangur íslenska landsliðsins í handknattleik á Ólympíuleikunum í Peking árið 2008. Þar vann íslenska liðið til silfurverðlauna og varð þar með fyrst liða á Íslandi til að vinna til verðlauna í hópíþróttum á Ólympíuleikum. Í kjölfar frábærs árangurs og glæsilegrar móttöku tugþúsunda Íslendinga í miðbæ Reykjavíkur á hetjum okkar var stofnaður sjóður á vegum Reykjavíkurborgar sem fékk það sjálfsagða heiti, Silfursjóður Reykjavíkurborgar. Hanna Birna Kristjánsdóttir sem þá var borgarstjóri tilkynnti að framlagið í Silfursjóðinn yrði 20 milljónir króna. Markmiðið með stofnun sjóðsins var að gera ungmennum kleift að kynnast handboltaíþróttinni fram að Ólympíuleikunum í Lundúnum 2012 meðal annars með því að hvetja reykvísk börn til handknattleiksiðkunar og almennrar íþróttaiðkunar. Einnig að miðla hugmyndafræði íslenska karlalandsliðsins í handknattleik og styrkja yngri landslið Íslands í sömu grein. Veita átti framlag úr sjóðnum, fimm milljónir króna á ári þangað til og yrði fyrirliði liðsins, Ólafur Stefánsson, verndari sjóðsins. Íþróttafélög, skólar o.fl. í Reykjavík áttu síðan að geta sótt um fjármagn úr sjóðnum árlega. Fyrstu tvö árin var veitt fé úr sjóðnum en þegar aðilar tengdir handknattleik hugðust sækja um í sjóðinn þriðja árið af fjórum var hann horfinn! Sjóðurinn hefur verið lagður niður eða réttara sagt sameinaður öðrum tveimur sjóðum, Forvarna- og framfarasjóði Reykjavíkurborgar og Forvarnasjóði Reykjavíkurborgar, í einn nýjan sjóð: Forvarnasjóð Reykjavíkur. Þrátt fyrir göfug markmið í forvarnamálum Reykjavíkur og eflingu félagsauðs í úthlutunarreglum hins nýstofnaða sjóðs er þar engu að síður ekkert að finna sem samsvarar þeim úthlutunarreglum sem Silfursjóðurinn laut né nokkuð sem gerir sjóðnum kleift að uppfylla þær skyldur sem Silfursjóðurinn hafði. Hinn nýstofnaði sjóður getur því ekki úthlutað fjármagni til handknattleikshreyfingarinnar enda kom það á daginn að þegar Forvarnasjóðurinn úthlutaði sinni fyrstu úthlutun í lok síðasta árs var öllum umsóknum í sjóðinn tengdum handknattleik hafnað. Merkilegt það. Enn merkilegra er, að þegar borgarstjóri með erindisbréfi sínu í byrjun árs 2011 skipaði starfshóp sem hafði það hlutverk að yfirfara reglur um forvarna- og framfarasjóði Reykjavíkurborgar var ekkert í því erindisbréfi sem kvað á um að Silfursjóðurinn ætti að vera með. Samt sem áður var tekin sú ákvörðun að sameina Silfursjóðinn, sem í voru tíu milljónir, við tvo forvarnasjóði án nokkurra skýringa né án nokkurs samráðs við handknattleiksforystuna í landinu. En merkilegast er þó, að ráðstöfunarfé hins nýstofnaða Forvarnasjóðs Reykjavíkur er nákvæmlega tíu milljónir! Tíu milljónir sem eftir voru í Silfursjóðnum, sjóðnum sem í dag er horfinn og var ætlaður til eflingar handknattleiks í kjölfar frábærs árangurs á Ólympíuleikunum í Peking. Tíu milljónir sem að óbreyttu handknattleiksíþróttin fær aldrei að njóta eins og til stóð. Það er með ólíkindum hvernig þessi sjóður hefur verið afgreiddur með einu pennastriki af núverandi meirihluta Besta flokks og Samfylkingar. Jón Gnarr og Dagur ættu að vera menn að meiri og standa við þau loforð sem stofnun Silfursjóðsins gaf fyrirheit um.
Ég kann að skipta um bleyju og ætti því að fá starfsleyfi sem leikskólakennari Rakel Linda Kristjánsdóttir Skoðun
Íslenska sem annað mál í Ísafjarðarbæ – spurningar til allra frambjóðanda til sveitastjórnarkosninga vorið 2026 Ólafur Guðsteinn Kristjánsson Skoðun
Skoðun Ísland á krossgötum: Er kominn tími til að velja öryggi fram yfir óvissu? Sigurður Sigurðsson skrifar
Skoðun Við þurfum að geta tekið samtalið því orð eru til alls fyrst og athafnir næsta skrefið Ásta Þórdís Skjalddal Guðjónsdóttir. skrifar
Skoðun Frá orðum til aðgerða – Málefni fatlaðs fólks í Hafnarfirði Linda Hrönn Bakkmann Þórisdóttir skrifar
Skoðun Íslenska sem annað mál í Ísafjarðarbæ – spurningar til allra frambjóðanda til sveitastjórnarkosninga vorið 2026 Ólafur Guðsteinn Kristjánsson skrifar
Skoðun Ég kann að skipta um bleyju og ætti því að fá starfsleyfi sem leikskólakennari Rakel Linda Kristjánsdóttir skrifar
Skoðun ESB umræðan: hver hagnast á því að gefa leikinn áður en hann byrjar? Yngvi Ómar Sigrúnarson skrifar
Skoðun Já í ágúst getur gefið gott tækifæri til að tryggja betur lífsgæði komandi kynslóða Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar
Skoðun Við erum að sýna börnunum okkar virðingarleysi – og þau finna það Ingibjörg Einarsdóttir skrifar
Ég kann að skipta um bleyju og ætti því að fá starfsleyfi sem leikskólakennari Rakel Linda Kristjánsdóttir Skoðun
Íslenska sem annað mál í Ísafjarðarbæ – spurningar til allra frambjóðanda til sveitastjórnarkosninga vorið 2026 Ólafur Guðsteinn Kristjánsson Skoðun