Fagna ber samstöðu í öryggismálum Gunnar Alexander Ólafsson og Elvar Örn Arason skrifar 6. desember 2012 06:00 Árni Þór Sigurðsson, þingmaður VG og formaður utanríkismálanefndar, gagnrýndi ákvörðun Finnlands og Svíþjóðar um að taka þátt í loftrýmiseftirliti hér á landi í Fréttablaðinu 15. nóvember sl. Það er vissulega rétt hjá Árna Þór að kalda stríðinu lauk með falli Sovétríkjanna í byrjun tíunda áratugar síðustu aldar. Þrátt fyrir að því sé lokið og nú um stundir sé friðsælt á Norður-Atlantshafi, þá hvarf ekki sú grundvallarskylda íslenskra stjórnvalda að tryggja öryggi og varnir landsins til frambúðar. Markmiðið með samstarfinu er fyrst og fremst að efla öryggi og tryggja sameiginlega hagsmuni svæðisins í heild. Í kalda stríðinu voru Norðurlöndin klofin í afstöðu sinni til öryggis- og varnarmála, sem helgaðist af ólíkri afstöðu þeirra til varnarsamstarfs vestrænna ríkja. Á þessum tíma voru þessi mál ekki rædd á þingum Norðurlandaráðs. Því ber að fagna að þau eru orðin að pólitísku viðfangsefni ríkjanna á þessum vettvangi, þó svo að bæði Svíþjóð og Finnland standi utan Norður-Atlantshafsbandalagsins (NATO). Aukið samstarf Árið 2009 kynnti Thorvald Stoltenberg, fyrrverandi utanríkisráðherra Noregs, skýrslu sem hann vann fyrir utanríkisráðherra Norðurlandanna um möguleika á auknu samstarfi þeirra í öryggismálum. Stoltenberg mælti meðal annars með því að löndin hefðu samstarf um loftrýmisgæslu yfir Íslandi, eftirlit með hafsvæðum allt í kringum Norðurlöndin og samstarf í alþjóðaverkefnum. Á undanförnum árum hafa þau aukið samstarf sitt í öryggis- og varnarmálum og bæði Svíar og Finnar hafa starfað náið með NATO á síðustu árum í ýmsum verkefnum, eins og friðargæslu. Með brotthvarfi varnarliðsins frá Keflavíkurflugvelli árið 2006 skapaðist öryggistómarúm, þar sem stórt svæði á Norður-Atlantshafi var skilið eftir án reglubundins eftirlits og Ísland var eina þjóðin í NATO sem stóð eftir án loftvarna. Í kjölfarið hófst tímabundin loftrýmisgæsla NATO þjóða á Íslandi í nokkrar vikur í senn. Þessi gæsla gegnir því hlutverki að vera sýnileg vörn sem og æfingar fyrir viðkomandi flugheri. Það er skylda bandalagsins að koma Íslandi til hjálpar ef öryggi þess er ógnað. Því er nauðsynlegt að þau ríki sem kæmu til varnar hafi þekkingu og reynslu af íslenskum aðstæðum.Merkur áfangi Yfirlýsing Finnlands og Svíþjóðar um að taka þátt í loftrýmisgæslu yfir Íslandi er merkur áfangi í norrænu samstarfi og í fullu samræmi við tillögur Stoltenberg um nánari samvinnu Norðurlandanna í öryggis- og varnarmálum. Ríkin taka þar með þátt í að uppfylla það öryggistómarúm sem myndaðist með brotthvarfi varnarliðsins. Við teljum að Svíar og Finnar séu ekki með þessu framtaki að taka þátt í stríðsleikjum eða hernaðarbrölti, heldur dýpka og styrkja norrænt samstarf. Eitt af höfuðeinkennum norrænna velferðaríkja er að borgarar þess búa við frið og öryggi. Stuðningsmenn ríkisstjórnar sem kenna sig við norræna velferð ættu því að fagna samstöðu þessara ríkja um að tryggja öryggi á norðlægum slóðum. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Mest lesið Að senda kjósendum fingurinn Atli Bollason Skoðun Hagfræði almennings Guðmunda G. Guðmundsdóttir Skoðun Upplýsingaóreiða ráðherra Hörður Þorsteinsson Skoðun Að gefast upp Haraldur Eiríksson Skoðun Skólafrí - skelfing eða sæla Fjalar Freyr Einarsson Skoðun Mikilvægar staðreyndir um lög um brottfararstöð Jóhannes Óli Sveinsson Skoðun Hafa íslenskir neytendur lakari rétt en evrópskir? Arngrímur Stefánsson Skoðun Öll trixin í bókinni Árni Guðmundsson Skoðun Draghi-skýrslan og Ísland: framleiðni, samkeppnishæfni og kostnaður krónunnar Baldur Pétursson Skoðun Skynsemi fremur en upphrópanir í útlendingamálum Sævar Þór Jónsson Skoðun Skoðun Skoðun Hafa íslenskir neytendur lakari rétt en evrópskir? Arngrímur Stefánsson skrifar Skoðun Hagfræði almennings Guðmunda G. Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Veit „óvinur númer eitt“ að hann er númer eitt? Jón Steinar Sæmundsson skrifar Skoðun Að loka augunum fyrir hinu augljósa skrifar Skoðun Færeyingar eru ekki í ESB en… Sigurður Steinar Ásgeirsson skrifar Skoðun Mikilvægar staðreyndir um lög um brottfararstöð Jóhannes Óli Sveinsson skrifar Skoðun Upplýsingaóreiða ráðherra Hörður Þorsteinsson skrifar Skoðun Öll trixin í bókinni Árni Guðmundsson skrifar Skoðun Dagur í lífi Íslendinga árið 2040 Haukur Logi Jóhannsson skrifar Skoðun Skólafrí - skelfing eða sæla Fjalar Freyr Einarsson skrifar Skoðun Sagan um afganginn sem hvarf Stefán Vagn Stefánsson skrifar Skoðun Að senda kjósendum fingurinn Atli Bollason skrifar Skoðun Hver ertu þegar þú réttlætir að barn sé lokað inni? Jasmina Vajzović Crnac skrifar Skoðun Hver borgar þegar ríkið tekur yfir heilbrigðiseftirlitið? Ásmundur E. Þorkelsson,Hörður Þorsteinsson,Sigrún Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Skynsemi fremur en upphrópanir í útlendingamálum Sævar Þór Jónsson skrifar Skoðun Já, tökum okkur Færeyinga til fyrirmyndar Hjörtur j. Guðmundsson skrifar Skoðun Að gefast upp Haraldur Eiríksson skrifar Skoðun Draghi-skýrslan og Ísland: framleiðni, samkeppnishæfni og kostnaður krónunnar Baldur Pétursson skrifar Skoðun Við þurfum ekki ESB – eða hvað? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Það er verið að efla framhaldsskóla og verkmenntun Sigurjón Þórðarson skrifar Skoðun Fullveldið er undirstaða sveigjanleikans: Hvers vegna EES-samstarfið dugar okkur Kristinn Karl Brynjarsson skrifar Skoðun Seiðkarlar fyrri alda Steingrímur Gunnarsson skrifar Skoðun Hverjir borga brúsann? Franklín Ernir Kristjánsson skrifar Skoðun Þegar rekstrarkröfur grafa undan faglegu starfi í þverfaglegri endurhæfingu Gunnhildur L. Marteinsdóttir skrifar Skoðun Hvað varð um gangbrautirnar? Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Misskilningur: RÚV, Silfrið og meint hlutdrægni Hjörvar Sigurðsson skrifar Skoðun Árnar eru ekki hreinsistöð fyrir sjókvíaeldi Brynjar Arnason skrifar Skoðun Þarf vinnuskóli að vera vesen? Íris Róbertsdóttir skrifar Skoðun Djarfar senur klipptar út Elías Blöndal Guðjónsson skrifar Skoðun Hinn sjö mánaða Sam Fahd Abu Haikal Sveinn Þórhallsson skrifar Sjá meira
Árni Þór Sigurðsson, þingmaður VG og formaður utanríkismálanefndar, gagnrýndi ákvörðun Finnlands og Svíþjóðar um að taka þátt í loftrýmiseftirliti hér á landi í Fréttablaðinu 15. nóvember sl. Það er vissulega rétt hjá Árna Þór að kalda stríðinu lauk með falli Sovétríkjanna í byrjun tíunda áratugar síðustu aldar. Þrátt fyrir að því sé lokið og nú um stundir sé friðsælt á Norður-Atlantshafi, þá hvarf ekki sú grundvallarskylda íslenskra stjórnvalda að tryggja öryggi og varnir landsins til frambúðar. Markmiðið með samstarfinu er fyrst og fremst að efla öryggi og tryggja sameiginlega hagsmuni svæðisins í heild. Í kalda stríðinu voru Norðurlöndin klofin í afstöðu sinni til öryggis- og varnarmála, sem helgaðist af ólíkri afstöðu þeirra til varnarsamstarfs vestrænna ríkja. Á þessum tíma voru þessi mál ekki rædd á þingum Norðurlandaráðs. Því ber að fagna að þau eru orðin að pólitísku viðfangsefni ríkjanna á þessum vettvangi, þó svo að bæði Svíþjóð og Finnland standi utan Norður-Atlantshafsbandalagsins (NATO). Aukið samstarf Árið 2009 kynnti Thorvald Stoltenberg, fyrrverandi utanríkisráðherra Noregs, skýrslu sem hann vann fyrir utanríkisráðherra Norðurlandanna um möguleika á auknu samstarfi þeirra í öryggismálum. Stoltenberg mælti meðal annars með því að löndin hefðu samstarf um loftrýmisgæslu yfir Íslandi, eftirlit með hafsvæðum allt í kringum Norðurlöndin og samstarf í alþjóðaverkefnum. Á undanförnum árum hafa þau aukið samstarf sitt í öryggis- og varnarmálum og bæði Svíar og Finnar hafa starfað náið með NATO á síðustu árum í ýmsum verkefnum, eins og friðargæslu. Með brotthvarfi varnarliðsins frá Keflavíkurflugvelli árið 2006 skapaðist öryggistómarúm, þar sem stórt svæði á Norður-Atlantshafi var skilið eftir án reglubundins eftirlits og Ísland var eina þjóðin í NATO sem stóð eftir án loftvarna. Í kjölfarið hófst tímabundin loftrýmisgæsla NATO þjóða á Íslandi í nokkrar vikur í senn. Þessi gæsla gegnir því hlutverki að vera sýnileg vörn sem og æfingar fyrir viðkomandi flugheri. Það er skylda bandalagsins að koma Íslandi til hjálpar ef öryggi þess er ógnað. Því er nauðsynlegt að þau ríki sem kæmu til varnar hafi þekkingu og reynslu af íslenskum aðstæðum.Merkur áfangi Yfirlýsing Finnlands og Svíþjóðar um að taka þátt í loftrýmisgæslu yfir Íslandi er merkur áfangi í norrænu samstarfi og í fullu samræmi við tillögur Stoltenberg um nánari samvinnu Norðurlandanna í öryggis- og varnarmálum. Ríkin taka þar með þátt í að uppfylla það öryggistómarúm sem myndaðist með brotthvarfi varnarliðsins. Við teljum að Svíar og Finnar séu ekki með þessu framtaki að taka þátt í stríðsleikjum eða hernaðarbrölti, heldur dýpka og styrkja norrænt samstarf. Eitt af höfuðeinkennum norrænna velferðaríkja er að borgarar þess búa við frið og öryggi. Stuðningsmenn ríkisstjórnar sem kenna sig við norræna velferð ættu því að fagna samstöðu þessara ríkja um að tryggja öryggi á norðlægum slóðum.
Draghi-skýrslan og Ísland: framleiðni, samkeppnishæfni og kostnaður krónunnar Baldur Pétursson Skoðun
Skoðun Hver borgar þegar ríkið tekur yfir heilbrigðiseftirlitið? Ásmundur E. Þorkelsson,Hörður Þorsteinsson,Sigrún Guðmundsdóttir skrifar
Skoðun Draghi-skýrslan og Ísland: framleiðni, samkeppnishæfni og kostnaður krónunnar Baldur Pétursson skrifar
Skoðun Fullveldið er undirstaða sveigjanleikans: Hvers vegna EES-samstarfið dugar okkur Kristinn Karl Brynjarsson skrifar
Skoðun Þegar rekstrarkröfur grafa undan faglegu starfi í þverfaglegri endurhæfingu Gunnhildur L. Marteinsdóttir skrifar
Draghi-skýrslan og Ísland: framleiðni, samkeppnishæfni og kostnaður krónunnar Baldur Pétursson Skoðun