Sátt í Aserbaídsjan Zakir Jón Gasanov skrifar 23. maí 2012 06:00 Borgin Shusha tilheyrði Aserbaídsjan fram til 8. maí 1992, þegar hún var hernumin af Armenum og hefur hún tilheyrt Armenum síðan. Borgin var hjarta Aserbaídsjan. Með ríka tónlistarhefð. Falleg borg sem mikil eftirsjá er í. Þótt búið sé að semja um frið milli þjóðanna, þá eru enn átök á milli þeirra á landamærunum. Skotum er oft hleypt af í þessum átökum og stundum deyja menn í þeim. Slíkur er núningurinn á milli þeirra. Obama, forseti Bandaríkjanna, og Medvedev, fyrrverandi forseti Rússlands, hafa átt nokkra fundi með forsetum Aserbaídsjan og Armeníu til að ná fram friði, en án árangurs. Vonir standa til að Pútín geti lagt sitt á vogarskálarnar og hjálpað til svo þjóðirnar tvær geti náð sáttum. Þetta er saga lands míns. Aserbaídsjan er eitt af lýðveldum gömlu Sovétríkjanna, á Kákasusskaganum, við Kaspíahaf. Níu milljónir búa í landinu í dag, þar af eru 1,5 milljón íbúanna, samkvæmt skilgreiningu Sameinuðu Þjóðanna, flóttamenn. Innlendir flóttamenn sem flúið hafa m.a. þessi átök. Aserbaídsjan missti um 20% af sínu landssvæði til nágrannalanda sinna í þessum stríðsátökum. Nagorno-Karabakh, Armenía og önnur nágrannaríki hafa lagt undir sig mikið landsvæði sem tilheyrði áður gamla Aserbaídsjan. Allt hefur þetta verið að gerast undanfarin 20 ár. En í þessari viku fer Eurovision-keppnin fram í Bakú. Keppni sem setur Aserbaídsjan í sviðsljós heimsins. Í það minnsta Evrópu. Að sjálfsögðu mun þjóðin fylkja sér um þennan atburð og kynna sig sem best. En það er ekki allt sem sýnist. Armenar munu t.d. ekki taka þátt í keppninni í ár af augljósri ástæðu. Ég og konan mín skilgreinum okkur bæði sem Íslendinga og Asera, erum bæði fædd og uppalin í Bakú. Hjarta okkar slær í þessum tveimur löndum. Börn okkar eru fædd á Íslandi og tala bæði íslensku og asersku á heimilinu. Frábærir krakkar sem við viljum gera allt fyrir. En að sjálfsögðu vil ég mínu gamla landi allt hið besta og mun ég tala máli þess eins og hægt er. Ég vil vekja athygli Alþingis Íslendinga á að mitt gamla land, Aserbaídsjan, á í þessum erjum við sína nágranna, Armena. Alþingi Íslendinga getur hjálpað til og beitt sér svo friður geti komist á í þessum heimshluta, með því að sýna frumkvæði og styrk sinn, eins og það gerði í málefnum Eystrasaltsríkjanna Lettlands, Eistlands og Litháen á sínum tíma. Og nú nýlega hefur Ísland beitt sér í málefnum Palestínu með því að viðurkenna tilvist ríkisins, fyrst allra ríkja í heiminum. Það er borin virðing fyrir Íslendingum á alþjóðavettvangi fyrir að sýna djörfung og dug í svona málum. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Mest lesið Dýrasta land heims í nafni sjálfstæðisins Inga Valgerður Henrikssen Skoðun Barátta við náttúru og yfirvald Jón Steinar Sæmundsson Skoðun Já, ég styð aðildarviðræður Ólafur Margeirsson Skoðun Eru áfengiskaup verndandi þáttur? Dagbjört Harðardóttir Skoðun Skilgreiningarvald mennskunnar Erna Mist Skoðun Er íslenskan að verða gestur í eigin landi? Petra María Ingvaldsdóttir Skoðun Hugleiðingar um meðferð á beiðni um DNA rannsókn á mannabeinum í grafreit Lára Magnúsardóttir Skoðun Hvenær ætlar ríkisstjórnin að hætta að ljúga að sjálfri sér – og okkur? Kristinn Karl Brynjarsson Skoðun Frá fullveldi til Brussel Erna Bjarnadóttir Skoðun STEM ævintýrið á Íslandi: Lausn við PISA-vandanum eða táknræn stefnumótun? Maren Davíðsdóttir Skoðun Skoðun Skoðun Í upphafi skal endinn skoða Íris Eva Gísladóttir,Ársæll Guðmundsson,Jóhanna Stella Oddsdóttir,Simon Cramer Larsen,Helga Þórðardóttir skrifar Skoðun Skilgreiningarvald mennskunnar Erna Mist skrifar Skoðun Dýrasta land heims í nafni sjálfstæðisins Inga Valgerður Henrikssen skrifar Skoðun Hugleiðingar um meðferð á beiðni um DNA rannsókn á mannabeinum í grafreit Lára Magnúsardóttir skrifar Skoðun Hvenær ætlar ríkisstjórnin að hætta að ljúga að sjálfri sér – og okkur? Kristinn Karl Brynjarsson skrifar Skoðun Ef þetta væri barnið þitt Arnar Kjartansson skrifar Skoðun Eru áfengiskaup verndandi þáttur? Dagbjört Harðardóttir skrifar Skoðun Hvenær er maður þjófur og hvenær er maður ekki þjófur? Einar Helgason skrifar Skoðun Gerðu það sem ég segi, ekki það sem ég geri! Guðni Freyr Öfjörð skrifar Skoðun Frá fullveldi til Brussel Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Fögnum Heimsdegi hafsins 8. júní Þorgerður Katrín Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Er íslenskan að verða gestur í eigin landi? Petra María Ingvaldsdóttir skrifar Skoðun Barátta við náttúru og yfirvald Jón Steinar Sæmundsson skrifar Skoðun STEM ævintýrið á Íslandi: Lausn við PISA-vandanum eða táknræn stefnumótun? Maren Davíðsdóttir skrifar Skoðun „Mamma, sjáðu, útlendingur!“ – Hvenær hættir maður að vera útlendingur? Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Já, ég styð aðildarviðræður Ólafur Margeirsson skrifar Skoðun Veist þú hvað „foid“ er? Þorsteinn Siglaugsson skrifar Skoðun ETS, ESB og EES – Að fá sæti við borðið Dóra Sif Tynes skrifar Skoðun Hvernig Ráðhúsið var gert að hagsmunaskrifstofu á kostnað almennings Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Fiskurinn, valdið og tilfinningin fyrir fullveldi Karen María Jónsdóttir skrifar Skoðun Afskipti Rússlands og ESB: tvöfalt siðferði í nafni lýðræðis Júlíus Valsson skrifar Skoðun Gervigreind nýtist best með mannlegri þekkingu og reynslu Ásgeir Þorgeirsson skrifar Skoðun Skipti engu nema við göngum í ESB Hjörtur J. Guðmundsson skrifar Skoðun Svartkimi samfélagsins: Þegar tveir heimar mætast í yfirheyrsluherberginu Davíð Bergmann skrifar Skoðun Þegar sorg verður valdatæki Inga Valgerður Henriksen Bergdal skrifar Skoðun Hvalir éta frá okkur fiskinn? Valgerður Árnadóttir skrifar Skoðun Stígum ölduna saman Víglundur Laxdal skrifar Skoðun Þegar líf er í húfi Jón Gunnar Jónsson skrifar Skoðun Hver á að veita þjónustuna? Sandra B. Franks skrifar Skoðun Getum við lært af Bjarti í Sumarhúsum? Berglind Guðmundsdóttir skrifar Sjá meira
Borgin Shusha tilheyrði Aserbaídsjan fram til 8. maí 1992, þegar hún var hernumin af Armenum og hefur hún tilheyrt Armenum síðan. Borgin var hjarta Aserbaídsjan. Með ríka tónlistarhefð. Falleg borg sem mikil eftirsjá er í. Þótt búið sé að semja um frið milli þjóðanna, þá eru enn átök á milli þeirra á landamærunum. Skotum er oft hleypt af í þessum átökum og stundum deyja menn í þeim. Slíkur er núningurinn á milli þeirra. Obama, forseti Bandaríkjanna, og Medvedev, fyrrverandi forseti Rússlands, hafa átt nokkra fundi með forsetum Aserbaídsjan og Armeníu til að ná fram friði, en án árangurs. Vonir standa til að Pútín geti lagt sitt á vogarskálarnar og hjálpað til svo þjóðirnar tvær geti náð sáttum. Þetta er saga lands míns. Aserbaídsjan er eitt af lýðveldum gömlu Sovétríkjanna, á Kákasusskaganum, við Kaspíahaf. Níu milljónir búa í landinu í dag, þar af eru 1,5 milljón íbúanna, samkvæmt skilgreiningu Sameinuðu Þjóðanna, flóttamenn. Innlendir flóttamenn sem flúið hafa m.a. þessi átök. Aserbaídsjan missti um 20% af sínu landssvæði til nágrannalanda sinna í þessum stríðsátökum. Nagorno-Karabakh, Armenía og önnur nágrannaríki hafa lagt undir sig mikið landsvæði sem tilheyrði áður gamla Aserbaídsjan. Allt hefur þetta verið að gerast undanfarin 20 ár. En í þessari viku fer Eurovision-keppnin fram í Bakú. Keppni sem setur Aserbaídsjan í sviðsljós heimsins. Í það minnsta Evrópu. Að sjálfsögðu mun þjóðin fylkja sér um þennan atburð og kynna sig sem best. En það er ekki allt sem sýnist. Armenar munu t.d. ekki taka þátt í keppninni í ár af augljósri ástæðu. Ég og konan mín skilgreinum okkur bæði sem Íslendinga og Asera, erum bæði fædd og uppalin í Bakú. Hjarta okkar slær í þessum tveimur löndum. Börn okkar eru fædd á Íslandi og tala bæði íslensku og asersku á heimilinu. Frábærir krakkar sem við viljum gera allt fyrir. En að sjálfsögðu vil ég mínu gamla landi allt hið besta og mun ég tala máli þess eins og hægt er. Ég vil vekja athygli Alþingis Íslendinga á að mitt gamla land, Aserbaídsjan, á í þessum erjum við sína nágranna, Armena. Alþingi Íslendinga getur hjálpað til og beitt sér svo friður geti komist á í þessum heimshluta, með því að sýna frumkvæði og styrk sinn, eins og það gerði í málefnum Eystrasaltsríkjanna Lettlands, Eistlands og Litháen á sínum tíma. Og nú nýlega hefur Ísland beitt sér í málefnum Palestínu með því að viðurkenna tilvist ríkisins, fyrst allra ríkja í heiminum. Það er borin virðing fyrir Íslendingum á alþjóðavettvangi fyrir að sýna djörfung og dug í svona málum.
Hugleiðingar um meðferð á beiðni um DNA rannsókn á mannabeinum í grafreit Lára Magnúsardóttir Skoðun
Hvenær ætlar ríkisstjórnin að hætta að ljúga að sjálfri sér – og okkur? Kristinn Karl Brynjarsson Skoðun
STEM ævintýrið á Íslandi: Lausn við PISA-vandanum eða táknræn stefnumótun? Maren Davíðsdóttir Skoðun
Skoðun Í upphafi skal endinn skoða Íris Eva Gísladóttir,Ársæll Guðmundsson,Jóhanna Stella Oddsdóttir,Simon Cramer Larsen,Helga Þórðardóttir skrifar
Skoðun Hugleiðingar um meðferð á beiðni um DNA rannsókn á mannabeinum í grafreit Lára Magnúsardóttir skrifar
Skoðun Hvenær ætlar ríkisstjórnin að hætta að ljúga að sjálfri sér – og okkur? Kristinn Karl Brynjarsson skrifar
Skoðun STEM ævintýrið á Íslandi: Lausn við PISA-vandanum eða táknræn stefnumótun? Maren Davíðsdóttir skrifar
Skoðun „Mamma, sjáðu, útlendingur!“ – Hvenær hættir maður að vera útlendingur? Valerio Gargiulo skrifar
Skoðun Hvernig Ráðhúsið var gert að hagsmunaskrifstofu á kostnað almennings Sigurður Sigurðsson skrifar
Skoðun Svartkimi samfélagsins: Þegar tveir heimar mætast í yfirheyrsluherberginu Davíð Bergmann skrifar
Hugleiðingar um meðferð á beiðni um DNA rannsókn á mannabeinum í grafreit Lára Magnúsardóttir Skoðun
Hvenær ætlar ríkisstjórnin að hætta að ljúga að sjálfri sér – og okkur? Kristinn Karl Brynjarsson Skoðun
STEM ævintýrið á Íslandi: Lausn við PISA-vandanum eða táknræn stefnumótun? Maren Davíðsdóttir Skoðun