Hugleiðingar um stöðu OR Kristinn Gíslason skrifar 15. október 2010 00:01 Ég hef verið að hugleiða ýmislegt eftir að fréttist um yfirvofandi fjöldauppsagnir hjá fyrirtækinu. Þá kemur í ljós að einhverjir hafa ekki verið að segja satt um stöðu fyrirtækisins, spurning hvort það eru fyrrverandi stjórnarmenn eða núverandi stjórnarmenn. Allt í einu er staðan orðin þannig að grípa þarf til uppsagna til að leiðrétta stöðuna, en fyrir nokkrum mánuðum var staðan slík að fjármálastjórinn gat látið kaupa fyrir sig bíl upp á um sjö milljónir. Aftur á móti hafði verið tekin sú ákvörðun að ekki yrði sett fjármagn í endurnýjun á vinnubílum fyrirtækisins. Einnig gat fyrirtækið styrkt ýmis félagasamtök eins og t.d. Skákakademíuna um talsverða peninga. Þetta lýsir ekki stöðu fyrirtækis sem er í virkilegum skuldavanda. Einnig vekur það athygli mína eftir að vera búinn að skoða fundargerðir stjórnar frá því fljótlega eftir hrun að hvergi kemur fram í bókunum að hækka þurfi gjaldskrá fyrirtækisins. Einnig vekur það furðu að hvergi er bókað að stjórnarmenn hafi mótmælt arðgreiðslum til eigenda. Ég veit ekki betur en fyrrverandi borgarstjóri hafi boðað það fyrir síðustu kosningar að ekki væri þörf á gjaldskrárhækkun (þótt þorri starfsmanna hafi vitað að hækka þyrfti gjaldskrá), en eftir að nýr borgarstjóri tekur við og ný stjórn kemur að fyrirtækinu er þörf fyrir hækkun upp á 28% og grípa þarf til mikils niðurskurðar og uppsagna á starfsfólki. Spurningin er hvað veldur slíkum viðsnúningi á þessum skamma tíma. Mér finnst þetta lýsa því að einhverjir séu að segja ósatt og vil ég velta ábyrgðinni á stjórnarmenn. Annað mál: var ekki fyrirtækinu rænt innanfrá af eigendum svipað og bönkunum? Þegar hlutur OR í Landsvirkjun var seldur (allt of ódýrt) fyrir 30 milljarða þá fóru þeir aurar beint í borgarkassann. Við sameiningu fyrirtækja OR (hitaveitu, vatnsveitu og rafmagnsveitu) á sínum tíma komu misfróðir hagfræðingar og sögðu eiginfjárstöðu fyrirtækisins allt of mikla og gefið var út skuldabréf upp á 10 milljarða sem runnu beint í borgarsjóð. Síðan var borgin í vandræðum með fráveituna og hvað var gert? Jú, OR var látin kaupa hana fyrir um 22 milljarða. Þá kem ég að öðru máli: Þessum 13 milljörðum sem borgin hefur tekið til hliðar vegna hugsanlegra vandræða við fjármögnun OR ætti borgin í raun og veru að skila fyrirtækinu þar sem hún tók á sínum tíma út þetta fjármagn sem ég skýrði hér á undan. Núna við endurskipulagningu fyrirtækisins er verið að notast við þá menn sem voru í æðstu stöðum fyrirtækisins og tóku þátt í stjórn þess (hluti þessara manna fékk sérstaka kaupréttarsamninga þegar REI var stofnað og ætluðu að græða milljónir). Starfsmönnum finnst eitthvað bogið við þetta. Það er ekki verið að nýta sér krafta þeirra manna sem koma beint að rekstri og fá hjólin til að snúast. Að vísu er búið að halda röð funda með starfsmönnum og sagt er að nota eigi tillögur frá þeim við endurskipulagningu fyrirtækisins, en þetta er aðferðafræði sem gott er að nota þar sem hópur A veit ekkert hvað hópur B lét frá sér fara, þannig að stjórnendum er í lófa lagið að segja við starfsfólk þegar þeir fara að endurskipuleggja að þeir séu bara að framkvæma þær tillögur sem komu frá starfsmönnum. Þetta er klók stjórnun! Mér finnst að þeir stjórnarmenn sem nú sitja í stjórn og voru í fyrrverandi stjórn ættu að sjá sóma sinn í því að hverfa á braut, og biðjast afsökunar á því hvernig komið er fyrir starfsmönnum sem verða að kveðja og hafa ekkert að hverfa til nema atvinnuleysisbætur. Það eina sem ég veit varðandi uppsagnir er að þeir stjórnendur sem í dag ráða ríkjum hjá OR ætla að fara mjög mildum höndum um þá sem verða látnir fara, og aðstoða þá eins og hægt er varðandi atvinnuumsóknir og fleira. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Mest lesið Þegar „kerfið“ spilar vörn Jón Þorsteinn Sigurðsson Skoðun Útlendingarnir sem við Íslendingar erum sjálf Karen María Jónsdóttir Skoðun Dánaraðstoð: réttur fárra má ekki skaða aðra Þórhildur Kristinsdóttir,Arna Dögg Einarsdóttir,Sigurdís Haraldsdóttir,Hrönn Harðardóttir,Helga Tryggvadóttir,Guðrún Nína Óskarsdóttir Skoðun Sannleikurinn um íslenska kvótakerfið: Þegar almannaeign varð að einkavæddum ránsfengi Sigurður Sigurðsson Skoðun Leggjum mannréttindaráð Reykjavíkur niður Helgi Áss Grétarsson Skoðun Hver á stjórnsýsluna? Þórólfur Júlían Dagsson Skoðun Börn eiga ekki að alast upp inni í símanum Þorvaldur Davíð Kristjánsson Skoðun Ísland á auðlindir sem Danir eiga ekki – hvers vegna eru kjörin betri í Danmörku? Þorvaldur Ingi Jónsson Skoðun Þegar ESB beitir smáþjóð ofríki Júlíus Valsson Skoðun Þingheimur lokar augum og eyrum Ásmundur E. Þorkelsson,Hörður Þorsteinsson ,Sigrún Guðmundsdóttir Skoðun Skoðun Skoðun Er ný fjármálaáætlun á áætlun? Birta Karen Tryggvadóttir skrifar Skoðun Á að kenna íslensku við Háskóla Íslands? Gauti Kristmannsson skrifar Skoðun Þingheimur lokar augum og eyrum Ásmundur E. Þorkelsson,Hörður Þorsteinsson ,Sigrún Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Enginn á að ýta Íslandi inn um bakdyrnar Helgi S. Karlsson skrifar Skoðun Þegar ESB beitir smáþjóð ofríki Júlíus Valsson skrifar Skoðun Hver á stjórnsýsluna? Þórólfur Júlían Dagsson skrifar Skoðun Farsældarlögin: Samþætting án úrræða Elín Anna Baldursdóttir skrifar Skoðun Dánaraðstoð: réttur fárra má ekki skaða aðra Þórhildur Kristinsdóttir,Arna Dögg Einarsdóttir,Sigurdís Haraldsdóttir,Hrönn Harðardóttir,Helga Tryggvadóttir,Guðrún Nína Óskarsdóttir skrifar Skoðun Leggjum mannréttindaráð Reykjavíkur niður Helgi Áss Grétarsson skrifar Skoðun Þegar „kerfið“ spilar vörn Jón Þorsteinn Sigurðsson skrifar Skoðun Börn eiga ekki að alast upp inni í símanum Þorvaldur Davíð Kristjánsson skrifar Skoðun Bumbubað Gunnar Salvarsson skrifar Skoðun Sannleikurinn um íslenska kvótakerfið: Þegar almannaeign varð að einkavæddum ránsfengi Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Ísland á auðlindir sem Danir eiga ekki – hvers vegna eru kjörin betri í Danmörku? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Lífseigla gæskunnar Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Hvað gerir Íslendinga einstaka? Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Vel upplýst þjóð neitar að láta spila með sig Ágúst Valves Jóhannesson skrifar Skoðun Börn á krossurum á gangstéttum höfuðborgarsvæðisins Hjörvar Sigurðsson skrifar Skoðun Háannatími má ekki vera griðland fyrir leyfislausan rekstur Sigrún Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Hvort hefja eigi inngöngu í ESB Hjörtur J. Guðmundsson skrifar Skoðun Hversu rík erum við í raun? Hjálmar Vilhjálmsson skrifar Skoðun Svona gera menn ekki Halldór Auðar Svansson skrifar Skoðun Námsefnisgerð: Nýtum það sem þegar er til Bogi Ragnarsson skrifar Skoðun Með ólögmætum hætti streyma viðkvæmustu persónuupplýsingar krabbameinssjúklinga til Krabbameinsfélags Íslands Einar Páll Svavarsson skrifar Skoðun Af ávöxtunum skuluð þér þekkja þá María Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Jájájá ... dæsti ráðherrann Kristín Helga Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Útlendingarnir sem við Íslendingar erum sjálf Karen María Jónsdóttir skrifar Skoðun Látum hina borga Ingólfur Sverrisson skrifar Skoðun Reiður Hjólabúi Geirdís Hanna Kristjánsdóttir skrifar Skoðun Þegar jafnrétti verður skýringin á vanlíðan karla Inga Valgerður Henriksen Bergdal skrifar Sjá meira
Ég hef verið að hugleiða ýmislegt eftir að fréttist um yfirvofandi fjöldauppsagnir hjá fyrirtækinu. Þá kemur í ljós að einhverjir hafa ekki verið að segja satt um stöðu fyrirtækisins, spurning hvort það eru fyrrverandi stjórnarmenn eða núverandi stjórnarmenn. Allt í einu er staðan orðin þannig að grípa þarf til uppsagna til að leiðrétta stöðuna, en fyrir nokkrum mánuðum var staðan slík að fjármálastjórinn gat látið kaupa fyrir sig bíl upp á um sjö milljónir. Aftur á móti hafði verið tekin sú ákvörðun að ekki yrði sett fjármagn í endurnýjun á vinnubílum fyrirtækisins. Einnig gat fyrirtækið styrkt ýmis félagasamtök eins og t.d. Skákakademíuna um talsverða peninga. Þetta lýsir ekki stöðu fyrirtækis sem er í virkilegum skuldavanda. Einnig vekur það athygli mína eftir að vera búinn að skoða fundargerðir stjórnar frá því fljótlega eftir hrun að hvergi kemur fram í bókunum að hækka þurfi gjaldskrá fyrirtækisins. Einnig vekur það furðu að hvergi er bókað að stjórnarmenn hafi mótmælt arðgreiðslum til eigenda. Ég veit ekki betur en fyrrverandi borgarstjóri hafi boðað það fyrir síðustu kosningar að ekki væri þörf á gjaldskrárhækkun (þótt þorri starfsmanna hafi vitað að hækka þyrfti gjaldskrá), en eftir að nýr borgarstjóri tekur við og ný stjórn kemur að fyrirtækinu er þörf fyrir hækkun upp á 28% og grípa þarf til mikils niðurskurðar og uppsagna á starfsfólki. Spurningin er hvað veldur slíkum viðsnúningi á þessum skamma tíma. Mér finnst þetta lýsa því að einhverjir séu að segja ósatt og vil ég velta ábyrgðinni á stjórnarmenn. Annað mál: var ekki fyrirtækinu rænt innanfrá af eigendum svipað og bönkunum? Þegar hlutur OR í Landsvirkjun var seldur (allt of ódýrt) fyrir 30 milljarða þá fóru þeir aurar beint í borgarkassann. Við sameiningu fyrirtækja OR (hitaveitu, vatnsveitu og rafmagnsveitu) á sínum tíma komu misfróðir hagfræðingar og sögðu eiginfjárstöðu fyrirtækisins allt of mikla og gefið var út skuldabréf upp á 10 milljarða sem runnu beint í borgarsjóð. Síðan var borgin í vandræðum með fráveituna og hvað var gert? Jú, OR var látin kaupa hana fyrir um 22 milljarða. Þá kem ég að öðru máli: Þessum 13 milljörðum sem borgin hefur tekið til hliðar vegna hugsanlegra vandræða við fjármögnun OR ætti borgin í raun og veru að skila fyrirtækinu þar sem hún tók á sínum tíma út þetta fjármagn sem ég skýrði hér á undan. Núna við endurskipulagningu fyrirtækisins er verið að notast við þá menn sem voru í æðstu stöðum fyrirtækisins og tóku þátt í stjórn þess (hluti þessara manna fékk sérstaka kaupréttarsamninga þegar REI var stofnað og ætluðu að græða milljónir). Starfsmönnum finnst eitthvað bogið við þetta. Það er ekki verið að nýta sér krafta þeirra manna sem koma beint að rekstri og fá hjólin til að snúast. Að vísu er búið að halda röð funda með starfsmönnum og sagt er að nota eigi tillögur frá þeim við endurskipulagningu fyrirtækisins, en þetta er aðferðafræði sem gott er að nota þar sem hópur A veit ekkert hvað hópur B lét frá sér fara, þannig að stjórnendum er í lófa lagið að segja við starfsfólk þegar þeir fara að endurskipuleggja að þeir séu bara að framkvæma þær tillögur sem komu frá starfsmönnum. Þetta er klók stjórnun! Mér finnst að þeir stjórnarmenn sem nú sitja í stjórn og voru í fyrrverandi stjórn ættu að sjá sóma sinn í því að hverfa á braut, og biðjast afsökunar á því hvernig komið er fyrir starfsmönnum sem verða að kveðja og hafa ekkert að hverfa til nema atvinnuleysisbætur. Það eina sem ég veit varðandi uppsagnir er að þeir stjórnendur sem í dag ráða ríkjum hjá OR ætla að fara mjög mildum höndum um þá sem verða látnir fara, og aðstoða þá eins og hægt er varðandi atvinnuumsóknir og fleira.
Dánaraðstoð: réttur fárra má ekki skaða aðra Þórhildur Kristinsdóttir,Arna Dögg Einarsdóttir,Sigurdís Haraldsdóttir,Hrönn Harðardóttir,Helga Tryggvadóttir,Guðrún Nína Óskarsdóttir Skoðun
Sannleikurinn um íslenska kvótakerfið: Þegar almannaeign varð að einkavæddum ránsfengi Sigurður Sigurðsson Skoðun
Ísland á auðlindir sem Danir eiga ekki – hvers vegna eru kjörin betri í Danmörku? Þorvaldur Ingi Jónsson Skoðun
Þingheimur lokar augum og eyrum Ásmundur E. Þorkelsson,Hörður Þorsteinsson ,Sigrún Guðmundsdóttir Skoðun
Skoðun Þingheimur lokar augum og eyrum Ásmundur E. Þorkelsson,Hörður Þorsteinsson ,Sigrún Guðmundsdóttir skrifar
Skoðun Dánaraðstoð: réttur fárra má ekki skaða aðra Þórhildur Kristinsdóttir,Arna Dögg Einarsdóttir,Sigurdís Haraldsdóttir,Hrönn Harðardóttir,Helga Tryggvadóttir,Guðrún Nína Óskarsdóttir skrifar
Skoðun Sannleikurinn um íslenska kvótakerfið: Þegar almannaeign varð að einkavæddum ránsfengi Sigurður Sigurðsson skrifar
Skoðun Ísland á auðlindir sem Danir eiga ekki – hvers vegna eru kjörin betri í Danmörku? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar
Skoðun Með ólögmætum hætti streyma viðkvæmustu persónuupplýsingar krabbameinssjúklinga til Krabbameinsfélags Íslands Einar Páll Svavarsson skrifar
Dánaraðstoð: réttur fárra má ekki skaða aðra Þórhildur Kristinsdóttir,Arna Dögg Einarsdóttir,Sigurdís Haraldsdóttir,Hrönn Harðardóttir,Helga Tryggvadóttir,Guðrún Nína Óskarsdóttir Skoðun
Sannleikurinn um íslenska kvótakerfið: Þegar almannaeign varð að einkavæddum ránsfengi Sigurður Sigurðsson Skoðun
Ísland á auðlindir sem Danir eiga ekki – hvers vegna eru kjörin betri í Danmörku? Þorvaldur Ingi Jónsson Skoðun
Þingheimur lokar augum og eyrum Ásmundur E. Þorkelsson,Hörður Þorsteinsson ,Sigrún Guðmundsdóttir Skoðun