Allt sem nöfnum tjáir að nefna

Ef einhver skyldi halda að maður þyrfti að fara í bíó eða á vídeóleigu til að ná sér í hrollvekju þá vil ég benda hinum sama á að kveikja bara á fréttunum. Þar eru allar þær hrollvekjur sem maður þarf og meira til. Um daginn heyrði ég t.d. að nú stæði til að byggja þrjú eða fjögur glæsihótel í Reykjavík og bæta þar með við fleiri hundruð herbergjum. Reyndar var tekið fram í fréttinni að töluvert vantaði upp á að þau herbergi sem þegar eru í boði séu fullnýtt. Ég fékk léttan hroll og sá fyrir mér glerhallirnar rísa eina af annarri. Verst þótti mér þó að heyra að ein þessara bygginga ætti að rísa í gamla slippnum í Reykjavík. Í „góðærinu“ fóru menn langt með að eyðileggja slippinn og nú skal rísa þar hótel, í sönnum 2007 stíl ef ég þekki arkitekta og byggingaverktaka þessa lands rétt.

Ég hef komið í gömlu verbúðirnar við hliðina á slippnum nokkrum sinnum í sumar. Búið er að glæða þær lífi á einfaldan og skemmtilegan hátt sem minnir helst á eitthvað sem maður hefur til þessa aðeins séð í útlöndum en er greinilega líka hægt að gera hér á landi. Það þarf kannski ekki endilega að reisa glerhöll með skútulægi og þyrlupalli. Enda virðast þessi þrjú gömlu verbúðarhús draga að sér einkar fjölbreytt mannlíf.

Sem ég sat þarna og drakk frábært kaffið á Kaffi Haítí fékk ég hugmynd sem mig langar að gauka að borgarstjórnarfólki. Af því að nú á allt að vera svo fyndið og frábært og lífið svo fallegt og skemmtilegt, hvernig væri þá að slaufa þessari hótelhugmynd. Reisa í staðinn svona fimm til tíu verbúðir í stíl við þær þrjár sem eru þarna fyrir. Láta þær teygja sig áfram inn á það svæði í slippnum sem laust er. Leigja svo út plássið á viðráðanlegu verði til listafólks, listiðnaðar, handverk-stæða af ýmsu tagi, smábúða, kaffihúsa, matstaða. Allt sem nöfnum tjáir að nefna gæti fengið þar inni svo fremi það hafi aðdráttarafl og fullnægi kröfunni um skemmtilegheit. Ég er klár á því að slíku framtaki mundi fylgja iðandi mannlíf allt árið um kring og auðvitað sérstaklega á sumrin. Erlendir sem innlendir ferðamenn mundu hópast þangað og borgarbúar sömuleiðis.

Þetta hefði líka þann augljósa kost að forða okkur frá þeim grimmu örlögum að fá yfir okkur enn eina glerhöllina og það á einum viðkvæmasta stað borgarinnar. Þetta er svæði sem ber að vernda og þar á að lofa andblæ og stíl liðins tíma að njóta sín.

Ég skora á besta fólkið og félaga að skoða þessa hugmynd í fullri alvöru. Eitt af því sem það talaði um fyrir kosningarnar var að það þyrfti að gera hlutina öðru vísi.