Enn um miðbæ Akureyrar

Að líkja síki því sem á að skera miðbæ Akureyrar við síkin í Kaupmannahöfn eins og gert hefur verið, þar sem jafnvel stórar skútur og smærri skip geta athafnað sig er mjög bíræfin sögufölsun,sem fáum dytti í hug að halda fram nema meirihluta bæjarstjórnar Akureyrar bara gert til að slá ryki í augu bæjarbúa.

En það er til góð lausn til að lífga myndarlega upp á miðbæinn, sem blasti við í sumar þegar voru hér þrjú skemmtiferðaskip samtímis og ekki í fyrsta skiftið og einu þeirra var vísað inn að Torfunefsbryggju. Það lifnaði sannarlega yfir miðbænum að fá þetta mikla nálægð skipsins og minnti á fyrri tíma, enda streymdu farþegarnir í miðbæinn bæði til að versla og skoða nágrennið. Þetta var auðvitað nýtt fyrir farþegana að skipið skyldi leggjast að miðbænum. Þetta er m.a. það, sem miðbæinn vantar. Það á að byggja upp Torfunefsbryggjuna og lengja hana í 150-200 metra því þá geta skemmtiferðaskip allt að 30 þús. tonnum lagst þar því nóg er dýpið. Kostnaður við framkvæmdirnar,eftir upplýsingum Hafnarskrifstofu, yrðu væntanlega á milli fjögur og fimm hundruð milljónir, og myndu strax fara að koma inn peningar því eitt skip greiðar hátt í milljón krónur í gjöld hverju sinni. Áætlað er að fyrrgreint síki myndi kosta svipaða upphæð og þar yrði bara kostnaður a.m.k. við að hreinsa upp drulluna úr því.

Nú mætti spyrja Akureyringa hvers þeir óskuðu frekar uppbyggða Torfunefsbryggju, sem skilaði miklum arði, eða fyrrgreint síki. Þegar fram líða stundir mætti síðan byggja viðlegukant suður með Drottningarbrautinni þar, sem hægt væri að taka á móti fleiri skipum og einnig auglýsa þar viðlegupláss fyrir stærri og minni skútur þvi margar slíkar eru á ferð til landsins, allavega yfir sumarið. Þetta yrði sannarlega til að lífga heldur betur upp á miðbæinn, sem ekki veitir af svo ekki sé talað um ef fleiri leggðu hönd á plóginn því t.d. er það hálf ræfilslegt af KEA og Saga Capital fjárfestingabanka, sem eiga hótel Akureyri að koma húsinu ekki strax í fyrra horf á myndarlegan hátt.

Allt, sem gert er til að fegra og laga miðbæinn er mjög gott mótvægi við óskapnaðinn, svokallað menningarhús, sem reist var á kolröngum stað og er líti á miðbænum og komið gróflega fram úr upphaflegri kostnaðaráætlun, sem nemur ca. tveimur til þremur milljörðum.

Fyrirtæki, sem kallaði sig Íþróttaakademíuna og fékk lóð á sundlaugarlóðinni í tíð Kristján Þórs Júlíussonar þáverandi bæjarstjóra í trássi við þá samstarfsflokkinn í bæjarstjórn, sem var Framsóknarflokkurinn. Íþróttaakademían byggði hús á lóðinni undir vaxtarrækt og er sagt að þar hafi verið ein mlljón í hlutafé og Landsbankinn sagður hafa lánað a.m.k. fimm hundruð milljónir og situr nú uppi með bygginguna því fyrirtækið mun vera komið á hausinn. Ekki ónýtt það í öllu bankafárinu. Eins og áður hefur margoft komið fram sótti sundfélagið Óðinn um aðstöðu þarna fyrir lölega innisundlaug,keppnislaug, og safnað var þúsundum undirskrifta til stuðnings sundfólkinu, sem hefur staðið sig frábærlega.En ævintýrið endaði á annað veg því miður fyrir sundfólkið.

Á sama tíma og ævintýrin eru að gerast hjá Landsbankanum yfirleitt sitja útibússtjórarnir hér fulllir vandlætingar á móti viðskiftavinunum og dæmi eru um að eiganda lítils fyrirtækis með þokkalega veltu var neitað um eina milljón í yfirdrátt, nema haldlagt yrði á prívat innistæðu, sem eigandinn átti sjálfur persónulega í bankanum. Að lokum skal þess getið að viðkomandi aðili hefir í gegnum árin verð með veltu við Landsbankann upp á tugi milljóna bæði í Reykjavík og Akureyri og alltaf staðið sig mjög vel.Svona er Akureyri í dag, öll lífsins gæði.

Höfundur er fyrrverandi ritstjóri.