Embættis­maður í pólitík

Það er ekki algengt að embættismenn eða starfsfólk opinberra fyrirtækja blandi sér í stjórnmálaumræðuna. Nú hefur stjórnar­formanni Orkuveitunnar, framsóknarmanninum Guðlaugi Sverrissyni tekist að fá forstjóra Orkuveitunnar, Hjörleif Kvaran með sér í pólitískan leiðangur.

Þeir félagar sendu frá sér yfirlýsingu síðastliðinn laugardag þar sem þeir segja það „ótækt að búa við það að fulltrúi ríkisstjórnarinnar leitist við að draga úr fjárhagslegum trúverðugleika þessa fyrirtækis í almannaeigu“.

Tilefnið virðist vera viðtal við ráðherrann sem birtist í Fréttablaðinu þann sama dag þar sem hún lýsir þeirri staðreynd að mun stærri ljón væru í veginum fyrir Helguvíkurálveri en fárra vikna töf á línuframkvæmdum. Að Century Aluminium hafi ekki enn þá náð að fjármagna álverið og að íslensk orkufyrirtæki væru mjög skuldug og eigi jafnvel erfitt með að endurfjármagna núverandi lán, hvað þá að leggjast í frekari fjárfestingar til virkjanaframkvæmda. En orkuþörfin fyrir Helguvík er á við framleiðslu Kárahnjúkavirkjunar.

Þarna var ráðherrann ekki að uppljóstra um nokkuð annað en það sem allir vita sem eitthvað fylgjast með umfjöllun fjölmiðla um orkumál. Hjörleifur Kvaran upplýsti sjálfur um þessa stöðu í Fréttablaðinu daginn áður. Staðreyndin er hinsvegar sú að evrópskir lánadrottnar Orkuveitunnar þurfa ekki að lesa Fréttablaðið til að komast að þessu og þeir gera lítið með fullyrðingar framsóknarmanna um að „Orkuveita Reykjavíkur geti staðið undir umræddum framkvæmdum og lánum þeim tengdum“. Lánadrottnarnir vilja beinharðar staðreyndir og það sem fyrst.

Eiginfjárstaða Orkuveitunnar er aðeins 15% og það er fyrst og fremst vegna þess sem illa gengur að fá lán. Svandís Svavarsdóttir er einfaldlega að benda á að það vanti bæði orku og álver og fullyrðingar framsóknarmanns um að hún sé „að bregða fæti fyrir verkefni, sem tiltekið er í Stöðugleikasáttmálanum“ breyta þar engu um. En að Hjör­leifur Kvaran, forstjóri orkufyrirtækis í almannaeigu, ráðinn af kjörnum fulltrúum skuli taka þátt í þeirri vegferð er vægast sagt vafasamt.

Höfundur er borgarfulltrúi Vinstrihreyfingarinnar - græns framboðs.