Vinir í raun?

Nú þegar harðnað hefur á dalnum á Íslandi hefur skýrt komið í ljós hversu brýnt það er fyrir okkur að eiga vini í raun. Við ætlumst til að aðrar þjóðir sýni stöðu okkar skilning og komi okkur til aðstoðar. Á sama tíma og við höfum þessar væntingar til vina okkar má spyrja sig hvort við Íslendingar sjálfir séum vinir í raun.

Framlög Íslands til þróunarsamvinnu munu minnka frá því í fyrra að raunvirði um 45% verði frumvarp til fjárlaga, sem nú er rætt á Alþingi, samþykkt.

Ástandið hér á landi er vissulega mjög erfitt en það er staðreynd að það er mun erfiðara víða annars staðar. Svo dæmi sé tekið getur stuðningur í þróunarsamvinnu skilið á milli lífs og dauða í sumum löndum Afríku. Fólk í þessum löndum skilur mæta vel að ekki er sama stuðnings að vænta frá vinum þeirra á Íslandi og verið hefur. Það að stuðningurinn hverfi að stórum hluta á erfiðum tímum er hins vegar óskiljanlegt, eða eins og kollegi minn hjá Rauða kross félagi í sunnanverðri Afríku sagði: „Maður yfirgefur ekki vini sína á erfiðum tímum, þá fyrst reynir á að þeir standi með manni."

Rauði kross Íslands skorar á Alþingi að við afgreiðslu fjárlaga gerum við Íslendingar sömu kröfur til okkar sjálfra og við gerum til vina okkar.

Höfundur er framkvæmdastjóri Rauða kross Íslands.