Háskalegur hégómleiki Guðrún Guðlaugsdóttir skrifar 7. október 2009 06:00 Hégómleiki er hættulegur eiginleiki. Sá sem þekkir hvar hégómleiki annars manns liggur getur stjórnað honum næstum að vild. Erfitt er að finna sjálfur hvar hégómleiki manns er. Þess vegna er hégómleikinn svo háskalegt stjórntæki sem raun ber vitni. Stjórnmálamenn ættu að kryfja sjálfa sig á vægðarlausan hátt til þess að komast að uppsprettu hégómleika síns, þá er ekki hægt að komast að þeim bakdyramegin. Einkum er mikilvægt að rugla ekki saman hégómleika og samvisku og heiðarleika. Síðustu daga hefur sjónarspil á vettvangi stjórnmálanna sýnt gott dæmi um þetta. Ráðherra yfirgefur ríkisstjórn og fullyrðir við fréttamenn að hann hafi ekki verið beittur neinum þrýstingi. Fáum dögum seinna snýr hann við blaðinu og fullyrðir að hann hafi verið beittur þrýstingi. Hvort er satt? Þeir sem taka að sér að höndla með annarra mál, eins og ríkisstjórn gerir fyrir alþýðu manna í kjölfar kosninga, verða að gera sér ljóst að súpa verður fleira en sætt þykir. Í lífinu koma upp hjá hverjum og einum mál sem umdeilanlegt er hvernig leysa eigi. Þetta á ekki síður við um þá sem leysa verða erfið verkefni á opinberum vettvangi. Lsusn Ícesawemáls er lykill að mikilvægum lífshagsmunum Íslendinga. Ríkisstjórn skrifar undir samning um hvernig leysa eigi þetta mál og miklu varðar að hann verði efndur. Það er hart ef hégómlegar píslarvættistilhneigingar eins stjórnmálamanns og samúðarfullra áhangenda hans koma í veg fyrir að landsmenn eigi til hnífs og skeiðar næstu árin. Þau ár ættu fremur að markast af lausn mála með ráðdeild en endalausum sjálfhverfum íhugunum hégómlegra stjórnmálamanna. Það er mikilvægt að leysa þetta mál fljótt, af skynsemi og án sjálfhverfrar tilfinningasemi. Að tilteknir stjórnmálamenn haldi andliti er smámál miðað við að koma hér á viðunandi lífskjörum. Íslendingar hafa löngum lagt mikið á sig fyrir sæmd fjölskyldunnar, nú er sæmd allrar þjóðarinnar að veði. Þingmenn - hugsið um sæmdina, hlaupist ekki frá hálfnuðu verki vegna stundarhagsmuna ykkar sjálfra. Slíkt ráðslag getur kostað ykkur sjálfa sæmdina þegar upp er staðið. Það liggur á endanum hver eins og hann hefur um sig búið. Höfundur er blaðamaður og rithöfundur. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Mest lesið Hversu mörg líf þarf áður en kerfið vaknar? Harpa Hildiberg Böðvarsdóttir Skoðun Það vex eitt blóm fyrir vestan Sif Huld Albertsdóttir Skoðun Af hverju þurfum við páska? Matthildur Bjarnadóttir Skoðun Verða ríki fátæk af því að ganga í Evrópusambandið? Andrés Pétursson Skoðun Sex ástæður til að segja já við ESB-viðræðum Þorvaldur Ingi Jónsson Skoðun Kosningar eða Eurovision? Þorsteinn Haukur Harðarson Skoðun Hvað fæst fyrir skattpeningana? Stefán Vagn Stefánsson Skoðun Viltu vita? Gunnar Hólmsteinn Ársælsson Skoðun Sérhagsmunir eða almannahagur Sigurður K Pálsson Skoðun Íþrótta- og menningarbærinn Hafnarfjörður Elín Anna Baldursdóttir Skoðun Skoðun Skoðun Það vex eitt blóm fyrir vestan Sif Huld Albertsdóttir skrifar Skoðun Hversu mörg líf þarf áður en kerfið vaknar? Harpa Hildiberg Böðvarsdóttir skrifar Skoðun Af hverju þurfum við páska? Matthildur Bjarnadóttir skrifar Skoðun Íþrótta- og menningarbærinn Hafnarfjörður Elín Anna Baldursdóttir skrifar Skoðun Hvað fæst fyrir skattpeningana? Stefán Vagn Stefánsson skrifar Skoðun Kosningar eða Eurovision? Þorsteinn Haukur Harðarson skrifar Skoðun Viltu vita? Gunnar Hólmsteinn Ársælsson skrifar Skoðun Dauði eða ofsakvíði? Sóley Dröfn Davíðsdóttir skrifar Skoðun Kílómetragjaldið: aukin skattheimta á þá sem minna mega sín? Júlíus Valsson skrifar Skoðun Sérhagsmunir eða almannahagur Sigurður K Pálsson skrifar Skoðun Sjálfsmynd þjóðar Steinar Harðarson skrifar Skoðun Viltu ná niður þinni eigin verðbólgu? Sveinn Ólafsson skrifar Skoðun Sex ástæður til að segja já við ESB-viðræðum Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Hvenær hætta börn að rétta upp hönd? Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Þegar hljóð og mynd fara ekki saman Sigurður Eyjólfur Sigurjónsson skrifar Skoðun Hvert stefnir stríðið í Íran? Trump valdi það, en hvað tekur við núna? Jun Þór Morikawa skrifar Skoðun Beiting helmingaskiptareglunnar við fjárskipti hjóna Sveinn Ævar Sveinsson skrifar Skoðun Verða ríki fátæk af því að ganga í Evrópusambandið? Andrés Pétursson skrifar Skoðun Tækifæri til að lækka verðbólgu Marinó G. Njálsson skrifar Skoðun Eins gott að þjóðin viti ekki of mikið Jón Pétur Zimsen skrifar Skoðun Virðisaukaskattur, raunverulegur greiðandi og áhrif á samkeppnishæfni Þórir Garðarsson skrifar Skoðun Sterkari saman og til þjónustu reiðubúin Hanna Katrín Friðriksson skrifar Skoðun Hver heldur á fjarstýringunni í íslensku samfélagi? Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Hvar býrðu? Ásta Þórdís Skjalddal Guðjónsdóttir skrifar Skoðun Ísland selur sig ekki sjálft – og óvissa selur ekkert Rannveig Grétarsdóttir skrifar Skoðun Föstudagurinn langi spyr: stöndum við með týndu börnunum okkar? Steinþór Þórarinsson skrifar Skoðun Lágir skattar og góð þjónusta fara saman í Kópavogi Guðmundur Jóhann Jónsson skrifar Skoðun Píeta samtökin 10 ára – samstaða um von Bjarni Karlsson skrifar Skoðun Markaðsöflin græða meðan börnin tapa Hólmfríður Jennýjar Árnadóttir skrifar Skoðun „Faðir vor“— Ákall um að afskrifa allar skuldir og lifa í kærleika Sigurvin Lárus Jónsson skrifar Sjá meira
Hégómleiki er hættulegur eiginleiki. Sá sem þekkir hvar hégómleiki annars manns liggur getur stjórnað honum næstum að vild. Erfitt er að finna sjálfur hvar hégómleiki manns er. Þess vegna er hégómleikinn svo háskalegt stjórntæki sem raun ber vitni. Stjórnmálamenn ættu að kryfja sjálfa sig á vægðarlausan hátt til þess að komast að uppsprettu hégómleika síns, þá er ekki hægt að komast að þeim bakdyramegin. Einkum er mikilvægt að rugla ekki saman hégómleika og samvisku og heiðarleika. Síðustu daga hefur sjónarspil á vettvangi stjórnmálanna sýnt gott dæmi um þetta. Ráðherra yfirgefur ríkisstjórn og fullyrðir við fréttamenn að hann hafi ekki verið beittur neinum þrýstingi. Fáum dögum seinna snýr hann við blaðinu og fullyrðir að hann hafi verið beittur þrýstingi. Hvort er satt? Þeir sem taka að sér að höndla með annarra mál, eins og ríkisstjórn gerir fyrir alþýðu manna í kjölfar kosninga, verða að gera sér ljóst að súpa verður fleira en sætt þykir. Í lífinu koma upp hjá hverjum og einum mál sem umdeilanlegt er hvernig leysa eigi. Þetta á ekki síður við um þá sem leysa verða erfið verkefni á opinberum vettvangi. Lsusn Ícesawemáls er lykill að mikilvægum lífshagsmunum Íslendinga. Ríkisstjórn skrifar undir samning um hvernig leysa eigi þetta mál og miklu varðar að hann verði efndur. Það er hart ef hégómlegar píslarvættistilhneigingar eins stjórnmálamanns og samúðarfullra áhangenda hans koma í veg fyrir að landsmenn eigi til hnífs og skeiðar næstu árin. Þau ár ættu fremur að markast af lausn mála með ráðdeild en endalausum sjálfhverfum íhugunum hégómlegra stjórnmálamanna. Það er mikilvægt að leysa þetta mál fljótt, af skynsemi og án sjálfhverfrar tilfinningasemi. Að tilteknir stjórnmálamenn haldi andliti er smámál miðað við að koma hér á viðunandi lífskjörum. Íslendingar hafa löngum lagt mikið á sig fyrir sæmd fjölskyldunnar, nú er sæmd allrar þjóðarinnar að veði. Þingmenn - hugsið um sæmdina, hlaupist ekki frá hálfnuðu verki vegna stundarhagsmuna ykkar sjálfra. Slíkt ráðslag getur kostað ykkur sjálfa sæmdina þegar upp er staðið. Það liggur á endanum hver eins og hann hefur um sig búið. Höfundur er blaðamaður og rithöfundur.
Skoðun Hvert stefnir stríðið í Íran? Trump valdi það, en hvað tekur við núna? Jun Þór Morikawa skrifar
Skoðun Virðisaukaskattur, raunverulegur greiðandi og áhrif á samkeppnishæfni Þórir Garðarsson skrifar
Skoðun „Faðir vor“— Ákall um að afskrifa allar skuldir og lifa í kærleika Sigurvin Lárus Jónsson skrifar