Burt með skutlið

Dofri Hermannsson skrifar um barnvænt umhverfi.

Víða í borginni er bíllinn okkar að verða „aðal" en við sjálf og börnin okkar að verða „auka". Hvernig gerðist það, hugsum við þegar við ökum áhyggjufull framhjá skólanum á leið okkar í vinnuna. Af hverju þarf þetta að vera svona, hugsum við líka þegar við þeysumst úr vinnunni kl. 3 til að skutla börnunum okkar í frístundastarfið og svo aftur í vinnuna áður en það þarf að sækja barnið aftur.

Svarið er að þetta þarf ekkert að vera svona en til að breyta þessu þarf að skipta um hugarfar við skipulagningu borgarinnar. Þörf okkar fyrir að komast hratt og örugglega á milli staða hefur nær eingöngu verið leyst með því að búa til góðar götur. Gríðarlegir fjármunir hafa verið settir í umferðarmannvirki á sama tíma og Strætó hefur verið skorinn niður. Þetta er vond þróun og dýr og það erum við sjálf sem borgum brúsann.

Í Reykjavík eru farnar um 130 þúsund skutlferðir með börn í frístundir í hverjum mánuði og í þær þurfa foreldrar samtals að eyða rúmlega 100 þúsund klukkustundum og um 170 milljónum á mánuði. Þetta eitt og sér er stór hluti af óþarfri, mengandi og hættulegri umferð í hverfum borgarinnar.

Í Grafarvogi hefur frábær árangur náðst með mótun grænnar samgöngustefnu en þar ganga nú 89% barna í skólann. Í hverfinu þar sem næstflest börn ganga í skólann er hlutfallið 66%. Í Grafarvogi fer saman gott skipulag þar sem öryggi gangandi vegfarenda er mikið og samtakamáttur allra helstu aðila í hverfinu um að gera gott hverfi betra. Næsta mál á dagskrá er að laga strætó betur að þörfum barna á leið í frístundir innan hverfisins samkvæmt tillögu Samfylkingarinnar um frístundastrætó í borgarstjórn í haust.

Þetta þarf að gera í öllum hverfum borgarinnar til að draga úr þörf fyrir skutl og gera hverfin okkar barnvænni.

Höfundur er 1. varaborgarfulltrúi og talsmaður Samfylkingarinnar í umhverfis- og samgöngumálum.