Forysta, frumkvæði, fórnfýsi 31. október 2008 09:31 Á síðasta ári bárust björgunarsveitum Slysavarnafélagsins Landsbjargar 1500-2000 beiðnir um aðstoð. Það eru að meðaltali 3-4 útköll á degi hverjum, allan ársins hring. Þessum útköllum sinna sjálfboðaliðar sem taka tíma frá fjölskyldu og atvinnu til að aðstoða samborgara í neyð. En útköllin eru aðeins toppurinn á ísjakanum, þau eru sá hluti starfsins sem er mest sjáanlegur. Lauslegir útreikningar sýna að á bak við hverja stund í útkalli standa 12 klukkustundir í æfingum, þjálfun, viðhaldi tækja og fjáröflun. Kostnaður við rekstur björgunarsveitar er mikill enda þarf tækjakostur að vera góður og í lagi þegar kallið kemur. Kerfið sem Íslendingar hafa komið upp til að takast á við hættur sem að steðja er einstakt í heiminum, hvergi annars staðar gegna sjálfboðaliðar eins stóru hlutverki í leit og björgun og í almannavarnakerfi eins og hér á landi. Því þurfa sjálfboðaliðarnir að gangast undir mikla þjálfun og stífar æfingar til að geta sinnt störfum sínum. Í stærri sveitum er algengt að nýliðar undirgangist tveggja ára starfsþjálfun áður en þeir fara í sitt fyrsta útkall. Björgunarsveitafólk stendur einnig straum af kostnaði við persónulegan búnað en hann getur hlaupið á hundruðum þúsunda króna. Á bak við hvern meðlim björgunarsveitar stendur svo hópur fólks sem styður hann og án þeirra væri starfið ekki mögulegt. Þar er fjölskyldan sem situr heima þegar sveitin er kölluð út, oft í hættuleg verkefni við erfiðar aðstæður, vinnuveitandinn sem gefur leyfi án þess að skerða launin, og ekki síst almenningur sem styrkir starfið með kaupum á flugeldum og Neyðarkalli. Björgunarsveitirnar eru því sameiginlegt verkefni samfélagsins alls. Þrátt fyrir þetta hefur nýliðun í sveitum sjaldan gengið eins vel og undanfarin ár og áhugi landsmanna á að taka þátt í sjálfboðna starfinu er mikill. Ávinningurinn er nokkur; góður félagsskapur, ferðalög og tækifæri til að láta gott af sér leiða. Um helgina fer fram fjáröflunin „Neyðarkall björgunarsveita" sem er ákall til þjóðarinnar að styðja við bakið á því starfi sem björgunarsveitir sinna í samfélaginu. Nú er tími til að standa með björgunarsveitunum því alla aðra daga ársins standa þær með þér! Höfundur er framkvæmdastjóri Slysavarnafélagsins Landsbjargar Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Mest lesið „Ég dó á 44 ára afmælinu mínu“ Ingrid Kuhlman,Bjarni Jónsson Skoðun Óútskýrð veikindi skipstjóra um nótt Kristinn Hrafnsson Skoðun Við ætlum að vinna keppnina um unga fólkið Óðinn Svan Skoðun Örlög Kópavogsmódelsins Sigrún Ólöf Ingólfsdóttir Skoðun Borg óttans Lárus Blöndal Sigurðsson Skoðun Hvers virði er mannúð í Garðabæ? Þuríður Jónsdóttir Skoðun Það er gott að vinna í Kópavogi Karen Rúnarsdóttir Skoðun Mjög mikilvæg fullyrðing Haukur Þorgeirsson Skoðun Halldór 09.05.2026 Halldór Endar Fáskrúðsfjörður sem brothætt byggð? Arndís R Magnúsdóttir,Gunnar Geir Kristjánsson Skoðun Skoðun Skoðun Reykjanesbær má ekki verða póstnúmeralottó fyrir fjölskyldur í vanda Dagur Jóhannsson skrifar Skoðun Meira lýðræði fyrir Múlaþing Ævar Orri Eðvaldsson skrifar Skoðun Raki og mygla í skólum er lýðheilsumál Sylgja Dögg Sigurjónsdóttir skrifar Skoðun „Ég dó á 44 ára afmælinu mínu“ Ingrid Kuhlman,Bjarni Jónsson skrifar Skoðun Börnin á bakkanum Þórey María E. Kolbeins skrifar Skoðun Við ætlum að vinna keppnina um unga fólkið Óðinn Svan skrifar Skoðun Framsækin Framsókn Halldór Bachmann skrifar Skoðun Sterk landsbyggð styrkir Ísland allt Ragnar Rögnvaldsson skrifar Skoðun Það er gott að vinna í Kópavogi Karen Rúnarsdóttir skrifar Skoðun Borg óttans Lárus Blöndal Sigurðsson skrifar Skoðun Woke – rétttrúnaður og refsivöndur Sigfús Aðalsteinsson skrifar Skoðun Hvers virði er mannúð í Garðabæ? Þuríður Jónsdóttir skrifar Skoðun Mennt er máttur í Garðabæ Almar Guðmundsson,Sigríður Hulda Jónsdóttir skrifar Skoðun Gaman að vera gamall í Garðabæ Hreiðar Þór Jónsson skrifar Skoðun Fjölskylduvænn Garðabær: Innleiðum sumarfrístund Finnur Jónsson skrifar Skoðun Nokkur orð um kosningar Ástríður Jóhannesdóttir skrifar Skoðun Menningar- og listaskrifstofa Reykjavíkurborgar Sverrir Páll Einarsson skrifar Skoðun Mjög mikilvæg fullyrðing Haukur Þorgeirsson skrifar Skoðun Um þagnir, vald og rammana sem við smíðum Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Endar Fáskrúðsfjörður sem brothætt byggð? Arndís R Magnúsdóttir,Gunnar Geir Kristjánsson skrifar Skoðun Hvert stefnir menningin? Elsa María Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Seltjarnarnes þarf uppbyggingu sem skilar árangri Kristinn Ólafsson skrifar Skoðun Ætti sumarstarf frístundaheimila að vera hluti af grunnþjónustu sveitarfélaga? Gísli Ólafsson skrifar Skoðun Bætum þjónustu við fatlað fólk í Garðabæ Ragnheiður Hergeirsdóttir skrifar Skoðun Örlög Kópavogsmódelsins Sigrún Ólöf Ingólfsdóttir skrifar Skoðun Einföldum líf barnafjölskyldna Eydís Inga Valsdóttir skrifar Skoðun Ísland verði hluti af evrópsku sambandsríki Hjörtur J. Guðmundsson skrifar Skoðun Samgöngur fyrir börn Stein Olav Romslo skrifar Skoðun Milli vonar og vanrækslu: Hin raunverulega valkreppa í Reykjavík Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Erindi Miðflokksins er mikilvægt Helgi Áss Grétarsson skrifar Sjá meira
Á síðasta ári bárust björgunarsveitum Slysavarnafélagsins Landsbjargar 1500-2000 beiðnir um aðstoð. Það eru að meðaltali 3-4 útköll á degi hverjum, allan ársins hring. Þessum útköllum sinna sjálfboðaliðar sem taka tíma frá fjölskyldu og atvinnu til að aðstoða samborgara í neyð. En útköllin eru aðeins toppurinn á ísjakanum, þau eru sá hluti starfsins sem er mest sjáanlegur. Lauslegir útreikningar sýna að á bak við hverja stund í útkalli standa 12 klukkustundir í æfingum, þjálfun, viðhaldi tækja og fjáröflun. Kostnaður við rekstur björgunarsveitar er mikill enda þarf tækjakostur að vera góður og í lagi þegar kallið kemur. Kerfið sem Íslendingar hafa komið upp til að takast á við hættur sem að steðja er einstakt í heiminum, hvergi annars staðar gegna sjálfboðaliðar eins stóru hlutverki í leit og björgun og í almannavarnakerfi eins og hér á landi. Því þurfa sjálfboðaliðarnir að gangast undir mikla þjálfun og stífar æfingar til að geta sinnt störfum sínum. Í stærri sveitum er algengt að nýliðar undirgangist tveggja ára starfsþjálfun áður en þeir fara í sitt fyrsta útkall. Björgunarsveitafólk stendur einnig straum af kostnaði við persónulegan búnað en hann getur hlaupið á hundruðum þúsunda króna. Á bak við hvern meðlim björgunarsveitar stendur svo hópur fólks sem styður hann og án þeirra væri starfið ekki mögulegt. Þar er fjölskyldan sem situr heima þegar sveitin er kölluð út, oft í hættuleg verkefni við erfiðar aðstæður, vinnuveitandinn sem gefur leyfi án þess að skerða launin, og ekki síst almenningur sem styrkir starfið með kaupum á flugeldum og Neyðarkalli. Björgunarsveitirnar eru því sameiginlegt verkefni samfélagsins alls. Þrátt fyrir þetta hefur nýliðun í sveitum sjaldan gengið eins vel og undanfarin ár og áhugi landsmanna á að taka þátt í sjálfboðna starfinu er mikill. Ávinningurinn er nokkur; góður félagsskapur, ferðalög og tækifæri til að láta gott af sér leiða. Um helgina fer fram fjáröflunin „Neyðarkall björgunarsveita" sem er ákall til þjóðarinnar að styðja við bakið á því starfi sem björgunarsveitir sinna í samfélaginu. Nú er tími til að standa með björgunarsveitunum því alla aðra daga ársins standa þær með þér! Höfundur er framkvæmdastjóri Slysavarnafélagsins Landsbjargar
Skoðun Reykjanesbær má ekki verða póstnúmeralottó fyrir fjölskyldur í vanda Dagur Jóhannsson skrifar
Skoðun Endar Fáskrúðsfjörður sem brothætt byggð? Arndís R Magnúsdóttir,Gunnar Geir Kristjánsson skrifar
Skoðun Ætti sumarstarf frístundaheimila að vera hluti af grunnþjónustu sveitarfélaga? Gísli Ólafsson skrifar
Skoðun Milli vonar og vanrækslu: Hin raunverulega valkreppa í Reykjavík Sigurður Sigurðsson skrifar