Virðing grundvallarmannréttinda

Við Íslendingar höfum skuldbundið okkur til að virða mannréttindasáttmála Sameinuðu þjóðanna og gegnum tíðina staðið dyggan vörð um gagnkvæma virðingu þjóða fyrir mannréttindum.

Þegar hins vegar kemur að því að við fáum athugasemdir við framkvæmd mála í eigin landi, í þessu tilviki úthlutun veiðiheimilda til handa aðilum í fiskveiðistjórnunarkerfinu, virðist ganga seint og illa að taka á málum.

Niðurstaða Mannréttindanefndarinnar í máli tveggja sjómanna er áfellisdómur yfir aðferðum stjórnvalda hér á landi, sem bregðast þarf við með nauðsynlegum úrbótum á kerfinu.

Við getum ekki ferðast um víðan völl og gagnrýnt aðrar þjóðir meðan við tökum ekki á málum í eigin landi. Í ljósi þess eru ferðalög ráðamanna nú undir þessum kringumstæðum sérkennileg þar sem unnið er að því að tryggja Íslendingum sæti í Öryggisráði Sameinuðu þjóðanna.

Við í Frjálslynda flokknum höfum gagnrýnt fiskveiðistjórnarkerfið frá upphafi og meðal annars bent á þá leið að bjóða upp aflaheimildir á markaði þannig að jafnræðis væri gætt í þessu sambandi.

Við höfum einnig flutt frumvarp þess efnis að heimila minnstu bátunum frelsi til veiða að ákveðnu marki með handfærum, sem gert hefði ákveðna aðkomu mögulega. Lögin um fiskveiðistjórn eru barn síns tíma og löngu tími til kominn að fara í heildarendurskoðun með þjóðarhagsmuni að leiðarljósi, allt frá veiðiráðgjöf til kerfisskipulagsins. Núverandi ríkisstjórn hefur ekki frekar en sú fyrri staðið vaktina varðandi endurskoðun þrátt fyrir endalausa ágalla þessa skipulags sem dunið hafa yfir í áraraðir.

Brottkast fiskjar, hrun sjávarbyggða með tilfærslu aflaheimilda millum aðila og skortur á vitneskju um fiskistofnana kringum landið getur ekki talist okkur sæmandi sem fiskveiðiþjóð.

Hér með er skorað á núverandi ríkisstjórn að taka nú þegar til við endurskoðun í þessu sambandi.

Höfundur er þingmaður Frjálslynda flokksins.