Er Al kaída tilbúningur? 16. febrúar 2005 00:01 Heimildamyndahátíð - Jón Karl Stefánsson, nemi Okkur hefur verið talin trú um að stríð nútímans standi á milli vestrænna lýðræðisríkja og öflugra hreyfinga hryðjuverkamanna, sérstaklega al-Qaeda sem hefur skv. Paul Wolfowitz bækistöðvar í meira en 60 ríkjum Hryðjuverkamennirnir hafi burði til að tortíma vesturlöndum og þeim hugsjónum sem þar ríkja. Þess vegna væri leyfilegt að beita öllum tiltækum ráðum til að uppræta slík samtök. Sumir ganga svo langt að segja að þetta stríð gegn hryðjuverkum sé stríð milli hins góða (okkar) og hins illa (þeirra). Þessi heimssýn hefur verið notuð til að réttlæta tvær stórar árásir á sjálfstæð ríki; afnámi mannréttindaákvæða og áforma um sífellt aukið eftirlit með almennum borgurum o.fl. Þessi heimssýn hefur haldist þrátt fyrir að þeir sem halda henni á lofti hafi gerst uppvísir um stórfelld ósannindi: Að sterk tengsl hafi verið á milli Osama bin Ladens og Saddam Hussein, að Írakar hafi árið 2003 ráðið yfir miklu magni hættulegra gereyðingavopna, að al Qaeda hafi grafið flókin neðanjarðargöng í Tora Bora fjöllum sem þeir notuðu sem bækistöðvar fyrir komandi stórárásir; o.s.frv. Stenst þessi heimssýn um gríðarlega öflugt net hryðjuverkamanna sem leynast bakvið hvern stein? Við höfum nánast ekki fengið nein gögn sem styðja þessa sýn heldur er ætlast til að við einfaldlega trúum sögunni. Það gæti því komið á óvart að hún byggist á framburði eins manns, Jamal al Fadl, súdönskum vígamanni sem var á flótta undan bin Laden. Þetta var í réttarhöldum, janúar 2001, yfir fjórum mönnum sem ákærðir voru fyrir aðild að sprengiárásum á bandarísku sendiráðin í Keníu og Tansaníu. Saksóknarar vildu einnig sakfella bin Laden en til þess þurftu þeir að sýna fram á að árásirnar væru framdar að hálfu glæpasamtaka. Al Fadl fékk fyrir vitnisburðinn vitnavernd og hundruð þúsunda bandaríkjadala. Fyrir réttarhöldin var hugtakið al Kaída og hugmyndin um skipulögð risasamtök hryðjuverkamanna undir beinni stjórn bin Ladens óþekkt, enda hefur komið í ljós að frásögn al Fadls var uppspuni. Hinn 19. febrúar hefst heimildamyndahátíð gagnauga.is. Í opnunarmyndinni, the Power of Nigtmares frá BBC, greinir Adam Curtis frá uppgangi tveggja sambærilegra hópa: Ný-íhaldsmanna (neo-conservatives) í Bandaríkjunum sem fylgja hugmyndum Leo Strauss, og þeim sem vilja stofna trúarleg ríki í mið-austurlöndum, fylgismanna Sayyed Qutb. Þessir tveir hópar hafa unnið saman að því að búa til þá martraðarsýn um hættur sem þeir lofa að verja okkur frá. Farið er yfir það hvernig stjórnmálamenn hættu smám saman að fylgja hugsjónum um betri heim og sneru sér meira að því að nota óttann til að halda völdum. Á hátíðinni verða sýndar um 50 heimildamyndir sem er ætlað að vekja athygli á álitamálum og sjónarhornum sem alltof sjaldan fá að heyrast í opinberri umræðu. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Mest lesið Áklæðið endurnýjað en vélin enn biluð Jóhanna Þorkelsdóttir Skoðun Hvernig stenzt þetta skoðun, Dagur? Hjörtur J. Guðmundsson Skoðun Hveragerði klippt í sundur Arnar H. Halldórsson,Hjálmar Trausti Kristjánsson Skoðun Ósanngjörn reglugerð ógnar barnalækningum á Íslandi Helga Elídóttir Skoðun Erum við að missa sjónar á því sem stendur okkur næst? Hólmfríður Rut Einarsdóttir Skoðun Tækifæri í menntun sem við megum ekki missa af Skoðun Snorri Másson Heller Mills Sjöfn Asare Hauksdóttir Skoðun Af ávöxtunum skuluð þér þekkja þá Þorvaldur Víðisson Skoðun Grjótharðir og sársaukafullir veggir máttvana geðheilbrigðiskerfisins Sólveig María Svavarsdóttir Skoðun Táknin skipta ekki máli – fagmennskan gerir það Magnús Þór Jónsson Skoðun Skoðun Skoðun Ég: ritskoðaður? Júlíus Andri Þórðarson skrifar Skoðun Fjársjóðurinn í matarkistunni Óli Finnsson skrifar Skoðun Ráðherrar tala um farsæld barna – en láta Foreldrahús loka 1. maí Sædís Ósk Harðardóttir, Jóhanna Jóna Gunnlaugsdóttir,Halldóra Ingibergsdóttir skrifar Skoðun Sterkari Háskóli, sterkari Akureyri! Maríanna Margeirsdóttir skrifar Skoðun Grjótharðir og sársaukafullir veggir máttvana geðheilbrigðiskerfisins Sólveig María Svavarsdóttir skrifar Skoðun Hveragerði klippt í sundur Arnar H. Halldórsson,Hjálmar Trausti Kristjánsson skrifar Skoðun Sérðu táknmálið? Sigurlín Margrét Sigurðardóttir skrifar Skoðun Reynsla réttlætir ekki reglubrot Þórður Sigurjónsson skrifar Skoðun Ósanngjörn reglugerð ógnar barnalækningum á Íslandi Helga Elídóttir skrifar Skoðun Bestum borgina fyrir hinsegin fólk! Olga Margrét Cilia skrifar Skoðun Af ávöxtunum skuluð þér þekkja þá Þorvaldur Víðisson skrifar Skoðun Erum við að missa sjónar á því sem stendur okkur næst? Hólmfríður Rut Einarsdóttir skrifar Skoðun Hvernig stenzt þetta skoðun, Dagur? Hjörtur J. Guðmundsson skrifar Skoðun Áklæðið endurnýjað en vélin enn biluð Jóhanna Þorkelsdóttir skrifar Skoðun Tækifæri í menntun sem við megum ekki missa af skrifar Skoðun „Miskunnsami Samverjinn“ — sá sem þér ber að hata, fyrirlíta og forðast Sigurvin Lárus Jónsson skrifar Skoðun Samfélag regnbogans Dagný Kristinsdóttir skrifar Skoðun Táknin skipta ekki máli – fagmennskan gerir það Magnús Þór Jónsson skrifar Skoðun 30 ára aðlögun án áhrifa Ingólfur Sverrisson skrifar Skoðun Kópavogsdalur er okkar Central Park Hákon Gunnarsson skrifar Skoðun Rödd þeirra sem bera kerfið uppi og rétturinn til að nota hana Formenn fag- og stéttarfélaga í heilbrigðisþjónustu skrifar Skoðun Trillukarlar – síðasta vígið gegn fáræði og spillingu Kjartan Sveinsson skrifar Skoðun Lyfjatengd dauðsföll eru pólitísk ákvörðun Unnar Þór Sæmundsson skrifar Skoðun Börn með málþroskaraskanir geta ekki beðið endalaust Hildur Jónsdóttir skrifar Skoðun Regnbogagrýlan Sigtryggur Ellertsson skrifar Skoðun Tímasetning efnahagsaðgerða er lykilatriði Þórarinn Ingi Pétursson skrifar Skoðun Snorri Másson Heller Mills Sjöfn Asare Hauksdóttir skrifar Skoðun Menntamálin eru í alvarlegum vanda Ragnar Þór Pétursson skrifar Skoðun Ríkisstjórnin má ekki bíða lengur Stefán Vagn Stefánsson skrifar Skoðun Fullveldi eða ESB: Hver greiðir heimilisreikninginn? Sigurður Árni Reynisson skrifar Sjá meira
Heimildamyndahátíð - Jón Karl Stefánsson, nemi Okkur hefur verið talin trú um að stríð nútímans standi á milli vestrænna lýðræðisríkja og öflugra hreyfinga hryðjuverkamanna, sérstaklega al-Qaeda sem hefur skv. Paul Wolfowitz bækistöðvar í meira en 60 ríkjum Hryðjuverkamennirnir hafi burði til að tortíma vesturlöndum og þeim hugsjónum sem þar ríkja. Þess vegna væri leyfilegt að beita öllum tiltækum ráðum til að uppræta slík samtök. Sumir ganga svo langt að segja að þetta stríð gegn hryðjuverkum sé stríð milli hins góða (okkar) og hins illa (þeirra). Þessi heimssýn hefur verið notuð til að réttlæta tvær stórar árásir á sjálfstæð ríki; afnámi mannréttindaákvæða og áforma um sífellt aukið eftirlit með almennum borgurum o.fl. Þessi heimssýn hefur haldist þrátt fyrir að þeir sem halda henni á lofti hafi gerst uppvísir um stórfelld ósannindi: Að sterk tengsl hafi verið á milli Osama bin Ladens og Saddam Hussein, að Írakar hafi árið 2003 ráðið yfir miklu magni hættulegra gereyðingavopna, að al Qaeda hafi grafið flókin neðanjarðargöng í Tora Bora fjöllum sem þeir notuðu sem bækistöðvar fyrir komandi stórárásir; o.s.frv. Stenst þessi heimssýn um gríðarlega öflugt net hryðjuverkamanna sem leynast bakvið hvern stein? Við höfum nánast ekki fengið nein gögn sem styðja þessa sýn heldur er ætlast til að við einfaldlega trúum sögunni. Það gæti því komið á óvart að hún byggist á framburði eins manns, Jamal al Fadl, súdönskum vígamanni sem var á flótta undan bin Laden. Þetta var í réttarhöldum, janúar 2001, yfir fjórum mönnum sem ákærðir voru fyrir aðild að sprengiárásum á bandarísku sendiráðin í Keníu og Tansaníu. Saksóknarar vildu einnig sakfella bin Laden en til þess þurftu þeir að sýna fram á að árásirnar væru framdar að hálfu glæpasamtaka. Al Fadl fékk fyrir vitnisburðinn vitnavernd og hundruð þúsunda bandaríkjadala. Fyrir réttarhöldin var hugtakið al Kaída og hugmyndin um skipulögð risasamtök hryðjuverkamanna undir beinni stjórn bin Ladens óþekkt, enda hefur komið í ljós að frásögn al Fadls var uppspuni. Hinn 19. febrúar hefst heimildamyndahátíð gagnauga.is. Í opnunarmyndinni, the Power of Nigtmares frá BBC, greinir Adam Curtis frá uppgangi tveggja sambærilegra hópa: Ný-íhaldsmanna (neo-conservatives) í Bandaríkjunum sem fylgja hugmyndum Leo Strauss, og þeim sem vilja stofna trúarleg ríki í mið-austurlöndum, fylgismanna Sayyed Qutb. Þessir tveir hópar hafa unnið saman að því að búa til þá martraðarsýn um hættur sem þeir lofa að verja okkur frá. Farið er yfir það hvernig stjórnmálamenn hættu smám saman að fylgja hugsjónum um betri heim og sneru sér meira að því að nota óttann til að halda völdum. Á hátíðinni verða sýndar um 50 heimildamyndir sem er ætlað að vekja athygli á álitamálum og sjónarhornum sem alltof sjaldan fá að heyrast í opinberri umræðu.
Grjótharðir og sársaukafullir veggir máttvana geðheilbrigðiskerfisins Sólveig María Svavarsdóttir Skoðun
Skoðun Ráðherrar tala um farsæld barna – en láta Foreldrahús loka 1. maí Sædís Ósk Harðardóttir, Jóhanna Jóna Gunnlaugsdóttir,Halldóra Ingibergsdóttir skrifar
Skoðun Grjótharðir og sársaukafullir veggir máttvana geðheilbrigðiskerfisins Sólveig María Svavarsdóttir skrifar
Skoðun „Miskunnsami Samverjinn“ — sá sem þér ber að hata, fyrirlíta og forðast Sigurvin Lárus Jónsson skrifar
Skoðun Rödd þeirra sem bera kerfið uppi og rétturinn til að nota hana Formenn fag- og stéttarfélaga í heilbrigðisþjónustu skrifar
Grjótharðir og sársaukafullir veggir máttvana geðheilbrigðiskerfisins Sólveig María Svavarsdóttir Skoðun