Hjálpar frelsisskerðing?

Vændi - Oddgeir Einarsson, lögfræðingur Samkvæmt skoðanakönnunum er meirihluti landsmanna hlynntur því að sala eða kaup á vændi séu ólögleg. Þetta finnst mér áhugavert. Hvers vegna vill einstaklingur A banna einstaklingi B að selja eða C að kaupa tiltekna þjónustu? Ég hef rætt málin við margt A-fólk og komist að þeirri niðurstöðu að það er umhyggja þeirra fyrir einstaklingi B, þeim sem selur sig, sem ræður afstöðunni. Margt A-fólk ruglar þó þrælahaldi, mansali og annarri ólögmætri frelsisskerðingu saman við vændi sem sjálfráða fólk stundar án þvingunar. Ég er sammála A-fólki í því að ekki eigi að líða að fólk sé þvingað til neins, hvorki til vefnaðarvinnu, vændis né nokkurs annars starfs. Hins vegar er ólögmætt þrælahald ekki rök fyrir því að banna viðkomandi atvinnugrein. Refsa ber þeim sem neyðir annan mann til að spinna ull, en ekki banna atvinnugreinina. Sama gildir um vændi. Allt okkar líf byggist á vali. Flestir reyna að velja þann kost sem gerir lífið hvað bærilegast hvert sinn. Vændi sjálfráða manns er hans val, hversu heimskulegt eða siðferðislega rangt sem öðrum kann að þykja það. Róni sem rótar í ruslatunnu eftir mat velur að gera það. Ekki vegna þess að hann vilji ekki frekar vel eldaða nautasteik með bakaðri kartöflu. Hann étur matarleifar af því að honum bjóðast ekki aðrir kostir í stöðunni og myndi jafnvel svelta ella. Það má orða þetta svo að róninn róti í ruslinu af neyð. Það veitir mér eða öðrum þó ekki rétt til að banna honum að róta eða banna fólki að leyfa honum að róta í ruslinu hjá sér. Með því væri verið að svipta rónann möguleikanum á þeim kosti sem hann sjálfur mæti skástan í stöðunni. A-fólk vísar oft til þess að enginn vilji í raun stunda vændi, vandfundin sé hin "hamingjusama hóra" og enginn stundi vændi nema af neyð, jafnvel þó engin bein þvingun eigi sér stað. Alveg eins og hjá rónanum er skásti kosturinn því miður ekki alltaf ávísun á hamingjusamt líf. Ef við útilokum hins vegar þann kost sem viðkomandi telur skástan, köllum við enn meiri óhamingju yfir hann. Ég hvet alla þá sem hafa samúð með öðrum, s.s. vændiskonum og rónum, og vilja verja kröftum sínum í að bæta líf þessa fólks, að beita sér gegn því að valkostum þessa fólks sé fækkað. Þannig á vændi og grams í ruslatunnu ekki að vera refsivert. Ef maður hefur raunverulega samúð með þessu fólki getur maður einnig gegnið skrefinu lengra og fjölgað valkostum þess í stað þess að fækka þeim. Til dæmis getur maður boðið rónanum upp á mannsæmandi kvöldverð, vændiskonunni betra starf eða jafnvel greiða henni fyrir að selja sig ekki. Höfum hamingju fólks í fyrirrúmi. Afnemum vændisbannið með öllu. Tökum heldur ekki upp á því að banna rónum að éta matarleifar. Frelsisskerðing hjálpar engum. Höfundur stjórnarmaður í Frjálshyggjufélaginu.