Hvert rennur matarskatturinn?

Svo virðist sem allir stjórnmálaflokkar landsins og forustumenn launaþegafélaga séu sammála um lækkun á svonefndum matarskatti.Hann komi láglaunafólki til góða og sé varanleg kjarabót. Að ætla kaupmönnum með frjálsa álagningu að tryggja láglaunafólki betri kjör með þessum hætti sýnir dómgreindarleysi og kjánaskap. Kaupmenn og framleiðendur hafa með örfáum undantekningum ekki verið velgjörðarmenn neytenda í verðálagningu, þeir hafa samviskulega hugsað um sinn eigin garð og arð. 50% hærra meðaltals vöruverð hér á landi miðað við ESB löndin sýnir okkar ljóslega hug íslenskra kaupmanna til sinna neytenda og einnig hefur staða dollarans frá 110 kr.í 62 ekki verið almennt mælanleg til lækkunar vöruverðs í pyngju neytenda s.l.tvö ár. Kaupmenn og ísl.framleiðendur eru fullkomlega meðvitaðir um að við verðum að kaupa af þeim allar almennar neysluvörur. Þessu er líkt farið og með aðrar einokrunar og fákeppnis þjónustugreinar í landinu, það er ekki í önnur hús að venda. Ætla stjórnmálamenn og launþegaforustan að treysta þessum mönnum fyrir kjarabótum láglaunafólks? Þeir geta hins vegar verið fullvissir um að lækkun matarskatts skilar sér fullkomlega í peningakassa kaupmanna. Þeir sem telja sig vera málsvara láglaunafólks áttu fyrir löngu síðan að einbeita sér að hækkun skattleysismarka,sem ættu að vera hefðu þau fylgt kaupgjaldsvísitölu um 117 þúsund kr.pr.mán. Þá ættu samningsbundin lágmarks-og eftirlaun að vera sama upphæð. Öll loforð ríkisstjórnarinnar um skattalækkanir á kjörtímabilinu (nema eignaskattur) yrðu dregnar til baka og því og auknu fjármagni varið til hækkunar skattleysismarka á þessu og næsta kjörtímabili þar sem skattleysismarkmiðinu yrði náð. Umsamdar launahækkanir ASÍ og BSRB hafa yfirleitt skilað mjög takmörkuðum kjarabótum, hafi verðbólgan ekki etið þær upp á samningstímabilinu til agna, hafa nýjar skattaálögur ríkisstjórnarinnar séð til þess að lífskjör fólks hafi versnað. Hækkun skattleysismarka og samningsbundin lágsmarkslaun virðast vera þær aðgerðir sem ekki er hægt að sniðganga a.m.k.ekki með heiðarlegum hætti.