Sýnum stórhug 30. desember 2004 00:01 Finnst engum skjóta skökku við að á meðan mestu náttúruhamfarir og hörmungar sögunnar ganga yfir í heiminum og þörf er á margra milljóna dala aðstoð, skuli Íslendingar sprengja upp 400 milljónir íslenskra króna og halda sín hefðbundnu áramót eins og ekkert hafi í skorist? Mér fannst hreinlega fáránlegt að horfa á fréttir fyrr í kvöld þar sem sagt var með stolti frá því að rausnarleg íslenska þjóðin væri búin að skrapa saman rúmlega 20 milljónum til styrktar fórnarlömbum flóðanna, en stuttu síðar birtist frétt um að við myndum væntanlega eyða 400 milljónum í flugelda um þessi áramót! Hvernig væri að kaupa helmingi minna af flugeldum en áætlað var og láta samsvarandi upphæð renna til hjálparstarfsins? Þar með væru komnar 200 milljónir! Ég er ekkert að reyna að skemma fyrir íslenskum hjálparsveitum og fjáröflunum þeirra...en þurfa ekki aðrir á peningunum að halda núna? Ég er að minnsta kosti ekki viss um að ég geti með góðri samvisku notið þess að horfa á flugeldana þessi áramót. Það eru nú einu sinni jól, er ekki hægt að “fórna” áramótunum eitt skipti og hjálpa meðbræðrum okkar í staðinn? Vissulega er þetta langt í burtu en þetta fólk getur ekki leitað annað en til okkar, annarra íbúa þessa heims. Ég er viss um að Íslendingar myndu þiggja aðstoð frekar en flugeldasýningar ef náttúruhamfarir hrelldu okkar litlu þjóð, sem er alls ekki fjarlægur möguleiki. Ætli Íslendingar geti sýnt STÓRhug en ekki bara þennan margumtalaða samhug svona til tilbreytingar? Gleðilegt ár! Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Mest lesið Áklæðið endurnýjað en vélin enn biluð Jóhanna Þorkelsdóttir Skoðun Hvernig stenzt þetta skoðun, Dagur? Hjörtur J. Guðmundsson Skoðun Hveragerði klippt í sundur Arnar H. Halldórsson,Hjálmar Trausti Kristjánsson Skoðun Ósanngjörn reglugerð ógnar barnalækningum á Íslandi Helga Elídóttir Skoðun Erum við að missa sjónar á því sem stendur okkur næst? Hólmfríður Rut Einarsdóttir Skoðun Tækifæri í menntun sem við megum ekki missa af Skoðun Snorri Másson Heller Mills Sjöfn Asare Hauksdóttir Skoðun Af ávöxtunum skuluð þér þekkja þá Þorvaldur Víðisson Skoðun Grjótharðir og sársaukafullir veggir máttvana geðheilbrigðiskerfisins Sólveig María Svavarsdóttir Skoðun Táknin skipta ekki máli – fagmennskan gerir það Magnús Þór Jónsson Skoðun Skoðun Skoðun Upplýsingaóreiða, aldursfordómar og mannleg reisn Berglind Indriðadóttir skrifar Skoðun Ég: ritskoðaður? Júlíus Andri Þórðarson skrifar Skoðun Fjársjóðurinn í matarkistunni Óli Finnsson skrifar Skoðun Ráðherrar tala um farsæld barna – en láta Foreldrahús loka 1. maí Sædís Ósk Harðardóttir, Jóhanna Jóna Gunnlaugsdóttir,Halldóra Ingibergsdóttir skrifar Skoðun Sterkari Háskóli, sterkari Akureyri! Maríanna Margeirsdóttir skrifar Skoðun Grjótharðir og sársaukafullir veggir máttvana geðheilbrigðiskerfisins Sólveig María Svavarsdóttir skrifar Skoðun Hveragerði klippt í sundur Arnar H. Halldórsson,Hjálmar Trausti Kristjánsson skrifar Skoðun Sérðu táknmálið? Sigurlín Margrét Sigurðardóttir skrifar Skoðun Reynsla réttlætir ekki reglubrot Þórður Sigurjónsson skrifar Skoðun Ósanngjörn reglugerð ógnar barnalækningum á Íslandi Helga Elídóttir skrifar Skoðun Bestum borgina fyrir hinsegin fólk! Olga Margrét Cilia skrifar Skoðun Af ávöxtunum skuluð þér þekkja þá Þorvaldur Víðisson skrifar Skoðun Erum við að missa sjónar á því sem stendur okkur næst? Hólmfríður Rut Einarsdóttir skrifar Skoðun Hvernig stenzt þetta skoðun, Dagur? Hjörtur J. Guðmundsson skrifar Skoðun Áklæðið endurnýjað en vélin enn biluð Jóhanna Þorkelsdóttir skrifar Skoðun Tækifæri í menntun sem við megum ekki missa af skrifar Skoðun „Miskunnsami Samverjinn“ — sá sem þér ber að hata, fyrirlíta og forðast Sigurvin Lárus Jónsson skrifar Skoðun Samfélag regnbogans Dagný Kristinsdóttir skrifar Skoðun Táknin skipta ekki máli – fagmennskan gerir það Magnús Þór Jónsson skrifar Skoðun 30 ára aðlögun án áhrifa Ingólfur Sverrisson skrifar Skoðun Kópavogsdalur er okkar Central Park Hákon Gunnarsson skrifar Skoðun Rödd þeirra sem bera kerfið uppi og rétturinn til að nota hana Formenn fag- og stéttarfélaga í heilbrigðisþjónustu skrifar Skoðun Trillukarlar – síðasta vígið gegn fáræði og spillingu Kjartan Sveinsson skrifar Skoðun Lyfjatengd dauðsföll eru pólitísk ákvörðun Unnar Þór Sæmundsson skrifar Skoðun Börn með málþroskaraskanir geta ekki beðið endalaust Hildur Jónsdóttir skrifar Skoðun Regnbogagrýlan Sigtryggur Ellertsson skrifar Skoðun Tímasetning efnahagsaðgerða er lykilatriði Þórarinn Ingi Pétursson skrifar Skoðun Snorri Másson Heller Mills Sjöfn Asare Hauksdóttir skrifar Skoðun Menntamálin eru í alvarlegum vanda Ragnar Þór Pétursson skrifar Skoðun Ríkisstjórnin má ekki bíða lengur Stefán Vagn Stefánsson skrifar Sjá meira
Finnst engum skjóta skökku við að á meðan mestu náttúruhamfarir og hörmungar sögunnar ganga yfir í heiminum og þörf er á margra milljóna dala aðstoð, skuli Íslendingar sprengja upp 400 milljónir íslenskra króna og halda sín hefðbundnu áramót eins og ekkert hafi í skorist? Mér fannst hreinlega fáránlegt að horfa á fréttir fyrr í kvöld þar sem sagt var með stolti frá því að rausnarleg íslenska þjóðin væri búin að skrapa saman rúmlega 20 milljónum til styrktar fórnarlömbum flóðanna, en stuttu síðar birtist frétt um að við myndum væntanlega eyða 400 milljónum í flugelda um þessi áramót! Hvernig væri að kaupa helmingi minna af flugeldum en áætlað var og láta samsvarandi upphæð renna til hjálparstarfsins? Þar með væru komnar 200 milljónir! Ég er ekkert að reyna að skemma fyrir íslenskum hjálparsveitum og fjáröflunum þeirra...en þurfa ekki aðrir á peningunum að halda núna? Ég er að minnsta kosti ekki viss um að ég geti með góðri samvisku notið þess að horfa á flugeldana þessi áramót. Það eru nú einu sinni jól, er ekki hægt að “fórna” áramótunum eitt skipti og hjálpa meðbræðrum okkar í staðinn? Vissulega er þetta langt í burtu en þetta fólk getur ekki leitað annað en til okkar, annarra íbúa þessa heims. Ég er viss um að Íslendingar myndu þiggja aðstoð frekar en flugeldasýningar ef náttúruhamfarir hrelldu okkar litlu þjóð, sem er alls ekki fjarlægur möguleiki. Ætli Íslendingar geti sýnt STÓRhug en ekki bara þennan margumtalaða samhug svona til tilbreytingar? Gleðilegt ár!
Grjótharðir og sársaukafullir veggir máttvana geðheilbrigðiskerfisins Sólveig María Svavarsdóttir Skoðun
Skoðun Ráðherrar tala um farsæld barna – en láta Foreldrahús loka 1. maí Sædís Ósk Harðardóttir, Jóhanna Jóna Gunnlaugsdóttir,Halldóra Ingibergsdóttir skrifar
Skoðun Grjótharðir og sársaukafullir veggir máttvana geðheilbrigðiskerfisins Sólveig María Svavarsdóttir skrifar
Skoðun „Miskunnsami Samverjinn“ — sá sem þér ber að hata, fyrirlíta og forðast Sigurvin Lárus Jónsson skrifar
Skoðun Rödd þeirra sem bera kerfið uppi og rétturinn til að nota hana Formenn fag- og stéttarfélaga í heilbrigðisþjónustu skrifar
Grjótharðir og sársaukafullir veggir máttvana geðheilbrigðiskerfisins Sólveig María Svavarsdóttir Skoðun