Hvers vegna eru jól? 24. desember 2004 00:01 Jólahugvekja - Hr.Karl Sigurbjörnsson Fimm ára börnin sem spurð voru á síðum þessa blaðs um daginn hvers vegna jólin væru haldin, gátu ekki svarað því. Þau vissu allt um jólasveina og jólagjafir, en virtust ekki vita af Jesúbarninu. Mér fannst það dapurlegt. Ég vona svo sannarlega að einhver verði til að benda þeim, og öðrum börnum á raunverulegt tilefni jólanna. Vegna þess að þar er að finna það sem er mikilvægast alls. "Þér munuð finna ungbarn reifað og lagt í jötu." Það sagði engillinn við hirðana. Og jólin enduróma orð þeirra og söng. Allir foreldrar og afar og ömmur þekkja hve undursamlegt það er þegar barn fæðist, hvernig allt ummyndast og tekur á sig annan blæ. Ungbarn vekur tilfinningar auðmýktar, umhyggju og gleði. Við hljóðnum í návist þess, og finnum til lotningar og virðingar. Það er einmitt slíkt sem Guð vill laða fram í lífi okkar. Með því að fæðast sem barn inn í þennan heim laðar Guð fram hið besta í okkur og leysir úr læðingi kærleikann sem trúir, vonar og umber allt og fellur aldrei úr gildi. Þess vegna birtist Guð ekki sem ofurhetja eða yfirþyrmandi kraftbirting, heldur sem varnalaust, allsvana barn í jötu. Í Jesúbarninu þráir Guð þig eins og barn þráir foreldra sína og kallar eftir athygli þeirra og umhyggju. Í Jesúbarninu er Guð að sýna þér hvað mest er og mikilvægast alls. Jatan er tákn Guðs gegn hroka og oflæti, barnið litla er vottur visku hans andspænis heimsins afli og auði, orð og sögur Jesú segja okkur hvað mestu máli skiptir. Þess vegna er okkur svo mikilvægt að rifja þetta upp og læra, og kenna börnunum okkar. Þess vegna eru jólin. Af sögu og orðum Jesú lærum við til dæmis að öll dýrmætustu gildi lífsins vaxa af rótum auðmýktar og kærleika. Það er auðvelt að gleyma því, ekki síst á allsnægtatímum þar sem nægtahornin virðast ótæmandi og tilboðin sífellt glæstari. En víst er að gleði og friður ná ekki að fylla hjarta manns ef friðleysi og streita, reiði og vantrú hefur sest að í sálinni. Hversu mjög sem tjaldað er til og á sig lagt til að ná sér í réttu stemningu hinna fullkomnu jóla, þá nægir það ekki. Því miður. En til að gera hreint hið innra nægir ekki að sópa út, heldur þarf að ljúka upp fyrir Guði, sem er kærleikur. Gleði og friður streymir fram í hjörtum þeirra sem ljúka upp fyrir kærleikanum. Hvers vegna eru jólin? Vegna þess að Guð gefur okkur þau. Guð sem elskar þennan heim og gaf son sinn, Jesú Krist, til lífs og heilla heiminum öllum. Jólaguðspjallið er frásagan af því, sagan af barninu sem lagt var í jötu, af trúfesti hirðanna og söng englanna. Þessi látlausa, yndislega saga mun óma um heimsbyggðina alla í nótt, í orðum og tónum, ljóði og söng. Hlustaðu eftir því sem hún er að segja! Og þiggðu þá gjöf sem þar er rétt til þín. Leitastu við að lifa í meðvitund um að þú ert umvafin ást og náð, umhyggju og kærleika Guðs allar stundir. Horfðu með þeim augum á jólaljósin, og taktu utan um þau sem þér eru næst, og hlustaðu eftir orðinu um frelsarann sem fæddur er, barnið í jötunni, sem er Drottinn þinn og Guð þinn. Hann gefi þér og þínum gleðileg jól. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Mest lesið Hveragerði klippt í sundur Arnar H. Halldórsson,Hjálmar Trausti Kristjánsson Skoðun Áklæðið endurnýjað en vélin enn biluð Jóhanna Þorkelsdóttir Skoðun Hvernig stenzt þetta skoðun, Dagur? Hjörtur J. Guðmundsson Skoðun Ósanngjörn reglugerð ógnar barnalækningum á Íslandi Helga Elídóttir Skoðun Af ávöxtunum skuluð þér þekkja þá Þorvaldur Víðisson Skoðun Erum við að missa sjónar á því sem stendur okkur næst? Hólmfríður Rut Einarsdóttir Skoðun Yfirfull fangelsi – og enginn skilur neitt í neinu Vilhelm Jónsson Skoðun Grjótharðir og sársaukafullir veggir máttvana geðheilbrigðiskerfisins Sólveig María Svavarsdóttir Skoðun Snorri Másson Heller Mills Sjöfn Asare Hauksdóttir Skoðun Tækifæri í menntun sem við megum ekki missa af Skoðun Skoðun Skoðun Fossvogslaug – góð hugmynd, engin framkvæmd Sigfús Aðalsteinsson,Hlynur Áskelsson skrifar Skoðun Þetta segir fundargerð ESB frá 18. desember 2012 um aðlögun Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Skilvirkni og gagnsæi í málefnum flóttafólks Eva Rún Helgadóttir skrifar Skoðun Nei eða já, af eða á Ásgeir Þorgeirsson skrifar Skoðun Viljum við að fatlað fólk komist um á eigin forsendum? Þuríður Harpa Sigurðardóttir,Harpa Cilia Ingólfdóttir skrifar Skoðun Yfirfull fangelsi – og enginn skilur neitt í neinu Vilhelm Jónsson skrifar Skoðun Upplýsingaóreiða, aldursfordómar og mannleg reisn Berglind Indriðadóttir skrifar Skoðun Ég: ritskoðaður? Júlíus Andri Þórðarson skrifar Skoðun Fjársjóðurinn í matarkistunni Óli Finnsson skrifar Skoðun Ráðherrar tala um farsæld barna – en láta Foreldrahús loka 1. maí Sædís Ósk Harðardóttir, Jóhanna Jóna Gunnlaugsdóttir,Halldóra Ingibergsdóttir skrifar Skoðun Sterkari Háskóli, sterkari Akureyri! Maríanna Margeirsdóttir skrifar Skoðun Grjótharðir og sársaukafullir veggir máttvana geðheilbrigðiskerfisins Sólveig María Svavarsdóttir skrifar Skoðun Hveragerði klippt í sundur Arnar H. Halldórsson,Hjálmar Trausti Kristjánsson skrifar Skoðun Sérðu táknmálið? Sigurlín Margrét Sigurðardóttir skrifar Skoðun Reynsla réttlætir ekki reglubrot Þórður Sigurjónsson skrifar Skoðun Ósanngjörn reglugerð ógnar barnalækningum á Íslandi Helga Elídóttir skrifar Skoðun Bestum borgina fyrir hinsegin fólk! Olga Margrét Cilia skrifar Skoðun Af ávöxtunum skuluð þér þekkja þá Þorvaldur Víðisson skrifar Skoðun Erum við að missa sjónar á því sem stendur okkur næst? Hólmfríður Rut Einarsdóttir skrifar Skoðun Hvernig stenzt þetta skoðun, Dagur? Hjörtur J. Guðmundsson skrifar Skoðun Áklæðið endurnýjað en vélin enn biluð Jóhanna Þorkelsdóttir skrifar Skoðun Tækifæri í menntun sem við megum ekki missa af skrifar Skoðun „Miskunnsami Samverjinn“ — sá sem þér ber að hata, fyrirlíta og forðast Sigurvin Lárus Jónsson skrifar Skoðun Samfélag regnbogans Dagný Kristinsdóttir skrifar Skoðun Táknin skipta ekki máli – fagmennskan gerir það Magnús Þór Jónsson skrifar Skoðun 30 ára aðlögun án áhrifa Ingólfur Sverrisson skrifar Skoðun Kópavogsdalur er okkar Central Park Hákon Gunnarsson skrifar Skoðun Rödd þeirra sem bera kerfið uppi og rétturinn til að nota hana Formenn fag- og stéttarfélaga í heilbrigðisþjónustu skrifar Skoðun Trillukarlar – síðasta vígið gegn fáræði og spillingu Kjartan Sveinsson skrifar Skoðun Lyfjatengd dauðsföll eru pólitísk ákvörðun Unnar Þór Sæmundsson skrifar Sjá meira
Jólahugvekja - Hr.Karl Sigurbjörnsson Fimm ára börnin sem spurð voru á síðum þessa blaðs um daginn hvers vegna jólin væru haldin, gátu ekki svarað því. Þau vissu allt um jólasveina og jólagjafir, en virtust ekki vita af Jesúbarninu. Mér fannst það dapurlegt. Ég vona svo sannarlega að einhver verði til að benda þeim, og öðrum börnum á raunverulegt tilefni jólanna. Vegna þess að þar er að finna það sem er mikilvægast alls. "Þér munuð finna ungbarn reifað og lagt í jötu." Það sagði engillinn við hirðana. Og jólin enduróma orð þeirra og söng. Allir foreldrar og afar og ömmur þekkja hve undursamlegt það er þegar barn fæðist, hvernig allt ummyndast og tekur á sig annan blæ. Ungbarn vekur tilfinningar auðmýktar, umhyggju og gleði. Við hljóðnum í návist þess, og finnum til lotningar og virðingar. Það er einmitt slíkt sem Guð vill laða fram í lífi okkar. Með því að fæðast sem barn inn í þennan heim laðar Guð fram hið besta í okkur og leysir úr læðingi kærleikann sem trúir, vonar og umber allt og fellur aldrei úr gildi. Þess vegna birtist Guð ekki sem ofurhetja eða yfirþyrmandi kraftbirting, heldur sem varnalaust, allsvana barn í jötu. Í Jesúbarninu þráir Guð þig eins og barn þráir foreldra sína og kallar eftir athygli þeirra og umhyggju. Í Jesúbarninu er Guð að sýna þér hvað mest er og mikilvægast alls. Jatan er tákn Guðs gegn hroka og oflæti, barnið litla er vottur visku hans andspænis heimsins afli og auði, orð og sögur Jesú segja okkur hvað mestu máli skiptir. Þess vegna er okkur svo mikilvægt að rifja þetta upp og læra, og kenna börnunum okkar. Þess vegna eru jólin. Af sögu og orðum Jesú lærum við til dæmis að öll dýrmætustu gildi lífsins vaxa af rótum auðmýktar og kærleika. Það er auðvelt að gleyma því, ekki síst á allsnægtatímum þar sem nægtahornin virðast ótæmandi og tilboðin sífellt glæstari. En víst er að gleði og friður ná ekki að fylla hjarta manns ef friðleysi og streita, reiði og vantrú hefur sest að í sálinni. Hversu mjög sem tjaldað er til og á sig lagt til að ná sér í réttu stemningu hinna fullkomnu jóla, þá nægir það ekki. Því miður. En til að gera hreint hið innra nægir ekki að sópa út, heldur þarf að ljúka upp fyrir Guði, sem er kærleikur. Gleði og friður streymir fram í hjörtum þeirra sem ljúka upp fyrir kærleikanum. Hvers vegna eru jólin? Vegna þess að Guð gefur okkur þau. Guð sem elskar þennan heim og gaf son sinn, Jesú Krist, til lífs og heilla heiminum öllum. Jólaguðspjallið er frásagan af því, sagan af barninu sem lagt var í jötu, af trúfesti hirðanna og söng englanna. Þessi látlausa, yndislega saga mun óma um heimsbyggðina alla í nótt, í orðum og tónum, ljóði og söng. Hlustaðu eftir því sem hún er að segja! Og þiggðu þá gjöf sem þar er rétt til þín. Leitastu við að lifa í meðvitund um að þú ert umvafin ást og náð, umhyggju og kærleika Guðs allar stundir. Horfðu með þeim augum á jólaljósin, og taktu utan um þau sem þér eru næst, og hlustaðu eftir orðinu um frelsarann sem fæddur er, barnið í jötunni, sem er Drottinn þinn og Guð þinn. Hann gefi þér og þínum gleðileg jól.
Grjótharðir og sársaukafullir veggir máttvana geðheilbrigðiskerfisins Sólveig María Svavarsdóttir Skoðun
Skoðun Viljum við að fatlað fólk komist um á eigin forsendum? Þuríður Harpa Sigurðardóttir,Harpa Cilia Ingólfdóttir skrifar
Skoðun Ráðherrar tala um farsæld barna – en láta Foreldrahús loka 1. maí Sædís Ósk Harðardóttir, Jóhanna Jóna Gunnlaugsdóttir,Halldóra Ingibergsdóttir skrifar
Skoðun Grjótharðir og sársaukafullir veggir máttvana geðheilbrigðiskerfisins Sólveig María Svavarsdóttir skrifar
Skoðun „Miskunnsami Samverjinn“ — sá sem þér ber að hata, fyrirlíta og forðast Sigurvin Lárus Jónsson skrifar
Skoðun Rödd þeirra sem bera kerfið uppi og rétturinn til að nota hana Formenn fag- og stéttarfélaga í heilbrigðisþjónustu skrifar
Grjótharðir og sársaukafullir veggir máttvana geðheilbrigðiskerfisins Sólveig María Svavarsdóttir Skoðun