Frjálslyndi í öndvegi

Frjálslyndir straumar virðast gera vart við sig í Bandaríkjunum, miðað við þá sem almenningur gæti helst hugsað sér sem forsetaframbjóðendur árið 2008. Könnun Gallups leiðir í ljós, að Bandaríkjamenn vilja helst sjá þau Hillary Clinton og Rudy Guiliani berjast um forsetaembættið eftir fjögur ár. Demókratar eru enn í losti eftir úrslit kosninganna, en eygja von í Hillary Clinton. Sumir stjórnmálaskýrendur þykjast hafa séð hana glotta lymskulega þegar ljóst varð að þeir John Kerry og John Edwards flyttu ekki inn í Hvíta húsið, því það hefði þýtt að útséð væri með framboð hennar. Tvö ljón eru þó á vegi Hillary, það fyrra John Edwards. Hann er talinn líklegur til að reyna framboð á ný eftir fjögur ár, en einnig hefur verið stungið upp á því að hann verði formaður Demókrataflokksins og raunar sagt að sú hugmynd sé ættuð frá Hillary sem ætli sér að útiloka hann sem keppinaut með þeim hætti. Hitt ljónið eru repúblikanar, sem fullyrt er að ætli sér að valta yfir Hillary þegar hún sækist eftir endurkjöri í öldungadeild Bandaríkjaþings eftir tvö ár. Þá er sagt að von sé á öllu stórskotaliði repúblikana, háar fjárhæðir verði settar henni til höfuðs og öllum brögðum beitt til að koma í veg fyrir endurkjör, sem þýddi þá einnig að hún væri ólíklegur forsetaframbjóðandi. Og jafnvel þó að allt annað gangi vel, þótti þeim demókrötum sem fréttastofan ræddi við ólíklegt að Bandaríkjamenn kysu konu sem forseta eftir fjögur ár í ljósi þess sem virðist vera hægrisveifla og íhaldsbylgja þar vestra. Eitt líklegasta forsetaefni repúblikana kemur líka frá New York, borgarstjórinn fyrrverandi Rudy Giuliani. Hann nýtur virðingar Bandaríkjamanna fyrir frammistöðuna þann 11. sept. 2001 og lét mjög til sín taka á lokaspretti kosningabaráttu Bush forseta í ár. Hann þykir þó í meira lagi frjálslyndur repúblikani, en ekki kristinn íhaldsmaður eins og lykilmenn í stjórn Bush, og að því er virðist stór hluti kjósenda flokksins. Sömu sögu er að segja af öðrum hugsanlegum frambjóðanda, þingmanninum John McCain. Hann nýtur einnig almennrar virðingar, en er ekki jafn íhaldssamur og stór hluti Repúblikanaflokksins, og því óvíst um stuðning grasrótarinnar. Og loks má nefna til sögunnar sjálfan tortýmandann, Arnold Schwarzenegger, hinn geisivinsæla ríkisstjóra Kaliforníu. Bæði í heimaríkinu og á Bandaríkjaþingi er vilji fyrir stjórnarskrárbreytingu svo að hann geti fyrstur innflytjenda boðið sig fram til forseta, en sem stendur mega einungis þeir bjóða sig fram, sem fæddir eru í Bandaríkjunum. En Schwarzenegger er líka mun frjálslyndari en flokkurinn og ósammála í lykilmálum svo sem stofnfrumurannsóknum. Það er óneitanlega áhugavert í ljósi niðurstaðna síðustu kosninga, þar sem viss hægrisveifla virtist merkjanleg, að þeir frambjóðendur sem Bandaríkjamenn sjá helst fyrir sér eftir fjögur ár eru frjálslyndir.