Vélin lætur á sér standa

Kennaraverkfall - Kristbjörn Árnason kennari Ég hef þraukað 5 vikur í verkfalli, fremur leiðinleg tilvera eða eins og konan sagði, þetta er eins að vera sífellt að bíða eftir flugi til rétts áfangastaðar, en vélin lætur á sér standa. Það er ótrúlegt hvað fólk getur látið út úr sér um verkfallið. Auðvitað bitnar verkfallið  á foreldrum og á að gera það. Á netinu, voru að berast upplýsingar um, að margir foreldrar hafi eytt sumarleyfi næsta árs og notað 1000 – 1500 kr. á dag í gæslu fyrir börnin sín. Einhverjir að maka greinilega  krókinn. Sorgleg eru viðbrögð margra foreldra (ekki allra sem betur fer) barna sem eiga undir högg að sækja, einmitt foreldrar sem ættu að hafa mestan skilning á okkar störfum og málstað. Þessir foreldrar ættu auðvitað að skammast sín fyrir viðbrögð sín og líta í eiginn barm. Ekki það, að þeir létu í sér heyra heldur hitt að þeir skyldu ráðast á okkur kennara en ekki á þann sem ber ábyrgðina og þá sem bjóða sig fram til þess að bera hana. En ýmsir stjórnmálamenn þessarar þjóðar sem fallið hafa á þessu prófi. Það hallærilegasta sem hefur heyrst, er auðvitað það, þegar ný valinn formaður hins nýja verkamanna sambands hótaði okkur kennurum og fór mikið fyrir honum. Það væru verkamannasambandsmenn sem drægu “vagninn”. Ég veit ekki hvaða vagn hann talar um, það hlýtur að vera vagn með mykjuhlassi. Það var ótrúlegt bull sem þessi bolti lét út úr sér fara. Ég veit ekki til þess að þetta félag sem hann er formaður fyrir, hafi í manna minnum verið í forystu fyrir einhverri baráttu um eitthvað, sem máli skiptir. Það er fremur aðrir félagar úr öðrum stéttarfélögum sem hafa reynt dröslast áfram með þessa menn til baráttu. Þessa menn sem í skjóli nætur hafa læðst á fundi með atvinnurekendasamtökunum og samið um eitthvað sem enginn veit um hvað er og ákveðið það hvað aðrir megi semja um eða gera. Svona menn í verkalýðsstétt voru nefndir ljótum nöfnum hér áður fyrr á árum.  Það er auðvitað staðreynd, að forystumenn fjölmargra félaga innan ASÍ eru á þeirri skoðun, að opinberir starfsmenn eigi ekki að hafa frjálsan samnings- og  verkfallsrétt, heldur takmarkaðan rétt. Þessari skoðun deila þeir með samtökum atvinnurekanda.  Það er þeirra bjargfasta skoðun, að opinberir starfsmenn megi ekki að nokkurn hátt  hafa mótandi áhrif á launakjör í landinu. Það er stutt síðan að meðal annars ég,  fór í eina af þessum kröfugöngum forystumanna ASÍ til að brjóta á bak aftur kjarasamninga BHMR. sem gerði samninga um ákvæði í kjarasamningum sem VSÍ og ASÍ gátu ekki sætt sig við.  Það nákvæmlega sama er að gerast nú og undanfarin ár. Hið nýja verkamannasamband hefur gert nákvæmlega samskonar samninga og ekki bara við samtök atvinnurekanda heldur einnig við íhaldsstjórnina sem nú hefur ríkt hér á landi um langt skeið og hefur verið iðin við brjóta niður ýmis félagsleg réttindi launafólks.             Í svonefndum þjóðarsáttarsamningum 1990 komu opinberir starfsmenn að kjarasamn-ingunum, a.m.k. í orði kveðnu. Þeir höfðu mótandi áhrif á þá samninga. En nú er allt gert í skjóli nætur. Skuggaleg næturævintýri sem eru að sjálfsögðu hinir mestu miðstýringar gjörn-ingar seinni ára með mjög vafasömum áhrifum á heilbrigt atvinnulíf. Í kjölfarið hafa síðan önnur samtök launafólks gert kjarasamninga sem í orði kveðnu hljóða upp á það sama. En gera það ekki, þar sem í gangi eru allskonar baksamningar milli aðila. Nægir að nefna samn-inga t.d. iðnaðarmanna  þessu til áréttingar. M.ö.o. einskonar svört samningastarfsemi sem við opinberir starfsmenn tökum ekki þátt í. Síðan koma stjórnmálamenn heilagir í framan og segja framan í alþjóð og að þeir geti ekki brotið þjóðarsátt í kjarasamningum með því að semja við okkur kennara. Það er engin þjóðarsátt. Einhverju næturæfintýri hefur verið troðið oní kok á launa-mönnum og stéttarfélögum þeirra, með loforði um að það sé hægt að semja um eitthvað á bak við tjöldin. Bara að opinberir starfsmenn fái ekkert að vita um gjörninginn. Foreldrar,  það komið að ykkur að krefjast lausnar á kjaradeilunni.