Stóru orðin

Björn Þór Sigbjörnsson pælir í orðum og athöfnum stjórnmálamanna „Sjálfstæðisflokkurinn setur menntun í öndvegi. Undir forystu hans hefur menntakerfið tekið stórstígum framförum með heildstæðri löggjöf, auknum fjárveitingum til málaflokksins, bættum kjörum, aðbúnaði og aukinni menntun kennara. Í allri menntun eru einstaklingar að fjárfesta í framtíð sinni. Menntunarstig þjóðarinnar ræður miklu um velferð og hagvöxt í harðri alþjóðlegri samkeppni. Landsfundur vill að menntakerfið veiti okkur forskot til framtíðar, treysti mannlíf, byggð og atvinnulíf.“ Úr ályktun um skóla- og fræðslumál á síðasta landsfundi Sjálfstæðisflokksins. „Öflög menntun - forsenda framfara. Menntun fyrir alla, óháð efnahag, búsetu og stöðu.“ Úr stefnuskrá Framsóknarflokksins fyrir síðustu kosningar. Meðal helstu markmiða ríkisstjórnar Sjálfstæðisflokks og Framsóknarflokks á kjörtímabilinu er að „tryggja öllum jöfn tækifæri til náms, án tillits til búsetu og efnahags.“ Úr stefnuyfirlýsingu ríkisstjórnarinnar. Já, þeir eru ekki sparir á stóru orðin stjórnmálamennirnir þegar þeir þurfa að gera sig gildandi. „Menntun í öndvegi,“ það var aldeilis. „Öflug menntun er forsenda framfara,“ ekkert minna. Þessi fögru orð eru rifjuð upp vegna nokkurra frétta sem sagðar hafa verið síðustu daga. Ein fjallaði um þá staðreynd að framhaldsskólarnir þurftu að neita nokkur hundruð unglingum um skólavist þar sem ekki voru til nægir peningar til að sjá þeim fyrir kennslu. Í annarri var greint frá því að Kennaraháskóli Íslands þyrfti að vísa frá tæplega eitt þúsund umsækjendum um skólasókn. Í þeirri þriðju var enn og aftur fjallað um fjárhagsvanda Háskóla Íslands og hvort leggja beri skólagjöld á nemendur á þeim bæ. Það verður að segjast alveg eins og er að hástemmdar yfirlýsingar stjórnmálamanna um gildi menntunar virka eins og hvert annað hjóm þegar á reynir. Eða hvernig á annars að túlka ástand á borð við það sem kom upp í framhaldsskólunum? Meginorsök vandans var hve stór árgangurinn væri. Halló! Þeir fæddust ekki í gær, krakkarnir sem luku grunnskólanum í vor. Þeir fæddust árið 1988 - fyrir 16 árum - þá strax var vitað að árgangurinn væri fjölmennur og stjórnmálamönnum í lófa lagið að gera viðeigandi ráðstafanir í tæka tíð í stað þess að bjarga málum fyrir horn á síðustu stundu. Og hafi þeir ekki haft rænu á því þegar börnin voru að vaxa úr grasi gátu þeir allavega gripið í taumana í haust þegar athygli þeirra á málinu var vakin. En gerðu þeir eitthvað? Neibb. Stjórnvöld verða að standa sig talsvert betur svo að orð á borð við „menntun í öndvegi“ og „öflug menntun er forsenda framfara“ hljóti einhverja merkingu. Vera má að við sem stöndum utan við stjórnmálin séum asnar en við erum ekki algjörir asnar.