Þörf á áætlun um fækkun slysa 8. október 2004 00:01 Slysavarnir í umferðinni - Gunnar H. Gunnarsson Á þingi Neytendasamtakanna, sem haldið var dagana 24. og 25. september s.l., lagði ég fram eftirfarandi tilögu að áskorun á ríkisstjórnina og var hún einróma samþykkt: "Gerð verði vönduð áætlun um fækkun alvarlega slasaðra og dáinna í umferðarslysum á Íslandi. Þessi áætlun innihaldi fjárhags- og framkvæmdaáætlun og verði sambærileg við þær bestu á þessu sviði á Norðurlöndunum og í V-Evrópu. Unnið verði eftir áætluninni á árunum 2001 – 2003. Hið sama verði einnig látið gilda um fækkun alvarlega slasaðra í umferðarslysum á Íslandi". Tillögunni fylgdi eftirfarandi greinargerð: "Á vegum dómsmálaráðuneytisins var í gildi áætlun um 20% fækkun alvarlega slasaðra og dáinna í umferðinni fyrir aldamót. Það takmark náðist ekki að fullu vegna þess að sú áætlun innihélt enga fjárhags – og framkvæmdaáætlun. Með nágrannalöndin og Reykjavíkurborg sem fyrirmynd ætti ríkisvaldið að gera svona áætlun og vinna eftir henni, enda yrði það mjög þjóðhagslega arðbært, fyrir utan að hún myndi fækka verulega þeim mannlegu harmleikjum sem umferðarslysin valda". Nú kynni einhver að spyrja: "Hefur borgin staðið sig eitthvað betur í þessu efni?" Svarið er já og það er auðvelt að sýna fram á það, sbr. eftirfarandi útreikning, þar sem gengið er út frá því að þjóðhagslegur kostnaður vegna eins dáins sé 60 milljónir króna, vegna eins alvarlega slasaðs sé 30 milljónir króna og vegna eins minni háttar slasaðs sé 6 milljónir króna. Heildarmeðalkostnaður á ári (K) fyrir þjóðarbúið vegna umferðarslysa í Reykjavík annars vegar og utan höfuðborgarinnar hins vegar á fjögurra ára tímabili, þ.e. 1996 – 1999 og 2000 – 2003, er eftirfarandi: Fyrir fyrri fjögur árin að meðaltali á ári: K (Reykjavík)= 6350 milljónir króna og K (utan Reykjavíkur) = 9560 milljónir króna. Fyrir seinni fjögur árin að meðaltali á ári: K (Reykjavík ) = 4150 milljónir króna og K (utan Reykjavíkur) =9510 milljónir króna. Minnkun umferðarslysakostnaðar á ofangreindu tímabili er í Reykjavík (6350 mínus 4150) = 2200 milljónir króna, en einungis (9560 mínus 9510 ) = 50 milljónir króna utan Reykjavíkur. Ástæðan fyrir þessum gífurlega mun er alveg ljós, unnið hefur verið skipulega að þessum málum í Reykjavík, í upp undir áratug og sett árlega fjárveiting í þau, upp á hér um bil 200 milljónir króna á meðan ríkið hefur ekki unnið skipulega að þeim og veitt í þau litlu fé. Höfundur er deildarverkfræðingur á Umferðardeild borgarverkfræðings. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Mest lesið Hveragerði klippt í sundur Arnar H. Halldórsson,Hjálmar Trausti Kristjánsson Skoðun Áklæðið endurnýjað en vélin enn biluð Jóhanna Þorkelsdóttir Skoðun Ósanngjörn reglugerð ógnar barnalækningum á Íslandi Helga Elídóttir Skoðun Ég: ritskoðaður? Júlíus Andri Þórðarson Skoðun Hvernig stenzt þetta skoðun, Dagur? Hjörtur J. Guðmundsson Skoðun Nei eða já, af eða á Ásgeir Þorgeirsson Skoðun Fjársjóðurinn í matarkistunni Óli Finnsson Skoðun Skilvirkni og gagnsæi í málefnum flóttafólks Eva Rún Helgadóttir Skoðun Ráðherrar tala um farsæld barna – en láta Foreldrahús loka 1. maí Sædís Ósk Harðardóttir, Jóhanna Jóna Gunnlaugsdóttir,Halldóra Ingibergsdóttir Skoðun Viljum við að fatlað fólk komist um á eigin forsendum? Þuríður Harpa Sigurðardóttir,Harpa Cilia Ingólfdóttir Skoðun Skoðun Skoðun Fossvogslaug – góð hugmynd, engin framkvæmd Sigfús Aðalsteinsson,Hlynur Áskelsson skrifar Skoðun Þetta segir fundargerð ESB frá 18. desember 2012 um aðlögun Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Skilvirkni og gagnsæi í málefnum flóttafólks Eva Rún Helgadóttir skrifar Skoðun Nei eða já, af eða á Ásgeir Þorgeirsson skrifar Skoðun Viljum við að fatlað fólk komist um á eigin forsendum? Þuríður Harpa Sigurðardóttir,Harpa Cilia Ingólfdóttir skrifar Skoðun Yfirfull fangelsi – og enginn skilur neitt í neinu Vilhelm Jónsson skrifar Skoðun Upplýsingaóreiða, aldursfordómar og mannleg reisn Berglind Indriðadóttir skrifar Skoðun Ég: ritskoðaður? Júlíus Andri Þórðarson skrifar Skoðun Fjársjóðurinn í matarkistunni Óli Finnsson skrifar Skoðun Ráðherrar tala um farsæld barna – en láta Foreldrahús loka 1. maí Sædís Ósk Harðardóttir, Jóhanna Jóna Gunnlaugsdóttir,Halldóra Ingibergsdóttir skrifar Skoðun Sterkari Háskóli, sterkari Akureyri! Maríanna Margeirsdóttir skrifar Skoðun Grjótharðir og sársaukafullir veggir máttvana geðheilbrigðiskerfisins Sólveig María Svavarsdóttir skrifar Skoðun Hveragerði klippt í sundur Arnar H. Halldórsson,Hjálmar Trausti Kristjánsson skrifar Skoðun Sérðu táknmálið? Sigurlín Margrét Sigurðardóttir skrifar Skoðun Reynsla réttlætir ekki reglubrot Þórður Sigurjónsson skrifar Skoðun Ósanngjörn reglugerð ógnar barnalækningum á Íslandi Helga Elídóttir skrifar Skoðun Bestum borgina fyrir hinsegin fólk! Olga Margrét Cilia skrifar Skoðun Af ávöxtunum skuluð þér þekkja þá Þorvaldur Víðisson skrifar Skoðun Erum við að missa sjónar á því sem stendur okkur næst? Hólmfríður Rut Einarsdóttir skrifar Skoðun Hvernig stenzt þetta skoðun, Dagur? Hjörtur J. Guðmundsson skrifar Skoðun Áklæðið endurnýjað en vélin enn biluð Jóhanna Þorkelsdóttir skrifar Skoðun Tækifæri í menntun sem við megum ekki missa af skrifar Skoðun „Miskunnsami Samverjinn“ — sá sem þér ber að hata, fyrirlíta og forðast Sigurvin Lárus Jónsson skrifar Skoðun Samfélag regnbogans Dagný Kristinsdóttir skrifar Skoðun Táknin skipta ekki máli – fagmennskan gerir það Magnús Þór Jónsson skrifar Skoðun 30 ára aðlögun án áhrifa Ingólfur Sverrisson skrifar Skoðun Kópavogsdalur er okkar Central Park Hákon Gunnarsson skrifar Skoðun Rödd þeirra sem bera kerfið uppi og rétturinn til að nota hana Formenn fag- og stéttarfélaga í heilbrigðisþjónustu skrifar Skoðun Trillukarlar – síðasta vígið gegn fáræði og spillingu Kjartan Sveinsson skrifar Skoðun Lyfjatengd dauðsföll eru pólitísk ákvörðun Unnar Þór Sæmundsson skrifar Sjá meira
Slysavarnir í umferðinni - Gunnar H. Gunnarsson Á þingi Neytendasamtakanna, sem haldið var dagana 24. og 25. september s.l., lagði ég fram eftirfarandi tilögu að áskorun á ríkisstjórnina og var hún einróma samþykkt: "Gerð verði vönduð áætlun um fækkun alvarlega slasaðra og dáinna í umferðarslysum á Íslandi. Þessi áætlun innihaldi fjárhags- og framkvæmdaáætlun og verði sambærileg við þær bestu á þessu sviði á Norðurlöndunum og í V-Evrópu. Unnið verði eftir áætluninni á árunum 2001 – 2003. Hið sama verði einnig látið gilda um fækkun alvarlega slasaðra í umferðarslysum á Íslandi". Tillögunni fylgdi eftirfarandi greinargerð: "Á vegum dómsmálaráðuneytisins var í gildi áætlun um 20% fækkun alvarlega slasaðra og dáinna í umferðinni fyrir aldamót. Það takmark náðist ekki að fullu vegna þess að sú áætlun innihélt enga fjárhags – og framkvæmdaáætlun. Með nágrannalöndin og Reykjavíkurborg sem fyrirmynd ætti ríkisvaldið að gera svona áætlun og vinna eftir henni, enda yrði það mjög þjóðhagslega arðbært, fyrir utan að hún myndi fækka verulega þeim mannlegu harmleikjum sem umferðarslysin valda". Nú kynni einhver að spyrja: "Hefur borgin staðið sig eitthvað betur í þessu efni?" Svarið er já og það er auðvelt að sýna fram á það, sbr. eftirfarandi útreikning, þar sem gengið er út frá því að þjóðhagslegur kostnaður vegna eins dáins sé 60 milljónir króna, vegna eins alvarlega slasaðs sé 30 milljónir króna og vegna eins minni háttar slasaðs sé 6 milljónir króna. Heildarmeðalkostnaður á ári (K) fyrir þjóðarbúið vegna umferðarslysa í Reykjavík annars vegar og utan höfuðborgarinnar hins vegar á fjögurra ára tímabili, þ.e. 1996 – 1999 og 2000 – 2003, er eftirfarandi: Fyrir fyrri fjögur árin að meðaltali á ári: K (Reykjavík)= 6350 milljónir króna og K (utan Reykjavíkur) = 9560 milljónir króna. Fyrir seinni fjögur árin að meðaltali á ári: K (Reykjavík ) = 4150 milljónir króna og K (utan Reykjavíkur) =9510 milljónir króna. Minnkun umferðarslysakostnaðar á ofangreindu tímabili er í Reykjavík (6350 mínus 4150) = 2200 milljónir króna, en einungis (9560 mínus 9510 ) = 50 milljónir króna utan Reykjavíkur. Ástæðan fyrir þessum gífurlega mun er alveg ljós, unnið hefur verið skipulega að þessum málum í Reykjavík, í upp undir áratug og sett árlega fjárveiting í þau, upp á hér um bil 200 milljónir króna á meðan ríkið hefur ekki unnið skipulega að þeim og veitt í þau litlu fé. Höfundur er deildarverkfræðingur á Umferðardeild borgarverkfræðings.
Ráðherrar tala um farsæld barna – en láta Foreldrahús loka 1. maí Sædís Ósk Harðardóttir, Jóhanna Jóna Gunnlaugsdóttir,Halldóra Ingibergsdóttir Skoðun
Viljum við að fatlað fólk komist um á eigin forsendum? Þuríður Harpa Sigurðardóttir,Harpa Cilia Ingólfdóttir Skoðun
Skoðun Viljum við að fatlað fólk komist um á eigin forsendum? Þuríður Harpa Sigurðardóttir,Harpa Cilia Ingólfdóttir skrifar
Skoðun Ráðherrar tala um farsæld barna – en láta Foreldrahús loka 1. maí Sædís Ósk Harðardóttir, Jóhanna Jóna Gunnlaugsdóttir,Halldóra Ingibergsdóttir skrifar
Skoðun Grjótharðir og sársaukafullir veggir máttvana geðheilbrigðiskerfisins Sólveig María Svavarsdóttir skrifar
Skoðun „Miskunnsami Samverjinn“ — sá sem þér ber að hata, fyrirlíta og forðast Sigurvin Lárus Jónsson skrifar
Skoðun Rödd þeirra sem bera kerfið uppi og rétturinn til að nota hana Formenn fag- og stéttarfélaga í heilbrigðisþjónustu skrifar
Ráðherrar tala um farsæld barna – en láta Foreldrahús loka 1. maí Sædís Ósk Harðardóttir, Jóhanna Jóna Gunnlaugsdóttir,Halldóra Ingibergsdóttir Skoðun
Viljum við að fatlað fólk komist um á eigin forsendum? Þuríður Harpa Sigurðardóttir,Harpa Cilia Ingólfdóttir Skoðun