Velti fyrir sér að hoppa í ána

„Ég svaf vel og fékk koffíntöflur og var með mjúkan stíganda, þá kom þetta allt,“ sagði Gunnar Lárus eftir að hann kláraði hringinn sem tryggði honum sigurinn. Sá hringur var sá hraðasti sem hann hafði farið síðan hlaupið byrjaði.

„Ég trúði að ég gæti unnið en ég var ekki að horfa á Íslandsmetið út af veðrinu. Eftir 17 hringi þá var þetta erfiðasti Bakgarður sem ég hef tekið.“

Veðrið um helgina var ekki gott og endaði langur hluti hvíldartímans í að skipta yfir í þurr föt úr blautu fötunum sem hlaupararnir voru í. Þar skipti miklu máli að eiga góða að sem hjálpuðu til við að halda Gunnari hlýjum og þurrka hann.

Gunnar Lárus pantaði flug í morgun en nú er víst að hann nái ekki fluginu vegna frábærs árangurs í Bakgarðshlaupinu. Hann hefur því ekki gert ráð fyrir því að ná að vera svona lengi í brautinni.

„Flugmiðinn hefði akkúrat sloppið við að ná [Íslands]metinu um klukkan tvö. Þá hefði ég akkúrat fengið smá tíma til að komast heim. Hefði bara verið ógeðslegur í fluginu.“

Þrátt fyrir að Gunnar Lárus hafi verið einn að hlaupa þá gæti hefði hann ekki náð svona langt án þess að eiga gott fólk að. Nánasta fólk Gunnars stóð vaktina og kom honum í gegnum erfiðið.

„Þetta verður aldrei gott nema þú sért með gott fólk í kringum þig. Þetta er liðsíþrótt og þau stóðu sig ógeðslega vel.“

G-in þrjú: Guðmundur Lúther Hallgrímsson, Gunnar Lárus Karlsson og Guðjón Sigurðsson voru lengi vel þeir síðustu í keppninni.

„Við vorum að tengja vel saman og rúlluðum vel saman. Eftir aðra nóttina var ég líklegur í að hoppa í ána og segjast hafa dottið í hana og segja að þetta sé búið. Hausinn var bara farinn en strákarnir náðu að tala mig til.“

Ásamt strákunum fékk hann einnig góð ráð frá konunni sinni sem talaði hann til.

Viðtalið má sjá í heild sinni í spilaranum að ofan.