Blómleg ferðaþjónusta skilar sér heim til íslenskra samfélaga Sigfinnur Björnsson skrifar 5. september 2026 14:32 Ferðaþjónustan hefur á skömmum tíma orðið stærsta og umfangsmesta atvinnugrein landsins. Henni fylgdu ákveðnir vaxtaverkir sem birtust meðal annars í hröðum vexti ferðamanna og innviðaskuld. Ég tel hins vegar að vel hafi tekist til við að mæta þeim áskorunum sem komu upp á þessum uppvaxtarárum og það hefur í raun verið ótrúlegt að fylgjast með uppbyggingu ferðaþjónustunnar, þá sérstaklega á landsbyggðinni. Forréttindi að skapa störf og verðmæti Ég var svo einstaklega heppinn að stíga mín fyrstu skref í ferðaþjónustu á þeim tíma þegar miklihvellur átti sér stað árið 2010 og Ísland varð á augabragði einn umtalaðasti áfangastaður heims. Ég hef því fengið að fylgja greininni í gegnum þessa krefjandi en skemmtilegu tíma og séð með eigin augum hvers virði hún er, fyrir efnahag landsins en ekki síður þjónustustig og lífsgæði landsmanna. Verandi frá Hornafirði og nú búandi og starfandi á Austurlandi eru áhrif ferðaþjónustunnar á þessi samfélög mér sérstaklega sýnileg. Hjá Tanna Travel höfum við vaxið með ferðaþjónustunni á Austurlandi og séð í eigin rekstri hvaða áhrif greinin getur haft. Fyrir okkur felast ákveðin forréttindi í því að geta skapað störf og verðmæti með því að kynna landshlutann okkar fyrir gestum, en ekki síður í því samstarfi sem verður til við önnur fyrirtæki og þjónustuaðila á svæðinu. Ferðaþjónustan hefur breytt til hins betra Þegar talað er um ferðaþjónustu hugsum við eðlilega fyrst um ferðamanninn. Hótelið sem hann sefur á, veitingastaðinn sem hann borðar á, Dusterinn sem hann ferðast með og afþreyinguna sem hann kaupir. En mér finnst stundum gleymast hvað situr eftir þegar ferðamaðurinn fer heim. Það sitja eftir veitingastaðir sem við heimamenn getum farið á. Fleiri störf og fjölbreyttari atvinnutækifæri. Fyrirtæki sem annars hefðu tæplega orðið til. Betri afþreying, þjónusta og innviðir. Aukin tækifæri fyrir ungt fólk að búa og starfa utan höfuðborgarsvæðisins. Hún hefur líka gefið fólki færi á að skapa sér atvinnu úr því sem áður var kannski bara fallegt gil, gönguleið, gamalt hús, saga úr heimabyggð eða hugmynd sem enginn hafði áður séð viðskiptatækifæri í. Veikjum ekki uppbygginguna Mér finnst það stundum gleymast í umræðunni um ferðaþjónustu. Við tölum mikið um fjölda ferðamanna, álag og verð en minna um það hversu mikið greinin hefur breytt íslensku samfélagi til hins betra. Ferðaþjónustan er ekki fullkomin atvinnugrein og hún hefur sannarlega skapað áskoranir. En þegar við ræðum framtíð hennar eigum við líka að muna hvað hún hefur byggt upp, og hvað við sjálf höfum fengið til baka. Þess vegna finnst mér mikilvægt að við hugsum okkur vel um áður en við tökum ákvarðanir sem veikja þessa uppbyggingu. Ekki vegna þess að ferðaþjónustan eigi að njóta einhverrar sérstöðu, heldur vegna þess að afkoma hennar hefur áhrif langt út fyrir fyrirtækin sjálf. Blómleg ferðaþjónusta skilar sér nefnilega ekki bara til ferðamannsins. Hún skilar sér heim til íslenskra samfélaga. Höfundur er sölu- og markaðsstjóri Tanna Travel. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Ferðaþjónusta Ferðalög Atvinnurekendur Mest lesið Værum við jafn andvaralaus ef þorskurinn væri í húfi? Halla Hrund Logadóttir Skoðun Er ég bara ónýtt kolefniseining? Jóhanna Malen Skúladóttir Skoðun Þegar líkaminn særir egóið Sigurður Árni Reynisson Skoðun Heita stríðið Halldór Jörgen Olesen Skoðun Hvað er títt af Seðlabankastjóra og unnustu hans? Einar Steingrímsson Skoðun Hálf sagan um fjármagnstekjuskatt Björn Brynjúlfur Björnsson Skoðun Afkomuöryggi er forsenda listsköpunar Jóna Hlíf Halldórsdóttir Skoðun Hvert fara milljarðarnir og hver hjálpar fólki út úr neyslunni? Halldóra Lillý Jóhannsdóttir Skoðun Ríkið hefur gert sig að ritstjóra Sigríður Dagný Sigurbjörnsdóttir Skoðun Sjáðu þig - taktu eftir breytingum Birgitta Lind Vilhjálmsdóttir Skoðun Skoðun Skoðun Heita stríðið Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Er ég bara ónýtt kolefniseining? Jóhanna Malen Skúladóttir skrifar Skoðun Værum við jafn andvaralaus ef þorskurinn væri í húfi? Halla Hrund Logadóttir skrifar Skoðun Þegar líkaminn særir egóið Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Alþjóðlegi geðheilbrigðisdagurinn – Hlustum á raddir fólks með reynslu Helga Arnardóttir skrifar Skoðun Hvert fara milljarðarnir og hver hjálpar fólki út úr neyslunni? Halldóra Lillý Jóhannsdóttir skrifar Skoðun Réttið upp hönd sem eruð á móti Gunnar Salvarsson skrifar Skoðun Ríkið hefur gert sig að ritstjóra Sigríður Dagný Sigurbjörnsdóttir skrifar Skoðun Afkomuöryggi er forsenda listsköpunar Jóna Hlíf Halldórsdóttir skrifar Skoðun Tóm-stundar-iðkun Kristín Björg Viggósdóttir skrifar Skoðun Sjáðu þig - taktu eftir breytingum Birgitta Lind Vilhjálmsdóttir skrifar Skoðun Hálf sagan um fjármagnstekjuskatt Björn Brynjúlfur Björnsson skrifar Skoðun Geðheilbrigði - sameiginlegt verkefni okkar allra Snæfríður Jóhannesdóttir,Þórey Rósa Einarsdóttir skrifar Skoðun Í hverju felst virðing fyrir lífinu? Ingrid Kuhlman skrifar Skoðun Hvað er títt af Seðlabankastjóra og unnustu hans? Einar Steingrímsson skrifar Skoðun Ríkið stal þremur árum frá ungum föður og syni hans Íris Erlingsdóttir skrifar Skoðun Glassúrfólkið Ólöf Skaftadóttir,Kristín Gunnarsdóttir,Hjörvar Hafliðason,Birkir Karl Sigurðsson,Leifur Þorsteinsson,Þórarinn Hjartarson,Gísli Freyr Valdórsson,Gurrý Jónsdóttir,Lína Birgitta,Sólrún Diego skrifar Skoðun Hvenær á að segja upp kjarasamningum? Jónas Yngvi Ásgrímsson skrifar Skoðun „Raflítri“ Hvað kostar bensínlítraígildi? Sigurður Ingi Friðleifsson skrifar Skoðun Orð skipta máli Guðrún Jóna Guðlaugsdóttir skrifar Skoðun Tóbaksfyrirtækin eiga ekki að skrifa lögin Vala Smáradóttir,Jóhanna Kristjánsdóttir skrifar Skoðun Er ríkið að styrkja sveitarstjórnarstigið – en veikja undirstöður þess? Sigríður Hjaltadóttir skrifar Skoðun Að skattleggja fjarlægðir og búsetu fólks Jón Bjarnason skrifar Skoðun Ertu þroskaheft? Áslaug Þorsteinsdóttir skrifar Skoðun Börn eiga ekki að bera ábyrgð á vandamálum fullorðinna Elísabet Heiða Valdemarsdóttir skrifar Skoðun Hvað fær Ísland fyrir Seyðisfjörð? Ólafur Margeirsson skrifar Skoðun Gerum gott betra – þorum að horfa á allar hliðar Elísabet Reynisdóttir skrifar Skoðun Það gengur svo vel hjá okkur! Kristján Freyr Halldórsson skrifar Skoðun Hver er framtíð litlu hjúkrunarheimilanna á landsbyggðinni? Eydís Inga Sigurjónsdóttir skrifar Skoðun Skammsýni eða skynsemi? Skúli Mogensen skrifar Sjá meira
Ferðaþjónustan hefur á skömmum tíma orðið stærsta og umfangsmesta atvinnugrein landsins. Henni fylgdu ákveðnir vaxtaverkir sem birtust meðal annars í hröðum vexti ferðamanna og innviðaskuld. Ég tel hins vegar að vel hafi tekist til við að mæta þeim áskorunum sem komu upp á þessum uppvaxtarárum og það hefur í raun verið ótrúlegt að fylgjast með uppbyggingu ferðaþjónustunnar, þá sérstaklega á landsbyggðinni. Forréttindi að skapa störf og verðmæti Ég var svo einstaklega heppinn að stíga mín fyrstu skref í ferðaþjónustu á þeim tíma þegar miklihvellur átti sér stað árið 2010 og Ísland varð á augabragði einn umtalaðasti áfangastaður heims. Ég hef því fengið að fylgja greininni í gegnum þessa krefjandi en skemmtilegu tíma og séð með eigin augum hvers virði hún er, fyrir efnahag landsins en ekki síður þjónustustig og lífsgæði landsmanna. Verandi frá Hornafirði og nú búandi og starfandi á Austurlandi eru áhrif ferðaþjónustunnar á þessi samfélög mér sérstaklega sýnileg. Hjá Tanna Travel höfum við vaxið með ferðaþjónustunni á Austurlandi og séð í eigin rekstri hvaða áhrif greinin getur haft. Fyrir okkur felast ákveðin forréttindi í því að geta skapað störf og verðmæti með því að kynna landshlutann okkar fyrir gestum, en ekki síður í því samstarfi sem verður til við önnur fyrirtæki og þjónustuaðila á svæðinu. Ferðaþjónustan hefur breytt til hins betra Þegar talað er um ferðaþjónustu hugsum við eðlilega fyrst um ferðamanninn. Hótelið sem hann sefur á, veitingastaðinn sem hann borðar á, Dusterinn sem hann ferðast með og afþreyinguna sem hann kaupir. En mér finnst stundum gleymast hvað situr eftir þegar ferðamaðurinn fer heim. Það sitja eftir veitingastaðir sem við heimamenn getum farið á. Fleiri störf og fjölbreyttari atvinnutækifæri. Fyrirtæki sem annars hefðu tæplega orðið til. Betri afþreying, þjónusta og innviðir. Aukin tækifæri fyrir ungt fólk að búa og starfa utan höfuðborgarsvæðisins. Hún hefur líka gefið fólki færi á að skapa sér atvinnu úr því sem áður var kannski bara fallegt gil, gönguleið, gamalt hús, saga úr heimabyggð eða hugmynd sem enginn hafði áður séð viðskiptatækifæri í. Veikjum ekki uppbygginguna Mér finnst það stundum gleymast í umræðunni um ferðaþjónustu. Við tölum mikið um fjölda ferðamanna, álag og verð en minna um það hversu mikið greinin hefur breytt íslensku samfélagi til hins betra. Ferðaþjónustan er ekki fullkomin atvinnugrein og hún hefur sannarlega skapað áskoranir. En þegar við ræðum framtíð hennar eigum við líka að muna hvað hún hefur byggt upp, og hvað við sjálf höfum fengið til baka. Þess vegna finnst mér mikilvægt að við hugsum okkur vel um áður en við tökum ákvarðanir sem veikja þessa uppbyggingu. Ekki vegna þess að ferðaþjónustan eigi að njóta einhverrar sérstöðu, heldur vegna þess að afkoma hennar hefur áhrif langt út fyrir fyrirtækin sjálf. Blómleg ferðaþjónusta skilar sér nefnilega ekki bara til ferðamannsins. Hún skilar sér heim til íslenskra samfélaga. Höfundur er sölu- og markaðsstjóri Tanna Travel.
Skoðun Alþjóðlegi geðheilbrigðisdagurinn – Hlustum á raddir fólks með reynslu Helga Arnardóttir skrifar
Skoðun Hvert fara milljarðarnir og hver hjálpar fólki út úr neyslunni? Halldóra Lillý Jóhannsdóttir skrifar
Skoðun Geðheilbrigði - sameiginlegt verkefni okkar allra Snæfríður Jóhannesdóttir,Þórey Rósa Einarsdóttir skrifar
Skoðun Glassúrfólkið Ólöf Skaftadóttir,Kristín Gunnarsdóttir,Hjörvar Hafliðason,Birkir Karl Sigurðsson,Leifur Þorsteinsson,Þórarinn Hjartarson,Gísli Freyr Valdórsson,Gurrý Jónsdóttir,Lína Birgitta,Sólrún Diego skrifar
Skoðun Er ríkið að styrkja sveitarstjórnarstigið – en veikja undirstöður þess? Sigríður Hjaltadóttir skrifar
Skoðun Börn eiga ekki að bera ábyrgð á vandamálum fullorðinna Elísabet Heiða Valdemarsdóttir skrifar
Skoðun Hver er framtíð litlu hjúkrunarheimilanna á landsbyggðinni? Eydís Inga Sigurjónsdóttir skrifar