Þegar gróðureldar verða að samfélagsógn Snorri Birgisson skrifar 28. júlí 2026 09:03 Fyrir nokkrum dögum varð stærsti íbúðabruni í nútímasögu Noregs þegar eldur breiddist hratt um íbúðahverfi í Krokstadelva við Drammen. Á örfáum klukkustundum misstu hundruð manns heimili sín og yfir fjögur hundruð íbúar voru fluttir á brott. Eldurinn barst síðan í gróður og slökkvilið, almannavarnir og fjölmargar aðrar viðbragðseiningar í Noregi unnu dögum saman við því að ná tökum á aðstæðum. Þetta gerðist ekki í Suður Evrópu. Þetta gerðist í Noregi. Munum við eftir þvi þegar við vorum að bjarga Guðmundarlundi? Samhliða þessu hafa gróðureldar geisað víða um Evrópu. Á hverju sumri sjáum við myndir af fólki yfirgefa heimili sín, vegum lokað og heil samfélög lömuð á örfáum klukkustundum. Það sem áður þótti óvenjulegt virðist vera að verða nýr veruleiki. Þegar rætt er um gróðurelda snýst umræðan oft um loftslagsbreytingar. Það er mikilvægt. En það má ekki gleyma því að þetta eru líka stór öryggismál. Þegar eldur leggur heilt hverfi í rúst reynir ekki aðeins á slökkviliðið. Atburðurinn í Drammen sýnir hversu hratt samfélag getur farið úr eðlilegu ástandi yfir í neyðarástand. Það sem hófst sem eldur í einu húsi varð á skömmum tíma að einni stærstu björgunaraðgerð sem Norðmenn hafa staðið frammi fyrir um árabil. Á Íslandi höfum við hingað til talið gróðurelda vera vandamál annarra landa. En síðustu ár höfum við séð stærri sinu og gróðurelda en áður og loftslagið heldur áfram að breytast, líkt og þegar við vorum að bjarga Guðmundarlundi. Það þýðir ekki að við munum upplifa sömu atburði og við Miðjarðarhafið, eða í Noregi en það þýðir að við þurfum að endurmeta hvernig við metum áhættu og hvernig við undirbúum samfélagið. Við eigum ekki að bíða eftir því að stór atburður verði hér til að hefja umræðuna eða bæta viðbragðið. Samfélagsöryggi snýst ekki um að spá fyrir um framtíðina heldur að vera undirbúin og tilbúin þegar óvæntir atburðir verða. Reynslan sýnir að það sem einu sinni þótti óhugsandi getur orðið að veruleika á örfáum klukkustundum. Kannski er það mikilvægasti lærdómurinn frá Drammen. Höfundur er öryggisstjóri og sérfræðingur í öryggisstjórnun Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Gróðureldar Mest lesið Þess vegna já Arnór Sighvatsson Skoðun Svar við grein Per Ekström varðandi varanlegar undanþágur Hjörvar Sigurðsson Skoðun Aðlögun, hvaða aðlögun? Halldór Jörgen Olesen Skoðun Flestir nota gervigreind eins og leitarvél Þórdís Inga Ingigerðardóttir Skoðun Þjóðaratkvæðagreiðslan er lýðræðisleg aðferð og lærdómsferli Þorsteinn Gunnarsson Skoðun Veganismi og dýraskaði Atli Sævar Guðmundsson Skoðun Hvað kostar léleg umsýsla ríkissjóðs okkur í raun? Sigurður Sigurðsson Skoðun Erlent vald er vesen Guðmundur Fertram Sigurjónsson Skoðun Hverju erum við eiginlega að fórna fyrir „lægra atvinnuleysi“? Sveinn Atli Gunnarsson Skoðun Eitt lítið og saklaust skref í einu í átt til Brussel Einar Geir Þorsteinsson Skoðun Skoðun Skoðun Hefur þú komið á Þjóðhátíð? Íris Róbertsdóttir skrifar Skoðun Kíkt í pakkann Júlíus Valsson skrifar Skoðun Samningurinn sem stækkar í kyrrþey Hjálmar Vilhjálmsson skrifar Skoðun Hvað kostar léleg umsýsla ríkissjóðs okkur í raun? Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Þegar gróðureldar verða að samfélagsógn Snorri Birgisson skrifar Skoðun Flestir nota gervigreind eins og leitarvél Þórdís Inga Ingigerðardóttir skrifar Skoðun Sex staðreyndir um dánaraðstoð Ingrid Kuhlman skrifar Skoðun Aðlögun, hvaða aðlögun? Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Svar við grein Per Ekström varðandi varanlegar undanþágur Hjörvar Sigurðsson skrifar Skoðun Veganismi og dýraskaði Atli Sævar Guðmundsson skrifar Skoðun Þjóðaratkvæðagreiðslan er lýðræðisleg aðferð og lærdómsferli Þorsteinn Gunnarsson skrifar Skoðun Tími varanlegra undanþága er liðinn Eggert Sigurbergsson skrifar Skoðun Málefnið liggur á götunni Steindór Þórarinsson skrifar Skoðun Finnska fordæmið – aðlögun að afnámi tollverndar eða umbreytingu stuðningskerfis? Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Er betra að vita en halda? Óli Rúnar Ástþórsson skrifar Skoðun Eitt lítið og saklaust skref í einu í átt til Brussel Einar Geir Þorsteinsson skrifar Skoðun Það er ekki eftir neinu að bíða Trausti Hjálmarsson skrifar Skoðun Þess vegna já Arnór Sighvatsson skrifar Skoðun Smá standard, takk Jón Pétur Zimsen skrifar Skoðun Erlent vald er vesen Guðmundur Fertram Sigurjónsson skrifar Skoðun Hvernig getum við stöðvað innbrotaölduna í Reykjavík? Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Finnar elska ESB Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Kúnstin að naga blýanta Hrafnkell Tumi Kolbeinsson skrifar Skoðun Hverju erum við eiginlega að fórna fyrir „lægra atvinnuleysi“? Sveinn Atli Gunnarsson skrifar Skoðun Upplýst lýðræði - Lærdómurinn af einni leiðréttingu Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Fullyrðingar utanríkisráðherra um samningssvigrúm Íslands Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Þreifað á „pakkanum“ Hlín Leifsdóttir skrifar Skoðun Er Ísland Manchester City og ESB Sheffield United Gauti Eggertsson skrifar Skoðun Varanlegar undanþágur eru möguleiki Per Ekström skrifar Skoðun Hvernig lögum við vanstillt stjórnmál? Gunnar Már Gunnarsson skrifar Sjá meira
Fyrir nokkrum dögum varð stærsti íbúðabruni í nútímasögu Noregs þegar eldur breiddist hratt um íbúðahverfi í Krokstadelva við Drammen. Á örfáum klukkustundum misstu hundruð manns heimili sín og yfir fjögur hundruð íbúar voru fluttir á brott. Eldurinn barst síðan í gróður og slökkvilið, almannavarnir og fjölmargar aðrar viðbragðseiningar í Noregi unnu dögum saman við því að ná tökum á aðstæðum. Þetta gerðist ekki í Suður Evrópu. Þetta gerðist í Noregi. Munum við eftir þvi þegar við vorum að bjarga Guðmundarlundi? Samhliða þessu hafa gróðureldar geisað víða um Evrópu. Á hverju sumri sjáum við myndir af fólki yfirgefa heimili sín, vegum lokað og heil samfélög lömuð á örfáum klukkustundum. Það sem áður þótti óvenjulegt virðist vera að verða nýr veruleiki. Þegar rætt er um gróðurelda snýst umræðan oft um loftslagsbreytingar. Það er mikilvægt. En það má ekki gleyma því að þetta eru líka stór öryggismál. Þegar eldur leggur heilt hverfi í rúst reynir ekki aðeins á slökkviliðið. Atburðurinn í Drammen sýnir hversu hratt samfélag getur farið úr eðlilegu ástandi yfir í neyðarástand. Það sem hófst sem eldur í einu húsi varð á skömmum tíma að einni stærstu björgunaraðgerð sem Norðmenn hafa staðið frammi fyrir um árabil. Á Íslandi höfum við hingað til talið gróðurelda vera vandamál annarra landa. En síðustu ár höfum við séð stærri sinu og gróðurelda en áður og loftslagið heldur áfram að breytast, líkt og þegar við vorum að bjarga Guðmundarlundi. Það þýðir ekki að við munum upplifa sömu atburði og við Miðjarðarhafið, eða í Noregi en það þýðir að við þurfum að endurmeta hvernig við metum áhættu og hvernig við undirbúum samfélagið. Við eigum ekki að bíða eftir því að stór atburður verði hér til að hefja umræðuna eða bæta viðbragðið. Samfélagsöryggi snýst ekki um að spá fyrir um framtíðina heldur að vera undirbúin og tilbúin þegar óvæntir atburðir verða. Reynslan sýnir að það sem einu sinni þótti óhugsandi getur orðið að veruleika á örfáum klukkustundum. Kannski er það mikilvægasti lærdómurinn frá Drammen. Höfundur er öryggisstjóri og sérfræðingur í öryggisstjórnun
Skoðun Þjóðaratkvæðagreiðslan er lýðræðisleg aðferð og lærdómsferli Þorsteinn Gunnarsson skrifar
Skoðun Finnska fordæmið – aðlögun að afnámi tollverndar eða umbreytingu stuðningskerfis? Erna Bjarnadóttir skrifar
Skoðun Hverju erum við eiginlega að fórna fyrir „lægra atvinnuleysi“? Sveinn Atli Gunnarsson skrifar