Markaðsverð raforku í áttfalt heimilisverð Símon Einarsson skrifar 8. júlí 2026 17:30 Nýjustu markaðsupplýsingar sýna áhugaverða stöðu. Verð á skammtímamarkaði Elmu fór í dag upp í rúmlega 70 ISK/kWst sem er áttfalt heimilisverð og jafnframt margfalt hærra en verð á sambærilegum mörkuðum í Evrópu — jafnvel um hásumar, á tíma þar sem almennt ætti að vera nægt afl og orka í kerfinu. Í litlu raforkukerfi eins og á Íslandi er óraunhæft að ætla að markaður leysi allt einn og sér. Markaður virkar best þegar hann hefur næga dýpt og samkeppni. Við þurfum að horfast í augu við að íslenski raforkumarkaðurinn er lítill og samþjappaður. Landsvirkjun er langstærsti framleiðandinn og miðlunarlónin eru í raun rafhlaða íslenska raforkukerfisins. Áður voru raforkuviðskipti skipulögð fram í tíman í form í tvíhliða samninga. Í dag fara viðskipti fram í auknum mæli í gegnum markað. Það hefur kosti en skapar líka ný vandamál. Þar er sem mikilvægt er að tryggja afl og getu til að flytja orku. Þá má einnig nefna að ef aðeins fáir framleiðendur eru virkir á söluhlið markaðarins getur myndast staða þar sem markaðurinn verður grunnur og viðkvæmur þegar eitthvað kemur upp. Þess vegna skiptir máli að sem mest af raforkuviðskiptum fari fram með gagnsæjum hætti í gegnum markað, þannig að raunveruleg dýpt og samkeppni myndist á framleiðsluhliðinni.Sérstaklega má færa rök fyrir því að orka frá fyrirtækjum í opinberri eigu, sem fer inn á almenna dreifikerfið (þ.e. er ekki í stóriðju), ætti öll að fara í gegnum markað. Það myndi styrkja verðmyndun, auka samkeppni og hjálpa til við að byggja upp dýpri og virkari raforkumarkað. Þetta snýst ekki um að gagnrýna markaðinn eða einstaka aðila. Þetta snýst um að nýta orkukerfið og orkuauðlindir Íslands betur — og byggja lausnir sem henta Íslandi. Það er spennandi að fá að fylgjast með og taka þátt í þróun kerfisins. Höfundur er stofnandi og framkvæmdastjóri Straumlindar og er með MSc í orkuverkfræði og BSc í rekstrarverkfræði. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Mest lesið Hvar hefur 400.000 manna þjóð mest áhrif? Baldur Johnsen Skoðun „Viltu koma út að leika?“ Hallgrímur Helgason Skoðun Þegar mótrökin verða meðmæli Rögnvaldur Guðmundsson Skoðun Amma getur ekki eldað. Borgarfulltrúinn getur það. Bæði borga 1.900. Kristín Ólafsdóttir Skoðun Referendum: What Is Path Dependence? Carl Baudenbacher Skoðun Veikar konur, hið hæga þjóðarmorð og Reykjavíkurmaraþon Viðar Hreinsson Skoðun Referendum: The Status Quo is Path Dependent Smári McCarthy Skoðun Íslensk mjólkurframleiðsla er ekki skiptimynt í Brussel Sigurbjörg Ottesen Skoðun Hvernig ákveður þjóð sig? - Samhygð á undanhaldi Davíð Brynjar Sigurjónsson Skoðun Spörum milljarða Lárus Blöndal Sigurðsson Skoðun Skoðun Skoðun Hvar hefur 400.000 manna þjóð mest áhrif? Baldur Johnsen skrifar Skoðun Hvernig ákveður þjóð sig? - Samhygð á undanhaldi Davíð Brynjar Sigurjónsson skrifar Skoðun Siðferðiskirtillinn Jón Bragi Gunnlaugsson skrifar Skoðun Spörum milljarða Lárus Blöndal Sigurðsson skrifar Skoðun Drottningaviðtal – þegar ein rödd fær sviðið Kolbrún Áslaugar Baldursdóttir skrifar Skoðun Þegar náttúran verður okkur framandi Guðný Þorsteinsdóttir skrifar Skoðun Þurfum við kreatín og prótín sem bætiefni? Jóhanna Eyrún Torfadóttir,Dögg Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Af hverju aðildarviðræður? Björn Leví Gunnarsson skrifar Skoðun Hvað var afaðlagað? Þorvaldur Logason skrifar Skoðun Fullveldi - ættaróðal eða verkfæri sjálfstæðrar þjóðar? Martha Árnadóttir skrifar Skoðun Referendum: The Status Quo is Path Dependent Smári McCarthy skrifar Skoðun Amma getur ekki eldað. Borgarfulltrúinn getur það. Bæði borga 1.900. Kristín Ólafsdóttir skrifar Skoðun Þegar Ísland verður 600 þúsund manna borgríki – hver á þá að framleiða matinn? Eyjólfur Ingvi Bjarnason skrifar Skoðun Gylliboðin sem ekki standast Ólafur Hannesson skrifar Skoðun Þegar mótrökin verða meðmæli Rögnvaldur Guðmundsson skrifar Skoðun Er ekki alltaf brjálað að gera? Sigríður Indriðadóttir skrifar Skoðun Spliff, Donk & Gengja á Alþingi Benedikt V Warén skrifar Skoðun Bannmenn og bruggarar Arnar Sigurðsson skrifar Skoðun Íslensk mjólkurframleiðsla er ekki skiptimynt í Brussel Sigurbjörg Ottesen skrifar Skoðun Hversdagsleg menning og majónes Logi Einarsson skrifar Skoðun Lærum lýðræði Ingibjörg Rósa Björnsdóttir skrifar Skoðun Referendum: What Is Path Dependence? Carl Baudenbacher skrifar Skoðun Veikar konur, hið hæga þjóðarmorð og Reykjavíkurmaraþon Viðar Hreinsson skrifar Skoðun ESB-aðild eykur áhrif smáríkja. Reynsla Íra er mjög jákvæð Dominic Scott skrifar Skoðun Hvaða Evrópusamband erum við að kjósa um? Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Hefur einhver trú á topplistum? Dagbjört Hákonardóttir skrifar Skoðun Seðlabankastjóri og stríðsöxin Halla Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Ísland þarf raunhæfar lausnir — ekki óútskýrðar stærðir og óraunhæfar sviðsmyndir Eggert Guðmundsson skrifar Skoðun „Viltu koma út að leika?“ Hallgrímur Helgason skrifar Skoðun Vaxtaþrælarnir og hinir Ingólfur Sverrisson skrifar Sjá meira
Nýjustu markaðsupplýsingar sýna áhugaverða stöðu. Verð á skammtímamarkaði Elmu fór í dag upp í rúmlega 70 ISK/kWst sem er áttfalt heimilisverð og jafnframt margfalt hærra en verð á sambærilegum mörkuðum í Evrópu — jafnvel um hásumar, á tíma þar sem almennt ætti að vera nægt afl og orka í kerfinu. Í litlu raforkukerfi eins og á Íslandi er óraunhæft að ætla að markaður leysi allt einn og sér. Markaður virkar best þegar hann hefur næga dýpt og samkeppni. Við þurfum að horfast í augu við að íslenski raforkumarkaðurinn er lítill og samþjappaður. Landsvirkjun er langstærsti framleiðandinn og miðlunarlónin eru í raun rafhlaða íslenska raforkukerfisins. Áður voru raforkuviðskipti skipulögð fram í tíman í form í tvíhliða samninga. Í dag fara viðskipti fram í auknum mæli í gegnum markað. Það hefur kosti en skapar líka ný vandamál. Þar er sem mikilvægt er að tryggja afl og getu til að flytja orku. Þá má einnig nefna að ef aðeins fáir framleiðendur eru virkir á söluhlið markaðarins getur myndast staða þar sem markaðurinn verður grunnur og viðkvæmur þegar eitthvað kemur upp. Þess vegna skiptir máli að sem mest af raforkuviðskiptum fari fram með gagnsæjum hætti í gegnum markað, þannig að raunveruleg dýpt og samkeppni myndist á framleiðsluhliðinni.Sérstaklega má færa rök fyrir því að orka frá fyrirtækjum í opinberri eigu, sem fer inn á almenna dreifikerfið (þ.e. er ekki í stóriðju), ætti öll að fara í gegnum markað. Það myndi styrkja verðmyndun, auka samkeppni og hjálpa til við að byggja upp dýpri og virkari raforkumarkað. Þetta snýst ekki um að gagnrýna markaðinn eða einstaka aðila. Þetta snýst um að nýta orkukerfið og orkuauðlindir Íslands betur — og byggja lausnir sem henta Íslandi. Það er spennandi að fá að fylgjast með og taka þátt í þróun kerfisins. Höfundur er stofnandi og framkvæmdastjóri Straumlindar og er með MSc í orkuverkfræði og BSc í rekstrarverkfræði.
Skoðun Þurfum við kreatín og prótín sem bætiefni? Jóhanna Eyrún Torfadóttir,Dögg Guðmundsdóttir skrifar
Skoðun Amma getur ekki eldað. Borgarfulltrúinn getur það. Bæði borga 1.900. Kristín Ólafsdóttir skrifar
Skoðun Þegar Ísland verður 600 þúsund manna borgríki – hver á þá að framleiða matinn? Eyjólfur Ingvi Bjarnason skrifar
Skoðun Ísland þarf raunhæfar lausnir — ekki óútskýrðar stærðir og óraunhæfar sviðsmyndir Eggert Guðmundsson skrifar