Í ljósi sögunnar - Hugleiðing eftir kosningar Ámundi Loftsson skrifar 17. maí 2026 14:32 Eftir fall bankanna 2008 varð fullt útúr dyrum af fólki hjá hjá VG sem var arftaki Alþýðubandalagsins þegar stofnun Samfylkingarinnar hafði mistekist. Samfylkingin átti eins og nafnið ber með sér að vera sameiningarvettvangur félagshyggju- og jafnaðarmanna á Íslandi. Ákafi kratanna að koma Íslandi í Evrópusambandið var það sem eitraði þennan sameiningarvettvang og V G varð til. Væntingarnar til VG voru miklar á þessum tíma. Hið ábyrðarlausa lánadrifna góðæri hafði hrunið og tími ábirgra stjórnmála var runninn upp. En V G brást síðan væntingum almennings í eftirmálum hrunsins með eftirminnilegum og skelfilegum afleiðingum og til urðu hópar eins og Píratar, Alþýðufylkingin og Sósíalistaflokkurinn. Það er óþarfi að rekja sögu þessara hópa að öðru leyti en því að þeir hafa öðru fremur haldið félagshyggjufólki sundruðu. Fokkur Fólksins, sem á einnig uppruna sinn í þessum dapurlega veruleika er kannski eina raunhæfa von þeirra sem höllum fæti standa og háðir eru úrræðum sem ekki eru ofurseldar hagnaðarhyggju. Það sem svo endanlega gerði útaf við möguleika á samstöðu og árangri félagshyggjufólks í stjórnmálum var átta ára ríkisstjórnarseta VG í fangi Sjálfstæðisflokksins. Það innsiglaði varanlega sundrun þess. Félagshyggjufólki er fyrirmunað að standa saman um sín baráttumál. Staða stjórnmálanna á Íslandi er svo eftir eftir því. Höfundur er fyrrum sjómaður og bóndi. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Mest lesið Ísland: Þessi sigur jaðrar við kraftaverk Carl Baudenbacher Skoðun Ekki leggja þjóðinni orð í munn Anna Margrét Bjarnadóttir Skoðun Hvernig hefurðu það? Carmen Maja Valencia Skoðun Utanríkisráðherra setur EES-samninginn í uppnám Gunnar Bragi Sveinsson Skoðun Forstjóri CIA heimsækir Moskvu Arnór Sigurjónsson Skoðun Barnið sem mælikvarðinn sér ekki Rebekka Rafnsdóttir Skoðun Minna kerfi, betri þjónusta Róbert Ragnarsson Skoðun Fortíðin vann Baldur Johnsen Skoðun Er landsbyggðin hluti af lausninni? Hildur Sólveig Sigurðardóttir Skoðun Af klósettferðum og frelsinu til að njóta almannarýmis Eva Dögg Sigurðardóttir Skoðun Skoðun Skoðun Barnið sem mælikvarðinn sér ekki Rebekka Rafnsdóttir skrifar Skoðun Er landsbyggðin hluti af lausninni? Hildur Sólveig Sigurðardóttir skrifar Skoðun Netöryggi snýst líka um að þora að segja frá Margrét V. Helgadóttir skrifar Skoðun Fortíðin vann Baldur Johnsen skrifar Skoðun Getur maður verið rasisti án þess að gera sér grein fyrir því? Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Ekki leggja þjóðinni orð í munn Anna Margrét Bjarnadóttir skrifar Skoðun Hvernig hefurðu það? Carmen Maja Valencia skrifar Skoðun Minna kerfi, betri þjónusta Róbert Ragnarsson skrifar Skoðun Forstjóri CIA heimsækir Moskvu Arnór Sigurjónsson skrifar Skoðun Trump lítið annað en hvíslari í leikritinu Gunnar Salvarsson skrifar Skoðun Ísland: Þessi sigur jaðrar við kraftaverk Carl Baudenbacher skrifar Skoðun Af klósettferðum og frelsinu til að njóta almannarýmis Eva Dögg Sigurðardóttir skrifar Skoðun Hvar er eðlilegt að telja atkvæði? (og fleiri góðar samkvæmisvangaveltur) Brynhildur Bolladóttir skrifar Skoðun Utanríkisráðherra setur EES-samninginn í uppnám Gunnar Bragi Sveinsson skrifar Skoðun Þjóðin sagði nei – megum við þá ganga frá eftir okkur? Hilmar Kristinsson skrifar Skoðun Foreldrar og þjálfarar: Hvar liggja mörkin? Ragna Ingólfsdóttir skrifar Skoðun Ríkisstjórnin tapaði – og ætti að segja af sér Eldur Smári Kristinsson skrifar Skoðun Eigum við ekki bara að taka til heima hjá okkur? Guðjón Idir skrifar Skoðun Hugvekja á Höfuðdaginn Ívar Örn Hauksson skrifar Skoðun Við munum ekki hafa neitt neitunarvald Hjörtur J. Guðmundsson skrifar Skoðun NEI heldur öllu opnu. JÁ er vegferð að lokun Haraldur Ólafsson skrifar Skoðun Hvað græði ég á að segja já? Björn B Björnsson skrifar Skoðun Opið bréf til óákveðinna kjósenda Gylfi Zoega skrifar Skoðun Þyrnirinn sem náði í gegn Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Stærsta lygin Sverrir Björnsson skrifar Skoðun Hver á þennan bústað, já eða nei? Sigþrúður Ármann skrifar Skoðun Stjórnum okkur sjálf og höfum áhrif í Evrópu Viktor Orri Valgarðsson skrifar Skoðun Hvers virði er velvild Trump? Paal Frisvold skrifar Skoðun Lýðræðisveislan 2026 Birgir Björn Sigurjónsson skrifar Skoðun Ungum Íslendingum er betur borgið utan ESB Jón Gunnar Jónsson skrifar Sjá meira
Eftir fall bankanna 2008 varð fullt útúr dyrum af fólki hjá hjá VG sem var arftaki Alþýðubandalagsins þegar stofnun Samfylkingarinnar hafði mistekist. Samfylkingin átti eins og nafnið ber með sér að vera sameiningarvettvangur félagshyggju- og jafnaðarmanna á Íslandi. Ákafi kratanna að koma Íslandi í Evrópusambandið var það sem eitraði þennan sameiningarvettvang og V G varð til. Væntingarnar til VG voru miklar á þessum tíma. Hið ábyrðarlausa lánadrifna góðæri hafði hrunið og tími ábirgra stjórnmála var runninn upp. En V G brást síðan væntingum almennings í eftirmálum hrunsins með eftirminnilegum og skelfilegum afleiðingum og til urðu hópar eins og Píratar, Alþýðufylkingin og Sósíalistaflokkurinn. Það er óþarfi að rekja sögu þessara hópa að öðru leyti en því að þeir hafa öðru fremur haldið félagshyggjufólki sundruðu. Fokkur Fólksins, sem á einnig uppruna sinn í þessum dapurlega veruleika er kannski eina raunhæfa von þeirra sem höllum fæti standa og háðir eru úrræðum sem ekki eru ofurseldar hagnaðarhyggju. Það sem svo endanlega gerði útaf við möguleika á samstöðu og árangri félagshyggjufólks í stjórnmálum var átta ára ríkisstjórnarseta VG í fangi Sjálfstæðisflokksins. Það innsiglaði varanlega sundrun þess. Félagshyggjufólki er fyrirmunað að standa saman um sín baráttumál. Staða stjórnmálanna á Íslandi er svo eftir eftir því. Höfundur er fyrrum sjómaður og bóndi.
Skoðun Hvar er eðlilegt að telja atkvæði? (og fleiri góðar samkvæmisvangaveltur) Brynhildur Bolladóttir skrifar