Örlög Kópavogsmódelsins Sigrún Ólöf Ingólfsdóttir skrifar 9. maí 2026 07:45 Mikil umræða hefur verið um leikskólamál og hvernig best sé að brúa bilið á milli fæðingarorlofs og leikskólavistar. Ég er þriggja barna móðir og þekki af eigin reynslu hversu erfitt þetta tímabil getur verið. Ég man vel eftir streitunni sem fylgdi því að reyna að finna lausn þegar fæðingarorlofi lauk. Kemst barnið mitt inn á leikskóla? Fæ ég pláss hjá dagforeldri? Á ég að taka mér leyfi frá vinnu og fá heimgreiðslur og missa réttindi mín? Þessar spurningar komu upp með hvert einasta barn. Ég er fegin að þetta tímabil sé að baki hjá mér, en spyr á sama tíma: Af hverju erum við enn að leggja þetta álag á ungar fjölskyldur? Það er löngu tímabært að stjórnvöld brúi bilið á milli fæðingarorlofs og leikskólavistar með lengingu fæðingarorlofs. Kópavogsmódelið - lausn sem fagfólkið mótaði Tekist hefur verið á um leikskólamálin þar sem mörg börn hafa verið á biðlista eftir leikskólavist. Á sama tíma hefur verið skortur á menntuðum leikskólakennurum og erfitt hefur verið að manna leikskólana. Vinnuvika leikskólastarfsfólks var stytt án þess að fjölga starfsfólki. Vistunartími barnanna hélst óbreyttur og var að jafnaði mun lengri en vinnutími starfsfólksins. Afleiðingin var sú að starfsfólkið þurfti að hlaupa hraðar og starfa undir miklu álagi. Eftir ákall leikskólastjórnenda í Kópavogi um úrbætur ákvað bæjarstjórn að innleiða Kópavogsmódelið. Í núverandi kosningabaráttu hefur Sjálfstæðisflokkurinn eignað sér módelið enda finnur starfsfólk gríðarlegan mun á starfsumhverfinu og er ánægt með breytingarnar. Það sem mér þykir hins vegar áhugavert er Kópavogsmódelið varð ekki til á skrifstofu Sjálfstæðisflokksins heldur í samstarfi fagfólks leikskólanna og leikskólanefndar, sem Framsóknarflokkurinn leiddi á þeim tíma. Framsóknarflokkurinn hefur verið kaffærður af Sjálfstæðisflokknum og nú virðist sem Sjálfstæðisflokkurinn einn standi við bakið á leikskólastarfsfólki bæjarins og taki sér heiðurinn af breytingunum. Bæjarstjóri stóð í vegi fyrir kjarasamningi kennara En spólum aðeins til baka. Þegar kjarabarátta kennara stóð sem hæst stóð núverandi bæjarstjóri í vegi fyrir því að samið yrði við okkur kennara. Þó að bæjarstjórinn hafi haldið því fram að samningaviðræður væru í höndum samninganefndar hef ég upplýsingar sem benda til annars. Þegar samningar náðust loks eftir langa og strembna samningalotu tók við önnur umræða. Ítrekað var talað um að sveitarfélagið þyrfti að skera niður vegna kjarasamninga kennara, þrátt fyrir að lengi hefði legið fyrir að launaleiðréttingar væru framundan. Kennarasamfélagið var mjög ósátt við þessa umræðu enda var stéttin ítrekað sett í hlutverk orsakavalds. Ég fékk sjálf nóg af þessari orðræðu og lét bæjarstjóra vita hvaða áhrif hún hefði á kennara bæjarins. Bæjarstjóri baðst afsökunar og sagðist ekki hafa áttað sig á því hvernig orðræðan kæmi við kennara, en umræðan hafði þegar haft áhrif. Ég hef að minnsta kosti ekki gleymt henni og veit að margir kennarar muna einnig eftir henni. Niðurstaðan varð sú að meirihluti bæjarstjórnar samþykkti 670 milljóna króna hagræðingaraðgerðir til að mæta launaleiðréttingu kennara. Í þeim fólst meðal annars lækkun á launum kjörinna fulltrúa bæjarstjórnar, sem bæjarstjóri síðan gleymdi að framkvæma þar til nýverið. Minnihlutinn fór einnig fram á lækkun á launum bæjarstjóra, en þeirri tillögu var hafnað. Með hverjum stendur Sjálfstæðisflokkurinn? Með kennurum þegar það hentar og pólitískur ávinningur er í boði, en annars ekki? En aftur að Kópavogsmódelinu. Foreldrum og starfsfólki stillt upp sem andstæðum fylkingum Aðeins um þriðjungur foreldra getur nýtt sér Kópavogsmódelið. Lausnin fólst meðal annars í hærri gjaldskrá umfram 30 stunda vistun til að hvetja foreldra til að stytta vistunartíma barna sinna. Í reynd þýðir það að margir foreldrar þurfa að reiða sig á sitt eigið bakland til að brúa bilið, sitt eigið ,,Kópavogsmódel”, sem oftast eru ömmur og afar. Sú leið stendur þó langt frá öllum til boða. Leikskólastjórnendur og starfsfólk hafa varið breytingarnar enda hafa þær dregið úr álagi og bætt starfsumhverfi. Leikskólastarfsfólk á ekki að vera sett í þá stöðu að þurfa að verja rétt sinn til bærilegs starfsumhverfis. Foreldrar vilja góða leikskóla fyrir börnin sín, en á sama tíma hefur óánægja verið með háa gjaldskrá, mismunun og skort á fyrirsjáanleika þar sem óljóst er hvaða leikskólar verða opnir á skráningardögum. Foreldrum og starfsfólki hefur verið stillt upp sem andstæðum fylkingum. Það þarf að finna lausnir sem mæta þörfum beggja hópa án þess að skerða starfsumhverfi leikskólastarfsfólks. Bætum þjónustuna og stöndum vörð um starfsumhverfið Við í Viðreisn stöndum með starfsfólki í leik- og grunnskólum, alltaf, en ekki einungis þegar það hentar. Við viljum standa vörð um gott starfsumhverfi í leikskólum Kópavogs en jafnframt vinna með fagfólki að lausnum sem mæta þörfum foreldra. Ef starfsfólki líður vel skilar það sér í betri líðan barna. Það þarf að auka fyrirsjáanleika á skráningardögum og tryggja að fleiri leikskólar en tveir til þrír séu opnir hverju sinni. Við viljum einnig að sanngjarnt gjald greiðist fyrir leikskóladvöl og að Kópavogur sé samkeppnishæfur við önnur sveitarfélög. Kópavogur á að vera aðlaðandi bæjarfélag til búsetu fyrir ungt fólk. Bærinn er ekki sterkt bæjarfélag án ungra fjölskyldna. Við þurfum að styðja starfsfólkið, bæta þjónustuna og byggja upp leikskólastarf sem virkar fyrir börn, foreldra og starfsfólk. Höfundur er skólastjóri Hörðuvallaskóla og situr í 4. sæti á lista Viðreisnar í Kópavogi Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Sigrún Ólöf Ingólfsdóttir Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Mest lesið Gleymdi framhaldsskólinn Sigurður E. Vilhelmsson Skoðun Halldór 30.5.2026 Halldór Enginn lærir í afneitun Björn Brynjúlfur Björnsson Skoðun Álfsnes er rangur staður fyrir skotsvæði Kristbjörn Haraldsson,Anja Þórdís Karlsdóttir Skoðun Hver kenndi Viðskiptaráði að rýna í gögn og tölur? Ragnheiður Stephensen Skoðun Leyfið okkur að velja framtíð okkar Kristrún Ágústsdóttir Skoðun It's complicated: Valkostir Íslands í gjaldmiðlamálum Stefanía K. Ásbjörnsdóttir Skoðun Enn um Plastbarkamálið Ingólfur Bruun Skoðun Við erum öll í sama liðinu Jónas Hagan Guðmundsson Skoðun Látið Ljósleiðarann vera! Guðni Freyr Öfjörð Skoðun Skoðun Skoðun Enginn lærir í afneitun Björn Brynjúlfur Björnsson skrifar Skoðun It's complicated: Valkostir Íslands í gjaldmiðlamálum Stefanía K. Ásbjörnsdóttir skrifar Skoðun Gleymdi framhaldsskólinn Sigurður E. Vilhelmsson skrifar Skoðun Álfsnes er rangur staður fyrir skotsvæði Kristbjörn Haraldsson,Anja Þórdís Karlsdóttir skrifar Skoðun Sjálfstæðisflokkurinn er að grafa sína eigin gröf Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Eru félagasamtök sem boða eigið fagnaðarerindi nóg til að upplýsa almenning? Eyrún Magnúsdóttir skrifar Skoðun Enn um Plastbarkamálið Ingólfur Bruun skrifar Skoðun Við unnum stóra vinninginn Gunnar Salvarsson skrifar Skoðun Við erum öll í sama liðinu Jónas Hagan Guðmundsson skrifar Skoðun Látið Ljósleiðarann vera! Guðni Freyr Öfjörð skrifar Skoðun Noregur verður hluti af kjarnorkuvernd Frakka Arnór Sigurjónsson skrifar Skoðun Það sem mun sökkva okkur Haukur Logi Jóhannsson skrifar Skoðun Ef Ísland sækir um „djobbið“ Guðmunda G. Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Tangarhald á lífæð samfélagsins Björn Brynjúlfur Björnsson skrifar Skoðun Leyfið okkur að velja framtíð okkar Kristrún Ágústsdóttir skrifar Skoðun Nokkur atriði varðandi mögulega aðild Íslands að Evrópusambandinu Jón Frímann Jónsson skrifar Skoðun Hver kenndi Viðskiptaráði að rýna í gögn og tölur? Ragnheiður Stephensen skrifar Skoðun Gervigreind mun ekki skipta út leiðtogum. Hún mun afhjúpa þá Gísli Rafn Ólafsson skrifar Skoðun Opið bréf til stjórnsýslu Reykjanesbæjar vegna aðgengis í Gömlu búð Arnar Helgi Lárusson skrifar Skoðun Þegar fjarlægðin hættir að standa í vegi fyrir heilsu kvenna Helga Dagný Sigurjónsdóttir skrifar Skoðun Enginn kemst langt með skóflu eina að vopni Martha Árnadóttir skrifar Skoðun Skammsýni á tímum tæknibyltingar, erum við að missa af framtíðinni? Sævar Þór Jónsson skrifar Skoðun Að gera upp á milli barna Ingólfur Sverrisson skrifar Skoðun Hólar í Hjaltadal á uppboð Jón Bjarnason skrifar Skoðun Er ekki best að tala bara íslensku um ESB og matvælaverð? Trausti Hjálmarsson skrifar Skoðun Lausnin sem leysir ekkert Jóhann Skagfjörð Magnússon skrifar Skoðun Vestmannaeyjabær, þar sem þögn er þegjandi samkomulag Linda Rós Sigurdardóttir skrifar Skoðun Starfsfólkið er öflugasta varnarlínan Margrét V. Helgadóttir skrifar Skoðun Þegar samkennd og tortryggni lifa hlið við hlið á netinu Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Geðheilbrigðisþjónusta óháð efnahag? Steinunn Bragadóttir skrifar Sjá meira
Mikil umræða hefur verið um leikskólamál og hvernig best sé að brúa bilið á milli fæðingarorlofs og leikskólavistar. Ég er þriggja barna móðir og þekki af eigin reynslu hversu erfitt þetta tímabil getur verið. Ég man vel eftir streitunni sem fylgdi því að reyna að finna lausn þegar fæðingarorlofi lauk. Kemst barnið mitt inn á leikskóla? Fæ ég pláss hjá dagforeldri? Á ég að taka mér leyfi frá vinnu og fá heimgreiðslur og missa réttindi mín? Þessar spurningar komu upp með hvert einasta barn. Ég er fegin að þetta tímabil sé að baki hjá mér, en spyr á sama tíma: Af hverju erum við enn að leggja þetta álag á ungar fjölskyldur? Það er löngu tímabært að stjórnvöld brúi bilið á milli fæðingarorlofs og leikskólavistar með lengingu fæðingarorlofs. Kópavogsmódelið - lausn sem fagfólkið mótaði Tekist hefur verið á um leikskólamálin þar sem mörg börn hafa verið á biðlista eftir leikskólavist. Á sama tíma hefur verið skortur á menntuðum leikskólakennurum og erfitt hefur verið að manna leikskólana. Vinnuvika leikskólastarfsfólks var stytt án þess að fjölga starfsfólki. Vistunartími barnanna hélst óbreyttur og var að jafnaði mun lengri en vinnutími starfsfólksins. Afleiðingin var sú að starfsfólkið þurfti að hlaupa hraðar og starfa undir miklu álagi. Eftir ákall leikskólastjórnenda í Kópavogi um úrbætur ákvað bæjarstjórn að innleiða Kópavogsmódelið. Í núverandi kosningabaráttu hefur Sjálfstæðisflokkurinn eignað sér módelið enda finnur starfsfólk gríðarlegan mun á starfsumhverfinu og er ánægt með breytingarnar. Það sem mér þykir hins vegar áhugavert er Kópavogsmódelið varð ekki til á skrifstofu Sjálfstæðisflokksins heldur í samstarfi fagfólks leikskólanna og leikskólanefndar, sem Framsóknarflokkurinn leiddi á þeim tíma. Framsóknarflokkurinn hefur verið kaffærður af Sjálfstæðisflokknum og nú virðist sem Sjálfstæðisflokkurinn einn standi við bakið á leikskólastarfsfólki bæjarins og taki sér heiðurinn af breytingunum. Bæjarstjóri stóð í vegi fyrir kjarasamningi kennara En spólum aðeins til baka. Þegar kjarabarátta kennara stóð sem hæst stóð núverandi bæjarstjóri í vegi fyrir því að samið yrði við okkur kennara. Þó að bæjarstjórinn hafi haldið því fram að samningaviðræður væru í höndum samninganefndar hef ég upplýsingar sem benda til annars. Þegar samningar náðust loks eftir langa og strembna samningalotu tók við önnur umræða. Ítrekað var talað um að sveitarfélagið þyrfti að skera niður vegna kjarasamninga kennara, þrátt fyrir að lengi hefði legið fyrir að launaleiðréttingar væru framundan. Kennarasamfélagið var mjög ósátt við þessa umræðu enda var stéttin ítrekað sett í hlutverk orsakavalds. Ég fékk sjálf nóg af þessari orðræðu og lét bæjarstjóra vita hvaða áhrif hún hefði á kennara bæjarins. Bæjarstjóri baðst afsökunar og sagðist ekki hafa áttað sig á því hvernig orðræðan kæmi við kennara, en umræðan hafði þegar haft áhrif. Ég hef að minnsta kosti ekki gleymt henni og veit að margir kennarar muna einnig eftir henni. Niðurstaðan varð sú að meirihluti bæjarstjórnar samþykkti 670 milljóna króna hagræðingaraðgerðir til að mæta launaleiðréttingu kennara. Í þeim fólst meðal annars lækkun á launum kjörinna fulltrúa bæjarstjórnar, sem bæjarstjóri síðan gleymdi að framkvæma þar til nýverið. Minnihlutinn fór einnig fram á lækkun á launum bæjarstjóra, en þeirri tillögu var hafnað. Með hverjum stendur Sjálfstæðisflokkurinn? Með kennurum þegar það hentar og pólitískur ávinningur er í boði, en annars ekki? En aftur að Kópavogsmódelinu. Foreldrum og starfsfólki stillt upp sem andstæðum fylkingum Aðeins um þriðjungur foreldra getur nýtt sér Kópavogsmódelið. Lausnin fólst meðal annars í hærri gjaldskrá umfram 30 stunda vistun til að hvetja foreldra til að stytta vistunartíma barna sinna. Í reynd þýðir það að margir foreldrar þurfa að reiða sig á sitt eigið bakland til að brúa bilið, sitt eigið ,,Kópavogsmódel”, sem oftast eru ömmur og afar. Sú leið stendur þó langt frá öllum til boða. Leikskólastjórnendur og starfsfólk hafa varið breytingarnar enda hafa þær dregið úr álagi og bætt starfsumhverfi. Leikskólastarfsfólk á ekki að vera sett í þá stöðu að þurfa að verja rétt sinn til bærilegs starfsumhverfis. Foreldrar vilja góða leikskóla fyrir börnin sín, en á sama tíma hefur óánægja verið með háa gjaldskrá, mismunun og skort á fyrirsjáanleika þar sem óljóst er hvaða leikskólar verða opnir á skráningardögum. Foreldrum og starfsfólki hefur verið stillt upp sem andstæðum fylkingum. Það þarf að finna lausnir sem mæta þörfum beggja hópa án þess að skerða starfsumhverfi leikskólastarfsfólks. Bætum þjónustuna og stöndum vörð um starfsumhverfið Við í Viðreisn stöndum með starfsfólki í leik- og grunnskólum, alltaf, en ekki einungis þegar það hentar. Við viljum standa vörð um gott starfsumhverfi í leikskólum Kópavogs en jafnframt vinna með fagfólki að lausnum sem mæta þörfum foreldra. Ef starfsfólki líður vel skilar það sér í betri líðan barna. Það þarf að auka fyrirsjáanleika á skráningardögum og tryggja að fleiri leikskólar en tveir til þrír séu opnir hverju sinni. Við viljum einnig að sanngjarnt gjald greiðist fyrir leikskóladvöl og að Kópavogur sé samkeppnishæfur við önnur sveitarfélög. Kópavogur á að vera aðlaðandi bæjarfélag til búsetu fyrir ungt fólk. Bærinn er ekki sterkt bæjarfélag án ungra fjölskyldna. Við þurfum að styðja starfsfólkið, bæta þjónustuna og byggja upp leikskólastarf sem virkar fyrir börn, foreldra og starfsfólk. Höfundur er skólastjóri Hörðuvallaskóla og situr í 4. sæti á lista Viðreisnar í Kópavogi
Skoðun Álfsnes er rangur staður fyrir skotsvæði Kristbjörn Haraldsson,Anja Þórdís Karlsdóttir skrifar
Skoðun Eru félagasamtök sem boða eigið fagnaðarerindi nóg til að upplýsa almenning? Eyrún Magnúsdóttir skrifar
Skoðun Nokkur atriði varðandi mögulega aðild Íslands að Evrópusambandinu Jón Frímann Jónsson skrifar
Skoðun Opið bréf til stjórnsýslu Reykjanesbæjar vegna aðgengis í Gömlu búð Arnar Helgi Lárusson skrifar
Skoðun Þegar fjarlægðin hættir að standa í vegi fyrir heilsu kvenna Helga Dagný Sigurjónsdóttir skrifar
Skoðun Skammsýni á tímum tæknibyltingar, erum við að missa af framtíðinni? Sævar Þór Jónsson skrifar