Ég er 57 ára og tilbúinn til að leggja mitt af mörkum — en fæ ekki tækifærið Gunnar Gíslason skrifar 5. maí 2026 11:20 Persónuleg reynsla af atvinnuleit og spurningunni um aldur á íslenskum vinnumarkaði. Ég velti fyrir mér stöðunni á atvinnumarkaði í dag og þá sérstaklega út frá minni eigin reynslu. Áður en ég byrja vil ég taka fram að ég er ekki að leita að vorkunn, einungis að vekja upp vangaveltur. Þegar einstaklingur með áratuga reynslu og góðan árangur í fyrrverandi störfum, viðeigandi menntun fyrir tiltekin störf sem verið er að sækja um, en fær ekki tækifæri til að sýna hvað í honum býr, er það aldurinn sem er orðinn stærri þáttur í ráðningarferlinu? Jafnvel þótt enginn þori að nefna það. Reynsla er ekki veikleiki. Hún felur í sér dýpri skilning, betri yfirsýn og getu til að takast á við flóknar aðstæður. Slík hæfni ætti að sýna verðmæti umsækjandans en ekki vanmetin og synd ef hún fær ekki að njóta sín. En reynslan virðist ekki vega jafn þungt og áður.Ég hef unnið alla mína starfsævi af heilindum, metnaði og ábyrgð. Ég er 57 ára, með MBA-gráðu, PMD-stjórnendanám og yfir tuttugu ára reynslu úr fjármálageiranum. Ég hef leitt stór verkefni, stýrt fyrirtækjum og tekið þátt í að byggja upp rekstur sem skilaði mælanlegum árangri. Starfsferill minn hefur verið fjölbreyttur. Ég starfaði í fjármálageiranum í um 20 ár og kom að rekstri, stefnumótun og umbótaverkefnum. Síðar tók ég við sem framkvæmdastjóri sjávarútvegsfyrirtækis með yfir 100 starfsmenn og starfsemi á þremur stöðum. Að því loknu stýrði ég matvælafyrirtæki þar sem veltan jókst úr 2 milljörðum í 2,6 milljarða á tveimur árum og EBITDA úr 70 milljónum í 215 milljónir. Þessi árangur byggðist á markvissri stjórn, skýrri stefnu og góðri teymisvinnu.Þrátt fyrir þessa viðtæku reynslu hafa u.þ.b. 50 starfsumsóknir ekki skilað neinu hingað til, fyrir utan þrjú viðtöl sem leiddu ekki til ráðningar. Ég hef sótt um störf sem skrifstofustjóri, viðskiptastjóri, framkvæmdastjóri og rekstrarstjóri, til að nefna nokkur dæmi. Í þessi störf hef ég bæði menntunina og reynsluna, en fæ ekki tækifærið.Ég er tilbúinn að leggja mitt af mörkum. Ég hef vilja, getu og mikla reynslu af því að skapa verðmæti og leiða fólk. Það eina sem vantar er að fá tækifæri til að sýna hvað í mér býr.Von mín með þessari grein er að vekja umræðu, ekki um mig sem einstakling, heldur um hvernig við metum hæfni á vinnumarkaði. Ef aldur er orðinn ósýnilegur þröskuldur í ráðningum er mikilvægt að við horfumst í augu við það.Vinnumarkaðurinn þarf bæði orku og reynslu. Spurningin er hvort við séum að nýta hvort tveggja. Höfundur er með MBA-gráðu og víðtæka stjórnunarreynslu úr fjármála- og rekstrargeiranum. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Vinnumarkaður Mest lesið Þegar góður ásetningur skilur börn eftir Guðjóna Eygló Friðriksdóttir Skoðun Gagnaver, Verne og Ísrael Halldór Reynisson Skoðun Þjóðin sagði nei. En „látum eins og ekkert sé…” Íris Erlingsdóttir Skoðun Próf, einkunnir og (PISA) mat á skólakerfi. Hluti 1. Jón Torfi Jónasson Skoðun Ábyrgur hagsmunaseggur eða óábyrgt fórnarlamb? Þórdís Hólm Filipsdóttir Skoðun Búrkuball í inngildingarviku Þórarinn Hjartarson Skoðun Bubbi Morthens og endalok alheimsins Kristján Logason Skoðun Ísland sagði nei – en sagði það nei við Evrópu? Valerio Gargiulo Skoðun Á að mismuna lántökum? Jón Guðni Ómarsson Skoðun Að velta eigin sök á aðra Sigurjón Þórðarson Skoðun Skoðun Skoðun Marta Kos verður að virða niðurstöðuna Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Þegar góður ásetningur skilur börn eftir Guðjóna Eygló Friðriksdóttir skrifar Skoðun Gagnaver, Verne og Ísrael Halldór Reynisson skrifar Skoðun Sterkari innviðir fyrir STEM menntun Huld Hafliðadóttir skrifar Skoðun Ísland sagði nei – en sagði það nei við Evrópu? Valerio Gargiulo skrifar Skoðun EES-samningurinn og regluverk atvinnulífsins Ólafur Stephensen skrifar Skoðun Ábyrgur hagsmunaseggur eða óábyrgt fórnarlamb? Þórdís Hólm Filipsdóttir skrifar Skoðun Milljón hugmyndir, hundrað tímamót Sigvaldi Einarsson skrifar Skoðun Fjórða valdið? En það ert þú! Þorsteinn J. Vilhjálmsson skrifar Skoðun Að velta eigin sök á aðra Sigurjón Þórðarson skrifar Skoðun Próf, einkunnir og (PISA) mat á skólakerfi. Hluti 1. Jón Torfi Jónasson skrifar Skoðun Hvers eiga börnin að gjalda? Magnea Gná Jóhannsdóttir skrifar Skoðun Á að mismuna lántökum? Jón Guðni Ómarsson skrifar Skoðun Þegar öll hafa svörin skiptir hugsunin mestu Hjálmar Bogi Hafliðason skrifar Skoðun Bubbi Morthens og endalok alheimsins Kristján Logason skrifar Skoðun Þýsklendingar á meðal vor Darri Eyþórsson skrifar Skoðun Þöllin á þorpinu Jakob Tryggvason skrifar Skoðun Þjóðin sagði nei. En „látum eins og ekkert sé…” Íris Erlingsdóttir skrifar Skoðun Málshraðasögur Eva Hauksdóttir skrifar Skoðun Búrkuball í inngildingarviku Þórarinn Hjartarson skrifar Skoðun Þjóðaratkvæðgreiðslan: Aðild að Evrópusambandinu hafnað Kristinn H. Gunnarsson skrifar Skoðun Blekking litla samfélagsins Sævar Þór Jónsson skrifar Skoðun Farsælt samstarf sveitarfélaga á höfuðborgarsvæðinu í 50 ár Páll Björgvin Guðmundsson skrifar Skoðun Bókun 35: Munurinn á stjórnarskrá Noregs og Íslands Júlíus Valsson skrifar Skoðun Kærleikur er pönk Guðný Þorsteinsdóttir skrifar Skoðun Er kostnaðurinn einskis virði? Hrafn Gunnarsson skrifar Skoðun Mikilvægi þess að lifa æskuna af Einar Torfi Einarsson Reynis skrifar Skoðun Hvað ef svarið hefði verið já? Eva Magnúsdóttir skrifar Skoðun Húsnæðisstefnan sem gerði ungt fólk að leiguliðum Yngvi Ómar Sigrúnarson skrifar Skoðun Veist þú í raun hvernig gervigreind virkar? Bjarki Sigurjónsson Thorarensen skrifar Sjá meira
Persónuleg reynsla af atvinnuleit og spurningunni um aldur á íslenskum vinnumarkaði. Ég velti fyrir mér stöðunni á atvinnumarkaði í dag og þá sérstaklega út frá minni eigin reynslu. Áður en ég byrja vil ég taka fram að ég er ekki að leita að vorkunn, einungis að vekja upp vangaveltur. Þegar einstaklingur með áratuga reynslu og góðan árangur í fyrrverandi störfum, viðeigandi menntun fyrir tiltekin störf sem verið er að sækja um, en fær ekki tækifæri til að sýna hvað í honum býr, er það aldurinn sem er orðinn stærri þáttur í ráðningarferlinu? Jafnvel þótt enginn þori að nefna það. Reynsla er ekki veikleiki. Hún felur í sér dýpri skilning, betri yfirsýn og getu til að takast á við flóknar aðstæður. Slík hæfni ætti að sýna verðmæti umsækjandans en ekki vanmetin og synd ef hún fær ekki að njóta sín. En reynslan virðist ekki vega jafn þungt og áður.Ég hef unnið alla mína starfsævi af heilindum, metnaði og ábyrgð. Ég er 57 ára, með MBA-gráðu, PMD-stjórnendanám og yfir tuttugu ára reynslu úr fjármálageiranum. Ég hef leitt stór verkefni, stýrt fyrirtækjum og tekið þátt í að byggja upp rekstur sem skilaði mælanlegum árangri. Starfsferill minn hefur verið fjölbreyttur. Ég starfaði í fjármálageiranum í um 20 ár og kom að rekstri, stefnumótun og umbótaverkefnum. Síðar tók ég við sem framkvæmdastjóri sjávarútvegsfyrirtækis með yfir 100 starfsmenn og starfsemi á þremur stöðum. Að því loknu stýrði ég matvælafyrirtæki þar sem veltan jókst úr 2 milljörðum í 2,6 milljarða á tveimur árum og EBITDA úr 70 milljónum í 215 milljónir. Þessi árangur byggðist á markvissri stjórn, skýrri stefnu og góðri teymisvinnu.Þrátt fyrir þessa viðtæku reynslu hafa u.þ.b. 50 starfsumsóknir ekki skilað neinu hingað til, fyrir utan þrjú viðtöl sem leiddu ekki til ráðningar. Ég hef sótt um störf sem skrifstofustjóri, viðskiptastjóri, framkvæmdastjóri og rekstrarstjóri, til að nefna nokkur dæmi. Í þessi störf hef ég bæði menntunina og reynsluna, en fæ ekki tækifærið.Ég er tilbúinn að leggja mitt af mörkum. Ég hef vilja, getu og mikla reynslu af því að skapa verðmæti og leiða fólk. Það eina sem vantar er að fá tækifæri til að sýna hvað í mér býr.Von mín með þessari grein er að vekja umræðu, ekki um mig sem einstakling, heldur um hvernig við metum hæfni á vinnumarkaði. Ef aldur er orðinn ósýnilegur þröskuldur í ráðningum er mikilvægt að við horfumst í augu við það.Vinnumarkaðurinn þarf bæði orku og reynslu. Spurningin er hvort við séum að nýta hvort tveggja. Höfundur er með MBA-gráðu og víðtæka stjórnunarreynslu úr fjármála- og rekstrargeiranum.
Skoðun Farsælt samstarf sveitarfélaga á höfuðborgarsvæðinu í 50 ár Páll Björgvin Guðmundsson skrifar