Áskoranir Ísafjarðarbæjar í húsnæðismálum Svanfríður Bergvinsdóttir skrifar 28. apríl 2026 15:21 Húsnæðisframboð er hornsteinn þess hvort samfélagið okkar haldi áfram að vaxa eða staðni og það er sannarlega tími til kominn að endurskoða húsnæðismál í Ísafjarðarbæ. Fyrir margt ungt fólk er fyrsta skrefið inn á markaðinn orðið óraunhæft. Það er ekki bara erfitt að safna fyrir útborgun til að komast í eigið húsnæði, heldur er erfitt að finna leiguhúsnæði á meðan safnað er. Þetta er gríðarleg hindrun fyrir fólk sem vill setjast að í okkar góða bæjarfélagi og því er mikilvægt fyrir okkur að spyrja okkur: Hvernig ætlum við að halda í unga fólkið okkar ef það er hvorki hægt að leigja né kaupa? Það segir sig sjálft að bæjarfélagið getur ekki haldið áfram að vaxa nema að uppbygging húsnæðis fylgi með og ekki er einungis hægt að treysta á getu foreldra til að halda þaki yfir uppkomnum börnum sínum Á sama tíma sitja eldri íbúar oft fastir í húsnæði sem hentar þeim ekki lengur. Ekki vegna þess að þeir vilji það, heldur vegna þess að það vantar raunhæfa valkosti til að minnka við sig. Þetta stoppar hreyfanleika á húsnæðismarkaði bæjarfélagsins. Raunin er sú að hringrásin er brotin. Ungt fólk kemst ekki inn, eldra fólk kemst ekki út, og uppbyggingin er mörgum árum á eftir íbúafjölgun og brúar ekki bilið. Afleiðingin er stöðnun sem við höfum einfaldlega ekki efni á. Lágtekjuhópar finna hvað mest fyrir þessu; einstæðir foreldrar, fólk í láglaunastörfum, öryrkjar, námsmenn sem eru að reyna að fóta sig á vinnumarkaði. Þetta er oft fólk sem heldur samfélaginu gangandi en situr fast í ótryggu húsnæði þar sem framtíðin er alltaf háð sölu eigna eða leigusamningi. Því er löngu tímabært að horfa á húsnæðismál Ísafjarðarbæjar með nýjum augum. Ekki bara bíða eftir markaðurinn leysi málið, heldur skoða markvisst hvaða leiðir bæjarstjórn getur farið til að hraða uppbyggingu, auka framboð og tryggja að samfélagið haldi áfram að vera lifandi. Þetta krefst þess að við tökum ákvörðun um að gera hlutina öðruvísi. Óhagnaðardrifin leigufélög bjóða upp á raunhæfan valkost; þar er markmiðið ekki að hámarka arð, heldur að tryggja stöðugt, öruggt og viðráðanlegt húsnæði til langs tíma. Slík uppbygging getur skapað þann fyrirsjáanleika sem vantar sárlega fyrir alla þá hópa sem eiga erfitt með að fóta sig á hefðbundnum markaði. Þess vegna viljum við í Samfylkingunni í Ísafjarðarbæ leita samstarfs við óhagnaðardrifin leigufélög og félagasamtök við uppbyggingu húsnæðis í bæjarfélaginu. Öflugt samfélag býður upp á fjölbreyttar leiðir í húsnæðismálum. Gerum það saman. Höfundur er oddviti á lista Samfylkingarinnar í Ísafjarðarbæ. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Mest lesið Tröllin eru að koma Björg Eva Erlendsdóttir Skoðun Af hverju vill ríkisstjórnin neyða bændur til að taka á móti norskum froskköfurum? Arndís Kristjánsdóttir Skoðun Eiginleikar góðs leiðtoga Hólmfríður Jennýjar Árnadóttir Skoðun Ofbeldisstofnanir ríkisins ráðast á Ljósmyndara Kristján Logason Skoðun Íslenskir bændur berskjaldaðir í boði RÚV Heiðbrá Ólafsdóttir Skoðun Bönnum Rússa en ekki Ísraela Sigurlaug Knudsen Stefánsdóttir Skoðun Þegar allt virðist vera í lagi í vinnunni Ragnhildur Bjarkadóttir Skoðun Er drónaskapur dónaskapur? Björn Steinbekk Skoðun Greining Kolbrúnar Bergþórsdóttur á geðástandi andstæðinga ESB Gunnar Ármannsson Skoðun Kerfisgreining á íslensku fullveldi: Hvar liggja hagsmunir almennings í skugga íslenska nýlénsskipulagsins? Sigurður Sigurðsson Skoðun Skoðun Skoðun Ábyrgð í útlendingamálum – breytingar og árangur Þorbjörg Sigríður Gunnlaugsdóttir skrifar Skoðun Tröllin eru að koma Björg Eva Erlendsdóttir skrifar Skoðun Ofbeldisstofnanir ríkisins ráðast á Ljósmyndara Kristján Logason skrifar Skoðun Kerfisgreining á íslensku fullveldi: Hvar liggja hagsmunir almennings í skugga íslenska nýlénsskipulagsins? Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Fulltrúar ESB á RÚV Jón Bjarnason skrifar Skoðun Óalandi og óferjandi Gunnar Salvarsson skrifar Skoðun Uppbygging nýrra hverfa skapar störf fyrir allt að 250 starfsgreinar Kristján Daníel Sigurbergsson skrifar Skoðun Manngerð mengun í Varmá kallar á aukið eftirlit með jarðborunum fremur en að dregið sé úr því Davíð A Stefánsson skrifar Skoðun Brjóstsviði á sumrin – þegar meltingin fer í sumarfrí Elísabet Reynisdóttir skrifar Skoðun Eiginleikar góðs leiðtoga Hólmfríður Jennýjar Árnadóttir skrifar Skoðun Var samninganefndin að vinna eftir umboði Alþingis? Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Hræsni siðferðisriddara Sigurjón Þórðarson skrifar Skoðun „Við erum svo eitruð að við gætum ekki flokkast sem matvara“ Anna María Björnsdóttir skrifar Skoðun Er drónaskapur dónaskapur? Björn Steinbekk skrifar Skoðun Greining Kolbrúnar Bergþórsdóttur á geðástandi andstæðinga ESB Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Þegar allt virðist vera í lagi í vinnunni Ragnhildur Bjarkadóttir skrifar Skoðun Um mögulega 20 km styttingu Hringvegar á Norðurlandi vestra Jónas B. Guðmundsson skrifar Skoðun Íslenskir bændur berskjaldaðir í boði RÚV Heiðbrá Ólafsdóttir skrifar Skoðun Stærsta hættan við gervigreind er ekki tæknin heldur hik stjórnenda Gísli Rafn Ólafsson skrifar Skoðun Hvernig losum við bílinn? Elín Anna Baldursdóttir skrifar Skoðun Að geyma þá í myrkri: Varðhaldsmiðstöðin sem Ísland á ekki að reisa Nichole Leigh Mosty skrifar Skoðun Uppskrift að lakari samkeppnishæfni fiskeldis Heiðrún Lind Marteinsdóttir skrifar Skoðun Af hverju vill ríkisstjórnin neyða bændur til að taka á móti norskum froskköfurum? Arndís Kristjánsdóttir skrifar Skoðun Á að brenna ólesnar bækur? Jón Páll Haraldsson skrifar Skoðun Bönnum Rússa en ekki Ísraela Sigurlaug Knudsen Stefánsdóttir skrifar Skoðun Stjórnlaus hraðferð ofan í dauðadal gervigreindar – og leiðin út Björgmundur Örn Guðmundsson skrifar Skoðun Í upphafi skal endinn skoða Íris Eva Gísladóttir,Ársæll Guðmundsson,Jóhanna Stella Oddsdóttir,Simon Cramer Larsen,Helga Þórðardóttir skrifar Skoðun Skilgreiningarvald mennskunnar Erna Mist skrifar Skoðun Dýrasta land heims í nafni sjálfstæðisins Inga Valgerður Henrikssen skrifar Skoðun Hugleiðingar um meðferð á beiðni um DNA rannsókn á mannabeinum í grafreit Lára Magnúsardóttir skrifar Sjá meira
Húsnæðisframboð er hornsteinn þess hvort samfélagið okkar haldi áfram að vaxa eða staðni og það er sannarlega tími til kominn að endurskoða húsnæðismál í Ísafjarðarbæ. Fyrir margt ungt fólk er fyrsta skrefið inn á markaðinn orðið óraunhæft. Það er ekki bara erfitt að safna fyrir útborgun til að komast í eigið húsnæði, heldur er erfitt að finna leiguhúsnæði á meðan safnað er. Þetta er gríðarleg hindrun fyrir fólk sem vill setjast að í okkar góða bæjarfélagi og því er mikilvægt fyrir okkur að spyrja okkur: Hvernig ætlum við að halda í unga fólkið okkar ef það er hvorki hægt að leigja né kaupa? Það segir sig sjálft að bæjarfélagið getur ekki haldið áfram að vaxa nema að uppbygging húsnæðis fylgi með og ekki er einungis hægt að treysta á getu foreldra til að halda þaki yfir uppkomnum börnum sínum Á sama tíma sitja eldri íbúar oft fastir í húsnæði sem hentar þeim ekki lengur. Ekki vegna þess að þeir vilji það, heldur vegna þess að það vantar raunhæfa valkosti til að minnka við sig. Þetta stoppar hreyfanleika á húsnæðismarkaði bæjarfélagsins. Raunin er sú að hringrásin er brotin. Ungt fólk kemst ekki inn, eldra fólk kemst ekki út, og uppbyggingin er mörgum árum á eftir íbúafjölgun og brúar ekki bilið. Afleiðingin er stöðnun sem við höfum einfaldlega ekki efni á. Lágtekjuhópar finna hvað mest fyrir þessu; einstæðir foreldrar, fólk í láglaunastörfum, öryrkjar, námsmenn sem eru að reyna að fóta sig á vinnumarkaði. Þetta er oft fólk sem heldur samfélaginu gangandi en situr fast í ótryggu húsnæði þar sem framtíðin er alltaf háð sölu eigna eða leigusamningi. Því er löngu tímabært að horfa á húsnæðismál Ísafjarðarbæjar með nýjum augum. Ekki bara bíða eftir markaðurinn leysi málið, heldur skoða markvisst hvaða leiðir bæjarstjórn getur farið til að hraða uppbyggingu, auka framboð og tryggja að samfélagið haldi áfram að vera lifandi. Þetta krefst þess að við tökum ákvörðun um að gera hlutina öðruvísi. Óhagnaðardrifin leigufélög bjóða upp á raunhæfan valkost; þar er markmiðið ekki að hámarka arð, heldur að tryggja stöðugt, öruggt og viðráðanlegt húsnæði til langs tíma. Slík uppbygging getur skapað þann fyrirsjáanleika sem vantar sárlega fyrir alla þá hópa sem eiga erfitt með að fóta sig á hefðbundnum markaði. Þess vegna viljum við í Samfylkingunni í Ísafjarðarbæ leita samstarfs við óhagnaðardrifin leigufélög og félagasamtök við uppbyggingu húsnæðis í bæjarfélaginu. Öflugt samfélag býður upp á fjölbreyttar leiðir í húsnæðismálum. Gerum það saman. Höfundur er oddviti á lista Samfylkingarinnar í Ísafjarðarbæ.
Af hverju vill ríkisstjórnin neyða bændur til að taka á móti norskum froskköfurum? Arndís Kristjánsdóttir Skoðun
Kerfisgreining á íslensku fullveldi: Hvar liggja hagsmunir almennings í skugga íslenska nýlénsskipulagsins? Sigurður Sigurðsson Skoðun
Skoðun Kerfisgreining á íslensku fullveldi: Hvar liggja hagsmunir almennings í skugga íslenska nýlénsskipulagsins? Sigurður Sigurðsson skrifar
Skoðun Uppbygging nýrra hverfa skapar störf fyrir allt að 250 starfsgreinar Kristján Daníel Sigurbergsson skrifar
Skoðun Manngerð mengun í Varmá kallar á aukið eftirlit með jarðborunum fremur en að dregið sé úr því Davíð A Stefánsson skrifar
Skoðun Stærsta hættan við gervigreind er ekki tæknin heldur hik stjórnenda Gísli Rafn Ólafsson skrifar
Skoðun Að geyma þá í myrkri: Varðhaldsmiðstöðin sem Ísland á ekki að reisa Nichole Leigh Mosty skrifar
Skoðun Af hverju vill ríkisstjórnin neyða bændur til að taka á móti norskum froskköfurum? Arndís Kristjánsdóttir skrifar
Skoðun Stjórnlaus hraðferð ofan í dauðadal gervigreindar – og leiðin út Björgmundur Örn Guðmundsson skrifar
Skoðun Í upphafi skal endinn skoða Íris Eva Gísladóttir,Ársæll Guðmundsson,Jóhanna Stella Oddsdóttir,Simon Cramer Larsen,Helga Þórðardóttir skrifar
Skoðun Hugleiðingar um meðferð á beiðni um DNA rannsókn á mannabeinum í grafreit Lára Magnúsardóttir skrifar
Af hverju vill ríkisstjórnin neyða bændur til að taka á móti norskum froskköfurum? Arndís Kristjánsdóttir Skoðun
Kerfisgreining á íslensku fullveldi: Hvar liggja hagsmunir almennings í skugga íslenska nýlénsskipulagsins? Sigurður Sigurðsson Skoðun