Við þurfum að geta tekið samtalið því orð eru til alls fyrst og athafnir næsta skrefið Ásta Þórdís Skjalddal Guðjónsdóttir. skrifar 21. apríl 2026 17:00 Í kosningabaráttunni hitti ég allskonar fólk og tek umræðuna um allskonar mál, stundum er fólk með útúrsnúning eða vill ekki heyra hvað ég hef að segja - sem er í góðu lagi.Stöku sinnum er fólk með hreina vanvirðingu við okkur sem teljum mannréttindi þess virði að berjast fyrir, sem er hreint út sagt sorglegt og sannar virkilega vel fyrir okkur af hverju við, sem það getum, verðum að taka slaginn fyrir hönd þeirra sem ekki geta það.En stundum verð ég fyrir whataboutism eða hvaðmeðisma af hálfu fólks sem gerir með því lítið úr mér og því sem ég hef að segja án þess að bæta neinu við málefnið eða gera umræðunni gagn.Ég velti því stundum fyrir mér hvort að fólk sé almennt meðvitað um hvaðmeðisma og beiti honum markvisst þess vegna eða hvort viðkomandi sé bara svo illa við umræðuefnið að gripið sé til þessarar tækni ómeðvitað til að gera lítið úr einhverju sem þeim stendur ógn af og reyna því að beina athyglinni annað.Ég lagðist því í gamaldags grúsk og útkoman er eftirfarandi pistill sem hljóðar svo... Hvað með „hvaðmeðisma“ eða what about „whataboutism“ Hvaðmeðismi er í dag orðin ein helsta aðferðafræði þeirra sem þykir að sér vegið eða hafa lélegan málstað. Hún er notuð til að draga úr mikilvægi umræðu en gera um leið lítið úr umræðuefninu og málshefjanda. Með því að nota hvaðmeðisma er verið að draga úr fókus á aðalatriðum, drepa á dreif, snúa út úr og kæfa málefnið/málstaðinn og koma sér þannig hjá því að takast á við upphaflegt málefni sem viðkomandi þykir þá væntanlega óþægilegt eða höggva nærri sér og sínum lífsskoðunum enda mun þægilegra að slá fram ákæru/hvaðmeðisma en að þurfa að opinbera skoðanir sínar, tala fyrir þeim og færa rök fyrir máli sínu. Almennt var talið hér áður fyrr að það væru frekar ómenntaðir, þeir sem stjórnast af hópefli eða þeir sem stjórnast af tilfinningum sínum frekar en af rökum, sem væru líklegastir til að nota hvaðmeðisma í stað raka en aukin notkun samfélagsmiðla sýnir að æ fleiri grípa til hvaðmeðisma og því er það svo að enska orðið whataboutism var formlega tekið inn í orðabók Merriam Webster í október árið 2021. Hver er fræðilega skilgreiningin á þessari orðnotkun? Hvaðmeðismi telst vera tegund af "tu quoque" sem þýðir "þú líka" á latínu og felur í sér að ákæra ákæranda þinn fyrir hvað sem það er sem þú hefur nýlega verið sakaður um frekar en að hrekja sannleikann í ásökuninni á hendur þér. Tu quoque telst þannig vera rökrétt rökvilla því hvort sem upphaflegi ákærandinn er sömuleiðis sekur um brot eða ekki hefur engin áhrif á sannleiksgildi upprunalegu ákærunnar - heldur gefur til kynna að: Af því að mér líkar ekki það sem þú segir þá ætla ég í staðinn fyrir að færa rök fyrir máli mínu að ákæra þig um eitthvað og gera lítið úr þér og þar með því sem þú segir, jafnvel þó að það sé satt. Því miður tekst þeim sem nota þessa aðferðarfræði alltof oft að snúa út úr markvissri og heilbrigðri umræðu og jafnvel að drepa niður frekari umræðu um mál eða málefni sem sem þarft er að ræða opinskátt, sér í lagi málefni sem snúa að réttindum fólks og manngildum, eða m.ö.o. umræðu sem á fyllilega heima í því siðaða vestræna samfélagi sem við teljum okkur tilheyra. Upplýsingar þessar koma víða að og eru þýddar og staðfærðar af mér, í þeim eina tilgangi að fræða og almennt að draga úr notkun þessarar skaðlegu aðferðarfræði í almennum samskiptum. Höfundur skipar 4. sæti á lista Vinstrisins fyrir borgarstjórnarkosningar 2026. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Reykjavík Mest lesið Ég kann að skipta um bleyju og ætti því að fá starfsleyfi sem leikskólakennari Rakel Linda Kristjánsdóttir Skoðun Ofbeldislýður í sauðagæru Huginn Þór Grétarsson Skoðun ASÍ er látið niðurgreiða laun formanns VR Sólveig Anna Jónsdóttir Skoðun Íslenska sem annað mál í Ísafjarðarbæ – spurningar til allra frambjóðanda til sveitastjórnarkosninga vorið 2026 Ólafur Guðsteinn Kristjánsson Skoðun Aðför að einkabílnum hættir? Guðmundur Ingi Þóroddsson Skoðun Ég er ekki torfkofamatur Rakel Hinriksdóttir Skoðun Hvert stefnir Bláskógabyggð? Valdís María Smáradóttir Skoðun Blár, rauður, gulur og C+ Jón Pétur Zimsen Skoðun Aukum nærþjónustu í Urriðaholti Vilmar Pétursson Skoðun Brothætta karlmennskan sem óttast regnbogafána Unnar Þór Sæmundsson Skoðun Skoðun Skoðun Öryggi í skipulagi – nauðsynleg uppfærsla Böðvar Tómasson skrifar Skoðun Við þurfum að geta tekið samtalið því orð eru til alls fyrst og athafnir næsta skrefið Ásta Þórdís Skjalddal Guðjónsdóttir. skrifar Skoðun Látum fiskhjallana standa Hrafn Ægir Bergsson skrifar Skoðun Frá orðum til aðgerða – Málefni fatlaðs fólks í Hafnarfirði Linda Hrönn Bakkmann Þórisdóttir skrifar Skoðun Hættum að tala um sameiningu! Liv Aase Skarstad skrifar Skoðun Borgarlínublekkingar Sjálfstæðisflokksins í Kópavogi Einar Jóhannes Guðnason skrifar Skoðun Íslenska sem annað mál í Ísafjarðarbæ – spurningar til allra frambjóðanda til sveitastjórnarkosninga vorið 2026 Ólafur Guðsteinn Kristjánsson skrifar Skoðun Aukum nærþjónustu í Urriðaholti Vilmar Pétursson skrifar Skoðun Ég er ekki torfkofamatur Rakel Hinriksdóttir skrifar Skoðun Aðför að einkabílnum hættir? Guðmundur Ingi Þóroddsson skrifar Skoðun Ég kann að skipta um bleyju og ætti því að fá starfsleyfi sem leikskólakennari Rakel Linda Kristjánsdóttir skrifar Skoðun Heimur án höggdeyfis Gunnar Salvarsson skrifar Skoðun Börnin í fyrsta sæti Regína Ásvaldsdóttir skrifar Skoðun Setjum lakk á litlaputta og segjum um leið ÉG LOFA Hallgrímur Helgason skrifar Skoðun Sumarið kemur alltaf á óvart í Kópavogi Hildur María Friðriksdóttir,Örn Arnarson skrifar Skoðun ESB umræðan: hver hagnast á því að gefa leikinn áður en hann byrjar? Yngvi Ómar Sigrúnarson skrifar Skoðun Kópavogsmódelið er lausn sem virkar Karen Rúnarsdóttir skrifar Skoðun Ofbeldislýður í sauðagæru Huginn Þór Grétarsson skrifar Skoðun Aðlögun er hluti af aðildarferlinu Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Já í ágúst getur gefið gott tækifæri til að tryggja betur lífsgæði komandi kynslóða Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Takk fyrir lánið, Elliðaárdalur! Heiða Aðalsteinsdóttir skrifar Skoðun Lesblindir og tæki skólanna Guðmundur S. Johnsen skrifar Skoðun Foreldrahús – enn eitt fórnarlamb ríkisstjórnarinnar Jens Garðar Helgason skrifar Skoðun Sparnaður eða sóun? Kristinn Jón Ólafsson skrifar Skoðun Símenntun er nauðsyn – ekki lúxus Fríða Rós Valdimarsdóttir skrifar Skoðun Blár, rauður, gulur og C+ Jón Pétur Zimsen skrifar Skoðun Við erum að sýna börnunum okkar virðingarleysi – og þau finna það Ingibjörg Einarsdóttir skrifar Skoðun Bjartsýni í boði Sigurður Vopni Vatnsdal skrifar Skoðun Hækkun skráningargjalda í háskólana – skref í átt að stéttskiptara námi? Hrönn Stefánsdóttir skrifar Skoðun ASÍ er látið niðurgreiða laun formanns VR Sólveig Anna Jónsdóttir skrifar Sjá meira
Í kosningabaráttunni hitti ég allskonar fólk og tek umræðuna um allskonar mál, stundum er fólk með útúrsnúning eða vill ekki heyra hvað ég hef að segja - sem er í góðu lagi.Stöku sinnum er fólk með hreina vanvirðingu við okkur sem teljum mannréttindi þess virði að berjast fyrir, sem er hreint út sagt sorglegt og sannar virkilega vel fyrir okkur af hverju við, sem það getum, verðum að taka slaginn fyrir hönd þeirra sem ekki geta það.En stundum verð ég fyrir whataboutism eða hvaðmeðisma af hálfu fólks sem gerir með því lítið úr mér og því sem ég hef að segja án þess að bæta neinu við málefnið eða gera umræðunni gagn.Ég velti því stundum fyrir mér hvort að fólk sé almennt meðvitað um hvaðmeðisma og beiti honum markvisst þess vegna eða hvort viðkomandi sé bara svo illa við umræðuefnið að gripið sé til þessarar tækni ómeðvitað til að gera lítið úr einhverju sem þeim stendur ógn af og reyna því að beina athyglinni annað.Ég lagðist því í gamaldags grúsk og útkoman er eftirfarandi pistill sem hljóðar svo... Hvað með „hvaðmeðisma“ eða what about „whataboutism“ Hvaðmeðismi er í dag orðin ein helsta aðferðafræði þeirra sem þykir að sér vegið eða hafa lélegan málstað. Hún er notuð til að draga úr mikilvægi umræðu en gera um leið lítið úr umræðuefninu og málshefjanda. Með því að nota hvaðmeðisma er verið að draga úr fókus á aðalatriðum, drepa á dreif, snúa út úr og kæfa málefnið/málstaðinn og koma sér þannig hjá því að takast á við upphaflegt málefni sem viðkomandi þykir þá væntanlega óþægilegt eða höggva nærri sér og sínum lífsskoðunum enda mun þægilegra að slá fram ákæru/hvaðmeðisma en að þurfa að opinbera skoðanir sínar, tala fyrir þeim og færa rök fyrir máli sínu. Almennt var talið hér áður fyrr að það væru frekar ómenntaðir, þeir sem stjórnast af hópefli eða þeir sem stjórnast af tilfinningum sínum frekar en af rökum, sem væru líklegastir til að nota hvaðmeðisma í stað raka en aukin notkun samfélagsmiðla sýnir að æ fleiri grípa til hvaðmeðisma og því er það svo að enska orðið whataboutism var formlega tekið inn í orðabók Merriam Webster í október árið 2021. Hver er fræðilega skilgreiningin á þessari orðnotkun? Hvaðmeðismi telst vera tegund af "tu quoque" sem þýðir "þú líka" á latínu og felur í sér að ákæra ákæranda þinn fyrir hvað sem það er sem þú hefur nýlega verið sakaður um frekar en að hrekja sannleikann í ásökuninni á hendur þér. Tu quoque telst þannig vera rökrétt rökvilla því hvort sem upphaflegi ákærandinn er sömuleiðis sekur um brot eða ekki hefur engin áhrif á sannleiksgildi upprunalegu ákærunnar - heldur gefur til kynna að: Af því að mér líkar ekki það sem þú segir þá ætla ég í staðinn fyrir að færa rök fyrir máli mínu að ákæra þig um eitthvað og gera lítið úr þér og þar með því sem þú segir, jafnvel þó að það sé satt. Því miður tekst þeim sem nota þessa aðferðarfræði alltof oft að snúa út úr markvissri og heilbrigðri umræðu og jafnvel að drepa niður frekari umræðu um mál eða málefni sem sem þarft er að ræða opinskátt, sér í lagi málefni sem snúa að réttindum fólks og manngildum, eða m.ö.o. umræðu sem á fyllilega heima í því siðaða vestræna samfélagi sem við teljum okkur tilheyra. Upplýsingar þessar koma víða að og eru þýddar og staðfærðar af mér, í þeim eina tilgangi að fræða og almennt að draga úr notkun þessarar skaðlegu aðferðarfræði í almennum samskiptum. Höfundur skipar 4. sæti á lista Vinstrisins fyrir borgarstjórnarkosningar 2026.
Ég kann að skipta um bleyju og ætti því að fá starfsleyfi sem leikskólakennari Rakel Linda Kristjánsdóttir Skoðun
Íslenska sem annað mál í Ísafjarðarbæ – spurningar til allra frambjóðanda til sveitastjórnarkosninga vorið 2026 Ólafur Guðsteinn Kristjánsson Skoðun
Skoðun Við þurfum að geta tekið samtalið því orð eru til alls fyrst og athafnir næsta skrefið Ásta Þórdís Skjalddal Guðjónsdóttir. skrifar
Skoðun Frá orðum til aðgerða – Málefni fatlaðs fólks í Hafnarfirði Linda Hrönn Bakkmann Þórisdóttir skrifar
Skoðun Íslenska sem annað mál í Ísafjarðarbæ – spurningar til allra frambjóðanda til sveitastjórnarkosninga vorið 2026 Ólafur Guðsteinn Kristjánsson skrifar
Skoðun Ég kann að skipta um bleyju og ætti því að fá starfsleyfi sem leikskólakennari Rakel Linda Kristjánsdóttir skrifar
Skoðun ESB umræðan: hver hagnast á því að gefa leikinn áður en hann byrjar? Yngvi Ómar Sigrúnarson skrifar
Skoðun Já í ágúst getur gefið gott tækifæri til að tryggja betur lífsgæði komandi kynslóða Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar
Skoðun Við erum að sýna börnunum okkar virðingarleysi – og þau finna það Ingibjörg Einarsdóttir skrifar
Skoðun Hækkun skráningargjalda í háskólana – skref í átt að stéttskiptara námi? Hrönn Stefánsdóttir skrifar
Ég kann að skipta um bleyju og ætti því að fá starfsleyfi sem leikskólakennari Rakel Linda Kristjánsdóttir Skoðun
Íslenska sem annað mál í Ísafjarðarbæ – spurningar til allra frambjóðanda til sveitastjórnarkosninga vorið 2026 Ólafur Guðsteinn Kristjánsson Skoðun