Frá sigri mannsandans yfir í neyðarástand María Pálsdóttir skrifar 20. apríl 2026 07:00 „Ég held ég muni aldrei upplifa þvílíkan sigur mannsandans eins og byggingu þessa hælis“ sagði Guðmundur Björnson landlæknir við vígsluathöfn Kristneshælis 1. nóvember 1927. Og það var ótrúlegur sigur; konur, sem fundu best hvað berklafaraldurinn lagðist þungt á fólk, hófu söfnun fyrir berklahælinu sem sárvantaði á Norðurland og að endingu safnaðist helmingur kostnaðarins og ríkið lagði fram hinn helminginn. Fjöldi sjálfboðaliða aðstoðaði við byggingarframkvæmdirnar og byggingin reis á undraskömmum tíma og fór hvorki fram úr tímaáætlun né kostnaðaráætlun! Engir kranar, engar vélar, eingöngu talíur, hjólbörur og hendur. Þetta gátum við þá! Það er því sorglegra en tárum taki að sjá hvað nú er að gerast þegar styttist í 100 ára afmæli Kristneshælis. Sjúkrahúsið á Akureyri fékk allan húsakost í fangið 1993 minnir mig og þá var iðnaðarmönnunum sem bjuggu í þorpinu og höfðu séð um allt viðhald hælisins og starfmannahúsanna sem risið höfðu með tímanum, sagt upp. Iðnarðarmenn sjúkrahússins áttu að sinna Kristnesi líka. Miðað við endalausa sparnaðarkröfu ríkisins á sjúkrahúsið var þetta kannski það eina í stöðunni en þetta var upphafið að ósköpunum. Íbúðarhúsin fóru að drabbast niður, ekkert fjármagn né mannskapur í viðhald. Og nú er vandinn orðinn það gígantískur að það eina sem sjúkrahúsið sér í stöðunni er að skella öllum íbúðarhúsunum í lás. Það var íbúum þorpsins tilkynnt nú í vikunni. Ofan á mannekluna á Kristnesi bætist þetta nú við. Eyjafjarðarsveit hefur líst yfir vilja til að stíga inn í vandann og aðstoða þótt þetta sé alfarið á ábyrgð ríkisins og það finnst mér stórmannlegt og til fyrirmyndar og vonandi eitthvað sem ríkið tekur jákvætt í og sem fyrst. En örlög Kristness koma okkur öllum við, endurhæfingin sem þar hefur verið byggð upp á síðustu áratugum er mjög mikilvæg fyrir landshlutann allan og við í L-listanum munum gera allt sem í okkar valdi stendur til að standa vörð um Kristnes. Höfundur er Hælisstýra á Hælinu setri um sögu berklanna (sem er einmitt rekið í gömlum starfmannahúsum) og í 4. sæti á L-listanum Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Mest lesið Til fréttastofu RÚV um kynferðisofbeldi og pyntingar Ísraels Ingólfur Gíslason Skoðun Þarf Icelandair að skipta um nafn? Jón Þór Þorvaldsson Skoðun Biðlisti eftir lífinu Rúnar Björn Herrera Þorkelsson Skoðun Útborgun í íbúð eða leikskólapláss í Kópavogi? Jóna Þórey Pétursdóttir Skoðun Hildur. Borgarstjórinn okkar Hildur Sverrisdóttir Skoðun Hver ber ábyrgð á stöðu Hafnarfjarðar? Karólína Helga Símonardóttir Skoðun Afþökkum barnaskatt Samfylkingarinnar í Kópavogi Andri Steinn Hilmarsson Skoðun Bílar eru frábærir, nema ef við þurfum öll að nota þá Birkir Ingibjartsson Skoðun Hundalífið í Kópavogi Sólveig Skaftadóttir Skoðun Atkvæði er rödd Joanna Marcinkowska Skoðun Skoðun Skoðun Kosningar og leikskólamál Sigríður Clausen skrifar Skoðun Hvar á láglaunafólk að búa? Ábyrgð sveitarfélaga Róbert Farestveit,Jana Eir Víglundsdóttir skrifar Skoðun Þetta gerðum við á 15 mánuðum Heiða Björg Hilmisdóttir skrifar Skoðun Fullveldið er falið í gagnaeign Hjörtur Smárason skrifar Skoðun Borgar menning sig? Jóna Hlíf Halldórsdóttir skrifar Skoðun Brostnar vonir í Kópavogi Sigrún Ólöf Ingólfsdóttir skrifar Skoðun Participation and Local Elections: A reflection from someone who cannot vote yet Gemma Fornell Parra skrifar Skoðun Hildur. Borgarstjórinn okkar Hildur Sverrisdóttir skrifar Skoðun Hvar slær hjarta kjósenda? Ragnar Sigurður Kristjánsson skrifar Skoðun Afþökkum barnaskatt Samfylkingarinnar í Kópavogi Andri Steinn Hilmarsson skrifar Skoðun Leikskóladvöl í Fjarðabyggð er lúxus Ásdís Helga Jóhannsdóttir skrifar Skoðun Týndi hópurinn á húsnæðismarkaði – gullnu árin Ragnar Þór Reynisson skrifar Skoðun Fólkið fyrst í Hafnarfirði Ágúst Bjarni Garðarsson skrifar Skoðun Til fréttastofu RÚV um kynferðisofbeldi og pyntingar Ísraels Ingólfur Gíslason skrifar Skoðun Þessi fortíð lofar ekki góðu Þórir Garðarsson skrifar Skoðun Menning er undirstaða öflugs samfélags á Seltjarnarnesi Karen María Jónsdóttir skrifar Skoðun Viljum við tryggja sjálfstæði fatlaðs fólks? Þuríður Harpa Sigurðardóttir,Rúnar Björn Herrera Þorkelsson skrifar Skoðun Atkvæði er rödd Joanna Marcinkowska skrifar Skoðun Sterkt samfélag byggir á fjölbreyttu atvinnulífi Aðalbjörg Rún Ásgeirsdóttir skrifar Skoðun Breytir tæknin tilveru lesblindra? Samúel Karl Ólason skrifar Skoðun Af hverju ég býð mig fram fyrir Kópavog Svava Halldóra Friðgeirsdóttir skrifar Skoðun Græni tefillinn Sigrún Magnúsdóttir skrifar Skoðun Fyrir hvern er byggt? Trausti Örn Þórðarson skrifar Skoðun Ýtum undir sterkari tengsl í Hafnarfirði Svenný Kristins skrifar Skoðun Gott að eldast á Akureyri Hanna Dóra Markúsdóttir skrifar Skoðun Biðlisti eftir lífinu Rúnar Björn Herrera Þorkelsson skrifar Skoðun Hleypum þeim værukæru í kærkomið frí Bjarni Thor Kristinsson skrifar Skoðun Deilur magnast í Borgarbyggð um vindorkuver Júlíus Valsson skrifar Skoðun Börn úr símum – inn í samfélagið Tamar Klara Lipka Þormarsdóttir skrifar Skoðun Menning er skattstofn, ekki skraut Jón Bjarni Steinsson skrifar Sjá meira
„Ég held ég muni aldrei upplifa þvílíkan sigur mannsandans eins og byggingu þessa hælis“ sagði Guðmundur Björnson landlæknir við vígsluathöfn Kristneshælis 1. nóvember 1927. Og það var ótrúlegur sigur; konur, sem fundu best hvað berklafaraldurinn lagðist þungt á fólk, hófu söfnun fyrir berklahælinu sem sárvantaði á Norðurland og að endingu safnaðist helmingur kostnaðarins og ríkið lagði fram hinn helminginn. Fjöldi sjálfboðaliða aðstoðaði við byggingarframkvæmdirnar og byggingin reis á undraskömmum tíma og fór hvorki fram úr tímaáætlun né kostnaðaráætlun! Engir kranar, engar vélar, eingöngu talíur, hjólbörur og hendur. Þetta gátum við þá! Það er því sorglegra en tárum taki að sjá hvað nú er að gerast þegar styttist í 100 ára afmæli Kristneshælis. Sjúkrahúsið á Akureyri fékk allan húsakost í fangið 1993 minnir mig og þá var iðnaðarmönnunum sem bjuggu í þorpinu og höfðu séð um allt viðhald hælisins og starfmannahúsanna sem risið höfðu með tímanum, sagt upp. Iðnarðarmenn sjúkrahússins áttu að sinna Kristnesi líka. Miðað við endalausa sparnaðarkröfu ríkisins á sjúkrahúsið var þetta kannski það eina í stöðunni en þetta var upphafið að ósköpunum. Íbúðarhúsin fóru að drabbast niður, ekkert fjármagn né mannskapur í viðhald. Og nú er vandinn orðinn það gígantískur að það eina sem sjúkrahúsið sér í stöðunni er að skella öllum íbúðarhúsunum í lás. Það var íbúum þorpsins tilkynnt nú í vikunni. Ofan á mannekluna á Kristnesi bætist þetta nú við. Eyjafjarðarsveit hefur líst yfir vilja til að stíga inn í vandann og aðstoða þótt þetta sé alfarið á ábyrgð ríkisins og það finnst mér stórmannlegt og til fyrirmyndar og vonandi eitthvað sem ríkið tekur jákvætt í og sem fyrst. En örlög Kristness koma okkur öllum við, endurhæfingin sem þar hefur verið byggð upp á síðustu áratugum er mjög mikilvæg fyrir landshlutann allan og við í L-listanum munum gera allt sem í okkar valdi stendur til að standa vörð um Kristnes. Höfundur er Hælisstýra á Hælinu setri um sögu berklanna (sem er einmitt rekið í gömlum starfmannahúsum) og í 4. sæti á L-listanum
Skoðun Hvar á láglaunafólk að búa? Ábyrgð sveitarfélaga Róbert Farestveit,Jana Eir Víglundsdóttir skrifar
Skoðun Participation and Local Elections: A reflection from someone who cannot vote yet Gemma Fornell Parra skrifar
Skoðun Viljum við tryggja sjálfstæði fatlaðs fólks? Þuríður Harpa Sigurðardóttir,Rúnar Björn Herrera Þorkelsson skrifar