Við stöndum á tímamótum Ellý Tómasdóttir skrifar 16. apríl 2026 15:02 Árborg er og hefur undanfarin ár verið í örum vexti. Fólk hefur valið að setjast hér að, ala upp börnin sín og horfa til framtíðar. En með miklum vexti fylgja líka áskoranir og ábyrgð. Ný gögn frá Húsnæðis- og mannvirkjastofnun sýna að þróunin er ekki alltaf eins og spár gera ráð fyrir. Á sumum svæðum hefur fjölgun verið minni en vænst var, en annars staðar hefur hún farið langt fram úr öllum áætlunum. Á sama tíma hefur verið byggt meira en áður var talin þörf fyrir, meðal annars til að vinna upp skort sem hefur safnast upp á undanförnum árum. Fyrir sveitarfélag eins og Árborg, sem er í miklum vexti, skiptir fyrirsjáanleiki sköpum. Við getum ekki leyft okkur að vera stöðugt skrefi á eftir, við þurfum að hugsa fram í tímann og skipuleggja uppbyggingu í takt við vöxtinn. Þegar við eltum vandann í stað þess að vera á undan Raunveruleikinn sem margir íbúar finna fyrir í dag sýnir að við höfum ekki náð að byggja upp innviði í takt við vöxtinn. Foreldrar bíða eftir leikskólaplássi, skólar eru undir miklu álagi og íþróttaaðstaða nær ekki að anna eftirspurn. Þetta eru ekki einstök tilvik eða tilfallandi vandamál. Þetta er mynstrið sem myndast þegar uppbygging íbúða og fjölgun íbúa er hraðari en uppbygging innviða. Í alltof langan tíma höfum við brugðist við eftir á. Þegar kerfið ræður ekki lengur við ástandið er gripið til tímabundinna lausna sem kunna að virka til skamms tíma, en duga ekki til lengri tíma. Við verðum að hætta að kasta krónunni fyrir aurinn því þannig byggjum við ekki upp sterkt samfélag heldur festum við okkur í vítahring skammtímalausna. Við erum stanslaust að plástra kerfið í stað þess að byggja það upp. Í stað þess að spyrja stöðugt hvernig við getum brugðist við vandanum sem er í dag, þurfum við að fara að spyrja stærri spurninga: hvernig viljum við að Árborg líti út eftir tíu ár? Eða tuttugu ár? Hvernig tryggjum við að samfélagið okkar ráði við þann vöxt sem við vitum að er fram undan? Við viljum að Árborg sé fjölskylduvænt samfélag Fjölskylduvænt samfélag verður ekki til af sjálfu sér, það þarf að byggja upp markvisst og hlúa að innviðum þess á hverjum tíma. Það þýðir að foreldrar geti treyst því að börnin þeirra fái leikskólapláss, að skólarnir og fagfólkið hafi rými til að sinna öllum börnum og að frístundir, íþróttir- og æskulýðsstarf sé raunverulega aðgengilegt öllum, óháð aðstæðum. Það þýðir líka að við horfumst í augu við stöðuna eins og hún er í dag, þar sem innviðir eru víða sprungnir og aðstaða nær ekki lengur að halda í við vöxt sveitarfélagsins. Fjölskylduvænt samfélag snýst ekki bara um að bjóða upp á þjónustu, heldur að tryggja að hún sé til staðar þegar á reynir. Þegar þjónustan nær ekki að halda í við vöxtinn er það ekki bara kerfið og starfsfólkið sem finnur fyrir því, það eru líka fjölskyldurnar í Árborg. Það birtist í biðlistum, auknu álagi og minni fyrirsjáanleika í daglegu lífi. Þetta er staða sem við eigum ekki að sætta okkur við. Samfélag fyrir alla – framtíð sem við mótum saman En samfélag snýst ekki bara um barnafjölskyldur. Það þarf að virka fyrir alla, fyrir ungt fólk sem er að stíga sín fyrstu skref, fyrir fólk á miðjum aldri sem vill njóta lífsgæða og fyrir eldra fólk sem á rétt á öryggi, þjónustu og virðingu. Gott samfélag er ekki bara safn af þjónustuúrræðum, það er heild þar sem lífsgæði, tengsl og tækifæri fara saman. Það krefst þess að við hættum að hugsa í lausnum til skamms tíma og förum að byggja upp með skýra framtíðarsýn. Að við skipuleggjum uppbyggingu þannig að innviðir séu ekki skrefi á eftir, heldur í takt við vöxtinn. Að við tryggjum að vöxtur styrki samfélagið í stað þess að setja það undir stöðugt álag. Við stöndum á tímamótum í Árborg. Við getum haldið áfram á sömu braut, þar sem við eltum vandann og plástrum kerfið þegar á reynir. En það er ekki sú leið sem við viljum fara. Við viljum byggja upp með skýrri sýn og raunverulegum undirbúningi fyrir framtíðina. Á næstu dögum og vikum munum við í Framsókn í Árborg segja ykkur nánar frá því hvernig við sjáum fyrir okkur að ná þessu fram. Við ætlum að kynna skýra framtíðarsýn, raunhæfar lausnir og markvissar aðgerðir svo Árborg verði samfélagið sem við getum öll verið stolt af. Höfundur er bæjarfulltrúi og skipar annað sæti á lista Framsóknar í Árborg. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Mest lesið Sóknin í efri byggðum Kópavogs Leifur Andri Leifsson Skoðun Skiptir máli hvað við kjósum í sveitarstjórnakosningunum? Sunna G. Sigurðardóttir Skoðun Saman í félagi, Samfélagi Guðrún Elísa Sævarsdóttir Skoðun Taka þarf á gjörbreyttum aðstæðum í leikskólum Inga Þóra Þóroddssdóttir Skoðun Það sem Sjálfstæðisflokknum líður verst með Arnar Þór Ingólfsson Skoðun Vindorka á Melrakkasléttu – prófsteinn á forgangsröðun okkar til framtíðar Árdís H. Jónsdóttir Skoðun Þegar framtíðin er seld á útsölu Anna Kristín Jensdóttir Skoðun Börnin, kennararnir og ábyrgðin Jóhann Rúnar Pálsson Skoðun Til fréttastofu RÚV Þórður Magnússon Skoðun Í framboði til borgarstjórnar með söng innflytjandans í hjarta Tristan Gribbin Skoðun Skoðun Skoðun Sóknin í efri byggðum Kópavogs Leifur Andri Leifsson skrifar Skoðun Taka þarf á gjörbreyttum aðstæðum í leikskólum Inga Þóra Þóroddssdóttir skrifar Skoðun Skiptir máli hvað við kjósum í sveitarstjórnakosningunum? Sunna G. Sigurðardóttir skrifar Skoðun Saman í félagi, Samfélagi Guðrún Elísa Sævarsdóttir skrifar Skoðun Borgin er ekki að drukkna í einkabílum Þórir Garðarson skrifar Skoðun Börnin, kennararnir og ábyrgðin Jóhann Rúnar Pálsson skrifar Skoðun Þegar endurtekning verður að „sannleika“ Anna Sigrún Jóhönnudóttir skrifar Skoðun 100% endurgreiðsla virðisaukaskatts til almannaheillafélaga í Noregi Tómas Torfason skrifar Skoðun Gerum betur í Mosfellsbæ Bryndís Haraldsdóttir skrifar Skoðun Af hverju Viðreisn? Berglind Robertson Grétarsdóttir skrifar Skoðun Má bjóða þér hærri álögur í Reykjavík? Eva Þorsteinsdóttir skrifar Skoðun Húsnæði á ekki að vera happdrætti fyrir ungt fólk Lilja D. Alfreðsdóttir skrifar Skoðun Þegar framtíðin er seld á útsölu Anna Kristín Jensdóttir skrifar Skoðun Þið eruð kosin til að vinna saman, ekki forðast hvort annað Frosti Heimisson skrifar Skoðun Að fljóta sofandi að feigðarósi? Freyja Rut Emilsdóttir skrifar Skoðun Þegar velferð aldraðra verður fasteignaverkefni Védís Einarsdóttir skrifar Skoðun Að eldast utan kerfisins: Þegar búseta ræður þjónustu Rakel Eir Ingimarsdóttir,Marta Karen Vilbergsdóttir,Særún Birta Valsdóttir,Lilja Margrét Óskarsdóttir skrifar Skoðun Banvænt ósamræmi Gunnar Salvarsson skrifar Skoðun Er Vestfjarðavegur (60) í gegnum Dalina afgangsstærð? skrifar Skoðun Hvítt fyrir börn sem biðja um frið Birna Þórarinsdóttir skrifar Skoðun Farið á bak við þing og þjóð? Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Mannréttindaiðnaðurinn Hlédís Maren Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Nei takk, alls ekki kennari! Simon Cramer Larsen skrifar Skoðun Það sem Sjálfstæðisflokknum líður verst með Arnar Þór Ingólfsson skrifar Skoðun Þegar hagnaður einstaklinga vegur þyngra en heilsa þjóðar Dóra Guðrún Guðmundsdóttir,Ösp Árnadóttir,Kjartan Hreinn Njálsson skrifar Skoðun Landeyjahöfn - Ný leið Bernharð Stefán Bernharðsson skrifar Skoðun Vindorka á Melrakkasléttu – prófsteinn á forgangsröðun okkar til framtíðar Árdís H. Jónsdóttir skrifar Skoðun Setjum aukinn kraft í óhagnaðardrifna húsnæðisuppbyggingu í Hafnarfirði Árni Rúnar Þorvaldsson skrifar Skoðun Hafnarfjörður er heimili okkar allra Jóhanna Erla Guðjónsdóttir skrifar Skoðun Gæði kennslu: Endurgjöf, vitsmunaleg áskorun og samræður í skólastofunni Anna Kristín Sigurðardóttir,Berglind Gísladóttir,Birna María B. Svanbjörnsdóttir,Guðmundur Engilbertsson,Hermína Gunnþórsdóttir,Jóhann Örn Sigurjónsson,Rúnar Sigþórsson,Sólveig Zophoníasdóttir skrifar Sjá meira
Árborg er og hefur undanfarin ár verið í örum vexti. Fólk hefur valið að setjast hér að, ala upp börnin sín og horfa til framtíðar. En með miklum vexti fylgja líka áskoranir og ábyrgð. Ný gögn frá Húsnæðis- og mannvirkjastofnun sýna að þróunin er ekki alltaf eins og spár gera ráð fyrir. Á sumum svæðum hefur fjölgun verið minni en vænst var, en annars staðar hefur hún farið langt fram úr öllum áætlunum. Á sama tíma hefur verið byggt meira en áður var talin þörf fyrir, meðal annars til að vinna upp skort sem hefur safnast upp á undanförnum árum. Fyrir sveitarfélag eins og Árborg, sem er í miklum vexti, skiptir fyrirsjáanleiki sköpum. Við getum ekki leyft okkur að vera stöðugt skrefi á eftir, við þurfum að hugsa fram í tímann og skipuleggja uppbyggingu í takt við vöxtinn. Þegar við eltum vandann í stað þess að vera á undan Raunveruleikinn sem margir íbúar finna fyrir í dag sýnir að við höfum ekki náð að byggja upp innviði í takt við vöxtinn. Foreldrar bíða eftir leikskólaplássi, skólar eru undir miklu álagi og íþróttaaðstaða nær ekki að anna eftirspurn. Þetta eru ekki einstök tilvik eða tilfallandi vandamál. Þetta er mynstrið sem myndast þegar uppbygging íbúða og fjölgun íbúa er hraðari en uppbygging innviða. Í alltof langan tíma höfum við brugðist við eftir á. Þegar kerfið ræður ekki lengur við ástandið er gripið til tímabundinna lausna sem kunna að virka til skamms tíma, en duga ekki til lengri tíma. Við verðum að hætta að kasta krónunni fyrir aurinn því þannig byggjum við ekki upp sterkt samfélag heldur festum við okkur í vítahring skammtímalausna. Við erum stanslaust að plástra kerfið í stað þess að byggja það upp. Í stað þess að spyrja stöðugt hvernig við getum brugðist við vandanum sem er í dag, þurfum við að fara að spyrja stærri spurninga: hvernig viljum við að Árborg líti út eftir tíu ár? Eða tuttugu ár? Hvernig tryggjum við að samfélagið okkar ráði við þann vöxt sem við vitum að er fram undan? Við viljum að Árborg sé fjölskylduvænt samfélag Fjölskylduvænt samfélag verður ekki til af sjálfu sér, það þarf að byggja upp markvisst og hlúa að innviðum þess á hverjum tíma. Það þýðir að foreldrar geti treyst því að börnin þeirra fái leikskólapláss, að skólarnir og fagfólkið hafi rými til að sinna öllum börnum og að frístundir, íþróttir- og æskulýðsstarf sé raunverulega aðgengilegt öllum, óháð aðstæðum. Það þýðir líka að við horfumst í augu við stöðuna eins og hún er í dag, þar sem innviðir eru víða sprungnir og aðstaða nær ekki lengur að halda í við vöxt sveitarfélagsins. Fjölskylduvænt samfélag snýst ekki bara um að bjóða upp á þjónustu, heldur að tryggja að hún sé til staðar þegar á reynir. Þegar þjónustan nær ekki að halda í við vöxtinn er það ekki bara kerfið og starfsfólkið sem finnur fyrir því, það eru líka fjölskyldurnar í Árborg. Það birtist í biðlistum, auknu álagi og minni fyrirsjáanleika í daglegu lífi. Þetta er staða sem við eigum ekki að sætta okkur við. Samfélag fyrir alla – framtíð sem við mótum saman En samfélag snýst ekki bara um barnafjölskyldur. Það þarf að virka fyrir alla, fyrir ungt fólk sem er að stíga sín fyrstu skref, fyrir fólk á miðjum aldri sem vill njóta lífsgæða og fyrir eldra fólk sem á rétt á öryggi, þjónustu og virðingu. Gott samfélag er ekki bara safn af þjónustuúrræðum, það er heild þar sem lífsgæði, tengsl og tækifæri fara saman. Það krefst þess að við hættum að hugsa í lausnum til skamms tíma og förum að byggja upp með skýra framtíðarsýn. Að við skipuleggjum uppbyggingu þannig að innviðir séu ekki skrefi á eftir, heldur í takt við vöxtinn. Að við tryggjum að vöxtur styrki samfélagið í stað þess að setja það undir stöðugt álag. Við stöndum á tímamótum í Árborg. Við getum haldið áfram á sömu braut, þar sem við eltum vandann og plástrum kerfið þegar á reynir. En það er ekki sú leið sem við viljum fara. Við viljum byggja upp með skýrri sýn og raunverulegum undirbúningi fyrir framtíðina. Á næstu dögum og vikum munum við í Framsókn í Árborg segja ykkur nánar frá því hvernig við sjáum fyrir okkur að ná þessu fram. Við ætlum að kynna skýra framtíðarsýn, raunhæfar lausnir og markvissar aðgerðir svo Árborg verði samfélagið sem við getum öll verið stolt af. Höfundur er bæjarfulltrúi og skipar annað sæti á lista Framsóknar í Árborg.
Vindorka á Melrakkasléttu – prófsteinn á forgangsröðun okkar til framtíðar Árdís H. Jónsdóttir Skoðun
Skoðun 100% endurgreiðsla virðisaukaskatts til almannaheillafélaga í Noregi Tómas Torfason skrifar
Skoðun Að eldast utan kerfisins: Þegar búseta ræður þjónustu Rakel Eir Ingimarsdóttir,Marta Karen Vilbergsdóttir,Særún Birta Valsdóttir,Lilja Margrét Óskarsdóttir skrifar
Skoðun Þegar hagnaður einstaklinga vegur þyngra en heilsa þjóðar Dóra Guðrún Guðmundsdóttir,Ösp Árnadóttir,Kjartan Hreinn Njálsson skrifar
Skoðun Vindorka á Melrakkasléttu – prófsteinn á forgangsröðun okkar til framtíðar Árdís H. Jónsdóttir skrifar
Skoðun Setjum aukinn kraft í óhagnaðardrifna húsnæðisuppbyggingu í Hafnarfirði Árni Rúnar Þorvaldsson skrifar
Skoðun Gæði kennslu: Endurgjöf, vitsmunaleg áskorun og samræður í skólastofunni Anna Kristín Sigurðardóttir,Berglind Gísladóttir,Birna María B. Svanbjörnsdóttir,Guðmundur Engilbertsson,Hermína Gunnþórsdóttir,Jóhann Örn Sigurjónsson,Rúnar Sigþórsson,Sólveig Zophoníasdóttir skrifar
Vindorka á Melrakkasléttu – prófsteinn á forgangsröðun okkar til framtíðar Árdís H. Jónsdóttir Skoðun