Samfélagið treystir á öfluga fráveitu Brynja Ragnarsdóttir skrifar 8. apríl 2026 18:02 Fráveitukerfið er einn af þeim ómissandi innviðum sem flestir taka sem sjálfsögðum hlut í sínu daglegu lífi. Kerfið liggur neðanjarðar eða neðansjávar og við leiðum ekki hugann að því þangað til eitthvað kemur upp á. Eins og þegar vatn flæðir um götur í öfgafullu veðri eða óhreinsað skólp fer í sjó. Þetta ósýnilega kerfi er lykilþáttur í lýðheilsu okkar og þeirri samfélagsþjónustu sem við treystum á á hverjum degi. Hlutverk Veitna er að tryggja að kerfið sé áreiðanlegt, öruggt og tilbúið fyrir áskoranir framtíðarinnar. Með öflugum rekstri, markvissri uppbyggingu og nýrri tækni er verið að leggja grunninn að enn sterkara og sjálfbærara fráveitukerfi fyrir komandi kynslóðir. Forsenda fyrir heilsu og velferð Fráveitan tekur við menguðu vatni, skólpi, frá heimilum og atvinnustarfsemi og tryggir að það safnist ekki upp í nærumhverfi okkar. Hún dregur úr hættu á útbreiðslu sjúkdóma og verndar vatnsból fyrir mengun. Hreinsun á skólpi áður en því er veitt út í sjó kemur í veg fyrir mengun á lífríki sjávar og heldur ströndunum hreinum. Uppbygging kerfisins hefur átt sér stað á löngum tíma. Fram yfir aldamótin 1900 þurftu íbúar í Reykjavík að sætta sig við opnar skólprennur þar sem skólp rann beint í Tjörnina. Ófullnægjandi fráveita skapaði aðstæður þar sem smitsjúkdómar á borð við taugaveiki breiddust út. Á árunum 1906 til 1916 var síðan ráðist í verulegt átak til að holræsavæða Reykjavík og í kjölfarið bötnuðu lífsskilyrði íbúa til muna. Tækni í þágu umhverfis og samfélags Framsýnt fólk lagði grunninn að því kerfi sem við njótum góðs af í dag, oft í baráttu við töluvert mótlæti við að þoka þessu mikilvæga hreinlætismáli í rétta átt. Tekist var á um málefni sem okkur þykja sjálfsögð í dag, til dæmis hvort vatnssalerni ættu að taka við af útikömrum. Á síðustu áratugum hefur þróunin að mestu snúist um aukna hreinsun skólps áður en því er veitt út í sjó sem skiptir miklu máli fyrir verndun lífríkis sjávar og hreinar strandir. Þróunin er jákvæð og endurspeglar aukna vitund um mikilvægi þess að vernda náttúru Íslands og tryggja heilnæmt umhverfi. Ný tækni gerir það að verkum að hægt er að fjarlægja fleiri efni en áður úr skólpi og eykur möguleika á að endurvinna verðmæti úr hreinsiferlinu, svo sem næringarefni í áburð eða gas sem hægt er að nýta sem vistvænan orkugjafa. Stærstu hreinsistöðvar sem Veitur reka eru í Ánanaustum og í Klettagörðum í Reykjavík og þær þjóna um 200.000 íbúum á höfuðborgarsvæðinu. Þar fer fram svokölluð grófhreinsun þar sem rusl, sandur og fita eru fjarlægð áður en skólpinu er veitt til sjávar. Regnvatn og skólp – tvö ólík kerfi Mikilvægur hluti af því að tryggja skilvirkan rekstur fráveitukerfa í dag er að skilja regnvatn frá skólpi, auk þess sem slíkur aðskilnaður er lykilforsenda fyrir aukinni hreinsun skólps í framtíðinni. Í dag berst töluvert magn regnvatns inn í fráveitukerfið og endar í hreinsistöðvunum, án þess að þurfa þá meðhöndlun. Þetta á sérstaklega við í eldri hverfum þar sem fráveitukerfi eru ekki tvöföld -skólpkerfi og regnvatnskrefi. Þegar regnvatn og skólp blandast eykst álag á kerfið, flæði um lagnir og hreinsistöðvar verður meira, og kostnaður við viðhald, uppbyggingu og rekstur hækkar. Til að bregðast við þessu er hægt að aðskilja regnvatn frá skólpi með mismunandi hætti. Annars vegar með aðgreiningu lagnakerfa og hins vegar með því að draga úr því magni regnvatns sem fer yfirhöfuð inn í fráveitukerfið. Blágrænar ofanvatnslausnir eru ein af lykilaðferðum til að ná því markmiði. Blágrænar ofanvatnslausnir Blágrænar ofanvatnslausnir hafa rutt sér til rúms í skipulagi borga. Slíkar lausnir fela í sér að veita regnvatni á náttúrulegan hátt niður í jarðveg eða yfir í græn svæði í stað þess að leiða það allt í lagnir neðanjarðar. Með því má draga úr álagi á fráveitukerfi og þar með rekstrarkostnaði, og skapa grænna og heilnæmara umhverfi. Aðskilnaður þessara tveggja strauma, regnvatns og skólps, með lagnaskiptingu eða blágrænum lausnum, er lykilatriði þegar horft er til frekari hreinsunar í framtíðinni. Vaxandi samfélag, sterkari innviðir Framundan eru mikilvægar fjárfestingar í fráveitunni sem snúa að aukinni þróun í hreinsun og líka vegna fólksfjölgunar. Fólksfjölgun hefur bein áhrif á veitukerfin okkar. Á síðustu 12 árum hefur íbúum landsins fjölgað um 75.000. Það jafngildir samanlögðum fjölda íbúa í Kópavogi og Hafnarfirði. Á næstu 12 árum er áætlað að okkur hafi fjölgað um allt að 110.000, sem er eins og heill Kópavogur, Hafnarfjörður, Garðabær og Mosfellsbær. Uppbygging kerfisins þarf að vera í takt við nýjar íbúðabyggðir, vaxandi atvinnulíf og breyttar þarfir samfélagsins. Með markvissum fjárfestingum næstu árin verður tryggt að kerfið verði áfram sterkt, öruggt og tilbúið fyrir framtíðaráskoranir. Þannig er ekki aðeins verið að halda í við vöxtinn, heldur auka áfallaþol kerfisins og skapa grunn að heilbrigðu samfélagi þar sem innviðir styðja við lífsgæði fólks. Höfundur er forstöðumaður vatnsmiðla hjá Veitum Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Vatn Skólp Mest lesið Barnamorðingjar eru velkomnir til Íslands Björn B. Björnsson Skoðun Beðið eftir aðgerð þar sem kvóti er búinn Dóra Lind Pálmarsdóttir Skoðun Obb obb obb Bogi minn 698.500 kr. fyrir að breyta einum litlum flugmiða Kristján Logason Skoðun Hvað varð um planið? Pétur Óskarsson Skoðun Sami hræðsluáróðurinn: EES á Íslandi 1993 og ESB í Svíþjóð 1994 Yngvi Ómar Sigrúnarson Skoðun Mannréttindi þarf ekki að endurhugsa — þau þarf að virða Alma Ýr Ingólfsdóttir Skoðun Íslensk stjórnvöld eiga að virða Árósasamninginn Árni Finnsson,Björg Eva Erlendsdóttir Skoðun Vertu velkomin, Eydís! Elís Hlynur Grétarsson,Ólöf Helga Jónsdóttir,Jón Kristinn Sverrisson Skoðun Hvalveiðar sem vopn til að berjast gegn aðild að ESB Micah Garen Skoðun Ríkisvaldið féll á lyfjaprófi Vilhjálmur H. Vilhjálmsson Skoðun Skoðun Skoðun Hvað varð um planið? Pétur Óskarsson skrifar Skoðun Íslensk stjórnvöld eiga að virða Árósasamninginn Árni Finnsson,Björg Eva Erlendsdóttir skrifar Skoðun Sami hræðsluáróðurinn: EES á Íslandi 1993 og ESB í Svíþjóð 1994 Yngvi Ómar Sigrúnarson skrifar Skoðun Mannréttindi þarf ekki að endurhugsa — þau þarf að virða Alma Ýr Ingólfsdóttir skrifar Skoðun Hvalveiðar sem vopn til að berjast gegn aðild að ESB Micah Garen skrifar Skoðun Beðið eftir aðgerð þar sem kvóti er búinn Dóra Lind Pálmarsdóttir skrifar Skoðun Vandinn talaður burt Kristján Hreinsson skrifar Skoðun Stór-Ísrael Hjálmtýr Heiðdal skrifar Skoðun Barnamorðingjar eru velkomnir til Íslands Björn B. Björnsson skrifar Skoðun Hvenær verða sjóðir mikilvægari en félagsmenn? Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Obb obb obb Bogi minn 698.500 kr. fyrir að breyta einum litlum flugmiða Kristján Logason skrifar Skoðun Viljum við kvótavæða sjókvíaeldið? Gunnlaugur Stefánsson skrifar Skoðun ESB eða efnahagsmálin, hvað á að vera forgangsverkefni ríkisstjórnarinnar? Þórir Garðarsson skrifar Skoðun Sveitarfélög sem nýta gervigreind vel gætu umbreytt þjónustu sinni Gísli Rafn Ólafsson skrifar Skoðun Vertu velkomin, Eydís! Elís Hlynur Grétarsson,Ólöf Helga Jónsdóttir,Jón Kristinn Sverrisson skrifar Skoðun Verkin tala Þorbjörg S. Gunnlaugsdóttir skrifar Skoðun Brexit og Ísland - Hvað getum við lært – og hvert eigum við að stefna? Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Barnahús er sameiginlegt verkefni Paola Cardenas skrifar Skoðun Ríkisvaldið féll á lyfjaprófi Vilhjálmur H. Vilhjálmsson skrifar Skoðun Hvað fengu þau – og hvað gáfu þau eftir? Lærdómur frá löndum sem gengu í ESB Bjarndís Helena Mitchell skrifar Skoðun Hvalveiðar: Bláa pillan eða sú rauða? Eyþór Eðvarðsson skrifar Skoðun Mikilvægt framfaraskref fyrir allt landið Njáll Trausti Friðbertsson skrifar Skoðun Hver á sér fegurra föðurland? Marta Eiríksdóttir skrifar Skoðun Hvenær ætlum við að taka málefni heimilislausra alvarlega? Erla Björg Sigurðardóttir skrifar Skoðun Telur stjórnsýslu Íslands allt of litla Hjörtur J. Guðmundsson skrifar Skoðun Verður valdagræðgi Flokks fólksins honum að falli? Júlíus Valsson skrifar Skoðun Tengsl eru innviðir samfélagsins Rannveig Tenchi Ernudóttir skrifar Skoðun Kæru landar – Eigum við að hafna samningi sem við höfum ekki séð? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Börnin fyrst, en þau bíða enn Steindór Þórarinsson,Jón K. Jacobsen skrifar Skoðun Að semja við sjálfan sig Sigurjón Njarðarson skrifar Sjá meira
Fráveitukerfið er einn af þeim ómissandi innviðum sem flestir taka sem sjálfsögðum hlut í sínu daglegu lífi. Kerfið liggur neðanjarðar eða neðansjávar og við leiðum ekki hugann að því þangað til eitthvað kemur upp á. Eins og þegar vatn flæðir um götur í öfgafullu veðri eða óhreinsað skólp fer í sjó. Þetta ósýnilega kerfi er lykilþáttur í lýðheilsu okkar og þeirri samfélagsþjónustu sem við treystum á á hverjum degi. Hlutverk Veitna er að tryggja að kerfið sé áreiðanlegt, öruggt og tilbúið fyrir áskoranir framtíðarinnar. Með öflugum rekstri, markvissri uppbyggingu og nýrri tækni er verið að leggja grunninn að enn sterkara og sjálfbærara fráveitukerfi fyrir komandi kynslóðir. Forsenda fyrir heilsu og velferð Fráveitan tekur við menguðu vatni, skólpi, frá heimilum og atvinnustarfsemi og tryggir að það safnist ekki upp í nærumhverfi okkar. Hún dregur úr hættu á útbreiðslu sjúkdóma og verndar vatnsból fyrir mengun. Hreinsun á skólpi áður en því er veitt út í sjó kemur í veg fyrir mengun á lífríki sjávar og heldur ströndunum hreinum. Uppbygging kerfisins hefur átt sér stað á löngum tíma. Fram yfir aldamótin 1900 þurftu íbúar í Reykjavík að sætta sig við opnar skólprennur þar sem skólp rann beint í Tjörnina. Ófullnægjandi fráveita skapaði aðstæður þar sem smitsjúkdómar á borð við taugaveiki breiddust út. Á árunum 1906 til 1916 var síðan ráðist í verulegt átak til að holræsavæða Reykjavík og í kjölfarið bötnuðu lífsskilyrði íbúa til muna. Tækni í þágu umhverfis og samfélags Framsýnt fólk lagði grunninn að því kerfi sem við njótum góðs af í dag, oft í baráttu við töluvert mótlæti við að þoka þessu mikilvæga hreinlætismáli í rétta átt. Tekist var á um málefni sem okkur þykja sjálfsögð í dag, til dæmis hvort vatnssalerni ættu að taka við af útikömrum. Á síðustu áratugum hefur þróunin að mestu snúist um aukna hreinsun skólps áður en því er veitt út í sjó sem skiptir miklu máli fyrir verndun lífríkis sjávar og hreinar strandir. Þróunin er jákvæð og endurspeglar aukna vitund um mikilvægi þess að vernda náttúru Íslands og tryggja heilnæmt umhverfi. Ný tækni gerir það að verkum að hægt er að fjarlægja fleiri efni en áður úr skólpi og eykur möguleika á að endurvinna verðmæti úr hreinsiferlinu, svo sem næringarefni í áburð eða gas sem hægt er að nýta sem vistvænan orkugjafa. Stærstu hreinsistöðvar sem Veitur reka eru í Ánanaustum og í Klettagörðum í Reykjavík og þær þjóna um 200.000 íbúum á höfuðborgarsvæðinu. Þar fer fram svokölluð grófhreinsun þar sem rusl, sandur og fita eru fjarlægð áður en skólpinu er veitt til sjávar. Regnvatn og skólp – tvö ólík kerfi Mikilvægur hluti af því að tryggja skilvirkan rekstur fráveitukerfa í dag er að skilja regnvatn frá skólpi, auk þess sem slíkur aðskilnaður er lykilforsenda fyrir aukinni hreinsun skólps í framtíðinni. Í dag berst töluvert magn regnvatns inn í fráveitukerfið og endar í hreinsistöðvunum, án þess að þurfa þá meðhöndlun. Þetta á sérstaklega við í eldri hverfum þar sem fráveitukerfi eru ekki tvöföld -skólpkerfi og regnvatnskrefi. Þegar regnvatn og skólp blandast eykst álag á kerfið, flæði um lagnir og hreinsistöðvar verður meira, og kostnaður við viðhald, uppbyggingu og rekstur hækkar. Til að bregðast við þessu er hægt að aðskilja regnvatn frá skólpi með mismunandi hætti. Annars vegar með aðgreiningu lagnakerfa og hins vegar með því að draga úr því magni regnvatns sem fer yfirhöfuð inn í fráveitukerfið. Blágrænar ofanvatnslausnir eru ein af lykilaðferðum til að ná því markmiði. Blágrænar ofanvatnslausnir Blágrænar ofanvatnslausnir hafa rutt sér til rúms í skipulagi borga. Slíkar lausnir fela í sér að veita regnvatni á náttúrulegan hátt niður í jarðveg eða yfir í græn svæði í stað þess að leiða það allt í lagnir neðanjarðar. Með því má draga úr álagi á fráveitukerfi og þar með rekstrarkostnaði, og skapa grænna og heilnæmara umhverfi. Aðskilnaður þessara tveggja strauma, regnvatns og skólps, með lagnaskiptingu eða blágrænum lausnum, er lykilatriði þegar horft er til frekari hreinsunar í framtíðinni. Vaxandi samfélag, sterkari innviðir Framundan eru mikilvægar fjárfestingar í fráveitunni sem snúa að aukinni þróun í hreinsun og líka vegna fólksfjölgunar. Fólksfjölgun hefur bein áhrif á veitukerfin okkar. Á síðustu 12 árum hefur íbúum landsins fjölgað um 75.000. Það jafngildir samanlögðum fjölda íbúa í Kópavogi og Hafnarfirði. Á næstu 12 árum er áætlað að okkur hafi fjölgað um allt að 110.000, sem er eins og heill Kópavogur, Hafnarfjörður, Garðabær og Mosfellsbær. Uppbygging kerfisins þarf að vera í takt við nýjar íbúðabyggðir, vaxandi atvinnulíf og breyttar þarfir samfélagsins. Með markvissum fjárfestingum næstu árin verður tryggt að kerfið verði áfram sterkt, öruggt og tilbúið fyrir framtíðaráskoranir. Þannig er ekki aðeins verið að halda í við vöxtinn, heldur auka áfallaþol kerfisins og skapa grunn að heilbrigðu samfélagi þar sem innviðir styðja við lífsgæði fólks. Höfundur er forstöðumaður vatnsmiðla hjá Veitum
Skoðun Íslensk stjórnvöld eiga að virða Árósasamninginn Árni Finnsson,Björg Eva Erlendsdóttir skrifar
Skoðun Sami hræðsluáróðurinn: EES á Íslandi 1993 og ESB í Svíþjóð 1994 Yngvi Ómar Sigrúnarson skrifar
Skoðun Obb obb obb Bogi minn 698.500 kr. fyrir að breyta einum litlum flugmiða Kristján Logason skrifar
Skoðun ESB eða efnahagsmálin, hvað á að vera forgangsverkefni ríkisstjórnarinnar? Þórir Garðarsson skrifar
Skoðun Sveitarfélög sem nýta gervigreind vel gætu umbreytt þjónustu sinni Gísli Rafn Ólafsson skrifar
Skoðun Vertu velkomin, Eydís! Elís Hlynur Grétarsson,Ólöf Helga Jónsdóttir,Jón Kristinn Sverrisson skrifar
Skoðun Brexit og Ísland - Hvað getum við lært – og hvert eigum við að stefna? Sigurður Sigurðsson skrifar
Skoðun Hvað fengu þau – og hvað gáfu þau eftir? Lærdómur frá löndum sem gengu í ESB Bjarndís Helena Mitchell skrifar
Skoðun Hvenær ætlum við að taka málefni heimilislausra alvarlega? Erla Björg Sigurðardóttir skrifar
Skoðun Kæru landar – Eigum við að hafna samningi sem við höfum ekki séð? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar