Málfrelsi, meiðyrði og mútugreiðslur Hjörvar Sigurðsson skrifar 31. mars 2026 07:19 „Tekið er fram að tjáningarfrelsi hennar sé ekki heft heldur sé henni frjálst „að viðhafa hver þau ósannindi sem henni hugnast“. Hins vegar verði hún að ábyrgjast þau fyrir dómi.“ [1] Þessi einstaklega Orwellísku orð kjarna fullkomlega sýn alltof margra á vinstri væng stjórnmálanna á málfrelsi og skoðanafrelsi almennt. Ítrekað er því haldið fram að málfrelsi, og þar með skoðanafrelsi, sé ekki skert þegar orðræðu almennings eru settar skorður af hinu opinbera. „Frelsi til tjáningar en ekki frelsi frá afleiðingum“ er slagorð sem maður rekst reglulega á ráfi maður óvart inn á umræðusvæði vinstri manna á netinu. Þetta er augljóslega rangt. Eigir þú í hættu á að vera refsað af hinu opinbera fyrir tiltekin ummæli ertu bersýnilega ekki frjáls til að láta frá þér ummælin – ekki nema í mjög svo heimspekilegum skilningi. Lög gegn meiðyrði eru takmörkun á málfrelsi fólks. Þó má færa rök fyrir því að slík takmörkun sé réttlætanleg. Sjálfur er ég sammála því. Þó þarf að halda því til haga að það er grundvallarmunur á því að fullyrða um eitthvað og að álykta. Það er skiljanlegt að vilja takmarka rétt fólks til þess að halda fram sekt einhvers, hafi ekki verið sýnt fram á það í gegnum dómstóla, en sá sem sætir slíkum ásökunum getur oft á tíðum ekki hrakið þær þar sem erfitt getur verið að sanna að eitthvað hafi ekki gerst. Það er hins vegar annað að vilja takmarka rétt fólks til þess að draga ályktun út frá upplýsingum og gögnum og tjá hana. Slíkt er ekki réttlætanlegt í samfélagi sem virðir sannleiksleitina og frelsi einstaklingsins – með öðrum orðum, frjálslyndu samfélagi. Í viðtali við Guðrúnu Hafsteinsdóttur í Spursmálum 28. nóvember lýsti Guðrún því fram að hún „leiði að því líkum“ að samtökin Solaris hafi beitt mútugreiðslum til að koma Palestínsku fólki yfir til Egyptalands. Þetta er auðvitað fullkomlega eðlileg ályktun vitandi það að samtökin söfnuðu pening til þess að koma fólki í gegnum ein lokuðustu landamæri heims á svæði þar sem mútugreiðslur eru algengar og gífurleg reynsla er af smygli yfir þessi tilteknu landamæri og að samtökin hafa ekki, að því er ég best veit, útskýrt í hvað peningurinn fór né heldur hvernig nákvæmlega þau fengu það í gegn að fá þessu fólki hleypt yfir landamærin. Ég hef áður skrifað hér um mikilvægi málfrelsis og þá skoðun mína að stigmagnandi aðför að málfrelsi í okkar litla frjálsa horni þessa heims sé okkar helsta ógn samtímans. [2] Án málfrelsis er ekkert réttlæti. Enginn sannleikur. Engar framfarir. Aðeins hnignun, óréttlæti og fáfræði. Það er allra okkar sem vilja búa áfram í frjálsu samfélagi að standa vörð um þessa grundvallarforsendu þess. Höfundur er tölvunarfræðingur. [1] https://www.visir.is/g/20262863313d/gudrunu-frjalst-ad-fara-med-osannindi-en-thurfi-ad-abyrgjast-fyrir-domi [2] https://www.visir.is/g/20252812216d/malfrelsi Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Tjáningarfrelsi Mest lesið Hvað metum við mest? Halla Hrund Logadóttir Skoðun Er skólinn að kenna barninu þínu að lesa? Ertu viss? Andri Þorvarðarson Skoðun MR vinnur gegn markmiðum menntayfirvalda Óttar Kolbeinsson Proppé Skoðun Það er margt sem ég ekki skil Elinóra Inga Sigurðardóttir Skoðun Mannréttindi eiga ekki að vera pólitískt þrætuefni María Mist Þórs Sigursteinsdóttir Skoðun Þjóðinni er að blæða út – og þetta á bara að reddast Vilhelm Jónsson Skoðun Á Ísland að segja sig úr UEFA? Theódór S. Halldórsson Skoðun Hvar eigum við heima? Martha Árnadóttir Skoðun Ástæður þess að ég kýs NEI þann 29. ágúst Sigurður P. Sigmundsson Skoðun Atvinnulífið ætti að vilja sjá samninginn Margrét Guðmundsdóttir Skoðun Skoðun Skoðun ,,Taktu lyfin þín“ Ása Lind Finnbogadóttir skrifar Skoðun Hver bauð Baudenbacher? Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Kúvending eða ferð til fjár? Hallgrímur Oddsson skrifar Skoðun Hinsegin fólk á vinnumarkaði – Frá tölum til aðgerða Kolbrún Halldórsdóttir skrifar Skoðun Gervigreindin er heimskur, síljúgandi siðblindingi Sigvaldi Einarsson skrifar Skoðun Ein borg, minna kerfi og betri nýting fjármuna Sölvi Breiðfjörð skrifar Skoðun Það er margt sem ég ekki skil Elinóra Inga Sigurðardóttir skrifar Skoðun Er skólinn að kenna barninu þínu að lesa? Ertu viss? Andri Þorvarðarson skrifar Skoðun Hvað metum við mest? Halla Hrund Logadóttir skrifar Skoðun Tæknilausnir og lesblindir Guðmundur S. Johnsen skrifar Skoðun Mannréttindi eiga ekki að vera pólitískt þrætuefni María Mist Þórs Sigursteinsdóttir skrifar Skoðun MR vinnur gegn markmiðum menntayfirvalda Óttar Kolbeinsson Proppé skrifar Skoðun Réttmæt kjörskrárvinnsla Haukur Arnþórsson skrifar Skoðun Látum ekki sumarið koma okkur aftur á óvart í Kópavogi Eydís Inga Valsdóttir skrifar Skoðun Á Ísland að segja sig úr UEFA? Theódór S. Halldórsson skrifar Skoðun Hvar eigum við heima? Martha Árnadóttir skrifar Skoðun Já er uppgjöf og Nei er ekki nóg Ágústa Árnadóttir skrifar Skoðun Hversu lengi eigum við að bíða? Kristín María Birgisdóttir skrifar Skoðun Akkeri og trygging fyrir Ísland Gunnar Örn Gunnarsson skrifar Skoðun Afborgunarlaus lán eru ekki neyðarúrræði – svar við dritdreifingu Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Hörmuleg húsnæðisstaða ungs fólks á Íslandi Yngvi Ómar Sigrúnarson skrifar Skoðun Mannréttindi eru ekki gjöf stjórnvalda Jón Þorsteinn Sigurðsson skrifar Skoðun Heilsuspillandi aðbúnaður fanga er dýrt stjórnunarlegt fúsk Sævar Þór Jónsson skrifar Skoðun 29. ágúst ‒ Fullveldið endurheimt? Jean-Rémi Chareyre skrifar Skoðun Fyrsta jáið skiptir máli Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Atvinnulífið ætti að vilja sjá samninginn Margrét Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Upplýsingaóreiðan sem enginn virðist ætla að uppræta – opin spurning til Þorgerðar Hnikarr Bjarmi Franklínsson skrifar Skoðun Einkunnir sem ekki er hægt að treysta og foreldrar sem eiga að bera ábyrgð Sigvaldi Egill Lárusson skrifar Skoðun Endalok einkalífsins: Hið alsjáandi auga Finnur Ágúst Ingimundarson skrifar Skoðun Að semja gegn sjálfum sér Gísli Hjálmtýsson skrifar Sjá meira
„Tekið er fram að tjáningarfrelsi hennar sé ekki heft heldur sé henni frjálst „að viðhafa hver þau ósannindi sem henni hugnast“. Hins vegar verði hún að ábyrgjast þau fyrir dómi.“ [1] Þessi einstaklega Orwellísku orð kjarna fullkomlega sýn alltof margra á vinstri væng stjórnmálanna á málfrelsi og skoðanafrelsi almennt. Ítrekað er því haldið fram að málfrelsi, og þar með skoðanafrelsi, sé ekki skert þegar orðræðu almennings eru settar skorður af hinu opinbera. „Frelsi til tjáningar en ekki frelsi frá afleiðingum“ er slagorð sem maður rekst reglulega á ráfi maður óvart inn á umræðusvæði vinstri manna á netinu. Þetta er augljóslega rangt. Eigir þú í hættu á að vera refsað af hinu opinbera fyrir tiltekin ummæli ertu bersýnilega ekki frjáls til að láta frá þér ummælin – ekki nema í mjög svo heimspekilegum skilningi. Lög gegn meiðyrði eru takmörkun á málfrelsi fólks. Þó má færa rök fyrir því að slík takmörkun sé réttlætanleg. Sjálfur er ég sammála því. Þó þarf að halda því til haga að það er grundvallarmunur á því að fullyrða um eitthvað og að álykta. Það er skiljanlegt að vilja takmarka rétt fólks til þess að halda fram sekt einhvers, hafi ekki verið sýnt fram á það í gegnum dómstóla, en sá sem sætir slíkum ásökunum getur oft á tíðum ekki hrakið þær þar sem erfitt getur verið að sanna að eitthvað hafi ekki gerst. Það er hins vegar annað að vilja takmarka rétt fólks til þess að draga ályktun út frá upplýsingum og gögnum og tjá hana. Slíkt er ekki réttlætanlegt í samfélagi sem virðir sannleiksleitina og frelsi einstaklingsins – með öðrum orðum, frjálslyndu samfélagi. Í viðtali við Guðrúnu Hafsteinsdóttur í Spursmálum 28. nóvember lýsti Guðrún því fram að hún „leiði að því líkum“ að samtökin Solaris hafi beitt mútugreiðslum til að koma Palestínsku fólki yfir til Egyptalands. Þetta er auðvitað fullkomlega eðlileg ályktun vitandi það að samtökin söfnuðu pening til þess að koma fólki í gegnum ein lokuðustu landamæri heims á svæði þar sem mútugreiðslur eru algengar og gífurleg reynsla er af smygli yfir þessi tilteknu landamæri og að samtökin hafa ekki, að því er ég best veit, útskýrt í hvað peningurinn fór né heldur hvernig nákvæmlega þau fengu það í gegn að fá þessu fólki hleypt yfir landamærin. Ég hef áður skrifað hér um mikilvægi málfrelsis og þá skoðun mína að stigmagnandi aðför að málfrelsi í okkar litla frjálsa horni þessa heims sé okkar helsta ógn samtímans. [2] Án málfrelsis er ekkert réttlæti. Enginn sannleikur. Engar framfarir. Aðeins hnignun, óréttlæti og fáfræði. Það er allra okkar sem vilja búa áfram í frjálsu samfélagi að standa vörð um þessa grundvallarforsendu þess. Höfundur er tölvunarfræðingur. [1] https://www.visir.is/g/20262863313d/gudrunu-frjalst-ad-fara-med-osannindi-en-thurfi-ad-abyrgjast-fyrir-domi [2] https://www.visir.is/g/20252812216d/malfrelsi
Skoðun Mannréttindi eiga ekki að vera pólitískt þrætuefni María Mist Þórs Sigursteinsdóttir skrifar
Skoðun Afborgunarlaus lán eru ekki neyðarúrræði – svar við dritdreifingu Halldór Jörgen Olesen skrifar
Skoðun Upplýsingaóreiðan sem enginn virðist ætla að uppræta – opin spurning til Þorgerðar Hnikarr Bjarmi Franklínsson skrifar
Skoðun Einkunnir sem ekki er hægt að treysta og foreldrar sem eiga að bera ábyrgð Sigvaldi Egill Lárusson skrifar