Loftslagssvindl eða hrein og klár vankunnátta frambjóðanda Miðflokksins? Sveinn Atli Gunnarsson skrifar 25. febrúar 2026 12:02 Það er alltaf hressandi að lesa greinar sem þora að „segja sannleikann“, eða í það minnsta þá útgáfu af honum sem passar best á baksíðu bjórmottu. Grein stjórnmálafræðingsins og verðandi borgarstjórnarkandidats Miðflokksins, Lárusar Bl. Sigurðssonar, er dýrðlegt dæmi um það þegar sjálfstraust mætir vankunnáttu í hringekju lýðskrumsins. Hinn meinti „blekkingarvefur“ Höfundur talar um „vandamálafræðinga“ sem búi til vandamál til þess eins að hirða af okkur peningana. Það er merkileg nálgun að kalla þúsundir vísindamanna og alþjóðlegar stofnanir „vandamálafræðinga“. Ef við fylgjum þessari röksemdafærslu, eru læknar þá „sjúkdómafræðingar“ sem búa til krabbamein til að tryggja sér vinnu? Og eru slökkviliðsmenn þá „eldfræðingar“ sem kveikja í húsum til að réttlæta kaup á nýjum slökkviliðsbílum? Það hlýtur að vera notalegt að búa í hugarheimi þar sem raunverulegar áskoranir mannkyns eru bara hugarfóstur fólks með of mörg háskólapróf. Sjö sentímetrar og sæluvímur Greinarhöfundur viðurkennir, í örlæti sínu, að lofthiti hafi hækkað „lítillega“ og sjórinn hækki um „nokkra sentimetra“. Hann afgreiðir þetta með því að þetta sé „enginn heimsendir“. Það er gott að vita að við eigum svona sjálfsöruggan spámann í okkar röðum. Staðreyndirnar sem „vandamálafræðingarnir“ (einnig þekktir sem vísindamenn) vinna með eru hins vegar aðeins óþægilegri en kosningaloforð Miðflokksins: Meðalhiti jarðar hefur nú þegar hækkað um u.þ.b. 1,2°C frá iðnbyltingu (og fer áfram hækkandi), en á Íslandi og við norðurslóðir er hækkunin mun hraðari, allt að þrefalt meiri. Sjávarmál hefur ekki bara hækkað um „nokkra sentimetra“ í fortíðinni; það hækkar nú um u.þ.b. 4,5 mm á ári og fer hraðinn vaxandi. Spár gera ráð fyrir allt að 0,5 til 1,0 metra hækkun fyrir lok aldarinnar ef ekkert er að gert. Fyrir eylönd og strandbyggðir (eins og t.d. Reykjavík, þar sem höfundur býður sig fram) er einn metri ekki „smávægileg sveifla“ heldur efnahagslegt og innviðalegt skipbrot. Það skiptir víst engu máli að þessir „fáu sentimetrar“ og þessi „litla hækkun“ séu nú þegar að breyta vistkerfum, bræða jökla sem eru okkar helsta auðlind og valda öfgafyllra veðurfari sem kostar samfélög milljarða í tjóni. En jú, af hverju að hlusta á mælitæki og raungögn þegar við höfum stjórnmálafræðing Miðflokksins sem finnst þetta bara vera hugarórar og svindl? ETS-kerfið og einangrunarparadísin Hápunkturinn er þó tillagan um að segja okkur einhliða úr ETS-kerfinu og „benda stolt“ á að við séum umhverfisvænust í heimi. Þetta er eins og að mæta á fótboltavöll, neita að fylgja reglunum um rangstöðu, en krefjast þess samt að fá að vera með í deildinni, og verða svo móðgaður þegar maður er rekinn út af. Að segja Ísland eiga að segja sig frá þessum samningum lýsir ekki bara vanþekkingu á loftslagsmálum, heldur algjöru skilningsleysi á því hvernig alþjóðaviðskipti og EES-samningurinn virka hjá hinum meinta svokallaða stjórnmálafræðingi. En hey, hver þarf útflutningsmarkaði eða alþjóðlegt traust þegar maður getur staðið keikur á eyjunni sinni, „stoltur“ af því að skilja ekki samhengi hlutanna? Að lokum Það getur vissulega kostað okkur eitthvað að takast á við loftslagsbreytingar, það er rétt. En það er dýrara að láta eins og þær séu ekki til. Að kalla vísindalegar staðreyndir „svindl“ er ekki hugrekki; það er flótti frá raunveruleikanum. Ef þetta er stefnan sem Miðflokkurinn ætlar að bjóða fólki upp á, þá er ljóst að „lausnirnar“ þeirra verða jafnmikill tilbúningur og vandamálin, sem þeir reyna svo innilega að afneita, eru raunveruleg. Greinarhöfundur er í loftslagshópnum París 1,5sem berst fyrir því að Íslandi leggi sitt af mörkum til að leysa loftslagsvandann. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Sveinn Atli Gunnarsson Mest lesið Hver á þennan bústað? Já eða nei? Stefán Hrafn Jónsson Skoðun Halldór 27.06.2026 Halldór Þjóðin föst í Groundhog Day krónunnar Baldur Pétursson Skoðun Velferð þarf rými Þorvaldur Davíð Kristjánsson Skoðun How to ruin a university system with one law Colin Fisher Skoðun Valdatafl eða nauðsynlegt stopp á gölluðu frumvarpi? Jóhann Helgi Stefánsson Skoðun Farsæld barna: Ekkert annað en rómantísk saga á blaði Ingibjörg Einarsdóttir Skoðun Verður Ísland brothætt byggð? Sigurjón Þórðarson Skoðun Kæru landar – Eigum við að hafna samningi sem við höfum ekki séð? Þorvaldur Ingi Jónsson Skoðun Að semja við sjálfan sig Sigurjón Njarðarson Skoðun Skoðun Skoðun Kæru landar – Eigum við að hafna samningi sem við höfum ekki séð? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Börnin fyrst, en þau bíða enn Steindór Þórarinsson,Jón K. Jacobsen skrifar Skoðun Að semja við sjálfan sig Sigurjón Njarðarson skrifar Skoðun Þjóðin föst í Groundhog Day krónunnar Baldur Pétursson skrifar Skoðun Verður Ísland brothætt byggð? Sigurjón Þórðarson skrifar Skoðun „Kannski“ Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Velferð þarf rými Þorvaldur Davíð Kristjánsson skrifar Skoðun Ábyrgð í orði og verki Lilja Dögg Alfreðsdóttir,Stefán Vagn Stefánsson skrifar Skoðun Stóru verkefnin leysum við saman Stefán Vagn Stefánsson skrifar Skoðun Valdatafl eða nauðsynlegt stopp á gölluðu frumvarpi? Jóhann Helgi Stefánsson skrifar Skoðun Dánaraðstoð: Varúð má ekki verða að forræðishyggju Ingrid Kuhlman skrifar Skoðun Farsæld barna: Ekkert annað en rómantísk saga á blaði Ingibjörg Einarsdóttir skrifar Skoðun Hver á þennan bústað? Já eða nei? Stefán Hrafn Jónsson skrifar Skoðun Brexit og fyrirhuguð þjóðaratkvæðagreiðsla hér á landi Meyvant Þórólfsson skrifar Skoðun How to ruin a university system with one law Colin Fisher skrifar Skoðun Upplýst umræða og framsal ríkisvalds Margrét Einarsdóttir skrifar Skoðun Skólinn er alltaf vandinn Íris E. Gísladóttir skrifar Skoðun Geisp Þorgerður María Þorbjarnardóttir skrifar Skoðun Dánaraðstoð fyrir deyjandi fólk: Á ótti við framtíðina að ráða úrslitum? Svanur Sigurbjörnsson skrifar Skoðun Það sem kynslóðir byggðu – og okkar ábyrgð að varðveita Sveinn Kristjánsson skrifar Skoðun Handan óttans: Hvers konar Ísland viljum við byggja? Bjarndís Helena Mitchell skrifar Skoðun Lifandi hvalir skapa líka verðmæti Rannveig Grétarsdóttir skrifar Skoðun Þegar íslenskir embættismenn auglýsa ísraelskt njósnafyrirtæki Ragnhildur Hólmgeirsdóttir,Magnús Magnússon skrifar Skoðun Hangið frammi á gangi í von um fréttir Hjörtur J. Guðmundsson skrifar Skoðun Viðreisn gengur í verkin Róbert Ragnarsson skrifar Skoðun Mannréttindi í Reykjavík í hættu Eldur Smári Kristinsson skrifar Skoðun Hvernig líður fjölskyldunni? Auður Axelsdóttir skrifar Skoðun Heilbrigðisráðherra slær eigið heimsmet Vilhjálmur Hjálmarsson skrifar Skoðun Borgarlínan og Línuborg Soria Þórður Már Sigfússon skrifar Skoðun Hvaða börn koma fyrst? Lúðvík Júlíusson skrifar Sjá meira
Það er alltaf hressandi að lesa greinar sem þora að „segja sannleikann“, eða í það minnsta þá útgáfu af honum sem passar best á baksíðu bjórmottu. Grein stjórnmálafræðingsins og verðandi borgarstjórnarkandidats Miðflokksins, Lárusar Bl. Sigurðssonar, er dýrðlegt dæmi um það þegar sjálfstraust mætir vankunnáttu í hringekju lýðskrumsins. Hinn meinti „blekkingarvefur“ Höfundur talar um „vandamálafræðinga“ sem búi til vandamál til þess eins að hirða af okkur peningana. Það er merkileg nálgun að kalla þúsundir vísindamanna og alþjóðlegar stofnanir „vandamálafræðinga“. Ef við fylgjum þessari röksemdafærslu, eru læknar þá „sjúkdómafræðingar“ sem búa til krabbamein til að tryggja sér vinnu? Og eru slökkviliðsmenn þá „eldfræðingar“ sem kveikja í húsum til að réttlæta kaup á nýjum slökkviliðsbílum? Það hlýtur að vera notalegt að búa í hugarheimi þar sem raunverulegar áskoranir mannkyns eru bara hugarfóstur fólks með of mörg háskólapróf. Sjö sentímetrar og sæluvímur Greinarhöfundur viðurkennir, í örlæti sínu, að lofthiti hafi hækkað „lítillega“ og sjórinn hækki um „nokkra sentimetra“. Hann afgreiðir þetta með því að þetta sé „enginn heimsendir“. Það er gott að vita að við eigum svona sjálfsöruggan spámann í okkar röðum. Staðreyndirnar sem „vandamálafræðingarnir“ (einnig þekktir sem vísindamenn) vinna með eru hins vegar aðeins óþægilegri en kosningaloforð Miðflokksins: Meðalhiti jarðar hefur nú þegar hækkað um u.þ.b. 1,2°C frá iðnbyltingu (og fer áfram hækkandi), en á Íslandi og við norðurslóðir er hækkunin mun hraðari, allt að þrefalt meiri. Sjávarmál hefur ekki bara hækkað um „nokkra sentimetra“ í fortíðinni; það hækkar nú um u.þ.b. 4,5 mm á ári og fer hraðinn vaxandi. Spár gera ráð fyrir allt að 0,5 til 1,0 metra hækkun fyrir lok aldarinnar ef ekkert er að gert. Fyrir eylönd og strandbyggðir (eins og t.d. Reykjavík, þar sem höfundur býður sig fram) er einn metri ekki „smávægileg sveifla“ heldur efnahagslegt og innviðalegt skipbrot. Það skiptir víst engu máli að þessir „fáu sentimetrar“ og þessi „litla hækkun“ séu nú þegar að breyta vistkerfum, bræða jökla sem eru okkar helsta auðlind og valda öfgafyllra veðurfari sem kostar samfélög milljarða í tjóni. En jú, af hverju að hlusta á mælitæki og raungögn þegar við höfum stjórnmálafræðing Miðflokksins sem finnst þetta bara vera hugarórar og svindl? ETS-kerfið og einangrunarparadísin Hápunkturinn er þó tillagan um að segja okkur einhliða úr ETS-kerfinu og „benda stolt“ á að við séum umhverfisvænust í heimi. Þetta er eins og að mæta á fótboltavöll, neita að fylgja reglunum um rangstöðu, en krefjast þess samt að fá að vera með í deildinni, og verða svo móðgaður þegar maður er rekinn út af. Að segja Ísland eiga að segja sig frá þessum samningum lýsir ekki bara vanþekkingu á loftslagsmálum, heldur algjöru skilningsleysi á því hvernig alþjóðaviðskipti og EES-samningurinn virka hjá hinum meinta svokallaða stjórnmálafræðingi. En hey, hver þarf útflutningsmarkaði eða alþjóðlegt traust þegar maður getur staðið keikur á eyjunni sinni, „stoltur“ af því að skilja ekki samhengi hlutanna? Að lokum Það getur vissulega kostað okkur eitthvað að takast á við loftslagsbreytingar, það er rétt. En það er dýrara að láta eins og þær séu ekki til. Að kalla vísindalegar staðreyndir „svindl“ er ekki hugrekki; það er flótti frá raunveruleikanum. Ef þetta er stefnan sem Miðflokkurinn ætlar að bjóða fólki upp á, þá er ljóst að „lausnirnar“ þeirra verða jafnmikill tilbúningur og vandamálin, sem þeir reyna svo innilega að afneita, eru raunveruleg. Greinarhöfundur er í loftslagshópnum París 1,5sem berst fyrir því að Íslandi leggi sitt af mörkum til að leysa loftslagsvandann.
Skoðun Kæru landar – Eigum við að hafna samningi sem við höfum ekki séð? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar
Skoðun Dánaraðstoð fyrir deyjandi fólk: Á ótti við framtíðina að ráða úrslitum? Svanur Sigurbjörnsson skrifar
Skoðun Þegar íslenskir embættismenn auglýsa ísraelskt njósnafyrirtæki Ragnhildur Hólmgeirsdóttir,Magnús Magnússon skrifar