Loftslagssvindl eða hrein og klár vankunnátta frambjóðanda Miðflokksins? Sveinn Atli Gunnarsson skrifar 25. febrúar 2026 12:02 Það er alltaf hressandi að lesa greinar sem þora að „segja sannleikann“, eða í það minnsta þá útgáfu af honum sem passar best á baksíðu bjórmottu. Grein stjórnmálafræðingsins og verðandi borgarstjórnarkandidats Miðflokksins, Lárusar Bl. Sigurðssonar, er dýrðlegt dæmi um það þegar sjálfstraust mætir vankunnáttu í hringekju lýðskrumsins. Hinn meinti „blekkingarvefur“ Höfundur talar um „vandamálafræðinga“ sem búi til vandamál til þess eins að hirða af okkur peningana. Það er merkileg nálgun að kalla þúsundir vísindamanna og alþjóðlegar stofnanir „vandamálafræðinga“. Ef við fylgjum þessari röksemdafærslu, eru læknar þá „sjúkdómafræðingar“ sem búa til krabbamein til að tryggja sér vinnu? Og eru slökkviliðsmenn þá „eldfræðingar“ sem kveikja í húsum til að réttlæta kaup á nýjum slökkviliðsbílum? Það hlýtur að vera notalegt að búa í hugarheimi þar sem raunverulegar áskoranir mannkyns eru bara hugarfóstur fólks með of mörg háskólapróf. Sjö sentímetrar og sæluvímur Greinarhöfundur viðurkennir, í örlæti sínu, að lofthiti hafi hækkað „lítillega“ og sjórinn hækki um „nokkra sentimetra“. Hann afgreiðir þetta með því að þetta sé „enginn heimsendir“. Það er gott að vita að við eigum svona sjálfsöruggan spámann í okkar röðum. Staðreyndirnar sem „vandamálafræðingarnir“ (einnig þekktir sem vísindamenn) vinna með eru hins vegar aðeins óþægilegri en kosningaloforð Miðflokksins: Meðalhiti jarðar hefur nú þegar hækkað um u.þ.b. 1,2°C frá iðnbyltingu (og fer áfram hækkandi), en á Íslandi og við norðurslóðir er hækkunin mun hraðari, allt að þrefalt meiri. Sjávarmál hefur ekki bara hækkað um „nokkra sentimetra“ í fortíðinni; það hækkar nú um u.þ.b. 4,5 mm á ári og fer hraðinn vaxandi. Spár gera ráð fyrir allt að 0,5 til 1,0 metra hækkun fyrir lok aldarinnar ef ekkert er að gert. Fyrir eylönd og strandbyggðir (eins og t.d. Reykjavík, þar sem höfundur býður sig fram) er einn metri ekki „smávægileg sveifla“ heldur efnahagslegt og innviðalegt skipbrot. Það skiptir víst engu máli að þessir „fáu sentimetrar“ og þessi „litla hækkun“ séu nú þegar að breyta vistkerfum, bræða jökla sem eru okkar helsta auðlind og valda öfgafyllra veðurfari sem kostar samfélög milljarða í tjóni. En jú, af hverju að hlusta á mælitæki og raungögn þegar við höfum stjórnmálafræðing Miðflokksins sem finnst þetta bara vera hugarórar og svindl? ETS-kerfið og einangrunarparadísin Hápunkturinn er þó tillagan um að segja okkur einhliða úr ETS-kerfinu og „benda stolt“ á að við séum umhverfisvænust í heimi. Þetta er eins og að mæta á fótboltavöll, neita að fylgja reglunum um rangstöðu, en krefjast þess samt að fá að vera með í deildinni, og verða svo móðgaður þegar maður er rekinn út af. Að segja Ísland eiga að segja sig frá þessum samningum lýsir ekki bara vanþekkingu á loftslagsmálum, heldur algjöru skilningsleysi á því hvernig alþjóðaviðskipti og EES-samningurinn virka hjá hinum meinta svokallaða stjórnmálafræðingi. En hey, hver þarf útflutningsmarkaði eða alþjóðlegt traust þegar maður getur staðið keikur á eyjunni sinni, „stoltur“ af því að skilja ekki samhengi hlutanna? Að lokum Það getur vissulega kostað okkur eitthvað að takast á við loftslagsbreytingar, það er rétt. En það er dýrara að láta eins og þær séu ekki til. Að kalla vísindalegar staðreyndir „svindl“ er ekki hugrekki; það er flótti frá raunveruleikanum. Ef þetta er stefnan sem Miðflokkurinn ætlar að bjóða fólki upp á, þá er ljóst að „lausnirnar“ þeirra verða jafnmikill tilbúningur og vandamálin, sem þeir reyna svo innilega að afneita, eru raunveruleg. Greinarhöfundur er í loftslagshópnum París 1,5sem berst fyrir því að Íslandi leggi sitt af mörkum til að leysa loftslagsvandann. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Sveinn Atli Gunnarsson Mest lesið Hinn háskalegi hugsunarháttur Sighvatur Björgvinsson Skoðun Umferðartafir á höfuðborgarsvæðinu – Hver er staðan og hvert stefnir? Þórarinn Hjaltason Skoðun Sigurganga málaflokka Flokks fólksins Jónína Björk Óskarsdóttir Skoðun Frítt í strætó í dag Margrét Rós Sigurjónsdóttir Skoðun Á rafmagnskrossara á göngustíg á hundrað og þaðan inn í eilífðina Davíð Bergmann Skoðun Er ekki kominn tími til að endurskoða íslenska kjarasamningamódelið? Þórir Garðarsson Skoðun Rætin Rót í þrettán ár Ketill Guðmundsson Skoðun Uppsagnir í Stjórnarráðinu Hrafnkell Tumi Kolbeinsson Skoðun Málshraðasögur 2. hluti — Forsjármál Eva Hauksdóttir Skoðun Er afleiðingin orsök? Hjálmtýr Heiðdal Skoðun Skoðun Skoðun Hvað eruð þið að gera í ÖBÍ? Elísa Ósk Línadóttir skrifar Skoðun Hvern á verkfallið að bíta? Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun NPA er ekki verðlaun fyrir samþykkta hegðun Rúnar Björn Herrera Þorkelsson skrifar Skoðun Samdráttur í losun Íslands – en ekki kerfisbreyting Sigurpáll Ingibergsson skrifar Skoðun Við tryggjum ekki lýðræðið eftir á Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Veit hið opinbera hvað virkar? Karl Steinar Óskarsson skrifar Skoðun Evrópa Henry Alexander Henrysson skrifar Skoðun Skeifan í smjörinu Arnar Sigurðsson skrifar Skoðun Þetta reddast: en hvað ef það reddast ekki? Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Umferðartafir á höfuðborgarsvæðinu – Hver er staðan og hvert stefnir? Þórarinn Hjaltason skrifar Skoðun Málshraðasögur 2. hluti — Forsjármál Eva Hauksdóttir skrifar Skoðun Á rafmagnskrossara á göngustíg á hundrað og þaðan inn í eilífðina Davíð Bergmann skrifar Skoðun Er afleiðingin orsök? Hjálmtýr Heiðdal skrifar Skoðun Uppsagnir í Stjórnarráðinu Hrafnkell Tumi Kolbeinsson skrifar Skoðun Sigurganga málaflokka Flokks fólksins Jónína Björk Óskarsdóttir skrifar Skoðun Getureglan og froðan Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Rætin Rót í þrettán ár Ketill Guðmundsson skrifar Skoðun Hvernig lögum við fegurðarskyn okkar að orkuskiptabyltingunni? Páll Jakob Líndal skrifar Skoðun Frítt í strætó í dag Margrét Rós Sigurjónsdóttir skrifar Skoðun Er ekki kominn tími til að endurskoða íslenska kjarasamningamódelið? Þórir Garðarsson skrifar Skoðun Hinn háskalegi hugsunarháttur Sighvatur Björgvinsson skrifar Skoðun Alþjóðadagur friðarmenningar 21. september Gunnar Hersveinn skrifar Skoðun 37% og reikningskúnstir Viðskiptaráðs Hjálmar Bogi Hafliðason skrifar Skoðun Hvers vegna hrynur námsárangur á Íslandi en ekki á Englandi? Guðrún Sævarsdóttir skrifar Skoðun Heilbrigð skynsemi Einar Bárðarson skrifar Skoðun Samsköttun hjóna – allt annar hlutur? Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Tæknin í okkar þágu – ekki öfugt Halla Tómasdóttir skrifar Skoðun Pólland setur jurtaríkið á matseðilinn Ingrid Kuhlman skrifar Skoðun Hún þekkir mig með hjartanu Thelma Jónsdóttir skrifar Skoðun Hvalveiðum er lokið... í bili Sigurlaug Knudsen Stefánsdóttir skrifar Sjá meira
Það er alltaf hressandi að lesa greinar sem þora að „segja sannleikann“, eða í það minnsta þá útgáfu af honum sem passar best á baksíðu bjórmottu. Grein stjórnmálafræðingsins og verðandi borgarstjórnarkandidats Miðflokksins, Lárusar Bl. Sigurðssonar, er dýrðlegt dæmi um það þegar sjálfstraust mætir vankunnáttu í hringekju lýðskrumsins. Hinn meinti „blekkingarvefur“ Höfundur talar um „vandamálafræðinga“ sem búi til vandamál til þess eins að hirða af okkur peningana. Það er merkileg nálgun að kalla þúsundir vísindamanna og alþjóðlegar stofnanir „vandamálafræðinga“. Ef við fylgjum þessari röksemdafærslu, eru læknar þá „sjúkdómafræðingar“ sem búa til krabbamein til að tryggja sér vinnu? Og eru slökkviliðsmenn þá „eldfræðingar“ sem kveikja í húsum til að réttlæta kaup á nýjum slökkviliðsbílum? Það hlýtur að vera notalegt að búa í hugarheimi þar sem raunverulegar áskoranir mannkyns eru bara hugarfóstur fólks með of mörg háskólapróf. Sjö sentímetrar og sæluvímur Greinarhöfundur viðurkennir, í örlæti sínu, að lofthiti hafi hækkað „lítillega“ og sjórinn hækki um „nokkra sentimetra“. Hann afgreiðir þetta með því að þetta sé „enginn heimsendir“. Það er gott að vita að við eigum svona sjálfsöruggan spámann í okkar röðum. Staðreyndirnar sem „vandamálafræðingarnir“ (einnig þekktir sem vísindamenn) vinna með eru hins vegar aðeins óþægilegri en kosningaloforð Miðflokksins: Meðalhiti jarðar hefur nú þegar hækkað um u.þ.b. 1,2°C frá iðnbyltingu (og fer áfram hækkandi), en á Íslandi og við norðurslóðir er hækkunin mun hraðari, allt að þrefalt meiri. Sjávarmál hefur ekki bara hækkað um „nokkra sentimetra“ í fortíðinni; það hækkar nú um u.þ.b. 4,5 mm á ári og fer hraðinn vaxandi. Spár gera ráð fyrir allt að 0,5 til 1,0 metra hækkun fyrir lok aldarinnar ef ekkert er að gert. Fyrir eylönd og strandbyggðir (eins og t.d. Reykjavík, þar sem höfundur býður sig fram) er einn metri ekki „smávægileg sveifla“ heldur efnahagslegt og innviðalegt skipbrot. Það skiptir víst engu máli að þessir „fáu sentimetrar“ og þessi „litla hækkun“ séu nú þegar að breyta vistkerfum, bræða jökla sem eru okkar helsta auðlind og valda öfgafyllra veðurfari sem kostar samfélög milljarða í tjóni. En jú, af hverju að hlusta á mælitæki og raungögn þegar við höfum stjórnmálafræðing Miðflokksins sem finnst þetta bara vera hugarórar og svindl? ETS-kerfið og einangrunarparadísin Hápunkturinn er þó tillagan um að segja okkur einhliða úr ETS-kerfinu og „benda stolt“ á að við séum umhverfisvænust í heimi. Þetta er eins og að mæta á fótboltavöll, neita að fylgja reglunum um rangstöðu, en krefjast þess samt að fá að vera með í deildinni, og verða svo móðgaður þegar maður er rekinn út af. Að segja Ísland eiga að segja sig frá þessum samningum lýsir ekki bara vanþekkingu á loftslagsmálum, heldur algjöru skilningsleysi á því hvernig alþjóðaviðskipti og EES-samningurinn virka hjá hinum meinta svokallaða stjórnmálafræðingi. En hey, hver þarf útflutningsmarkaði eða alþjóðlegt traust þegar maður getur staðið keikur á eyjunni sinni, „stoltur“ af því að skilja ekki samhengi hlutanna? Að lokum Það getur vissulega kostað okkur eitthvað að takast á við loftslagsbreytingar, það er rétt. En það er dýrara að láta eins og þær séu ekki til. Að kalla vísindalegar staðreyndir „svindl“ er ekki hugrekki; það er flótti frá raunveruleikanum. Ef þetta er stefnan sem Miðflokkurinn ætlar að bjóða fólki upp á, þá er ljóst að „lausnirnar“ þeirra verða jafnmikill tilbúningur og vandamálin, sem þeir reyna svo innilega að afneita, eru raunveruleg. Greinarhöfundur er í loftslagshópnum París 1,5sem berst fyrir því að Íslandi leggi sitt af mörkum til að leysa loftslagsvandann.
Skoðun Umferðartafir á höfuðborgarsvæðinu – Hver er staðan og hvert stefnir? Þórarinn Hjaltason skrifar
Skoðun Er ekki kominn tími til að endurskoða íslenska kjarasamningamódelið? Þórir Garðarsson skrifar