Sagði já og baðst í leiðinni afsökunar

Dóra Júlía Agnarsdóttir skrifar 18. febrúar 2026 20:01

Sigurlaug Sara og Ásgeir Pétur giftu sig við einlæga athöfn í Stokkhólmi á dögunum. Ómar Óskarsson

„Greyið Ásgeir stakk upp á því að við myndum horfa á sólsetrið niðri á strönd en ég var svo ólétt að ég nennti því ekki. Að lokum náði hann þó að draga mig út að borða,“ segir hin nýgifta Sigurlaug Sara Gunnarsdóttir um eftirminnilega trúlofun. Sigurlaug Sara er búsett í Stokkhólmi ásamt eiginmanni sínum Ásgeiri Pétri, barni og hundi sem fer í hundaleikskóla.

Sigurlaug Sara starfar hjá Íslenska sendiráðinu úti og Ásgeir er læknir. Saman eiga þau drenginn Eld Ara sem fæddist síðla árs 2022 og hundinn Pjakk.

Sigurlaug Sara var að eigin sögn lengi að finna sína vegferð úti sem kom henni á óvart en segir að mótvindurinn hafi verið mikilvægur kennari. Hún ræddi við blaðamann um lífið úti, fjölskylduna, áskoranir, innblástur og ástina.

Falleg fjölskylda á brúðkaupsdag Sigurlaugar og Ásgeirs í Stokkhólmi.Ómar Óskarsson

Hvað varð til þess að þú fluttir til Stokkhólms?

Eiginmaður minn var að fara í sérnám á Karolinska sjúkrahúsinu í Stokkhólmi.

Þetta var í miðju Covid, svo ég var sjálf milli starfa á þeim tíma og ákvað bara að stökkva með honum út í óvissuna.

Hvað hefurðu búið þar lengi?

Við höfum búið hér núna í rúm fimm ár.

Hvað ertu að gera þar?

Ég starfa núna sem menningar- og viðskiptafulltrúi hjá Íslenska sendiráðinu. Mér finnst ótrúlega gaman að vera í starfi sem tengir saman þessa tvo heima og að eiga þátt að einhverju leyti í að kynna Ísland í Svíþjóð.

Ég hef verið að gera ýmislegt síðan við fluttum út, ég fór í meistaranám þar sem atvinnulífið var alveg frosið í Covid og það var sérstaklega erfitt að finna vinnu sem ný í landinu.

Við eignuðumst hund og barn, ég hef verið atvinnulaus og starfað hjá sænskum fyrirtækjum hérna í framleiðslu og viðburða-bransanum.

Það er ekkert grín að koma sér inn í nýtt samfélag, þegar tengslanetið manns er allt heima en ég er mjög þakklát fyrir að hafa harkað í gegnum erfiða tíma því ég er mjög sátt þar sem ég er núna.

Hefurðu búið annars staðar erlendis?

Já ég bjó á Grikklandi í Thessaloniki sem barn og var þar á leikskóla. Mig dreymir um að fara aftur þangað í kannski eitt til tvö ár en Grikkland á alltaf stóran part af hjartanu mínu.

Ég fór líka í lýðháskóla að læra söng í Danmörku og bjó þar í tæpt ár eftir menntaskóla.

Hvernig hefur daglegt líf verið hjá þér í stórborginni?

Við lifum ansi hversdagslegu lífi. Við erum náttúrulega með hund og barn, svo dagarnir fara í að skutla þeim og sækja á leikskóla (já hundurinn okkar er á hundaleikskóla) og í raun verja flestum stundum á róló, í sleðabrekkum eða göngutúrum.

Ég elska að þurfa ekki að eiga bíl svo við tökum lestina um allt, göngum eða hjólum. Við erum rosalega heppin með vini hérna og köllum þau sænsku fjölskylduna okkar.

Við reynum að vera dugleg að hittast með eða án barna og ég elska að bjóða heim, fá heimboð eða kíkja út í kaffi eða drykki með vinkonum mínum.

En eins og ég segi þá erum við núna með þriggja ára strák og fjögurra ára hund svo lífið snýst í raun fyrst og fremst um að halda þeim góðum og stundum bara lifa af sinn dag.

Mér finnst stundum gleymast að þó svo að maður búi erlendis og kannski deili hápunktunum á samfélagsmiðlum þá er lífið auðvitað hversdagslegt líka erlendis.

Hvað er skemmtilegast við lífið úti?

Fjölbreytileikinn. Hér eru árstíðir, kaldur vetur og sumrin hlý. Mér finnst æðislegt að geta farið út á sleða eða skíði og nokkrum mánuðum síðar varið öllum deginum úti, grillað úti í garði og stokkið út í vatn.

Gott sumar hérna er algjör draumur. Mér finnst líka gaman hvað það er fjölbreytt flóra af veitinga- og kaffihúsum, alltaf eitthvað nýtt að prófa.

Sömuleiðis er endalaust af afþreyingu fyrir börn, yfir allt árið, svo mér finnst við alltaf finna eitthvað að gera þegar ég nenni ekki að hanga heima og leika í einhverjum bílaleik. Mikið um góð söfn, leikvöllum, söfn, leikhús og svo framvegis.

En skemmtilegast er samt örugglega líka bara fólkið í kringum okkur.

Við búum nálægt tveimur vinapörum sem eru meistarar í veisluhöldum og skemmtilegast er að fá boð till þeirra. Yfirleitt þemapartý og sömuleiðis leikir eða karaoke.

Hefurðu fundið fyrir heimþrá ?

Já! Ég fékk eiginlega fyrst heimþrá eftir að við eignuðumst strákinn okkar. Þá fann ég að ég saknaði fjölskyldunnar og á tímabili langaði mig að flytja heim til að vera nær fjölskyldu og vinum.

Ég hef sömuleiðis fengið heimþrá þegar ég var í atvinnuleit og upplifði mig sem ósýnilega, þá saknaði ég virkilega tengslanetsins míns. En ég held það sé eðlileg tilfinning að upplifa heimþrá og í raun hollt að meta stöðuna.

Heimþráin gerir mér líka kleift að upplifa þakklæti og til dæmis muna hversu gott bakland við eigum á Íslandi.

Sigurlaug Sara er þakklát fyrir heimþrána og segir verðmætt að sakna en nýtur lífsins í botn í Stokkhólmi með litlu fjölskyldunni sinni. Ómar Óskarsson

Hvað er framundan?

Við erum nýflutt í nýja íbúð og loksins getum við tekið á móti gestum svo það er töluvert af heimsóknum framundan.

Annars er það bara hversdagsleikinn, halda áfram að rúlla. Ég hef nýlega hafið störf hér hjá Sendiráðinu svo ég er enn að setjast í því starfi.

Hvað hefur komið þér mest á óvart við lífið úti?

Fyrst var það hversu erfitt var að finna vinnu. Ég var viss um að það yrði ekkert mál og fékk smá sjokk þegar þetta bara gekk ekki allt saman upp í fyrstu tilraun.

Kannski var ég of íslensk og upplifði að allt myndi reddast á engum tíma, en hér í Svíþjóð tekur allt lengri tíma.

Það eru lengri boðleiðir og ég náttúrulega var að koma í nýtt land svo tilfinningin var smá eins og að byrja á núlli á tímabili.

Það kom mér reyndar líka á óvart hversu auðvelt það var að byrja að tala sænsku því mín upplifun er sú að Svíar séu mjög þolinmóðir og viljugir að aðstoða með tungumálið.

Þeir skiptu ekki beint í ensku eins og ég upplifði þegar ég bjó í Danmörku.

Hvað er það steiktasta eða fyndnasta sem þú hefur lent í úti?

Örugglega þegar ég var boðuð í atvinnuviðtal í gegnum vinnumálastofnun hér, þegar ég hafði búið hér í um þrjá mánuði, sem aðstoðarleikstjóri fyrir kvikmynd.

Til að gera langa sögu stutta þá gekk ég inn á skrifstofu í niðurníðslu, viðkomandi spurði mig hvort ég þyrfti nokkuð að fá greitt strax af því launin mín myndu ráðast af velgengni myndarinnar.

Síðan kom í ljós að hann vildi hefja tökur í næstu viku, ekki kominn með leikara og stakk upp á því að ég myndi taka að mér aðalhlutverkið.

Hann vildi að ég myndi skrifa undir samning á staðnum en ég sagðist ætla að hugsa málið, bara svo ég kæmist út úr aðstæðunum.

Ég lét hann vita klukkustund síðar að ég myndi afþakka og hann var mjög ósáttur við mig.

Ég þurfti að hafa samband við arbetsförmedlingen eða vinnumálastofnun hér og segja þeim að þetta væri kannski ekki optimal vinnuveitandi fyrir þau að hafa á lista.

Sigurlaug Sara lenti í ósmekklegu atvinnuviðtali sem hún náði blessunarlega að komast undan.Ómar Óskarsson

Sérðu fyrir þér að búa alltaf úti eða kallar Ísland á þig?

Ég veit það ekki. Okkur líður rosalega vel hérna og það þarf bara að koma í ljós. Ég elska að búa í Stokkhólmi en sakna vina minna og fjölskyldu.

Miðað við síðastliðin fimm ár þá hef ég ekki hugmynd hvar ég verð stödd eftir fimm ár svo það þarf bara að treysta á að lífið leiði mann á réttan stað.

Hvað stendur upp úr frá lífinu úti hingað til?

Nýjar vináttur. Ég hef kynnst fólki sem ég hefði annars aldrei kynnst í minni búbblu á Íslandi og ég er svo ótrúlega þakklát fyrir þau sambönd.

En svo verð ég nátturulega líka að nefna fæðingu sonar okkar. Það breytti lífinu og gerði það dýpra, flóknara, skemmtilegra, fallegra, meira krefjandi og allt þar á milli.

Hvernig trúlofuðust þið?

Ásgeir Pétur bað mín á eyjunni Samos á Grikklandi. Ég var ólétt og við vorum að taka okkur smá frí áður en að nýr fjölskyldumeðlimur myndi koma í heiminn.

Greyið Ásgeir stakk upp á því að við myndum horfa á sólsetrið niðri á strönd en ég var svo ólétt að ég nennti því ekki. Að lokum náði hann þó að draga mig út að borða.

Ég ætlaði ekki að nenna að fara í kjól og skildi ekkert í honum af hverju við ættum að dressa okkur upp.

Eftir matinn stakk hann aftur upp á að horfa á sólsetrið og ég ákvað að samþykkja það en sagðist ekki nenna að vera lengi því ég væri svo þreytt.

Ég gerði þetta ekki auðvelt fyrir honum en að lokum settumst við niður á bekk og hann byrjaði að segja ægilega fallega hluti. Ég fór þá að fatta hvað væri að gerast og fór í svo mikla kleinu að ég meikaði ekki að horfa á hann.

Ég horfði bara út á hafið þangað til hann spurði hvort ég vildi giftast honum, sem ég þá svaraði játandi og baðst í leiðinni afsökunar fyrir að hafa verið í svona erfið yfir daginn.

Voruð þið lengi að skipuleggja stóra daginn?

Ég vildi lengi fresta því að láta gefa okkur saman því mig langaði að halda stórt brúðkaup fyrir alla okkar vini og fjölskyldu.

Þar sem við eigum barn og erum búsett erlendis þá ákvaðum við þó að láta gefa okkur saman í Stadshuset i Stokkhólmi og halda svo veislu síðar.

Við vorum efins fyrst hvort við ættum eitthvað að gera úr deginum en ég er mjög fegin að við héldum upp á daginn og að foreldrar okkar hafi komið út.

Dagsetningin var stór partur að því að þetta varð stærra en við höfðum hugsað okkur en 7. febrúar hefði verið afmælisdagur afa míns, Lárusar Sveinssonar.

Afi var trompetleikari svo ég hafði beðið mömmu að koma með trompetinn og spila til heiðurs hans á þessum degi.

Í kjölfarið ákváðum við að vera með smá partý síðar um kvöldið á pizzastað sem vinir okkar reka hér í Stokkhólmi.

Stóra partýið kemur síðar en ég er ótrúlega þakklát fyrir þennan dag og kvöld. Þetta heppnaðist allt fullkomlega.

Ingibjörg Lárusdóttir mamma Sigurlaugar spilaði á trompetið til heiðurs föður sínum og afa Sigurlaugar Söru, Lárusi Sveinssyni sem spilaði á trompet í Sinfóníuhljómsveit Íslands.Ómar Óskarsson

Voru margir gestir?

Um kvöldið voru kannski um 25 gestir og ég mæli með ef fleiri ætla að gera þetta svona að halda líka upp á þennan dag, þó svo að brúðkaupsveisla eigi að vera haldin síðar.

Ég er mjög þakklát fyrir daginn og kvöldið og þetta er svo miklu hátíðlegra en ég bjóst við, þó það sé ekki öllu til tjaldað eins og í hefðbundnu brúðkaupi.

Brúðkaupsdagurinn heppnaðist ótrúlega vel hjá hjúunum.Ómar Óskarsson

Hvað stendur upp úr frá brúðkaupinu?

Orkan, það var svo góð, jákvæð og falleg orka yfir daginn og kvöldið. Við eigum líka svo goða vini og foreldra sem öll stukku til, aðstoðuðu á alls konar hátt, komu okkur á óvart, skemmtu sér með okkur fram á kvöld og gerðu daginn svona eftirminnilegan.

Við höfum búið hér í fimm ár en ég sá hvað við erum rík með okkar litla samfélag hér úti. Sömuleiðis er ég svo þakklát fyrir að hafa ákveðið að fá vin okkar Ómar Óskarsson til að taka myndir frá deginum.

Það er virkilega dýrmætt að eiga minningar og hafa ekki þurft að hugsa neitt um það yfir daginn. Það kom mér á óvart hversu hátíðlegur dagurinn varð.

Gleðin við völd og gott fólk.Ómar Óskarsson

Hvernig gekk að velja kjólinn?

Það var mjög erfitt. Ég vissi heldur ekkert hvort ég ætti að vera í hvítu eða ekki þar sem við stefnum á brúðkaupsveislu síðar. Sömuleiðis var ég alltaf efins um hversu fín ég ætti að vera.

Ég hafði ég þrætt allar verslanir Stokkhólms, allar vefverslanir og var alveg að fara í þrot þangað til að ég fann þennan kjól rúmri viku fyrir daginn.