Forvarnir eru ekki kostnaður – þær eru fjárfesting í framtíðinni Helga Björg Loftsdóttir skrifar 6. febrúar 2026 13:00 Forvarnir meðal ungs fólks er eitt mikilvægasta verkefni sem samfélagið stendur frammi fyrir í dag. Þegar ungir einstaklingar leiðast út af brautinni er það sjaldnast vegna skorts á vilja eða hæfileikum, heldur vegna skorts á stuðningi, tilgangi og öruggu umhverfi. Ef við viljum raunverulega styrkja stoðir samfélagsins og tryggja farsæla framtíð næstu kynslóða þurfum við að leggja aukna áherslu á markvissar og öflugar forvarnir, í nánu samstarfi við íþrótta- og tómstundafélög landsins. Íþrótta- og tómstundafélög sem verndandi þáttur Íþrótta- og tómstundafélög gegna einstöku hlutverki í lífi barna og ungmenna. Þar myndast félagsleg tengsl, sjálfsmyndin styrkist og lærdómur um ábyrgð, aga og samvinnu verður hluti af daglegu lífi. Fyrir marga eru íþróttir ekki aðeins afþreying, heldur skjól, rútína og vettvangur þar sem þau finna að þau skipta máli. Þessi áhrif má og á að nýta mun betur í forvarnarstarfi. Fjölmargar íslenskar rannsóknir hafa sýnt að þátttaka ungmenna í skipulögðu íþrótta- og tómstundastarfi dregur úr líkum á að ungmenni leiðist út í frávikshegðun. Þegar ungmenni stunda reglulega virkni/hreyfingu, tilheyra hópi og hafa jákvæðar fyrirmyndir, minnka líkurnar á einangrun, vímuefnaneyslu og annarri áhættuhegðun. Íþrótta-og tómstundastarf er því ekki aðeins heilsuefling fyrir ungmenni, það er samfélagslegt öryggisnet. Aðgengi og samstarf getur skiptir sköpum Þrátt fyrir þetta er aðgengi að skipulögðu íþrótta-og tómstundastarfi ekki jafnt fyrir alla. Kostnaður, félagslegar aðstæður og skortur á stuðningi geta orðið til þess að sum ungmenni leiðast út af brautinni og þá oftast þau sem mest þurfa á stöðugleika og jákvæðum fyrirmyndum að halda. Þar liggur einmitt stærsta áskorunin og um leið stærsta tækifærið. Við þurfum markvissara samstarf milli hins opinbera, skóla og íþrótta- og tómstundafélaga. Forvarnir mega ekki vera stök verkefni eða tímabundnar herferðir, heldur samfelld stefna sem byggir á traustum tengslum við ungt fólk. Með því að styrkja íþrótta- og tómstundafélög til að sinna einnig félagslegu hlutverki, fræða þjálfara og kennara um forvarnir, geðheilbrigði og tryggja að enginn sé útilokaður vegna efnahags, getum við náð raunverulegum árangri. Rödd ungmenna og fjárfesting til framtíðar Það er líka mikilvægt að hlusta á ungmennin sjálf. Lausnir sem eru þróaðar án þeirra missa oft marks. Ungt fólk veit best hvaða áskoranir þau standa frammi fyrir og hvernig best er að mæta þeim. Með því að gefa þeim rödd í mótun forvarnarstarfs og starfsemi íþrótta- og tómstundafélaga styrkjum við ábyrgðartilfinningu, sjálfstraust og samfélagsþátttöku. Forvarnir snúast um að skapa aðstæður þar sem fleiri fá tækifæri til að blómstra. Með sterkum tengslum við íþrótta- og tómstundahreyfinguna getum við byggt upp umhverfi þar sem ungmenni finna tilgang, tilheyra samfélagi og þróa með sér heilbrigð gildi. Það skilar sér ekki aðeins í betri líðan, heldur í sterkari samfélagi til framtíðar. Forvarnir eru ekki kostnaður, þær eru fjárfesting. Fjárfesting í betra samfélagi, sterkari einstaklingum og minni félagslegum vanda til framtíðar. Það er ábyrgð sem við öll berum, og verkefni sem þolir ekki bið. Höfundur er varabæjarfulltrúi og frambjóðandi í 3. sæti í prófkjöri Sjálfstæðisflokksins í Hafnarfirði. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Hafnarfjörður Sveitarstjórnarkosningar 2026 Sjálfstæðisflokkurinn Mest lesið Rót stjórnlausa bruðlsins hjá ríki og borg Guðröður Atli Jónsson Skoðun Stórslys á Suðurlandsbraut Lárus Bl. Sigurðsson Skoðun Stærsti foss jarðar er á landgrunni Íslands Júlíus Valsson Skoðun Þegar lögbundin þjónusta bíður en milljarðar fara í „chillout“ Björg Maggý Pétursdóttir Skoðun Skiptir máli hvort Jens Garðar sé á þingi? Svanborg Sigmarsdóttir Skoðun Herferð Heimildarinnar gegn Miðflokknum Breki Atlason Skoðun Ég myndi ýta á græna takkann, og segja já! Þuríður Harpa Sigurðardóttir Skoðun Mannhvelið: þar sem drengir verða karlmenn Skúli Bragi Geirdal Skoðun Hótanir? Eða hvað? Unnar Þór Sæmundsson Skoðun Um Fjarðarheiðargöng og samgönguáætlun Þórhallur Borgarson Skoðun Skoðun Skoðun …og ég vil að þjóðin segi sitt álit Helga Vala Helgadóttir skrifar Skoðun Þegar lögbundin þjónusta bíður en milljarðar fara í „chillout“ Björg Maggý Pétursdóttir skrifar Skoðun Það sem skiptir máli Jens Garðar Helgason skrifar Skoðun Stóra Hringbrautarmálið Halldór Auðar Svansson skrifar Skoðun Bætum heimaþjónustu aldraðra Margrét Björk Ólafsdóttir skrifar Skoðun Hvað þýða hraðar breytingar í gervigreind fyrir íslenskt viðskiptalíf? Gísli Rafn Ólafsson skrifar Skoðun Stærsti foss jarðar er á landgrunni Íslands Júlíus Valsson skrifar Skoðun Mannhvelið: þar sem drengir verða karlmenn Skúli Bragi Geirdal skrifar Skoðun Læsi er grunnur alls náms, við getum gert betur Björn Guðmundsson skrifar Skoðun Kosning um staðsetningu kláfs á Ísafirði? Ólafur Guðsteinn Kristjánsson skrifar Skoðun Það er ekki allt í góðu í orkumálum í Svíþjóð Gunnar Einarsson skrifar Skoðun Óþarfa „sannleiksleit“ Valdimar Guðjónsson skrifar Skoðun Um Fjarðarheiðargöng og samgönguáætlun Þórhallur Borgarson skrifar Skoðun Það hefði verið hægt að koma í veg fyrir hækkun skrásetningargjaldsins, Röskva gerði það tvisvar Katla Ólafsdóttir,Vignir Berg Pálsson skrifar Skoðun Ísland í eigin skinni Rósa Líf Darradóttir skrifar Skoðun Stórt félag - lítil aðstaða Bjarni Helgason skrifar Skoðun Kennsluafsláttur framhaldsskólakennara – Er það eitthvað sem má skoða? Guðmundur Grétar Karlsson skrifar Skoðun Kópavogur tekur forystu í menningarmálum Soffía Karlsdóttir skrifar Skoðun Hótanir? Eða hvað? Unnar Þór Sæmundsson skrifar Skoðun Svíar lækka matarskatt – Norðmenn ræða – en hvað með Ísland? Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Rót stjórnlausa bruðlsins hjá ríki og borg Guðröður Atli Jónsson skrifar Skoðun Sérlausnir – ekki undanþágur Andrés Pétursson skrifar Skoðun Ég vil ekki kosningar um mögulega ESB umsókn í haust Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Fjarnámið byggir brýr Ólína Kjerúlf Þorvarðardóttir skrifar Skoðun Vanmetin lykilfærni stjórnenda Ragnheiður Björgvinsdóttir skrifar Skoðun Hverjum á ég að trúa um ESB? Ólafur Hauksson skrifar Skoðun Reykjavík á að virka – borg sem þjóni fólkinu Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Danir kjósa um hag barna. Ættum við ekki að gera það líka? Elín Anna Baldursdóttir skrifar Skoðun Stórslys á Suðurlandsbraut Lárus Bl. Sigurðsson skrifar Skoðun Má bjóða þér að fara eftir lögum? Hnikarr Bjarmi Franklínsson skrifar Sjá meira
Forvarnir meðal ungs fólks er eitt mikilvægasta verkefni sem samfélagið stendur frammi fyrir í dag. Þegar ungir einstaklingar leiðast út af brautinni er það sjaldnast vegna skorts á vilja eða hæfileikum, heldur vegna skorts á stuðningi, tilgangi og öruggu umhverfi. Ef við viljum raunverulega styrkja stoðir samfélagsins og tryggja farsæla framtíð næstu kynslóða þurfum við að leggja aukna áherslu á markvissar og öflugar forvarnir, í nánu samstarfi við íþrótta- og tómstundafélög landsins. Íþrótta- og tómstundafélög sem verndandi þáttur Íþrótta- og tómstundafélög gegna einstöku hlutverki í lífi barna og ungmenna. Þar myndast félagsleg tengsl, sjálfsmyndin styrkist og lærdómur um ábyrgð, aga og samvinnu verður hluti af daglegu lífi. Fyrir marga eru íþróttir ekki aðeins afþreying, heldur skjól, rútína og vettvangur þar sem þau finna að þau skipta máli. Þessi áhrif má og á að nýta mun betur í forvarnarstarfi. Fjölmargar íslenskar rannsóknir hafa sýnt að þátttaka ungmenna í skipulögðu íþrótta- og tómstundastarfi dregur úr líkum á að ungmenni leiðist út í frávikshegðun. Þegar ungmenni stunda reglulega virkni/hreyfingu, tilheyra hópi og hafa jákvæðar fyrirmyndir, minnka líkurnar á einangrun, vímuefnaneyslu og annarri áhættuhegðun. Íþrótta-og tómstundastarf er því ekki aðeins heilsuefling fyrir ungmenni, það er samfélagslegt öryggisnet. Aðgengi og samstarf getur skiptir sköpum Þrátt fyrir þetta er aðgengi að skipulögðu íþrótta-og tómstundastarfi ekki jafnt fyrir alla. Kostnaður, félagslegar aðstæður og skortur á stuðningi geta orðið til þess að sum ungmenni leiðast út af brautinni og þá oftast þau sem mest þurfa á stöðugleika og jákvæðum fyrirmyndum að halda. Þar liggur einmitt stærsta áskorunin og um leið stærsta tækifærið. Við þurfum markvissara samstarf milli hins opinbera, skóla og íþrótta- og tómstundafélaga. Forvarnir mega ekki vera stök verkefni eða tímabundnar herferðir, heldur samfelld stefna sem byggir á traustum tengslum við ungt fólk. Með því að styrkja íþrótta- og tómstundafélög til að sinna einnig félagslegu hlutverki, fræða þjálfara og kennara um forvarnir, geðheilbrigði og tryggja að enginn sé útilokaður vegna efnahags, getum við náð raunverulegum árangri. Rödd ungmenna og fjárfesting til framtíðar Það er líka mikilvægt að hlusta á ungmennin sjálf. Lausnir sem eru þróaðar án þeirra missa oft marks. Ungt fólk veit best hvaða áskoranir þau standa frammi fyrir og hvernig best er að mæta þeim. Með því að gefa þeim rödd í mótun forvarnarstarfs og starfsemi íþrótta- og tómstundafélaga styrkjum við ábyrgðartilfinningu, sjálfstraust og samfélagsþátttöku. Forvarnir snúast um að skapa aðstæður þar sem fleiri fá tækifæri til að blómstra. Með sterkum tengslum við íþrótta- og tómstundahreyfinguna getum við byggt upp umhverfi þar sem ungmenni finna tilgang, tilheyra samfélagi og þróa með sér heilbrigð gildi. Það skilar sér ekki aðeins í betri líðan, heldur í sterkari samfélagi til framtíðar. Forvarnir eru ekki kostnaður, þær eru fjárfesting. Fjárfesting í betra samfélagi, sterkari einstaklingum og minni félagslegum vanda til framtíðar. Það er ábyrgð sem við öll berum, og verkefni sem þolir ekki bið. Höfundur er varabæjarfulltrúi og frambjóðandi í 3. sæti í prófkjöri Sjálfstæðisflokksins í Hafnarfirði.
Skoðun Þegar lögbundin þjónusta bíður en milljarðar fara í „chillout“ Björg Maggý Pétursdóttir skrifar
Skoðun Hvað þýða hraðar breytingar í gervigreind fyrir íslenskt viðskiptalíf? Gísli Rafn Ólafsson skrifar
Skoðun Það hefði verið hægt að koma í veg fyrir hækkun skrásetningargjaldsins, Röskva gerði það tvisvar Katla Ólafsdóttir,Vignir Berg Pálsson skrifar
Skoðun Kennsluafsláttur framhaldsskólakennara – Er það eitthvað sem má skoða? Guðmundur Grétar Karlsson skrifar