Opið bréf til meirihluta Reykjavíkurborgar: 850% hækkun gjalda hjá Reykjavíkurborg og skekkt samkeppnisstaða Erik Figueras Torras skrifar 23. janúar 2026 09:47 Að jafnt sé gefið Þau sem þekkja mig vita að ég er kappsamur að eðlisfari, hvort heldur sem er í íþróttum eða viðskiptum. Fjarskiptamarkaðurinn á Íslandi er ekki ólíkur góðum kappleik því þar ríkir öflug samkeppni sem heldur fólki á tánum og skilar ábata til neytenda. Það er þó grunnforsenda að leikurinn sé sanngjarn og reglurnar þær sömu fyrir alla. Því miður hefur Reykjavíkurborg hallað undirlagi samkeppni á fjarskiptamarkaði verulega. Árið 2024 ákvað Reykjavíkurborg að hækka gjaldskrá fyrir afnotaleyfi af borgarlandi um 850%. Greiða þarf fyrir slíkt afnotaleyfi í hvert sinn sem fyrirtæki standa í einhvers konar framkvæmdum, svo sem þegar ljósleiðari er lagður innan Reykjavíkurborgar. Með þessari ákvörðun fór verðið á hverju leyfi úr 26.940 kr. árið 2023 í 241.250 kr. auk 14.900 kr. umsýslugjalds ári síðar. Þrátt fyrir ítrekuð mótmæli Mílu og fjölda annarra hefur þessari hækkun ekki verið hnikað. Skerðing á samkeppni Reykjavíkurborg er eina sveitarfélagið á höfuðborgarsvæðinu sem innheimtir slík gjöld og með hækkuninni eru rekstrarforsendur fyrir uppbyggingu ljósleiðara í eldri hverfum borgarinnar hreinlega brostnar. Það vill svo til að Ljósleiðarinn, dótturfélag Orkuveitunnar, sem er í meirihlutaeigu borgarinnar, hefur þegar lokið öllum helstu framkvæmdum í borgarlandinu, þar sem yfir þriðjung allra heimila, fyrirtækja og stofnana er að finna. Hækkunin hefur því lítil áhrif á helsta samkeppnisaðila Mílu, en fellur með fullum þunga á Mílu, sem hefur staðið í umfangsmiklum framkvæmdum við að skipta út eldra koparkerfi fyrir ljósleiðara. Með hækkun afnotagjaldsins stuðlar Reykjavíkurborg óbeint að einokun á afmörkuðum svæðum borgarinnar og dregur úr heilbrigðri samkeppni. Ákall um sanngirni Stjórnvöld hafa lengi talað fyrir heilbrigðri innviðasamkeppni, þar sem möguleiki er á slíku, enda tryggir hún hag neytenda. Slík stefna kallar á jafnræði og fyrirsjáanleika. Það skýtur skökku við þegar opinber gjöld eru hækkuð um 850% án nokkurs samráðs eða haldbærra skýringa og að með því sé samkeppnisstaða fyrirtækja skekkt verulega. Ég skora á borgarfulltrúa meirihlutans að svara þessu bréfi og um leið nýta tækifærið til að sýna borgarbúum og atvinnurekendum hér í borg hvar hugur þeirra stendur í þessu máli. Samkeppni er góð, hvort sem er í íþróttum eða viðskiptum, en hún verður að fara fram á jöfnum grundvelli. Höfundur er forstjóri Mílu. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Reykjavík Fjarskipti Mest lesið Þegar „kerfið“ spilar vörn Jón Þorsteinn Sigurðsson Skoðun Sannleikurinn um íslenska kvótakerfið: Þegar almannaeign varð að einkavæddum ránsfengi Sigurður Sigurðsson Skoðun Útlendingarnir sem við Íslendingar erum sjálf Karen María Jónsdóttir Skoðun Dánaraðstoð: réttur fárra má ekki skaða aðra Þórhildur Kristinsdóttir,Arna Dögg Einarsdóttir,Sigurdís Haraldsdóttir,Hrönn Harðardóttir,Helga Tryggvadóttir,Guðrún Nína Óskarsdóttir Skoðun Leggjum mannréttindaráð Reykjavíkur niður Helgi Áss Grétarsson Skoðun Ísland á auðlindir sem Danir eiga ekki – hvers vegna eru kjörin betri í Danmörku? Þorvaldur Ingi Jónsson Skoðun Börn eiga ekki að alast upp inni í símanum Þorvaldur Davíð Kristjánsson Skoðun Hver á stjórnsýsluna? Þórólfur Júlían Dagsson Skoðun Hvort hefja eigi inngöngu í ESB Hjörtur J. Guðmundsson Skoðun Vel upplýst þjóð neitar að láta spila með sig Ágúst Valves Jóhannesson Skoðun Skoðun Skoðun Þegar ESB beitir smáþjóð ofríki Júlíus Valsson skrifar Skoðun Hver á stjórnsýsluna? Þórólfur Júlían Dagsson skrifar Skoðun Farsældarlögin: Samþætting án úrræða Elín Anna Baldursdóttir skrifar Skoðun Dánaraðstoð: réttur fárra má ekki skaða aðra Þórhildur Kristinsdóttir,Arna Dögg Einarsdóttir,Sigurdís Haraldsdóttir,Hrönn Harðardóttir,Helga Tryggvadóttir,Guðrún Nína Óskarsdóttir skrifar Skoðun Leggjum mannréttindaráð Reykjavíkur niður Helgi Áss Grétarsson skrifar Skoðun Þegar „kerfið“ spilar vörn Jón Þorsteinn Sigurðsson skrifar Skoðun Börn eiga ekki að alast upp inni í símanum Þorvaldur Davíð Kristjánsson skrifar Skoðun Bumbubað Gunnar Salvarsson skrifar Skoðun Sannleikurinn um íslenska kvótakerfið: Þegar almannaeign varð að einkavæddum ránsfengi Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Ísland á auðlindir sem Danir eiga ekki – hvers vegna eru kjörin betri í Danmörku? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Lífseigla gæskunnar Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Hvað gerir Íslendinga einstaka? Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Vel upplýst þjóð neitar að láta spila með sig Ágúst Valves Jóhannesson skrifar Skoðun Börn á krossurum á gangstéttum höfuðborgarsvæðisins Hjörvar Sigurðsson skrifar Skoðun Háannatími má ekki vera griðland fyrir leyfislausan rekstur Sigrún Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Hvort hefja eigi inngöngu í ESB Hjörtur J. Guðmundsson skrifar Skoðun Hversu rík erum við í raun? Hjálmar Vilhjálmsson skrifar Skoðun Svona gera menn ekki Halldór Auðar Svansson skrifar Skoðun Námsefnisgerð: Nýtum það sem þegar er til Bogi Ragnarsson skrifar Skoðun Með ólögmætum hætti streyma viðkvæmustu persónuupplýsingar krabbameinssjúklinga til Krabbameinsfélags Íslands Einar Páll Svavarsson skrifar Skoðun Af ávöxtunum skuluð þér þekkja þá María Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Jájájá ... dæsti ráðherrann Kristín Helga Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Útlendingarnir sem við Íslendingar erum sjálf Karen María Jónsdóttir skrifar Skoðun Látum hina borga Ingólfur Sverrisson skrifar Skoðun Reiður Hjólabúi Geirdís Hanna Kristjánsdóttir skrifar Skoðun Þegar jafnrétti verður skýringin á vanlíðan karla Inga Valgerður Henriksen Bergdal skrifar Skoðun Hafa íslenskir neytendur lakari rétt en evrópskir? Arngrímur Stefánsson skrifar Skoðun Hagfræði almennings Guðmunda G. Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Veit „óvinur númer eitt“ að hann er númer eitt? Jón Steinar Sæmundsson skrifar Skoðun Að loka augunum fyrir hinu augljósa Bryndís Haraldsdóttir skrifar Sjá meira
Að jafnt sé gefið Þau sem þekkja mig vita að ég er kappsamur að eðlisfari, hvort heldur sem er í íþróttum eða viðskiptum. Fjarskiptamarkaðurinn á Íslandi er ekki ólíkur góðum kappleik því þar ríkir öflug samkeppni sem heldur fólki á tánum og skilar ábata til neytenda. Það er þó grunnforsenda að leikurinn sé sanngjarn og reglurnar þær sömu fyrir alla. Því miður hefur Reykjavíkurborg hallað undirlagi samkeppni á fjarskiptamarkaði verulega. Árið 2024 ákvað Reykjavíkurborg að hækka gjaldskrá fyrir afnotaleyfi af borgarlandi um 850%. Greiða þarf fyrir slíkt afnotaleyfi í hvert sinn sem fyrirtæki standa í einhvers konar framkvæmdum, svo sem þegar ljósleiðari er lagður innan Reykjavíkurborgar. Með þessari ákvörðun fór verðið á hverju leyfi úr 26.940 kr. árið 2023 í 241.250 kr. auk 14.900 kr. umsýslugjalds ári síðar. Þrátt fyrir ítrekuð mótmæli Mílu og fjölda annarra hefur þessari hækkun ekki verið hnikað. Skerðing á samkeppni Reykjavíkurborg er eina sveitarfélagið á höfuðborgarsvæðinu sem innheimtir slík gjöld og með hækkuninni eru rekstrarforsendur fyrir uppbyggingu ljósleiðara í eldri hverfum borgarinnar hreinlega brostnar. Það vill svo til að Ljósleiðarinn, dótturfélag Orkuveitunnar, sem er í meirihlutaeigu borgarinnar, hefur þegar lokið öllum helstu framkvæmdum í borgarlandinu, þar sem yfir þriðjung allra heimila, fyrirtækja og stofnana er að finna. Hækkunin hefur því lítil áhrif á helsta samkeppnisaðila Mílu, en fellur með fullum þunga á Mílu, sem hefur staðið í umfangsmiklum framkvæmdum við að skipta út eldra koparkerfi fyrir ljósleiðara. Með hækkun afnotagjaldsins stuðlar Reykjavíkurborg óbeint að einokun á afmörkuðum svæðum borgarinnar og dregur úr heilbrigðri samkeppni. Ákall um sanngirni Stjórnvöld hafa lengi talað fyrir heilbrigðri innviðasamkeppni, þar sem möguleiki er á slíku, enda tryggir hún hag neytenda. Slík stefna kallar á jafnræði og fyrirsjáanleika. Það skýtur skökku við þegar opinber gjöld eru hækkuð um 850% án nokkurs samráðs eða haldbærra skýringa og að með því sé samkeppnisstaða fyrirtækja skekkt verulega. Ég skora á borgarfulltrúa meirihlutans að svara þessu bréfi og um leið nýta tækifærið til að sýna borgarbúum og atvinnurekendum hér í borg hvar hugur þeirra stendur í þessu máli. Samkeppni er góð, hvort sem er í íþróttum eða viðskiptum, en hún verður að fara fram á jöfnum grundvelli. Höfundur er forstjóri Mílu.
Sannleikurinn um íslenska kvótakerfið: Þegar almannaeign varð að einkavæddum ránsfengi Sigurður Sigurðsson Skoðun
Dánaraðstoð: réttur fárra má ekki skaða aðra Þórhildur Kristinsdóttir,Arna Dögg Einarsdóttir,Sigurdís Haraldsdóttir,Hrönn Harðardóttir,Helga Tryggvadóttir,Guðrún Nína Óskarsdóttir Skoðun
Ísland á auðlindir sem Danir eiga ekki – hvers vegna eru kjörin betri í Danmörku? Þorvaldur Ingi Jónsson Skoðun
Skoðun Dánaraðstoð: réttur fárra má ekki skaða aðra Þórhildur Kristinsdóttir,Arna Dögg Einarsdóttir,Sigurdís Haraldsdóttir,Hrönn Harðardóttir,Helga Tryggvadóttir,Guðrún Nína Óskarsdóttir skrifar
Skoðun Sannleikurinn um íslenska kvótakerfið: Þegar almannaeign varð að einkavæddum ránsfengi Sigurður Sigurðsson skrifar
Skoðun Ísland á auðlindir sem Danir eiga ekki – hvers vegna eru kjörin betri í Danmörku? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar
Skoðun Með ólögmætum hætti streyma viðkvæmustu persónuupplýsingar krabbameinssjúklinga til Krabbameinsfélags Íslands Einar Páll Svavarsson skrifar
Sannleikurinn um íslenska kvótakerfið: Þegar almannaeign varð að einkavæddum ránsfengi Sigurður Sigurðsson Skoðun
Dánaraðstoð: réttur fárra má ekki skaða aðra Þórhildur Kristinsdóttir,Arna Dögg Einarsdóttir,Sigurdís Haraldsdóttir,Hrönn Harðardóttir,Helga Tryggvadóttir,Guðrún Nína Óskarsdóttir Skoðun
Ísland á auðlindir sem Danir eiga ekki – hvers vegna eru kjörin betri í Danmörku? Þorvaldur Ingi Jónsson Skoðun