Hvað með allt þetta frí? Davíð Már Sigurðsson skrifar 16. desember 2024 23:19 Sem kennari hefur mér verið bent á að ef kennarar vilja fá jöfn laun við almenna markaðinn er þeim hollast að vera ekki alltaf í fríi Fjórir mánuðir í fríi heyrði ég síðast fleygt fram. Djöfull hljómar það vel. Ef það væri staðan myndi líklega allir landsmenn að keppast um þetta draumastarf letihauganna. Er þetta kannski þessi íslenska öfund sem menn benda alltaf á þegar fólk gagnrýnir kvótakerfið. Måske Það er ekki að undra að fólk bregðist illa við kjarabaráttu kennara ef almenningur veður um í villu ranghugmynda varðandi orlofsrétt kennara. Ég skil það vel, ég næði sjálfur ekki upp í nefið á mér ef einhverjir ríkisstarfsmenn með orlofsrétt um 33% af starfsárinu væru eitthvað að nöldra um betri kjör. Það eru reyndar tvær villur í þessu málþófi. Grunnskólakennarar vinna ekki hjá ríkinu og þeir eru ekki fjóra mánuði á ári í fríi. Grunnskólarnir eru á vegum sveitarfélaganna og þú, kæri lesandi getur spurt hvern sem vinnur hjá ríkinu hvort honum finnist betra. Svarið kemur líklega ekki mikið á óvart Lengd orlofs kennara eru 30 dagar miðað við full starf. Það sama og hjá þeim sem heyra undir BHM og vinna hjá ríki og sveitarfélögum. Ég tek samt minna eftir því að verið sé að hnýta í aðrar stéttir en kennara varðandi þetta, hvað sem því veldur. Kannski er það öfundin. En það er nokkuð augljóst að þarna eru ekki fjórir mánuðir á ferð. Bara það sama og aðrir opinberir starfsmenn. Í kjarasamningum aðildarfélaga BHM og Samtaka atvinnulífsins er að lágmarki 24 virkir dagar en getur með tímanum farið upp í 30 daga. Ég ætla samt ekki að fleygja því fram að almenni markaðurinn sé aldrei í frí. Það er að sjálfsögðu munur á milli en sennilega talsvert minni en fólk gerir sér grein fyrir. Vinnuskylda kennara í fullu starfi skal vera 40 klst. á viku til jafnaðar yfir árið. Á 37 vikna starfstíma skóla er vikuleg vinnuskylda hans 42,86 klst. Svo almennt vinna kennarar lengri vinnudag og nýta kvöld og helgar til að klára önnur verkefni. Það er auðvitað engin yfirvinna greidd fyrir neitt af þessu. Þú gætir unnið myrkranna á milli við að undirbúa en staðan er bara sú að eina sem greitt er auka fyrir eru forföll, eða ef heppnin er með þér fleiri tímar í töflu umfram kennsluskyldu. En þá þarftu auðvitað að undirbúa meira og búa til námsefni. Og þarft þar af leiðandi að vinna meira frammeftir. Svo er auðvitað ekki sjálfgefið fleiri tímar í töflu séu yfirhöfuð í boði. Hljómar þetta mögulega ennþá jafn vel? Mögulega horfir fólk til vetrarfrísins, ég hef fulla samúð með veseninu sem því kann að fylgja. Ég veit bara ekki hvort við okkur kennarana er að sakast. Það var fyrir mína tíð. Eftir því sem ég best veit báðum við ekki um innleiðingu vetrarfrísins heldur var það í samráði við sveitafélögin og foreldra , en ef við eigum sök í máli þá biðst ég hér með bara afsökunar. Kannski fara starfsdagarnir eitthvað öfugt ofan í fólk. Mögulega finnst þeim að ef það er ekki kennsla í gagni þá fari ekki fram nein vinna. Það nær auðvitað ekki neinni átt. Þetta er ekki færibandavinna. Það er ámóta sérstakt eins og að gefa í skyn að eina vinnan sem læknar sinni sé tíminn þegar verið er að framkvæma aðgerð, þingmaður rétt á meðan þegar hann stendur í pontu. Eða fjölmiðlamaðurinn meðan hann tekur viðtalið. Almenn regla frjálsa markaðarins er að þegar eftirspurn eftir vinnuafli eykst er getur umrætt vinnuafl krafist hærri launa. Sem er meðal annars ástæða þess að forritarar hoppa beint úr námi í há laun. Kennarar geta hins vegar erfiðlega selt sérþekkingu sína til hæstbjóðanda á sínum starfsvettvangi. Eða beðið um launahækkun fyrir meira framleiðni eða vel unnin störf. Það er nefnilega ákveðinn kommúnismi í launatöflu kennara. Það er engum umbunað fyrir að skara frammúr. Kannski væri betra fyrir hinn almenna bol að koma bara að kenna frekar en að velta sér upp úr öfund yfir öllu þessu fríi. Það eru enn laus störf þó önnin sé hálfnuð. Það er á nógu að taka, grípið tækifærið Höfundur er kennari. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Skóla- og menntamál Kjaramál Mest lesið Er skólinn að kenna barninu þínu að lesa? Ertu viss? Andri Þorvarðarson Skoðun Hvað metum við mest? Halla Hrund Logadóttir Skoðun MR vinnur gegn markmiðum menntayfirvalda Óttar Kolbeinsson Proppé Skoðun Það er margt sem ég ekki skil Elinóra Inga Sigurðardóttir Skoðun Mannréttindi eiga ekki að vera pólitískt þrætuefni María Mist Þórs Sigursteinsdóttir Skoðun Þjóðinni er að blæða út – og þetta á bara að reddast Vilhelm Jónsson Skoðun Á Ísland að segja sig úr UEFA? Theódór S. Halldórsson Skoðun Ástæður þess að ég kýs NEI þann 29. ágúst Sigurður P. Sigmundsson Skoðun Hvar eigum við heima? Martha Árnadóttir Skoðun Atvinnulífið ætti að vilja sjá samninginn Margrét Guðmundsdóttir Skoðun Skoðun Skoðun Fullveldi þjóðar og fullveldi ríkis Þorsteinn Siglaugsson skrifar Skoðun ,,Taktu lyfin þín“ Ása Lind Finnbogadóttir skrifar Skoðun Hver bauð Baudenbacher? Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Kúvending eða ferð til fjár? Hallgrímur Oddsson skrifar Skoðun Hinsegin fólk á vinnumarkaði – Frá tölum til aðgerða Kolbrún Halldórsdóttir skrifar Skoðun Gervigreindin er heimskur, síljúgandi siðblindingi Sigvaldi Einarsson skrifar Skoðun Ein borg, minna kerfi og betri nýting fjármuna Sölvi Breiðfjörð skrifar Skoðun Það er margt sem ég ekki skil Elinóra Inga Sigurðardóttir skrifar Skoðun Er skólinn að kenna barninu þínu að lesa? Ertu viss? Andri Þorvarðarson skrifar Skoðun Hvað metum við mest? Halla Hrund Logadóttir skrifar Skoðun Tæknilausnir og lesblindir Guðmundur S. Johnsen skrifar Skoðun Mannréttindi eiga ekki að vera pólitískt þrætuefni María Mist Þórs Sigursteinsdóttir skrifar Skoðun MR vinnur gegn markmiðum menntayfirvalda Óttar Kolbeinsson Proppé skrifar Skoðun Réttmæt kjörskrárvinnsla Haukur Arnþórsson skrifar Skoðun Látum ekki sumarið koma okkur aftur á óvart í Kópavogi Eydís Inga Valsdóttir skrifar Skoðun Á Ísland að segja sig úr UEFA? Theódór S. Halldórsson skrifar Skoðun Hvar eigum við heima? Martha Árnadóttir skrifar Skoðun Já er uppgjöf og Nei er ekki nóg Ágústa Árnadóttir skrifar Skoðun Hversu lengi eigum við að bíða? Kristín María Birgisdóttir skrifar Skoðun Akkeri og trygging fyrir Ísland Gunnar Örn Gunnarsson skrifar Skoðun Afborgunarlaus lán eru ekki neyðarúrræði – svar við dritdreifingu Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Hörmuleg húsnæðisstaða ungs fólks á Íslandi Yngvi Ómar Sigrúnarson skrifar Skoðun Mannréttindi eru ekki gjöf stjórnvalda Jón Þorsteinn Sigurðsson skrifar Skoðun Heilsuspillandi aðbúnaður fanga er dýrt stjórnunarlegt fúsk Sævar Þór Jónsson skrifar Skoðun 29. ágúst ‒ Fullveldið endurheimt? Jean-Rémi Chareyre skrifar Skoðun Fyrsta jáið skiptir máli Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Atvinnulífið ætti að vilja sjá samninginn Margrét Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Upplýsingaóreiðan sem enginn virðist ætla að uppræta – opin spurning til Þorgerðar Hnikarr Bjarmi Franklínsson skrifar Skoðun Einkunnir sem ekki er hægt að treysta og foreldrar sem eiga að bera ábyrgð Sigvaldi Egill Lárusson skrifar Skoðun Endalok einkalífsins: Hið alsjáandi auga Finnur Ágúst Ingimundarson skrifar Sjá meira
Sem kennari hefur mér verið bent á að ef kennarar vilja fá jöfn laun við almenna markaðinn er þeim hollast að vera ekki alltaf í fríi Fjórir mánuðir í fríi heyrði ég síðast fleygt fram. Djöfull hljómar það vel. Ef það væri staðan myndi líklega allir landsmenn að keppast um þetta draumastarf letihauganna. Er þetta kannski þessi íslenska öfund sem menn benda alltaf á þegar fólk gagnrýnir kvótakerfið. Måske Það er ekki að undra að fólk bregðist illa við kjarabaráttu kennara ef almenningur veður um í villu ranghugmynda varðandi orlofsrétt kennara. Ég skil það vel, ég næði sjálfur ekki upp í nefið á mér ef einhverjir ríkisstarfsmenn með orlofsrétt um 33% af starfsárinu væru eitthvað að nöldra um betri kjör. Það eru reyndar tvær villur í þessu málþófi. Grunnskólakennarar vinna ekki hjá ríkinu og þeir eru ekki fjóra mánuði á ári í fríi. Grunnskólarnir eru á vegum sveitarfélaganna og þú, kæri lesandi getur spurt hvern sem vinnur hjá ríkinu hvort honum finnist betra. Svarið kemur líklega ekki mikið á óvart Lengd orlofs kennara eru 30 dagar miðað við full starf. Það sama og hjá þeim sem heyra undir BHM og vinna hjá ríki og sveitarfélögum. Ég tek samt minna eftir því að verið sé að hnýta í aðrar stéttir en kennara varðandi þetta, hvað sem því veldur. Kannski er það öfundin. En það er nokkuð augljóst að þarna eru ekki fjórir mánuðir á ferð. Bara það sama og aðrir opinberir starfsmenn. Í kjarasamningum aðildarfélaga BHM og Samtaka atvinnulífsins er að lágmarki 24 virkir dagar en getur með tímanum farið upp í 30 daga. Ég ætla samt ekki að fleygja því fram að almenni markaðurinn sé aldrei í frí. Það er að sjálfsögðu munur á milli en sennilega talsvert minni en fólk gerir sér grein fyrir. Vinnuskylda kennara í fullu starfi skal vera 40 klst. á viku til jafnaðar yfir árið. Á 37 vikna starfstíma skóla er vikuleg vinnuskylda hans 42,86 klst. Svo almennt vinna kennarar lengri vinnudag og nýta kvöld og helgar til að klára önnur verkefni. Það er auðvitað engin yfirvinna greidd fyrir neitt af þessu. Þú gætir unnið myrkranna á milli við að undirbúa en staðan er bara sú að eina sem greitt er auka fyrir eru forföll, eða ef heppnin er með þér fleiri tímar í töflu umfram kennsluskyldu. En þá þarftu auðvitað að undirbúa meira og búa til námsefni. Og þarft þar af leiðandi að vinna meira frammeftir. Svo er auðvitað ekki sjálfgefið fleiri tímar í töflu séu yfirhöfuð í boði. Hljómar þetta mögulega ennþá jafn vel? Mögulega horfir fólk til vetrarfrísins, ég hef fulla samúð með veseninu sem því kann að fylgja. Ég veit bara ekki hvort við okkur kennarana er að sakast. Það var fyrir mína tíð. Eftir því sem ég best veit báðum við ekki um innleiðingu vetrarfrísins heldur var það í samráði við sveitafélögin og foreldra , en ef við eigum sök í máli þá biðst ég hér með bara afsökunar. Kannski fara starfsdagarnir eitthvað öfugt ofan í fólk. Mögulega finnst þeim að ef það er ekki kennsla í gagni þá fari ekki fram nein vinna. Það nær auðvitað ekki neinni átt. Þetta er ekki færibandavinna. Það er ámóta sérstakt eins og að gefa í skyn að eina vinnan sem læknar sinni sé tíminn þegar verið er að framkvæma aðgerð, þingmaður rétt á meðan þegar hann stendur í pontu. Eða fjölmiðlamaðurinn meðan hann tekur viðtalið. Almenn regla frjálsa markaðarins er að þegar eftirspurn eftir vinnuafli eykst er getur umrætt vinnuafl krafist hærri launa. Sem er meðal annars ástæða þess að forritarar hoppa beint úr námi í há laun. Kennarar geta hins vegar erfiðlega selt sérþekkingu sína til hæstbjóðanda á sínum starfsvettvangi. Eða beðið um launahækkun fyrir meira framleiðni eða vel unnin störf. Það er nefnilega ákveðinn kommúnismi í launatöflu kennara. Það er engum umbunað fyrir að skara frammúr. Kannski væri betra fyrir hinn almenna bol að koma bara að kenna frekar en að velta sér upp úr öfund yfir öllu þessu fríi. Það eru enn laus störf þó önnin sé hálfnuð. Það er á nógu að taka, grípið tækifærið Höfundur er kennari.
Skoðun Mannréttindi eiga ekki að vera pólitískt þrætuefni María Mist Þórs Sigursteinsdóttir skrifar
Skoðun Afborgunarlaus lán eru ekki neyðarúrræði – svar við dritdreifingu Halldór Jörgen Olesen skrifar
Skoðun Upplýsingaóreiðan sem enginn virðist ætla að uppræta – opin spurning til Þorgerðar Hnikarr Bjarmi Franklínsson skrifar
Skoðun Einkunnir sem ekki er hægt að treysta og foreldrar sem eiga að bera ábyrgð Sigvaldi Egill Lárusson skrifar