Mun ný ríkisstjórn Íslands endurskoða hvalveiðileyfið? Elissa Phillips skrifar 9. desember 2024 08:02 Það hefur gerst. Maður sem er að láta af embætti eftir að hafa tapað kosningum hefur misnotað tímabundið vald sitt á Íslandi til að ákveða örlög skyni gæddra vera. Ný, fimm ára hvalveiðileyfi hafa verið gefin út til veiða á langreyð og hrefnu. Í síðasta mánuði lak til fjölmiðla upptaka sem sannaði að spilling er útbreidd í tímabundinni starfsstjórn Íslands. Hún afhjúpaði undirförult samkomulag forsætisráðherra Bjarna Benediktssonar þess efnis að veita vini hans, Kristjáni Loftssyni, nýtt hvalveiðileyfi. Þetta er ekki vilji íslensku þjóðarinnar og samræmist ekki úrslit nýliðinna kosninga, en þegar kemur að því að drepa hvali hægt og kvalarfullt með sprengiskutlum, hverju skiptir þá smávægileg spilling á milli vina? Þrátt fyrir að stjórnvöld veiti kvóta eru hvalirnir með ekki „íslenskir“. Þeir eru farand-dýr sem eiga svo óheppilega leið inn á svæði hvalveiðimanna. Við höfum eytt miklum tíma í að sannfæra fólk um mikilvægi lifandi hvala – hvernig þeir binda kolefni og stuðla að heilbrigðara vistkerfi. Hvernig þeir eiga fjölskyldur, upplifa sársauka, sorg og gleði. En, í hreinskilni sagt, ættum við virkilega að þurfa að útskýra allt þetta til að réttlæta að drepa þá ekki? Það er lítil sem engin eftirspurn eftir hvalkjöti, og birgðir hafa safnast upp í frystihúsi Hvals hf. þar sem Japanir kaupa það ekki lengur. Í júlí á þessu ári greindu Japanir frá því að 2000 tonn af þeim 2500 tonnum af hvalkjöti sem þeir keyptu frá Íslandi árið 2022, væru enn óseld í vöruhúsum þar. Minna en 1,5% Íslendinga borða hvalkjöt. Í rauninni er það aðallega borið fram fyrir ferðamenn sem „séríslenskur réttur“ en jafnvel það er blekking þar sem þetta er ekki íslensk hefð. Er það ekki hræsni að byggja á arðbærri hvalaskoðun á öðru megin Reykjavíkurhafnar á meðan tveir gamlir hvalveiðibátar, notaðir til dráps, er lagt að bryggju hinu megin? Það á eftir að koma í ljós hvort þessi ákvörðun fái að standa. Hvort fráfarandi bráðabirgða-forsætisráðherra fái að gefa vinum sínum hvað sem er, eða hvort þetta ótrúlega ósvífna athæfi verði afturkallað. Höfundur er aktívisti og framkvæmdastjóri Incredible Oceans. Vinsamlegast skrifaðu undir undirskriftarlistann. *ENGLISH* Will Iceland's New Government Rethink Whaling Permit? It’s happened. A man who is leaving office after loosing elections has abused his interim power in Iceland to decide the fate of sentient beings. A new, 5-year permit has been granted to hunt fin and minke whales. Last month, a leaked recording proved corruption is rife in Iceland’s caretaker government. It revealed an underhand deal was on the cards with PM Bjarni Benediktsson to grant his buddy, Kristjan Loftsson a new whaling license. It’s not the will of Icelandic people but when it comes to killing whales, slowly and painfully with exploding harpoons, what’s a little misconduct between friends? Although their government gives a killing quota, the whales are by no means Icelandic. They are migratory beings, whose journey unfortunately takes them within reach of the hunter’s harpoons. We’ve spent a lot of time trying to convince people of the value of whales alive. How they sequester carbon and are good for the planet. How they have families, experience pain, grief and joy. In all honesty, should we really have to do all that to justify not killing them? There is little to no market for the meat, frozen supplies of which are already backlogged in Hvalur hf. warehouses as Japan no longer buys it from Iceland. The Japanese stated in July this year that 2000 tonnes of the 2500 tonnes of whale meat they bought from Iceland in 2022 is still unsold in warehouses. Less than 1.5% of people in Iceland eat whale meat. To be honest, it’s mostly served to tourists as a ‘delicacy’ but even that is a falsity as it is not even an Icelandic tradition. Is it not deeply hypocritical to rely on an extremely lucrative whale watching industry on one side of Reykjavik harbour whilst two vintage whaling ships used to slaughter them are proudly docked on the other? What remains to be seen is if this decision be allowed to stand. If the outgoing, transitional PM is allowed to just give his mates whatever they want or if this audaciously brazen act will be reversed. Elissa Phillips – Activist and Director of Incredible Oceans Please sign the petition. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Hvalveiðar Mest lesið Finnar elska ESB Halldór Jörgen Olesen Skoðun Kúnstin að naga blýanta Hrafnkell Tumi Kolbeinsson Skoðun Er Ísland Manchester City og ESB Sheffield United Gauti Eggertsson Skoðun Varanlegar undanþágur eru möguleiki Per Ekström Skoðun Hverju erum við eiginlega að fórna fyrir „lægra atvinnuleysi“? Sveinn Atli Gunnarsson Skoðun Þreifað á „pakkanum“ Hlín Leifsdóttir Skoðun Upplýst lýðræði - Lærdómurinn af einni leiðréttingu Sigurður Sigurðsson Skoðun Gjaldþrotasaga flugfélaga er alvarleg áminning um skaða krónunnar Baldur Pétursson Skoðun Fullyrðingar utanríkisráðherra um samningssvigrúm Íslands Erna Bjarnadóttir Skoðun Hvernig getum við stöðvað innbrotaölduna í Reykjavík? Valerio Gargiulo Skoðun Skoðun Skoðun Smá standard, takk Jón Pétur Zimsen skrifar Skoðun Erlent vald er vesen Guðmundur Fertram Sigurjónsson skrifar Skoðun Hvernig getum við stöðvað innbrotaölduna í Reykjavík? Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Finnar elska ESB Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Kúnstin að naga blýanta Hrafnkell Tumi Kolbeinsson skrifar Skoðun Hverju erum við eiginlega að fórna fyrir „lægra atvinnuleysi“? Sveinn Atli Gunnarsson skrifar Skoðun Upplýst lýðræði - Lærdómurinn af einni leiðréttingu Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Fullyrðingar utanríkisráðherra um samningssvigrúm Íslands Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Þreifað á „pakkanum“ Hlín Leifsdóttir skrifar Skoðun Er Ísland Manchester City og ESB Sheffield United Gauti Eggertsson skrifar Skoðun Varanlegar undanþágur eru möguleiki Per Ekström skrifar Skoðun Hvernig lögum við vanstillt stjórnmál? Gunnar Már Gunnarsson skrifar Skoðun Gjaldþrotasaga flugfélaga er alvarleg áminning um skaða krónunnar Baldur Pétursson skrifar Skoðun Einfaldasta sagan er ekki alltaf sú sanna Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Það er ekki nóg að tala um geðheilbrigði. Það er kominn tími á aðgerðir Jóna Kristín Einarsdóttir skrifar Skoðun Hver fer í slíkar „samningaviðræður“? Hjörtur J. Guðmundsson skrifar Skoðun Sættum okkur ekki við atvinnuleysi Illugi Gunnarsson,Ragnhildur Björt Björnsdóttir skrifar Skoðun Íslenskir vefir á faraldsfæti Birgir Hrafn Birgisson skrifar Skoðun Ég er ekki Evrópusinni Óðinn Freyr Baldursson skrifar Skoðun Hjarðarbólsoddi Oddur Sigurðsson skrifar Skoðun Þetta snýst um aðild Gunnar Bragi Sveinsson skrifar Skoðun Standast orkufyrirtæki ríkisins grundvallargildi fjármálaráðherra? Embla Einarsdóttir skrifar Skoðun Hvers vegna „nei“ er eina rökrétta svarið þann 29. ágúst Eggert Sigurbergsson skrifar Skoðun Hvaða kröfur eigum við að gera? Þorgerður Katrín Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Hvers vegna venjulegt launafólk á að segja JÁ? Margrét Högnadóttir skrifar Skoðun Stóra leiðréttingarmálið, einhverjir Hollendingar og kollegar Guðlaugur Þór Þórðarson skrifar Skoðun Er kominn tími á „Íslenska landklasann“? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Um hvað er hægt að semja? Jónas Már Torfason skrifar Skoðun Sumarið, samveran og samspil taugakerfa Sigrún Þóra Sveinsdóttir skrifar Skoðun Þegar peningarnir og pólitíkin mæta nýjum veruleika Sigurður Sigurðsson skrifar Sjá meira
Það hefur gerst. Maður sem er að láta af embætti eftir að hafa tapað kosningum hefur misnotað tímabundið vald sitt á Íslandi til að ákveða örlög skyni gæddra vera. Ný, fimm ára hvalveiðileyfi hafa verið gefin út til veiða á langreyð og hrefnu. Í síðasta mánuði lak til fjölmiðla upptaka sem sannaði að spilling er útbreidd í tímabundinni starfsstjórn Íslands. Hún afhjúpaði undirförult samkomulag forsætisráðherra Bjarna Benediktssonar þess efnis að veita vini hans, Kristjáni Loftssyni, nýtt hvalveiðileyfi. Þetta er ekki vilji íslensku þjóðarinnar og samræmist ekki úrslit nýliðinna kosninga, en þegar kemur að því að drepa hvali hægt og kvalarfullt með sprengiskutlum, hverju skiptir þá smávægileg spilling á milli vina? Þrátt fyrir að stjórnvöld veiti kvóta eru hvalirnir með ekki „íslenskir“. Þeir eru farand-dýr sem eiga svo óheppilega leið inn á svæði hvalveiðimanna. Við höfum eytt miklum tíma í að sannfæra fólk um mikilvægi lifandi hvala – hvernig þeir binda kolefni og stuðla að heilbrigðara vistkerfi. Hvernig þeir eiga fjölskyldur, upplifa sársauka, sorg og gleði. En, í hreinskilni sagt, ættum við virkilega að þurfa að útskýra allt þetta til að réttlæta að drepa þá ekki? Það er lítil sem engin eftirspurn eftir hvalkjöti, og birgðir hafa safnast upp í frystihúsi Hvals hf. þar sem Japanir kaupa það ekki lengur. Í júlí á þessu ári greindu Japanir frá því að 2000 tonn af þeim 2500 tonnum af hvalkjöti sem þeir keyptu frá Íslandi árið 2022, væru enn óseld í vöruhúsum þar. Minna en 1,5% Íslendinga borða hvalkjöt. Í rauninni er það aðallega borið fram fyrir ferðamenn sem „séríslenskur réttur“ en jafnvel það er blekking þar sem þetta er ekki íslensk hefð. Er það ekki hræsni að byggja á arðbærri hvalaskoðun á öðru megin Reykjavíkurhafnar á meðan tveir gamlir hvalveiðibátar, notaðir til dráps, er lagt að bryggju hinu megin? Það á eftir að koma í ljós hvort þessi ákvörðun fái að standa. Hvort fráfarandi bráðabirgða-forsætisráðherra fái að gefa vinum sínum hvað sem er, eða hvort þetta ótrúlega ósvífna athæfi verði afturkallað. Höfundur er aktívisti og framkvæmdastjóri Incredible Oceans. Vinsamlegast skrifaðu undir undirskriftarlistann. *ENGLISH* Will Iceland's New Government Rethink Whaling Permit? It’s happened. A man who is leaving office after loosing elections has abused his interim power in Iceland to decide the fate of sentient beings. A new, 5-year permit has been granted to hunt fin and minke whales. Last month, a leaked recording proved corruption is rife in Iceland’s caretaker government. It revealed an underhand deal was on the cards with PM Bjarni Benediktsson to grant his buddy, Kristjan Loftsson a new whaling license. It’s not the will of Icelandic people but when it comes to killing whales, slowly and painfully with exploding harpoons, what’s a little misconduct between friends? Although their government gives a killing quota, the whales are by no means Icelandic. They are migratory beings, whose journey unfortunately takes them within reach of the hunter’s harpoons. We’ve spent a lot of time trying to convince people of the value of whales alive. How they sequester carbon and are good for the planet. How they have families, experience pain, grief and joy. In all honesty, should we really have to do all that to justify not killing them? There is little to no market for the meat, frozen supplies of which are already backlogged in Hvalur hf. warehouses as Japan no longer buys it from Iceland. The Japanese stated in July this year that 2000 tonnes of the 2500 tonnes of whale meat they bought from Iceland in 2022 is still unsold in warehouses. Less than 1.5% of people in Iceland eat whale meat. To be honest, it’s mostly served to tourists as a ‘delicacy’ but even that is a falsity as it is not even an Icelandic tradition. Is it not deeply hypocritical to rely on an extremely lucrative whale watching industry on one side of Reykjavik harbour whilst two vintage whaling ships used to slaughter them are proudly docked on the other? What remains to be seen is if this decision be allowed to stand. If the outgoing, transitional PM is allowed to just give his mates whatever they want or if this audaciously brazen act will be reversed. Elissa Phillips – Activist and Director of Incredible Oceans Please sign the petition.
Skoðun Hverju erum við eiginlega að fórna fyrir „lægra atvinnuleysi“? Sveinn Atli Gunnarsson skrifar
Skoðun Gjaldþrotasaga flugfélaga er alvarleg áminning um skaða krónunnar Baldur Pétursson skrifar
Skoðun Það er ekki nóg að tala um geðheilbrigði. Það er kominn tími á aðgerðir Jóna Kristín Einarsdóttir skrifar
Skoðun Standast orkufyrirtæki ríkisins grundvallargildi fjármálaráðherra? Embla Einarsdóttir skrifar
Skoðun Stóra leiðréttingarmálið, einhverjir Hollendingar og kollegar Guðlaugur Þór Þórðarson skrifar