„Sýndu mér vini þína og ég sýni þér framtíð þína“ Gísli Hvanndal Jakobsson skrifar 28. september 2024 19:01 Það er gott að gera sér grein fyrir því að við erum öll að deyja, það er staðreynd, allir deyja. Og kannski væri gott að upplýsa unglingana okkar um það betur strax á unga aldri sem telja sig ódauðlega á þessum árum, því auðvitað eru flestir þeirra ekki að hugsa um dauðann á unglingsaldri eða lífið í framtíðinni heldur gleyma sér í sínu félagslega samfélagi, sem í flestum tilvikum í dag inniheldur fíkniefni, áfengi, partý og því miður ofbeldi í mörgum tilvikum. Ef við náum að gefa unglingunum okkar ákveðna visku, þekkingu og ,,raunveruleika tjékk" á unga aldri þá tel ég að stór hluti þeirra fari á bjartan veg til framtíðar. Lífið er svo dýrmætt og það er svo mikil sorg að sjá einhvern rústa lífi sínu vegna slæmra ákvarðana. Eins og ,,Marc Mero" orðar það svo vel að ,,Neysla fíkniefna leiðir bara til brotina drauma og hjarta, sambandsslita, rústar fjölskyldum og leiðir oftast til dauða." Og til hvers? Til að verða dópaður á hverjum degi og hanga með dópistum og hella lífi sínu niður í klósettið? ,,Til þess að hanga með aumingjum og verða svo mesti auminginn í hópnum?" - Marc Mero Ég skrifa þessa grein því ég og Marc Mero eigum margt sameiginlegt þegar kemur að þessum málum og ég vona að þessi grein og orð Marc í lok hennar muni hjálpa sem flestum. Ég tala af eigin reynslu þegar ég segi að það er svo mikilvægt að grípa inn í huga barna okkar strax á unga aldri og segja þeim hluti er varðar þessi málefni og gera það á réttan hátt miðað við aldur þeirra og halda því líka við eftir því sem þeir eldast í grunnskóla á hverju ári. Við gerum þeim engan greiða með því að sýna þeim heiminn einungis sem einhversskonar Disneyland með bros á vör, heldur verðum við að sýna þeim kaldan raunveruleikann eins og hann er. Ungt fólk tekur ákvarðanir á unga aldri sem fer með þá niður á annaðhvort mjög bjarta braut eða mjög dökka braut. Við erum öll mótuð í dag af þeim ákvörðunum sem við tókum í fortíðinni. Við erum það sem við erum í dag, vegna þess hvernig við hugsuðum og hvað við gerðum í fortíðinni. Einfaldlega orsök og afleiðing ákvarðana okkar og gjörða. Ég er 39 ára í dag og ég get sagt af eigin reynslu að það er ekkert mikilvægara en fjölskyldan. Það er ekkert mikilvægara en ástin og börnin manns. Það er ekkert mikilvægara en að finna ástríðu sína og fara eftir henni og finna það sem gefur manni raunverulega hamingju, gleði og frið. Ekki láta neinn koma í veg fyrir það líf sem þú vilt. Ekki lifa lífi einhvers annars. Það er líka gott að gera sér grein fyrir því að við getum breytt hvert við stefnum í lífinu þrátt fyrir fortíðina með því að breyta hvernig við hugsum, taka betri ákvarðanir og fá með því betri niðurstöðu." Það sem þú gerðir eða gerðir ekki í fortíðinni skilgreinir þig ekki núna nema þú leyfir því að gera það. Þú getur tekið þá ákvörðun að verða betri manneskja og gera þér grein fyrir hvað lífið er dýrmætt og taka ákvarðanir út frá þinni eigin ástríðu og hvað þú raunverulega vilt í lífinu. Hugurinn er okkar sterkasta verkfæri. Við verðum bóstaflega það sem við hugsum ef ég vitna í Búddha og tala af eigin reynslu. Flestir eru ómeðvitaðir um þetta en það er talið að hver manneskja hugsi um 60 þúsund hugsanir á dag. Það er með ólíkindum... Vandamálið er að flestir eru með þessar hugsanir á sjálfsstýringu og eru því algjörlega ómeðvitaðir um flestar hugsanir sínar og flestar hugsanirnar eru mjög neikvæðar og því fær það fólk ekki þá niðurstöðu í lífinu sem það vill. Pældu í því að vera meðvituð eða meðvitaður um þennan mátt hugans og nota það verkfæri til að skapa sér það líf sem maður raunverulega vill? Lífið er eins og segull. Hverning við hugsum það dregur okkur að fólki, aðstæðum, tækifærum og niðurstaðan er eftir því hvort þessar hugsanir eru neikvæðar eða jákvæðar. Og hvort við erum nógu meðvituð og höfum þessa þekkingu og visku og notum hana. Margir þola ekki þegar einhver nær árangri í lífinu. Það verður afbrýðisamt, reynir að skemma fyrir þeim og beinir sínum eigin sársauka í mörgum myndum að þeim sem eru komin með réttan hugsunarhátt og eru að ná árangri í lífinu, eru loksins orðnir þeir sjálfir. Ekki leyfa þér að dragast í það drama. Það kemur þér ekkert við. Hættu að svara fólki sem dregur þig niður og veita því athygli og vill halda þér á sama stað og það. Komdu þér í burtu frá því, það er allavega mitt ráð. Ég gæti skrifað mjög mikið um mátt hugans, heimspekina á bakvið hann, tæknina til að stjórna honum á réttan hátt, ímyndunaraflið sem í raun er það sem skapar allt í þessum heimi, því allt er ímyndað fyrst áður en það verður að veruleika eins og stóllinn sem þú gætir setið í núna við lestur þessarar greinar. Einnig karma lögmálið og annað sem tengist inn á andleg málefni sem bætir líf okkar. En ég vildi beina minni síðustu grein inn á börnin okkar og þeirra velferð og framtíð og ég tel að það sem ég hef skrifað hér sé nóg til að hafa jákvæð áhrif á það. Að lokum vil ég skilja við ykkur með þetta rúmlega 5 mínútna myndband sem í raun þessi grein er skrifuð meðal annars frá og ég vona að þetta myndband og þessi grein rati í réttar hendur sem ég í raun veit að það gerir. Allir foreldrar og börn ættu að horfa á þennan stutta en áhrifamikla fyrirlestur/lífssögu sem fékk heilan skóla til að gráta. Þú átt bara þetta líf. Farðu vel með það og hugsaðu rétt og taktu réttar ákvarðanir á hverjum degi fyrir sjálfan þig og ástvini þína. Veldu ástina og ljósið. https://www.youtube.com/watch?v=_u2qggffbYM Höfundur er eilífðarstúdent Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Ofbeldi barna Mest lesið Halldór 30.5.2026 Halldór Enginn lærir í afneitun Björn Brynjúlfur Björnsson Skoðun Gleymdi framhaldsskólinn Sigurður E. Vilhelmsson Skoðun Svona verndum við Ísland fyrir útlendingum Ingólfur Shahin Skoðun Gerviskoðanakönnun — eða 9,44 prósent? Halldór Jörgen Olesen Skoðun Ósýnilegi aldurshópurinn í íslenskum sviðslistum Hrafnhildur Theodórsdóttir Skoðun Hver kenndi Viðskiptaráði að rýna í gögn og tölur? Ragnheiður Stephensen Skoðun Leyfið okkur að velja framtíð okkar Kristrún Ágústsdóttir Skoðun Enn um Plastbarkamálið Ingólfur Bruun Skoðun Álfsnes er rangur staður fyrir skotsvæði Kristbjörn Haraldsson,Anja Þórdís Karlsdóttir Skoðun Skoðun Skoðun Ósýnilegi aldurshópurinn í íslenskum sviðslistum Hrafnhildur Theodórsdóttir skrifar Skoðun Svona verndum við Ísland fyrir útlendingum Ingólfur Shahin skrifar Skoðun Hverju getur aukið sjálfstraust og sérþekking skilað komandi kynslóðum? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Að byggja brú til þeirra sem bíða Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Gerviskoðanakönnun — eða 9,44 prósent? Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Enginn lærir í afneitun Björn Brynjúlfur Björnsson skrifar Skoðun It's complicated: Valkostir Íslands í gjaldmiðlamálum Stefanía K. Ásbjörnsdóttir skrifar Skoðun Gleymdi framhaldsskólinn Sigurður E. Vilhelmsson skrifar Skoðun Álfsnes er rangur staður fyrir skotsvæði Kristbjörn Haraldsson,Anja Þórdís Karlsdóttir skrifar Skoðun Sjálfstæðisflokkurinn er að grafa sína eigin gröf Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Eru félagasamtök sem boða eigið fagnaðarerindi nóg til að upplýsa almenning? Eyrún Magnúsdóttir skrifar Skoðun Enn um Plastbarkamálið Ingólfur Bruun skrifar Skoðun Við unnum stóra vinninginn Gunnar Salvarsson skrifar Skoðun Við erum öll í sama liðinu Jónas Hagan Guðmundsson skrifar Skoðun Látið Ljósleiðarann vera! Guðni Freyr Öfjörð skrifar Skoðun Noregur verður hluti af kjarnorkuvernd Frakka Arnór Sigurjónsson skrifar Skoðun Það sem mun sökkva okkur Haukur Logi Jóhannsson skrifar Skoðun Ef Ísland sækir um „djobbið“ Guðmunda G. Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Tangarhald á lífæð samfélagsins Björn Brynjúlfur Björnsson skrifar Skoðun Leyfið okkur að velja framtíð okkar Kristrún Ágústsdóttir skrifar Skoðun Nokkur atriði varðandi mögulega aðild Íslands að Evrópusambandinu Jón Frímann Jónsson skrifar Skoðun Hver kenndi Viðskiptaráði að rýna í gögn og tölur? Ragnheiður Stephensen skrifar Skoðun Gervigreind mun ekki skipta út leiðtogum. Hún mun afhjúpa þá Gísli Rafn Ólafsson skrifar Skoðun Opið bréf til stjórnsýslu Reykjanesbæjar vegna aðgengis í Gömlu búð Arnar Helgi Lárusson skrifar Skoðun Þegar fjarlægðin hættir að standa í vegi fyrir heilsu kvenna Helga Dagný Sigurjónsdóttir skrifar Skoðun Enginn kemst langt með skóflu eina að vopni Martha Árnadóttir skrifar Skoðun Skammsýni á tímum tæknibyltingar, erum við að missa af framtíðinni? Sævar Þór Jónsson skrifar Skoðun Að gera upp á milli barna Ingólfur Sverrisson skrifar Skoðun Hólar í Hjaltadal á uppboð Jón Bjarnason skrifar Skoðun Er ekki best að tala bara íslensku um ESB og matvælaverð? Trausti Hjálmarsson skrifar Sjá meira
Það er gott að gera sér grein fyrir því að við erum öll að deyja, það er staðreynd, allir deyja. Og kannski væri gott að upplýsa unglingana okkar um það betur strax á unga aldri sem telja sig ódauðlega á þessum árum, því auðvitað eru flestir þeirra ekki að hugsa um dauðann á unglingsaldri eða lífið í framtíðinni heldur gleyma sér í sínu félagslega samfélagi, sem í flestum tilvikum í dag inniheldur fíkniefni, áfengi, partý og því miður ofbeldi í mörgum tilvikum. Ef við náum að gefa unglingunum okkar ákveðna visku, þekkingu og ,,raunveruleika tjékk" á unga aldri þá tel ég að stór hluti þeirra fari á bjartan veg til framtíðar. Lífið er svo dýrmætt og það er svo mikil sorg að sjá einhvern rústa lífi sínu vegna slæmra ákvarðana. Eins og ,,Marc Mero" orðar það svo vel að ,,Neysla fíkniefna leiðir bara til brotina drauma og hjarta, sambandsslita, rústar fjölskyldum og leiðir oftast til dauða." Og til hvers? Til að verða dópaður á hverjum degi og hanga með dópistum og hella lífi sínu niður í klósettið? ,,Til þess að hanga með aumingjum og verða svo mesti auminginn í hópnum?" - Marc Mero Ég skrifa þessa grein því ég og Marc Mero eigum margt sameiginlegt þegar kemur að þessum málum og ég vona að þessi grein og orð Marc í lok hennar muni hjálpa sem flestum. Ég tala af eigin reynslu þegar ég segi að það er svo mikilvægt að grípa inn í huga barna okkar strax á unga aldri og segja þeim hluti er varðar þessi málefni og gera það á réttan hátt miðað við aldur þeirra og halda því líka við eftir því sem þeir eldast í grunnskóla á hverju ári. Við gerum þeim engan greiða með því að sýna þeim heiminn einungis sem einhversskonar Disneyland með bros á vör, heldur verðum við að sýna þeim kaldan raunveruleikann eins og hann er. Ungt fólk tekur ákvarðanir á unga aldri sem fer með þá niður á annaðhvort mjög bjarta braut eða mjög dökka braut. Við erum öll mótuð í dag af þeim ákvörðunum sem við tókum í fortíðinni. Við erum það sem við erum í dag, vegna þess hvernig við hugsuðum og hvað við gerðum í fortíðinni. Einfaldlega orsök og afleiðing ákvarðana okkar og gjörða. Ég er 39 ára í dag og ég get sagt af eigin reynslu að það er ekkert mikilvægara en fjölskyldan. Það er ekkert mikilvægara en ástin og börnin manns. Það er ekkert mikilvægara en að finna ástríðu sína og fara eftir henni og finna það sem gefur manni raunverulega hamingju, gleði og frið. Ekki láta neinn koma í veg fyrir það líf sem þú vilt. Ekki lifa lífi einhvers annars. Það er líka gott að gera sér grein fyrir því að við getum breytt hvert við stefnum í lífinu þrátt fyrir fortíðina með því að breyta hvernig við hugsum, taka betri ákvarðanir og fá með því betri niðurstöðu." Það sem þú gerðir eða gerðir ekki í fortíðinni skilgreinir þig ekki núna nema þú leyfir því að gera það. Þú getur tekið þá ákvörðun að verða betri manneskja og gera þér grein fyrir hvað lífið er dýrmætt og taka ákvarðanir út frá þinni eigin ástríðu og hvað þú raunverulega vilt í lífinu. Hugurinn er okkar sterkasta verkfæri. Við verðum bóstaflega það sem við hugsum ef ég vitna í Búddha og tala af eigin reynslu. Flestir eru ómeðvitaðir um þetta en það er talið að hver manneskja hugsi um 60 þúsund hugsanir á dag. Það er með ólíkindum... Vandamálið er að flestir eru með þessar hugsanir á sjálfsstýringu og eru því algjörlega ómeðvitaðir um flestar hugsanir sínar og flestar hugsanirnar eru mjög neikvæðar og því fær það fólk ekki þá niðurstöðu í lífinu sem það vill. Pældu í því að vera meðvituð eða meðvitaður um þennan mátt hugans og nota það verkfæri til að skapa sér það líf sem maður raunverulega vill? Lífið er eins og segull. Hverning við hugsum það dregur okkur að fólki, aðstæðum, tækifærum og niðurstaðan er eftir því hvort þessar hugsanir eru neikvæðar eða jákvæðar. Og hvort við erum nógu meðvituð og höfum þessa þekkingu og visku og notum hana. Margir þola ekki þegar einhver nær árangri í lífinu. Það verður afbrýðisamt, reynir að skemma fyrir þeim og beinir sínum eigin sársauka í mörgum myndum að þeim sem eru komin með réttan hugsunarhátt og eru að ná árangri í lífinu, eru loksins orðnir þeir sjálfir. Ekki leyfa þér að dragast í það drama. Það kemur þér ekkert við. Hættu að svara fólki sem dregur þig niður og veita því athygli og vill halda þér á sama stað og það. Komdu þér í burtu frá því, það er allavega mitt ráð. Ég gæti skrifað mjög mikið um mátt hugans, heimspekina á bakvið hann, tæknina til að stjórna honum á réttan hátt, ímyndunaraflið sem í raun er það sem skapar allt í þessum heimi, því allt er ímyndað fyrst áður en það verður að veruleika eins og stóllinn sem þú gætir setið í núna við lestur þessarar greinar. Einnig karma lögmálið og annað sem tengist inn á andleg málefni sem bætir líf okkar. En ég vildi beina minni síðustu grein inn á börnin okkar og þeirra velferð og framtíð og ég tel að það sem ég hef skrifað hér sé nóg til að hafa jákvæð áhrif á það. Að lokum vil ég skilja við ykkur með þetta rúmlega 5 mínútna myndband sem í raun þessi grein er skrifuð meðal annars frá og ég vona að þetta myndband og þessi grein rati í réttar hendur sem ég í raun veit að það gerir. Allir foreldrar og börn ættu að horfa á þennan stutta en áhrifamikla fyrirlestur/lífssögu sem fékk heilan skóla til að gráta. Þú átt bara þetta líf. Farðu vel með það og hugsaðu rétt og taktu réttar ákvarðanir á hverjum degi fyrir sjálfan þig og ástvini þína. Veldu ástina og ljósið. https://www.youtube.com/watch?v=_u2qggffbYM Höfundur er eilífðarstúdent
Skoðun Hverju getur aukið sjálfstraust og sérþekking skilað komandi kynslóðum? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar
Skoðun Álfsnes er rangur staður fyrir skotsvæði Kristbjörn Haraldsson,Anja Þórdís Karlsdóttir skrifar
Skoðun Eru félagasamtök sem boða eigið fagnaðarerindi nóg til að upplýsa almenning? Eyrún Magnúsdóttir skrifar
Skoðun Nokkur atriði varðandi mögulega aðild Íslands að Evrópusambandinu Jón Frímann Jónsson skrifar
Skoðun Opið bréf til stjórnsýslu Reykjanesbæjar vegna aðgengis í Gömlu búð Arnar Helgi Lárusson skrifar
Skoðun Þegar fjarlægðin hættir að standa í vegi fyrir heilsu kvenna Helga Dagný Sigurjónsdóttir skrifar
Skoðun Skammsýni á tímum tæknibyltingar, erum við að missa af framtíðinni? Sævar Þór Jónsson skrifar