Sameinumst gegn þjóðarmorði Ingólfur Steinsson skrifar 26. ágúst 2024 07:31 Síonistar ætla ekki að hætta fjöldamorðum sínum á Palestínumönnum. Þeir eru studdir til þessa morðæðis af Bandaríkjunum á leið í kosningar þar sem stuðningur innlendra gyðinga virðist geta ráðið úrslitum. Og síonistar ráða miklu í þeim samtökum. Frambjóðendur Demókrata halda nú innihaldslitlar ræður um frelsi og þjóðarást meðan frambjóðandi Repúblíkana níðir andstæðinginn niður en talar að venju mest um sjálfan sig af mikilli aðdáun. Alþjóðasamfélagið er klofið; almenningur virðist í auknum mæli átta sig á því að það verður að stöðva fjöldamorðin sem hafa nú staðið yfir á ellefta mánuð. En stjórnvöld margra vestrænna ríkja virðast fylgja síonistum í blindni af ástæðum sem erfitt er að skilja, þar sem þeir haga sér nú á svipaðan hátt og þeirra gömlu kvalarar gerðu. Aðeins fáeinar vestrænar þjóðir hafa viðurkennt Palestínu sem ríki og erum við sem betur fer í þeim hópi. Ríki standi saman Mig langar að koma á framfæri hugmynd sem er kannski ekki ný af nálinni. Ef arabalöndin gætu staðið saman. Einnig þau lönd sem hafa viðkennt Palestínu. Þau eru alls 146 í heimi hér. Ef arabalöndin og hluti þessara landa, kannski flest, þau sem viðurkennt hafa Palestínu, gætu nú komið sér saman um einn hlut til að stöðva morðæðið: Að slíta stjórnmálasambandi við Ísrael. Og dugi það ekki til, komi hótun um að segja Ísrael stríð á hendur nema þeir hætti sínum árásum. Ef slíkt gerðist færu kannski að renna tvær grímur á hina sannkristnu Kana. Mér segir svo hugur að ef tugir ríkja myndu stíga þetta skref gæti það haft þau áhrif að þeir myndu loks beita síonísku morðingjana þeirri hörku sem þarf. Því þeir hafa ekki beitt þá neinum þrýstingi. Allan tímann hafa þeir aðeins farið með þuluna um að Ísrael hafi rétt til að verja sig og lýst yfir þungum áhyggjum af mannfalli almennings og hvatt morðingjana til að vanda sig meira, minnka mannfallið, drepa færri börn, konur, gamalmenni. Og svo hafa þeir sent þeim nýjustu drápstólin fyrir milljarða dollara. Kaninn er sem sagt meðsekur í þjóðarmorðinu. Það er öllum ljóst sem vilja. Ísrael burt úr Palestínu Nú þykjast þeir vera með samkomulag sem aðeins Hamas eigi eftir að samþykkja. Það er uppsuða á gömlum samningi sem kom frá Biden í vor. Og liðleskjan Blinken er líklega í 9. árangurlausu ferðinni til Mið-austurlanda til að fara með gömlu þulurnar og hafa annars „miklar áhyggjur af föllnum“, að sjálfsögðu. Málið virðist standa þannig núna að síonistar vilji ekki yfirgefa Gazasvæðið að þjóðarmorðinu stöðvuðu sem er auðvitað eini samningurinn sem Hamas getur samþykkt eða Palestínumenn yfirleitt. Allir vita að það verður enginn friður í Landinu helga fyrr en Palestínumenn fá sitt sjálfstæða ríki og áratuga kúgun og aðskilnaðarstefnu Ísraelsmanna lýkur. Nú verður þetta að gerast. Þetta vita meira að segja bandarískir demókratar og hafa haldið á lofti. Þar er e-ð mikið að í veröldinni Þegar glæpadómstóllinn í Haag segir að verið sé að fremja þjóðarmorð í Palestínu og í framhaldinu tekur bandaríska þingið stríðsglæpamanninum Netanjahú með standandi lófataki þá er eitthvað mikið að í veröldinni. Ef tugir þjóða slitu sambandi við Ísrael og hótuðu þeim stríði ef þeir hætti ekki drápum á almenningi, gæti hugsast að mesta morðæðið færi að renna af síonistum. Því ég efast um að Bandaríkin hefðu áhuga á að verja Ísrael gegn hugsanlegri stríðsyfirlýsingu svo margra ríkja, þrátt fyrir allan sinn herafla. Nú þurfa þau lönd sem styðja glæpadómstólinn og rétt Palestínu að sameinast um refsiaðgerðir. Styrkur USA er augljóslega of mikill fyrir t.d. Íran og Líbanon eða Húta í Jemen. En ef fleiri ríki taka sig saman er hugsanlegt að bandarísk stjórnvöld hætti skilyrðislausum stuðningi sínum við ísraelska morðæðið. Við þá sem þykir þetta fáránleg og óraunhæf tillaga vil ég segja að þetta er örþrifaráð og tími þeirra er löngu runninn upp. Höfundur er tónlistarmaður. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Ingólfur Steinsson Átök í Ísrael og Palestínu Mest lesið Hvalveiðar: Bláa pillan eða sú rauða? Eyþór Eðvarðsson Skoðun Brexit og Ísland - Hvað getum við lært – og hvert eigum við að stefna? Sigurður Sigurðsson Skoðun Hvenær ætlum við að taka málefni heimilislausra alvarlega? Erla Björg Sigurðardóttir Skoðun Barnahús er sameiginlegt verkefni Paola Cardenas Skoðun Ríkisvaldið féll á lyfjaprófi Vilhjálmur H. Vilhjálmsson Skoðun Mikilvægt framfaraskref fyrir allt landið Njáll Trausti Friðbertsson Skoðun Telur stjórnsýslu Íslands allt of litla Hjörtur J. Guðmundsson Skoðun Hver á sér fegurra föðurland? Marta Eiríksdóttir Skoðun Hvað fengu þau – og hvað gáfu þau eftir? Lærdómur frá löndum sem gengu í ESB Bjarndís Helena Mitchell Skoðun Verður valdagræðgi Flokks fólksins honum að falli? Júlíus Valsson Skoðun Skoðun Skoðun Vertu velkomin, Eydís! Elís Hlynur Grétarsson,Ólöf Helga Jónsdóttir,Jón Kristinn Sverrisson skrifar Skoðun Verkin tala Þorbjörg S. Gunnlaugsdóttir skrifar Skoðun Brexit og Ísland - Hvað getum við lært – og hvert eigum við að stefna? Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Barnahús er sameiginlegt verkefni Paola Cardenas skrifar Skoðun Ríkisvaldið féll á lyfjaprófi Vilhjálmur H. Vilhjálmsson skrifar Skoðun Hvað fengu þau – og hvað gáfu þau eftir? Lærdómur frá löndum sem gengu í ESB Bjarndís Helena Mitchell skrifar Skoðun Hvalveiðar: Bláa pillan eða sú rauða? Eyþór Eðvarðsson skrifar Skoðun Mikilvægt framfaraskref fyrir allt landið Njáll Trausti Friðbertsson skrifar Skoðun Hver á sér fegurra föðurland? Marta Eiríksdóttir skrifar Skoðun Hvenær ætlum við að taka málefni heimilislausra alvarlega? Erla Björg Sigurðardóttir skrifar Skoðun Telur stjórnsýslu Íslands allt of litla Hjörtur J. Guðmundsson skrifar Skoðun Verður valdagræðgi Flokks fólksins honum að falli? Júlíus Valsson skrifar Skoðun Tengsl eru innviðir samfélagsins Rannveig Tenchi Ernudóttir skrifar Skoðun Kæru landar – Eigum við að hafna samningi sem við höfum ekki séð? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Börnin fyrst, en þau bíða enn Steindór Þórarinsson,Jón K. Jacobsen skrifar Skoðun Að semja við sjálfan sig Sigurjón Njarðarson skrifar Skoðun Þjóðin föst í Groundhog Day krónunnar Baldur Pétursson skrifar Skoðun Verður Ísland brothætt byggð? Sigurjón Þórðarson skrifar Skoðun „Kannski“ Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Velferð þarf rými Þorvaldur Davíð Kristjánsson skrifar Skoðun Ábyrgð í orði og verki Lilja Dögg Alfreðsdóttir,Stefán Vagn Stefánsson skrifar Skoðun Stóru verkefnin leysum við saman Stefán Vagn Stefánsson skrifar Skoðun Valdatafl eða nauðsynlegt stopp á gölluðu frumvarpi? Jóhann Helgi Stefánsson skrifar Skoðun Dánaraðstoð: Varúð má ekki verða að forræðishyggju Ingrid Kuhlman skrifar Skoðun Farsæld barna: Ekkert annað en rómantísk saga á blaði Ingibjörg Einarsdóttir skrifar Skoðun Hver á þennan bústað? Já eða nei? Stefán Hrafn Jónsson skrifar Skoðun Brexit og fyrirhuguð þjóðaratkvæðagreiðsla hér á landi Meyvant Þórólfsson skrifar Skoðun How to ruin a university system with one law Colin Fisher skrifar Skoðun Upplýst umræða og framsal ríkisvalds Margrét Einarsdóttir skrifar Skoðun Skólinn er alltaf vandinn Íris E. Gísladóttir skrifar Sjá meira
Síonistar ætla ekki að hætta fjöldamorðum sínum á Palestínumönnum. Þeir eru studdir til þessa morðæðis af Bandaríkjunum á leið í kosningar þar sem stuðningur innlendra gyðinga virðist geta ráðið úrslitum. Og síonistar ráða miklu í þeim samtökum. Frambjóðendur Demókrata halda nú innihaldslitlar ræður um frelsi og þjóðarást meðan frambjóðandi Repúblíkana níðir andstæðinginn niður en talar að venju mest um sjálfan sig af mikilli aðdáun. Alþjóðasamfélagið er klofið; almenningur virðist í auknum mæli átta sig á því að það verður að stöðva fjöldamorðin sem hafa nú staðið yfir á ellefta mánuð. En stjórnvöld margra vestrænna ríkja virðast fylgja síonistum í blindni af ástæðum sem erfitt er að skilja, þar sem þeir haga sér nú á svipaðan hátt og þeirra gömlu kvalarar gerðu. Aðeins fáeinar vestrænar þjóðir hafa viðurkennt Palestínu sem ríki og erum við sem betur fer í þeim hópi. Ríki standi saman Mig langar að koma á framfæri hugmynd sem er kannski ekki ný af nálinni. Ef arabalöndin gætu staðið saman. Einnig þau lönd sem hafa viðkennt Palestínu. Þau eru alls 146 í heimi hér. Ef arabalöndin og hluti þessara landa, kannski flest, þau sem viðurkennt hafa Palestínu, gætu nú komið sér saman um einn hlut til að stöðva morðæðið: Að slíta stjórnmálasambandi við Ísrael. Og dugi það ekki til, komi hótun um að segja Ísrael stríð á hendur nema þeir hætti sínum árásum. Ef slíkt gerðist færu kannski að renna tvær grímur á hina sannkristnu Kana. Mér segir svo hugur að ef tugir ríkja myndu stíga þetta skref gæti það haft þau áhrif að þeir myndu loks beita síonísku morðingjana þeirri hörku sem þarf. Því þeir hafa ekki beitt þá neinum þrýstingi. Allan tímann hafa þeir aðeins farið með þuluna um að Ísrael hafi rétt til að verja sig og lýst yfir þungum áhyggjum af mannfalli almennings og hvatt morðingjana til að vanda sig meira, minnka mannfallið, drepa færri börn, konur, gamalmenni. Og svo hafa þeir sent þeim nýjustu drápstólin fyrir milljarða dollara. Kaninn er sem sagt meðsekur í þjóðarmorðinu. Það er öllum ljóst sem vilja. Ísrael burt úr Palestínu Nú þykjast þeir vera með samkomulag sem aðeins Hamas eigi eftir að samþykkja. Það er uppsuða á gömlum samningi sem kom frá Biden í vor. Og liðleskjan Blinken er líklega í 9. árangurlausu ferðinni til Mið-austurlanda til að fara með gömlu þulurnar og hafa annars „miklar áhyggjur af föllnum“, að sjálfsögðu. Málið virðist standa þannig núna að síonistar vilji ekki yfirgefa Gazasvæðið að þjóðarmorðinu stöðvuðu sem er auðvitað eini samningurinn sem Hamas getur samþykkt eða Palestínumenn yfirleitt. Allir vita að það verður enginn friður í Landinu helga fyrr en Palestínumenn fá sitt sjálfstæða ríki og áratuga kúgun og aðskilnaðarstefnu Ísraelsmanna lýkur. Nú verður þetta að gerast. Þetta vita meira að segja bandarískir demókratar og hafa haldið á lofti. Þar er e-ð mikið að í veröldinni Þegar glæpadómstóllinn í Haag segir að verið sé að fremja þjóðarmorð í Palestínu og í framhaldinu tekur bandaríska þingið stríðsglæpamanninum Netanjahú með standandi lófataki þá er eitthvað mikið að í veröldinni. Ef tugir þjóða slitu sambandi við Ísrael og hótuðu þeim stríði ef þeir hætti ekki drápum á almenningi, gæti hugsast að mesta morðæðið færi að renna af síonistum. Því ég efast um að Bandaríkin hefðu áhuga á að verja Ísrael gegn hugsanlegri stríðsyfirlýsingu svo margra ríkja, þrátt fyrir allan sinn herafla. Nú þurfa þau lönd sem styðja glæpadómstólinn og rétt Palestínu að sameinast um refsiaðgerðir. Styrkur USA er augljóslega of mikill fyrir t.d. Íran og Líbanon eða Húta í Jemen. En ef fleiri ríki taka sig saman er hugsanlegt að bandarísk stjórnvöld hætti skilyrðislausum stuðningi sínum við ísraelska morðæðið. Við þá sem þykir þetta fáránleg og óraunhæf tillaga vil ég segja að þetta er örþrifaráð og tími þeirra er löngu runninn upp. Höfundur er tónlistarmaður.
Hvað fengu þau – og hvað gáfu þau eftir? Lærdómur frá löndum sem gengu í ESB Bjarndís Helena Mitchell Skoðun
Skoðun Vertu velkomin, Eydís! Elís Hlynur Grétarsson,Ólöf Helga Jónsdóttir,Jón Kristinn Sverrisson skrifar
Skoðun Brexit og Ísland - Hvað getum við lært – og hvert eigum við að stefna? Sigurður Sigurðsson skrifar
Skoðun Hvað fengu þau – og hvað gáfu þau eftir? Lærdómur frá löndum sem gengu í ESB Bjarndís Helena Mitchell skrifar
Skoðun Hvenær ætlum við að taka málefni heimilislausra alvarlega? Erla Björg Sigurðardóttir skrifar
Skoðun Kæru landar – Eigum við að hafna samningi sem við höfum ekki séð? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar
Hvað fengu þau – og hvað gáfu þau eftir? Lærdómur frá löndum sem gengu í ESB Bjarndís Helena Mitchell Skoðun