Hver er þessi feldur sem allir liggja undir?

Það er þó kannski ekki öllum eins ljóst um hvaða feld er verið að ræða eða hvers vegna fólk í umhugsunarferli kýs að leggjast undir feldinn. Undir hvaða feldi liggur hálf þjóðin um þessar mundir?

Alls konar fólk að máta sig við embættið

Eins og Vísir hefur greint frá jafnt og þétt síðustu daga frá tilkynningu Guðna liggja ófáir Íslendingar undir feldi og íhuga mögulegt framboð til embættis forseta Lýðveldisins. Þar má nefna Höllu Tómasdóttur, sem hlaut tæplega þrjátíu prósent atkvæða í kosningunni 2016 en laut í lægra haldi fyrir Guðna.

En nöfn sem þjóðinni eru kannski ekki eins kunn stefna líka á að vera á kjörseðlunum í sumar eins og Hlynur Jónsson eða HJ Elite sem sagðist vera að máta sig við embættið í gær og Tómas Logi Hallgrímsson, björgunarsveitamaður úr Suðurnesjum sem gengur undir nafninu Kjullibangsi.

Arnar Þór Jónsson varaþingmaður Sjálfstæðisflokksins, Halldór Laxness sem er einnig þekktur sem Dóri DNA, Páll Pálsson fasteignasali, Björgvin Páll Gústavsson landsliðsmarkmaður í handbolta, Ástþór Magnússon athafnamaður og margfaldur fyrrum frambjóðandi og ýmsir í viðbót hafa allir viðrað hugmyndir sínar um framtíð á Bessastöðum á samfélagsmiðlum og í fréttatilkynningum og er þetta ekki tæmandi listi.

Rekið til kristnitökunnar

Orðatiltækið að liggja undir feldi á rætur að rekja allt aftur til kristnitöku Íslands sumarið 1000 og sögu Þorgeirs Ljósvetningagoða Þorkelssonar. Í Íslendingabók segir Ari fróði Þorgilsson að Ólafur Noregskonungur hafi send hingað til lands prestinn Þangbrand sem átti að breiða út kristna trú á Íslandi og skíra þá sem tóku við henni.

Áður hafði kristniboð verið reynt með litlum árangri og allt stefndi í óefni í ljósi nýrra tilrauna Noregskonungs til að kristna þjóðina þar sem Alþingi hafði skipst í tvær fylkingar þeirra heiðnu og þeirra kristnu. Fylkingarnar höfðu hvor sinn lögsögumann og samþykktu ekki lög hvors annars. Báðar fylkingar sammæltust á endanum um að Þorgeir Ljósvetningagoði skyldi verða lögsögumaður allrar þessarar ungu þjóðar og ákveða fyrir fullt og allt hvaða trú Íslendingar skyldu taka.

„En síðan er menn komu í búðir, þá lagðist hann niður Þorgeir og breiddi feld sinn á sig og hvíldi þann dag allan og nóttina eftir og kvað ekki orð. En of morguninn eftir settist hann upp og gerði orð, að menn skyldu ganga til Lögbergs,“ segir í Íslendingabók.

Íslendingar kristnir, með undantekningum

Þegar allir höfðu safnast saman á Lögbergi hóf hann tölu sína og sagði að í óefni væri komið ef Íslendingar skyldu ekki hafa allir ein og sömu lögin. Hann sagði þessi sundrung þjóðarinnar myndu leiða til ófriðar sem yrði til þess að byggð í landinu legðist af.

„Það mun vera satt, er vér slítum í sundur lögin, að vér munum slíta og friðinn.“

Þorgeir kvað þá að allir menn á Íslandi skyldu vera kristnir og taka skírn en að útburður, hrossakjötsát og launblót skyldu áfram mega svo lengi sem lítið færi fyrir því. Blessunarlega er lítið um útburð og blót á Íslandi í dag en við getum þakkað Þorgeiri Ljósvetningagoða fyrir það að enginn þurfi að sæta útlegð fyrir að borða hrossakjöt og fyrir skemmtilegt orðtak sem mikið ber á í umræðunni síðustu daga.