Brjósta­púðarnir söku­dólgurinn í tveggja ára veikinda­stríði

Rakel Orradóttir lét fyrst græða í sig sílíkonpúða árið 2010 eða þegar hún var 22 ára. Mikill örvefur myndaðist í kringum þá púða, sérstaklega í vinstra brjóstinu og sannfærði læknir hana um að skipta um púða. Eftir aðgerðina fór hún að kenna sér meins.

„Fyrstu einkennin myndi ég segja að væri þreyta, ofboðsleg þreyta og slappleiki, sérstaklega eftir æfingar. Ég hélt ég þyrfti bara að borða meira, sofa meira eða drekka meira vatn og fór bara í allar þessar grunnstoðir en ekkert virkaði og ég varð bara verri og verri. Þá byrjaði snjóbolti að rúlla af alls konar kvillum og veikindum.“

Of verkjuð til að hneppa buxunum

Það fjaraði hratt undan heilsunni, hún léttist, fékk mikið hárlos og sveppasýking í húð var tíður gestur.

„Ofboðslegur slappleiki reglulega og þreytuköst. Stundum þurfti ég bara að sofna alveg sama hvar ég var. Ég fékk verkjaköst í alla liðina, alveg svakalega, ég gat stundum ekki hneppt buxunum mínum af því að ég var svo aum í úlnliðum, höndum og hnjám.“

Rakel vissi ekki að hún væri haldin brjóstapúðaveiki og gekk á milli lækna í von um að finna rót vandans. Á einhverju tímabili greindu læknar hana með iðrabólgu en einkennin héldu áfram í tvö ár.

Eins og ný kona eftir að púðarnir voru fjarlægðir

Eftir að fólk í hennar innsta hring benti henni á að púðarnir gætu verið sökudólgurinn ákvað hún að láta fjarlægja þá í mars, enda hafði hún engu að tapa, slíkur var þungi veikindanna og hún örvæntingarfull að ná aftur heilsu.

„Ég er allt önnur. Ég fékk heilsuna mína til baka, ég fékk svolítið bara líf mitt til baka. Ég er full af orku allan daginn og ég hef ekki ennþá fengið eitt einasta þreytukast og það eru rúmar átta vikur frá aðgerð,“ segir Rakel skælbrosandi.

Hún varar aðra við því að tengja virði sitt brjóstastærðinni.

„Þegar ég er 22 ára ung lítil Rakel, þá var ég með lítil brjóst, ég veikist svo og er með barn á brjósti og missi mín litlu brjóst og þau bara hurfu alveg og ég hefði þurft að einhver hefði komið til mín og sagt mér hversu falleg ég væri bara eins og ég væri, að brjóstin mín væru ekki virðið mitt. Það er eitthvað sem ég held að konur þurfi að heyra.“

Rakel segir sjálfstraustið hafa vaxið þegar hún fór að kynnast sjálfri sér betur og fór að leggja vinnu í að byggja sig upp.

„Það eru um ellefu ár síðan ég fékk mína fyrstu púða og þá var ég lítil og óörugg og vissi ekki hver ég var, ég vissi ekki fyrir hvað ég stóð eða hver mín gildi í lífinu voru og ég fylgdi bara einhverri staðalímynd,“ segir Rakel um aðdraganda þess að hún ákvað að leggjast undir hnífinn upphaflega.

Konur hafa hætt við aðgerð eftir frásögn Rakelar

Eftir að Rakel lét fjarlægja púðana og endurheimti heilsu sína hefur hún beitt sér fyrir því að auka meðvitund í samfélaginu um brjóstapúðaveiki og viðbrögðin hafa ekki látið á sér standa en af líkamstjáningu Rakelar þegar hún lýsti viðbrögðunum var augljóst að skilaboðin sem hún hefur fengið hafa snert hana djúpt.

„Veistu það, ég er búin að fá svo mikið af fallegum skilaboðum frá konum sem hafa annað hvort verið að ganga í gegnum það sama eða eru að átta sig á því að þetta sé mögulega eitthvað sem er að hrjá þær.“

Enn aðrar hafa þá átt bókaðan tíma í brjóstastækkunaraðgerð en hætt við vegna sögu Rakelar.

„Ég er búin að fá margar þakkir frá konum og falleg skilaboð og ég gæti eiginlega farið að gráta sko, ef ég myndi fara í gegnum öll þessi skilaboð og hvernig konur eru að treysta mér fyrir sinni sögu. Þetta er bara ofboðslega dýrmætt að finna að ég er ekki ein, ég er alls ekki ein og það eru fleiri sem er búin að ganga í gegnum þetta og mér finnst einhvern veginn allir vera tilbúnir til að öskra þetta með mér.“