Reyna að brjóta upp á fábreyttan hversdagsleikann

Smærri verslanir voru opnaðar aftur um mánaðamótin eftir að hafa verið lokaðar síðan um jólin. Engu að síður eru enn afar strangar sóttvarnaraðgerðir í gildi í Danmörku. Þannig miðast samkomutakmarkanir til að mynda ennþá við fimm manns, og elstu bekkir grunnskóla á höfuðborgarsvæðinu fá einungis að mæta í skólann einu sinni í viku og fer kennsla fram utandyra.

Á meðan Norðmenn og fleiri ríki Evrópu óttast þriðju bylgju eru Danir byrjaðir að slaka á takmörkunum. Danir hafa verið duglegir að skima fyrir covid-19 en í gær voru tekin rúmlega þrjú hundruð þúsund sýni. Af þeim reyndust 787 vera smitaðir, eða um 0,25 prósent þeirra sem voru skimaðir.

Erfitt að vera fjarri fjölskyldu

Í Kaupmannahöfn er fjölmennt Íslendingasamfélag sem ekki hefur farið varhluta af ströngum sóttvarnaraðgerðum undanfarna mánuði.

„Að vera í landi þar sem að maður er ekki með sama tengslanet og á Íslandi, ekki með fjölskyldu og vini og það er rosalega takmarkað hvern maður getur hitt og hvað maður hefur gert,“ segir Gunnhildur Ásmundsdóttir, kennari og nemi, spurð hvað henni hafi reynst erfiðast við lífið í Danmörku í faraldrinum.

Jórunn Einarsdóttir grunnskólakennari segir erfiðast að hafa ekki haft tök á að ferðast til og frá Íslandi með auðveldum hætti. „Það sem er erfiðast kannski er að elsti sonur okkar hann býr á Íslandi, hann flutti til Íslands til að fara í framhaldsskóla og var að útskrifast um jólin og það hefur verið svolítið erfitt,“ segir Jórunn. Tvö barna hennar búa þó með henni og manni hennar í Danmörku og fékk eldri dóttir þeirra, 17 ára, að mæta í skólann loksins á mánudaginn, í fyrsta skipti síðan fyrir jól.

Fótbolti, Tinder og tilraunaeldhús

„Ég hef verið að taka mikið af göngutúrum og verið að reyna fyrir mér í tilhugalífinu með Tinder sem ég er ekki vanur að gera,“ segir Askur Kristjánsson, starfsmaður á Hamborgarabúllunni í Kaupmannahöfn, spurður hvort hann hafi fundið sér eitthvað nýtt og öðruvísi að gera til að gera sér dagamun á meðan strangar reglur eru í gildi. Hann kveðst sakna þess einna mest að geta hitt fleiri félaga í einu og skroppið á barinn.

Gunnhildur hefur jafnframt leitað leiða til að finna sér eitthvað meira að gera á meðan nær allt er lokað. „Við vorum að reyna að taka okkur saman í Íslendingagrúbbunni á Facebook og þar eru alveg komnar fimmtíu íslenskar konur sem ætla að koma saman í fótbolta, við ætlum alla veganna að reyna það,“ segir Gunnhildur, en þrátt fyrir að almennt gildi fimm manna samkomubann mega nú allt að 25 koma saman til skipulagðra íþróttaæfinga utandyra.

Jórunn og fjölskylda hennar hafa jafnframt reynt að gera það besta úr stöðunni. „Við reynum kannski líkt og margir aðrir að prófa okkur áfram í eldhúsinu. Maður er voðalega mikið bara heima, reynt að fara í göngutúra, sett á fót smá rútínu í göngutúrum. Við hittumst með öðrum vinahjónum einu sinni í viku, þá hittumst við víðs vegar um borgina og reynum að ganga saman. Það hefur verið mjög skemmtilegt. Kaupa ís, rúnta,“ segir Jórunn.

En ef það væri eitthvað eitt sem þú mættir velja, sem ekki hefur verið hægt að gera undanfarna mánuði, hvað myndi verða fyrir valinu?

„Opin landamæri, klárlega,“ segir Jórunn.

„Það er mjög góð spurning en ég held að það væru bara veitingastaðir myndu opna,“ segir Gunnhildur.

„Það myndu líklega vera barirnir,“ segir Askur.