Friður er stærsta hagsmunamál mannkynsins Elsa Benediktsdóttir skrifar 5. október 2015 09:43 Fyrir stuttu komu upplýsingar frá Barnahjálp Sameinuðu þjóðanna (UNICEF) um að 4.5 milljónir barna hafi hrökklast af heimilum sínum og séu á flótta í heiminum. Þessa sorglegu staðreynd verður mannkynið að fást við eins vel og það getur. En á sama tíma þarf að hugsa lengra og hugleiða hvaða leiðir mannkynið getur farið til að koma í veg fyrir stríð og afleiðingar þeirra. Að gera ráð fyrir að stríð verði ávallt óhjákvæmilegur þáttur i lífi mannkynsins mun ekki leiða okkur þangað. Að trúa því að friður sé mögulegur er skref í átt að breytingu. Eins og mörg ykkar vita lagði undirrituð af stað með friðarverkefni sem felst í að senda aðalritara Sameinuðu þjóðanna bréf með áskorun um að kalla ráðamenn heimsins á fund til að leita allra leiða til að koma á varanlegum friði. Það óvænta er að undirskriftirnar hafa komið frá 47 löndum og frá öllum heimsálfum en fjöldi undirskrifta hins vegar verið langt undir væntingum. Fyrstu 3 vikurnar kom þokkalega góð bylgja af undirskriftum en hefur nú hægt verulega á sér og ef ekkert breytist mun þetta fljótlega lognast alveg út af. Í bréfinu til aðalritarans segir m.a.: ,,Sá tími er kominn að við, íbúar heimsins, viljum ekki lengur umbera stríð og ógæfusamar afleiðingar þeirra.‘‘ Þetta var sannfæring mín þegar ég lagði af stað með undirskriftasöfnunina. Fannst þetta verkefni ákveðinn farvegur þar sem fólk gæti tjáð hug sinn og hvatt og stutt aðalritara S.þ. til að knýja á um fund sem yrði upphaf að varanlegum breytingum á fyrirkomulagi öryggismála heimsins. Fólk kann að spyrja hvort hægt sé að koma á friði? Það að stríð eru enn háð á okkar tímum, sannar ekki að ófriður sé varanlegur fylgifiskur mannlegra samskipta. Atriði sem stuðla að friðsamlegum lausnum frá smæstu samfélögum til hinna stærstu eru áþekk í eðli sínu en rammann til að nýta þau á heimsvísu vantar. Sjálf bý ég í blokk þar sem húsfélagið hefur kosið sér stjórn til að sjá um verkefni sem upp koma. Þetta litla samfélag sem býr þar treystir því að stjórnin takist á við hvern vanda sem upp kemur og leysi hann með stuðningi íbúanna. Væri staðan sú að 5 íbúðir hefðu neitunarvald, og jafnvel aðeins ein af þessum íbúðum gæti komið í veg fyrir framkvæmd ákvarðana stjórnarinnar, myndi ég ekki vilja búa þar. En þannig er staða Öryggisráðs S.þ. í dag, að 5 ákveðnar þjóðir hafa neitunarvald á ákvarðanir Öryggisráðsins. Þetta gamla fyrirkomulag hefur ekki reynst vel til að tryggja öryggi heimsins í dag og því þörf á nýrri hugsun og breytingum. Þessi grein er framlag í slíka umræðu og ef einhver hefur trú á að það skipti máli að taka þátt í verkefninu er bréfið til aðalritarans að finna hér að neðan.https://secure.avaaz.org/en/petition/The_SecretaryGeneral_of_the_United_Nations_Call_an_urgent_meeting_of_world_leaders/?eEfyaab Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Mest lesið Sigurjón Þórðarson og sannleikurinn Sigurgeir B. Kristgeirsson Skoðun Barnamorðingjar eru velkomnir til Íslands Björn B. Björnsson Skoðun Stjórnsýsla Íslands er ekki „allt of lítil“, hún er „lítil og skilvirk“ Halldór Jörgen Olesen Skoðun Er ekki kominn tími til að endurskoða áfengisgjaldið? Einar Bárðarson Skoðun Dómar sem eru ekkert annað en „one way ticket“ á Litla-Hrauni Davíð Bergmann Skoðun Hver vill borða brauðið? Jón Óskar Hinriksson Skoðun Þegar dýravelferð víkur fyrir hagnaði Kolbrún Áslaugar Baldursdóttir Skoðun Obb obb obb Bogi minn 698.500 kr. fyrir að breyta einum litlum flugmiða Kristján Logason Skoðun Bruninn á Stuðlum, skýrsla HMS Ingibjörg Einarsdóttir Skoðun Af hverju hunsa Samfylkingin og Vinstrið umboðsmann barna? Þórður Halldórsson Skoðun Skoðun Skoðun Nokkur orð um samkennd Ari Allansson skrifar Skoðun Bruninn á Stuðlum, skýrsla HMS Ingibjörg Einarsdóttir skrifar Skoðun Réttur barna til tvítyngis: íslenskt táknmál og íslenska Júlía Guðný Hreinsdóttir skrifar Skoðun Öruggt ferðasumar hefst með góðum brunavörnum Methúsalem Hilmarsson skrifar Skoðun Hvernig lesum við skoðanagreinar? Hilmar Kristinsson skrifar Skoðun Stjórnsýsla Íslands er ekki „allt of lítil“, hún er „lítil og skilvirk“ Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Vatnaskil í markaðssetningu Íslands Pétur Þ. Óskarsson skrifar Skoðun Af hverju hunsa Samfylkingin og Vinstrið umboðsmann barna? Þórður Halldórsson skrifar Skoðun Dómar sem eru ekkert annað en „one way ticket“ á Litla-Hrauni Davíð Bergmann skrifar Skoðun Spyrjum við áfram nýrra spurninga? Þorsteinn Siglaugsson skrifar Skoðun Sigurjón Þórðarson og sannleikurinn Sigurgeir B. Kristgeirsson skrifar Skoðun Er ekki kominn tími til að endurskoða áfengisgjaldið? Einar Bárðarson skrifar Skoðun Þegar dýravelferð víkur fyrir hagnaði Kolbrún Áslaugar Baldursdóttir skrifar Skoðun Hver vill borða brauðið? Jón Óskar Hinriksson skrifar Skoðun Hvað varð um planið? Pétur Óskarsson skrifar Skoðun Íslensk stjórnvöld eiga að virða Árósasamninginn Árni Finnsson,Björg Eva Erlendsdóttir skrifar Skoðun Sami hræðsluáróðurinn: EES á Íslandi 1993 og ESB í Svíþjóð 1994 Yngvi Ómar Sigrúnarson skrifar Skoðun Mannréttindi þarf ekki að endurhugsa — þau þarf að virða Alma Ýr Ingólfsdóttir skrifar Skoðun Hvalveiðar sem vopn til að berjast gegn aðild að ESB Micah Garen skrifar Skoðun Beðið eftir aðgerð þar sem kvóti er búinn Dóra Lind Pálmarsdóttir skrifar Skoðun Vandinn talaður burt Kristján Hreinsson skrifar Skoðun Stór-Ísrael Hjálmtýr Heiðdal skrifar Skoðun Barnamorðingjar eru velkomnir til Íslands Björn B. Björnsson skrifar Skoðun Hvenær verða sjóðir mikilvægari en félagsmenn? Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Obb obb obb Bogi minn 698.500 kr. fyrir að breyta einum litlum flugmiða Kristján Logason skrifar Skoðun Viljum við kvótavæða sjókvíaeldið? Gunnlaugur Stefánsson skrifar Skoðun ESB eða efnahagsmálin, hvað á að vera forgangsverkefni ríkisstjórnarinnar? Þórir Garðarsson skrifar Skoðun Sveitarfélög sem nýta gervigreind vel gætu umbreytt þjónustu sinni Gísli Rafn Ólafsson skrifar Skoðun Vertu velkomin, Eydís! Elís Hlynur Grétarsson,Ólöf Helga Jónsdóttir,Jón Kristinn Sverrisson skrifar Skoðun Verkin tala Þorbjörg S. Gunnlaugsdóttir skrifar Sjá meira
Fyrir stuttu komu upplýsingar frá Barnahjálp Sameinuðu þjóðanna (UNICEF) um að 4.5 milljónir barna hafi hrökklast af heimilum sínum og séu á flótta í heiminum. Þessa sorglegu staðreynd verður mannkynið að fást við eins vel og það getur. En á sama tíma þarf að hugsa lengra og hugleiða hvaða leiðir mannkynið getur farið til að koma í veg fyrir stríð og afleiðingar þeirra. Að gera ráð fyrir að stríð verði ávallt óhjákvæmilegur þáttur i lífi mannkynsins mun ekki leiða okkur þangað. Að trúa því að friður sé mögulegur er skref í átt að breytingu. Eins og mörg ykkar vita lagði undirrituð af stað með friðarverkefni sem felst í að senda aðalritara Sameinuðu þjóðanna bréf með áskorun um að kalla ráðamenn heimsins á fund til að leita allra leiða til að koma á varanlegum friði. Það óvænta er að undirskriftirnar hafa komið frá 47 löndum og frá öllum heimsálfum en fjöldi undirskrifta hins vegar verið langt undir væntingum. Fyrstu 3 vikurnar kom þokkalega góð bylgja af undirskriftum en hefur nú hægt verulega á sér og ef ekkert breytist mun þetta fljótlega lognast alveg út af. Í bréfinu til aðalritarans segir m.a.: ,,Sá tími er kominn að við, íbúar heimsins, viljum ekki lengur umbera stríð og ógæfusamar afleiðingar þeirra.‘‘ Þetta var sannfæring mín þegar ég lagði af stað með undirskriftasöfnunina. Fannst þetta verkefni ákveðinn farvegur þar sem fólk gæti tjáð hug sinn og hvatt og stutt aðalritara S.þ. til að knýja á um fund sem yrði upphaf að varanlegum breytingum á fyrirkomulagi öryggismála heimsins. Fólk kann að spyrja hvort hægt sé að koma á friði? Það að stríð eru enn háð á okkar tímum, sannar ekki að ófriður sé varanlegur fylgifiskur mannlegra samskipta. Atriði sem stuðla að friðsamlegum lausnum frá smæstu samfélögum til hinna stærstu eru áþekk í eðli sínu en rammann til að nýta þau á heimsvísu vantar. Sjálf bý ég í blokk þar sem húsfélagið hefur kosið sér stjórn til að sjá um verkefni sem upp koma. Þetta litla samfélag sem býr þar treystir því að stjórnin takist á við hvern vanda sem upp kemur og leysi hann með stuðningi íbúanna. Væri staðan sú að 5 íbúðir hefðu neitunarvald, og jafnvel aðeins ein af þessum íbúðum gæti komið í veg fyrir framkvæmd ákvarðana stjórnarinnar, myndi ég ekki vilja búa þar. En þannig er staða Öryggisráðs S.þ. í dag, að 5 ákveðnar þjóðir hafa neitunarvald á ákvarðanir Öryggisráðsins. Þetta gamla fyrirkomulag hefur ekki reynst vel til að tryggja öryggi heimsins í dag og því þörf á nýrri hugsun og breytingum. Þessi grein er framlag í slíka umræðu og ef einhver hefur trú á að það skipti máli að taka þátt í verkefninu er bréfið til aðalritarans að finna hér að neðan.https://secure.avaaz.org/en/petition/The_SecretaryGeneral_of_the_United_Nations_Call_an_urgent_meeting_of_world_leaders/?eEfyaab
Stjórnsýsla Íslands er ekki „allt of lítil“, hún er „lítil og skilvirk“ Halldór Jörgen Olesen Skoðun
Skoðun Stjórnsýsla Íslands er ekki „allt of lítil“, hún er „lítil og skilvirk“ Halldór Jörgen Olesen skrifar
Skoðun Íslensk stjórnvöld eiga að virða Árósasamninginn Árni Finnsson,Björg Eva Erlendsdóttir skrifar
Skoðun Sami hræðsluáróðurinn: EES á Íslandi 1993 og ESB í Svíþjóð 1994 Yngvi Ómar Sigrúnarson skrifar
Skoðun Obb obb obb Bogi minn 698.500 kr. fyrir að breyta einum litlum flugmiða Kristján Logason skrifar
Skoðun ESB eða efnahagsmálin, hvað á að vera forgangsverkefni ríkisstjórnarinnar? Þórir Garðarsson skrifar
Skoðun Sveitarfélög sem nýta gervigreind vel gætu umbreytt þjónustu sinni Gísli Rafn Ólafsson skrifar
Skoðun Vertu velkomin, Eydís! Elís Hlynur Grétarsson,Ólöf Helga Jónsdóttir,Jón Kristinn Sverrisson skrifar
Stjórnsýsla Íslands er ekki „allt of lítil“, hún er „lítil og skilvirk“ Halldór Jörgen Olesen Skoðun