Takk Guðríður Guðrún Högnadóttir skrifar 10. september 2014 10:08 Flestir íslenskir vinnustaðir hefja haustið á ferskri rýni á grunnþáttum stefnumörkunar: Hlutverki og sýn, gildum, stefnu, markmiðum og leiðum. Fátt gefur tóninn í þeirri vinnu jafnvel og 1.000 ára einstök vegferð formóður margra Íslendinga: Guðríðar Þorbjarnardóttur – sem var ein víðförlasta kona miðalda. Hún var fædd um 980 á Snæfellsnesi og var æska hennar mörkuð hrakningum. Hún missti fósturforeldra sína ung, henni var meinað að giftast fyrstu ástinni sinni – þrælssyni, og tveir fyrri eiginmenn hennar dóu, annar úr farsótt og hinn í sjóskaða. Farsælir vinnustaðir stíga jafnframt ölduna í lífsins ólgusjó, og læra af áföllum og mistökum og muna að deila þeim lærdómi með öllum kynslóðum starfsmanna. Guðríður var haldin einstakri framsýni og tel ég tilgang hennar hafa verið að sækja á ný mið. Sú sýn færði henni æðruleysi og kjark á ferðum sínum en hún sigldi á opnu skipi til Vínlands með Þorfinni Karlsefni, þriðja eiginmanni, sínum og 160 manna föruneyti. Sýn hennar (e. vision) var að uppgötva, stefnan (e. mission) var skýr: að sækja vestur sem endaði í Hópi (Manhattan), og hluti af arfleifð hennar (e. legacy) er að vera móðir fyrsta hvíta mannsins sem fæddist í Ameríku: Snorra. Stefnan var vörðuð áföngum (e. goals) m.a. í bækistöðvum á Grænlandi til undirbúnings, vals á samferðafólki og til að kortleggja leiðina. Stefnumótun er afgerandi þáttur í farsælum rekstri – en þarf ekki að vera flókið ferli. Við þurfum einfaldlega að eiga svörin við spurningunum „Af hverju?“, „Hvað?“ og „Hvernig?“ 1) Af hverju? – Hver er tilgangur vinnustaðarins? Sýn Guðríðar endaði ekki með uppgötvun Ameríku. Þaðan hrökkluðust þau heim til Íslands eftir útistöður við frumbyggja, en Guðríður hélt ótrauð áfram för sinni ein síns liðs, fótgangandi á sauðskinnsskónum til Ítalíu og dvaldi í Páfagarði við að rækta sína trú. Hún var ávallt sögð vel tengd við sín gildi (e. values). Rannsóknir undirstrika enn að langtímafarsæld vinnustaða byggist að miklu leyti á því hvernig þeir rækta og lifa gildin daglega. 2) Hvað? – Hvað ætlum við að gera til að þjóna okkar sýn? Líkt og Guðríður og föruneyti völdu leiðina vestur og hún síðan ein um Evrópu, þá er tryggð vinnustaða við stefnu afgerandi til árangurs. Þetta felur í sér að segja jafnvel nei við góðum hugmyndum, en já við þeim allra bestu. Ekki er síður mikilvægt að upplýsa samferðamenn stöðugt um stefnuna, þannig að þeir geti þjónað henni daglega með ákvörðunum sínum og hegðun. 3) Hvernig? – Því miður virðumst við oft byrja á að leita svara við þessari spurningu, í stað þess að tengja okkur við tilganginn. Langtímaárangur liggur í svari hópsins við spurningunni „Af hverju“? Guðríður gekk aftur til Íslands eftir pílagrímsferð sína til Rómar – hún hafði þá siglt átta sinnum yfir úthöf og ferðast yfir þvera Evrópu. Hún gerðist einsetukona að Glaumbæ í Skagafirði og miðlaði af sínum fróðleik. Farsælir leiðtogar sem byggja sterka arfleið eru oft þekktir betur sem kennarar eða leiðbeinendur, fremur en harðstjórar. Hvaða arfleið ætlar að þú að skilja eftir með þinni forgöngu og sýn? Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Mest lesið Ísland: Þessi sigur jaðrar við kraftaverk Carl Baudenbacher Skoðun Utanríkisráðherra setur EES-samninginn í uppnám Gunnar Bragi Sveinsson Skoðun Af klósettferðum og frelsinu til að njóta almannarýmis Eva Dögg Sigurðardóttir Skoðun Þjóðin sagði nei – megum við þá ganga frá eftir okkur? Hilmar Kristinsson Skoðun Trump lítið annað en hvíslari í leikritinu Gunnar Salvarsson Skoðun Hvar er eðlilegt að telja atkvæði? (og fleiri góðar samkvæmisvangaveltur) Brynhildur Bolladóttir Skoðun Foreldrar og þjálfarar: Hvar liggja mörkin? Ragna Ingólfsdóttir Skoðun Ríkisstjórnin tapaði – og ætti að segja af sér Eldur Smári Kristinsson Skoðun Eigum við ekki bara að taka til heima hjá okkur? Guðjón Idir Skoðun Hátt kólesteról er ekki óvinurinn Anna Lind Fells Skoðun Skoðun Skoðun Trump lítið annað en hvíslari í leikritinu Gunnar Salvarsson skrifar Skoðun Ísland: Þessi sigur jaðrar við kraftaverk Carl Baudenbacher skrifar Skoðun Af klósettferðum og frelsinu til að njóta almannarýmis Eva Dögg Sigurðardóttir skrifar Skoðun Hvar er eðlilegt að telja atkvæði? (og fleiri góðar samkvæmisvangaveltur) Brynhildur Bolladóttir skrifar Skoðun Utanríkisráðherra setur EES-samninginn í uppnám Gunnar Bragi Sveinsson skrifar Skoðun Þjóðin sagði nei – megum við þá ganga frá eftir okkur? Hilmar Kristinsson skrifar Skoðun Foreldrar og þjálfarar: Hvar liggja mörkin? Ragna Ingólfsdóttir skrifar Skoðun Ríkisstjórnin tapaði – og ætti að segja af sér Eldur Smári Kristinsson skrifar Skoðun Eigum við ekki bara að taka til heima hjá okkur? Guðjón Idir skrifar Skoðun Hugvekja á Höfuðdaginn Ívar Örn Hauksson skrifar Skoðun Við munum ekki hafa neitt neitunarvald Hjörtur J. Guðmundsson skrifar Skoðun NEI heldur öllu opnu. JÁ er vegferð að lokun Haraldur Ólafsson skrifar Skoðun Hvað græði ég á að segja já? Björn B Björnsson skrifar Skoðun Opið bréf til óákveðinna kjósenda Gylfi Zoega skrifar Skoðun Þyrnirinn sem náði í gegn Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Stærsta lygin Sverrir Björnsson skrifar Skoðun Hver á þennan bústað, já eða nei? Sigþrúður Ármann skrifar Skoðun Stjórnum okkur sjálf og höfum áhrif í Evrópu Viktor Orri Valgarðsson skrifar Skoðun Hvers virði er velvild Trump? Paal Frisvold skrifar Skoðun Lýðræðisveislan 2026 Birgir Björn Sigurjónsson skrifar Skoðun Ungum Íslendingum er betur borgið utan ESB Jón Gunnar Jónsson skrifar Skoðun Hvaða dyr viljum við hafa opnar? Reynsla Spánar og Portúgals Anna Margrét Bjarnadóttir skrifar Skoðun Veistu hvaða sírenur syngja til þín? Vilbert Gústafsson skrifar Skoðun Það er sitthvað bogið við banana Eggert Gunnarsson skrifar Skoðun Já fyrir íslenskuna! Logi Einarsson skrifar Skoðun Segðu ekki nei, segðu kannski, kannski, kannski Hólmar Örn Finnsson skrifar Skoðun Hverjum treystir þú? María Rut Kristinsdóttir skrifar Skoðun Spænskir strandveiðisjómenn til Íslands Bergþór Ólason skrifar Skoðun Ryksugan hans Halldórs Svanhvít Aðalsteinsdóttir skrifar Skoðun Evrópusambandið byggir ekki á því að aðildarríkin séu sammála. Þvert á móti Martha Árnadóttir skrifar Sjá meira
Flestir íslenskir vinnustaðir hefja haustið á ferskri rýni á grunnþáttum stefnumörkunar: Hlutverki og sýn, gildum, stefnu, markmiðum og leiðum. Fátt gefur tóninn í þeirri vinnu jafnvel og 1.000 ára einstök vegferð formóður margra Íslendinga: Guðríðar Þorbjarnardóttur – sem var ein víðförlasta kona miðalda. Hún var fædd um 980 á Snæfellsnesi og var æska hennar mörkuð hrakningum. Hún missti fósturforeldra sína ung, henni var meinað að giftast fyrstu ástinni sinni – þrælssyni, og tveir fyrri eiginmenn hennar dóu, annar úr farsótt og hinn í sjóskaða. Farsælir vinnustaðir stíga jafnframt ölduna í lífsins ólgusjó, og læra af áföllum og mistökum og muna að deila þeim lærdómi með öllum kynslóðum starfsmanna. Guðríður var haldin einstakri framsýni og tel ég tilgang hennar hafa verið að sækja á ný mið. Sú sýn færði henni æðruleysi og kjark á ferðum sínum en hún sigldi á opnu skipi til Vínlands með Þorfinni Karlsefni, þriðja eiginmanni, sínum og 160 manna föruneyti. Sýn hennar (e. vision) var að uppgötva, stefnan (e. mission) var skýr: að sækja vestur sem endaði í Hópi (Manhattan), og hluti af arfleifð hennar (e. legacy) er að vera móðir fyrsta hvíta mannsins sem fæddist í Ameríku: Snorra. Stefnan var vörðuð áföngum (e. goals) m.a. í bækistöðvum á Grænlandi til undirbúnings, vals á samferðafólki og til að kortleggja leiðina. Stefnumótun er afgerandi þáttur í farsælum rekstri – en þarf ekki að vera flókið ferli. Við þurfum einfaldlega að eiga svörin við spurningunum „Af hverju?“, „Hvað?“ og „Hvernig?“ 1) Af hverju? – Hver er tilgangur vinnustaðarins? Sýn Guðríðar endaði ekki með uppgötvun Ameríku. Þaðan hrökkluðust þau heim til Íslands eftir útistöður við frumbyggja, en Guðríður hélt ótrauð áfram för sinni ein síns liðs, fótgangandi á sauðskinnsskónum til Ítalíu og dvaldi í Páfagarði við að rækta sína trú. Hún var ávallt sögð vel tengd við sín gildi (e. values). Rannsóknir undirstrika enn að langtímafarsæld vinnustaða byggist að miklu leyti á því hvernig þeir rækta og lifa gildin daglega. 2) Hvað? – Hvað ætlum við að gera til að þjóna okkar sýn? Líkt og Guðríður og föruneyti völdu leiðina vestur og hún síðan ein um Evrópu, þá er tryggð vinnustaða við stefnu afgerandi til árangurs. Þetta felur í sér að segja jafnvel nei við góðum hugmyndum, en já við þeim allra bestu. Ekki er síður mikilvægt að upplýsa samferðamenn stöðugt um stefnuna, þannig að þeir geti þjónað henni daglega með ákvörðunum sínum og hegðun. 3) Hvernig? – Því miður virðumst við oft byrja á að leita svara við þessari spurningu, í stað þess að tengja okkur við tilganginn. Langtímaárangur liggur í svari hópsins við spurningunni „Af hverju“? Guðríður gekk aftur til Íslands eftir pílagrímsferð sína til Rómar – hún hafði þá siglt átta sinnum yfir úthöf og ferðast yfir þvera Evrópu. Hún gerðist einsetukona að Glaumbæ í Skagafirði og miðlaði af sínum fróðleik. Farsælir leiðtogar sem byggja sterka arfleið eru oft þekktir betur sem kennarar eða leiðbeinendur, fremur en harðstjórar. Hvaða arfleið ætlar að þú að skilja eftir með þinni forgöngu og sýn?
Hvar er eðlilegt að telja atkvæði? (og fleiri góðar samkvæmisvangaveltur) Brynhildur Bolladóttir Skoðun
Skoðun Hvar er eðlilegt að telja atkvæði? (og fleiri góðar samkvæmisvangaveltur) Brynhildur Bolladóttir skrifar
Skoðun Hvaða dyr viljum við hafa opnar? Reynsla Spánar og Portúgals Anna Margrét Bjarnadóttir skrifar
Skoðun Evrópusambandið byggir ekki á því að aðildarríkin séu sammála. Þvert á móti Martha Árnadóttir skrifar
Hvar er eðlilegt að telja atkvæði? (og fleiri góðar samkvæmisvangaveltur) Brynhildur Bolladóttir Skoðun