Hvað þarft þú? Þóranna K. Jónsdóttir skrifar 22. október 2014 07:00 Á starfsferlinum og í viðskiptum er okkur stöðugt kennt að við þurfum að mæta þörfum hins aðilans. Markaðsdrifin fyrirtæki mæta þörfum markaðarins og starfsferilskráin er löguð að þörfum fyrirtækisins – það er jú markaðssetning á okkur sjálfum. En hvað með okkur? Getum við alltaf verið það sem hinn aðilinn vill? Eigum við ekki líka að hugsa um okkur sjálf? Ég vinn mikið með minni fyrirtækjum í markaðsmálum. Höfuðreglan í markaðsstarfinu er að uppfylla þarfir markaðarins. Flestir stofna hins vegar fyrirtæki vegna þess að þeir hafa brennandi ástríðu fyrir því sem þeir gera, og við vonum að sem flestir velji sér starfsvettvang á sömu forsendum. Það vefst fyrir mörgum viðskiptavinum mínum að samræma þetta tvennt: Það sem markaðurinn vill og það sem ég sjálf(ur) vil. Það er fullkomlega skiljanlegt. Hins vegar ef ég er risafyrirtæki með fullt af fjármunum og tækifæri á markaði, þá spyr ég ekki að því hvort ég hafi ástríðu fyrir því. Ég spyr bara hvort það er viðskiptalega góð ákvörðun. Síðan ræð ég rétta fólkið til að mæta þörfum markaðarins.Hver er þinn X-faktor? Sá sem rekur lítið fyrirtæki, eða sækir um starf, þarf að huga að fleiru en bara hvað hinn aðilinn vill. Við þurfum að huga að því hvað við viljum. Hver við erum. Hver ástríða okkar er og hver sérstaða okkar er. Það er nógu erfitt fyrir að reka lítið fyrirtæki en það er ómögulegt án ástríðu. Sérstaða okkar getur heldur ekki bara ráðist af því sem hentar fyrir markaðinn, því að hún er samofin persónuleika okkar sjálfra. Þess vegna þurfum við fyrst að leita inn á við og finna fyrir hvað við stöndum, hver okkar ástríða er og hvað er sérstakt við okkur sem við getum nýtt okkur, hvort sem er í viðskiptum eða starfi. Rúna vinkona mín kallar þetta að finna X-faktorinn sinn. Þetta er okkur öllum svo mikilvægt að hún er m.a.s. búin að skrifa bók um það! Við megum ekki vanmeta mikilvægi þess að setja fyrst súrefnisgrímuna á okkur sjálf, áður en við uppfyllum þarfir annarra. Ég er heppin. Ég hef náð að samræma ástríðu markaðsnördsins því að byggja upp fyrirtæki sem mætir markaðsþörf og viðskiptalegt vit er í. Ég hef náð að finna minn X-faktor. Hver er þinn? Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Mest lesið Hvers vegna blaktir palestínski fáninn í Gleðigöngunni? Elí Hörpu- og Önundarbur,Bashar Murad Skoðun The First Yes Is the Crucial Vote Carl Baudenbacher Skoðun Hvernig tryggjum við börnum okkar framtíð á Íslandi? Þorvaldur Ingi Jónsson Skoðun Blásum til sóknar í menntun með bættum námsgögnum Hulda Birna Kjærnested Baldursdóttir Skoðun Halldór 08.08.26 Halldór Myndum borga fyrir inngöngu Svartfjallalands Hjörtur J. Guðmundsson Skoðun B verður 8 – umbætur eða umbúðaskipti? Hjálmar Bogi Hafliðason Skoðun Ég hélt að friðurinn væri kominn Sigurður Árni Reynisson Skoðun Mikilvægasta Gleðigangan Hanna Katrín Friðriksson Skoðun Við megum ekki gefa eftir Þorbjörg S. Gunnlaugsdóttir Skoðun Skoðun Skoðun Hvernig tryggjum við börnum okkar framtíð á Íslandi? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Hvers vegna blaktir palestínski fáninn í Gleðigöngunni? Elí Hörpu- og Önundarbur,Bashar Murad skrifar Skoðun B verður 8 – umbætur eða umbúðaskipti? Hjálmar Bogi Hafliðason skrifar Skoðun Ég hélt að friðurinn væri kominn Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Við megum ekki gefa eftir Þorbjörg S. Gunnlaugsdóttir skrifar Skoðun Blásum til sóknar í menntun með bættum námsgögnum Hulda Birna Kjærnested Baldursdóttir skrifar Skoðun Sameinumst undir regnboganum: Jafnrétti, inngilding og stolt Clara Ganslandt skrifar Skoðun Mikilvægasta Gleðigangan Hanna Katrín Friðriksson skrifar Skoðun Sjöunda þversögn gervigreindar Sigvaldi Einarsson skrifar Skoðun Myndum borga fyrir inngöngu Svartfjallalands Hjörtur J. Guðmundsson skrifar Skoðun The First Yes Is the Crucial Vote Carl Baudenbacher skrifar Skoðun Sameiginlegur þekkingargrunnur að glatast? Gunnar Salvarsson skrifar Skoðun Bæjarstjórnarmyrkrið: Þegar einokunarleyfishafinn gat ekki kveikt ljósið Arnar Sigurðsson skrifar Skoðun Barátta intersex fólks standi styrkum fótum Daníel E. Arnarsson skrifar Skoðun JÁkvæður kvikmyndaframleiðandi Grímar Jónsson skrifar Skoðun Hvað ætlar þú að gera við tímann sem gervigreindin gefur þér? Þórdís Jóna Ingigerðardóttir skrifar Skoðun Hverju myndi evran skila? - svar til Ásdísar Kristjánsdóttur Dagur B. Eggertsson skrifar Skoðun Eigi veldur sá er varar Sigurgeir B. Kristgeirsson skrifar Skoðun Hvað ef ...? Brynjar M. Ólafsson skrifar Skoðun Hlógu þeir líka að Sviss, Ólafur Ragnar? Gauti B. Eggertsson skrifar Skoðun Námsmat og einkunnir: Áskoranir og viðhorf Erna Ingibjörg Pálsdóttir skrifar Skoðun Af sannleiksást og vinnuréttindum Vilborg Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Öndum í poka! Ísland verður í lagi Jóhannes Óli Sveinsson skrifar Skoðun Íslensk, sænsk eða engin króna Yngvi Ómar Sigrúnarson skrifar Skoðun Hinir miklu alvitringar Baldur Vignir Karlsson skrifar Skoðun Evrópuherinn og hlutur Íslendinga Haraldur Ólafsson skrifar Skoðun Var þetta kosningaloforðið? Fannar Logi Waldorff Sigurðsson skrifar Skoðun Mín kynslóð brást! Margrét Kristmannsdóttir skrifar Skoðun Kerfið sem síar fjármuni út úr ríkissjóði bakdyramegin Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Hvaða áhrif hefur það á hlaupara að hlaupa fyrir góðan málstað? Þórdís Lilja Gísladóttir skrifar Sjá meira
Á starfsferlinum og í viðskiptum er okkur stöðugt kennt að við þurfum að mæta þörfum hins aðilans. Markaðsdrifin fyrirtæki mæta þörfum markaðarins og starfsferilskráin er löguð að þörfum fyrirtækisins – það er jú markaðssetning á okkur sjálfum. En hvað með okkur? Getum við alltaf verið það sem hinn aðilinn vill? Eigum við ekki líka að hugsa um okkur sjálf? Ég vinn mikið með minni fyrirtækjum í markaðsmálum. Höfuðreglan í markaðsstarfinu er að uppfylla þarfir markaðarins. Flestir stofna hins vegar fyrirtæki vegna þess að þeir hafa brennandi ástríðu fyrir því sem þeir gera, og við vonum að sem flestir velji sér starfsvettvang á sömu forsendum. Það vefst fyrir mörgum viðskiptavinum mínum að samræma þetta tvennt: Það sem markaðurinn vill og það sem ég sjálf(ur) vil. Það er fullkomlega skiljanlegt. Hins vegar ef ég er risafyrirtæki með fullt af fjármunum og tækifæri á markaði, þá spyr ég ekki að því hvort ég hafi ástríðu fyrir því. Ég spyr bara hvort það er viðskiptalega góð ákvörðun. Síðan ræð ég rétta fólkið til að mæta þörfum markaðarins.Hver er þinn X-faktor? Sá sem rekur lítið fyrirtæki, eða sækir um starf, þarf að huga að fleiru en bara hvað hinn aðilinn vill. Við þurfum að huga að því hvað við viljum. Hver við erum. Hver ástríða okkar er og hver sérstaða okkar er. Það er nógu erfitt fyrir að reka lítið fyrirtæki en það er ómögulegt án ástríðu. Sérstaða okkar getur heldur ekki bara ráðist af því sem hentar fyrir markaðinn, því að hún er samofin persónuleika okkar sjálfra. Þess vegna þurfum við fyrst að leita inn á við og finna fyrir hvað við stöndum, hver okkar ástríða er og hvað er sérstakt við okkur sem við getum nýtt okkur, hvort sem er í viðskiptum eða starfi. Rúna vinkona mín kallar þetta að finna X-faktorinn sinn. Þetta er okkur öllum svo mikilvægt að hún er m.a.s. búin að skrifa bók um það! Við megum ekki vanmeta mikilvægi þess að setja fyrst súrefnisgrímuna á okkur sjálf, áður en við uppfyllum þarfir annarra. Ég er heppin. Ég hef náð að samræma ástríðu markaðsnördsins því að byggja upp fyrirtæki sem mætir markaðsþörf og viðskiptalegt vit er í. Ég hef náð að finna minn X-faktor. Hver er þinn?
Skoðun Hvers vegna blaktir palestínski fáninn í Gleðigöngunni? Elí Hörpu- og Önundarbur,Bashar Murad skrifar
Skoðun Blásum til sóknar í menntun með bættum námsgögnum Hulda Birna Kjærnested Baldursdóttir skrifar
Skoðun Bæjarstjórnarmyrkrið: Þegar einokunarleyfishafinn gat ekki kveikt ljósið Arnar Sigurðsson skrifar
Skoðun Hvað ætlar þú að gera við tímann sem gervigreindin gefur þér? Þórdís Jóna Ingigerðardóttir skrifar
Skoðun Hvaða áhrif hefur það á hlaupara að hlaupa fyrir góðan málstað? Þórdís Lilja Gísladóttir skrifar