Vondir hlutir sem eru gerðir við gott fólk Dagrún Aðalsteinsdóttir skrifar 13. september 2014 07:00 Málflutningur í grein líkt og hjá Frosta í Fréttablaðinu 11.09.14 sýnir afar svarthvíta mynd af ástandinu í Mið-Austurlöndum. Frosti vitnaði meðal annars í viðtal sem var tekið við sendiherra Írans sem mér þótti afar jákvæð viðbót í fréttaumfjöllunina um átökin í Mið-Austurlöndum sem hefur verið afar einsleit. Einstrengingsleg sýn úr vel smurðu hjóli Bandaríkjanna sem eru að undirbúa réttlætingu á frekari hernaðaríhlutun hefur einkennt allan fréttaflutning. Orðræða Frosta einkennist af því sem við sjáum daglega í fréttum sem miðar að því að fylla alla slíkum ótta gagnvart íslam, svo mótbárurnar gagnvart innrás og dauðsföllum fjölda saklausra borgara í Mið-Austurlöndum verði engar eða litlar. Innrásir og ofstæki Bandaríkjamanna eru náttúrulega réttmætar og tengjast guði sé lof ekki trúarbrögðum heldur frelsi og lýðræði er það ekki? Ég ætla ekki að fara að réttlæta ofbeldi öfgahópa í Mið-Austurlöndum en það er líka fáránlegt að slíta það ofbeldi frá orsakasamhenginu. Frá innrás Bandaríkjamanna inn í Írak 2003 hefur ofbeldið eingöngu stigmagnast. Tilgangur þeirrar innrásar var að steypa af stóli stjórnvöldum sem þeir höfðu hjálpað að komast til valda til að byrja með. Það er ekkert eðlilegt við það að land hafi hernaðarítök yfir öðru landi í rúm 10 ár, byggð á eigin sérhagsmunum. Þeir hópar sem spretta upp til að reyna að berjast gegn þessu ranglæti sem heimurinn með þögn sinni samþykkir eru allir kallaðir hryðjuverkamenn. Munurinn á ofbeldi Bandaríkjanna í Mið-Austurlöndum og öfgahópa eru valdahlutföllin. Bandaríkin hafa þvílíkt vald og bera ábyrgð á það miklu mannfalli saklausra borgara að gagnvart alþjóðasamfélaginu þurfa þeir að reyna hylma yfir það, en seinni hópurinn sem hefur mun minna hernaðarvald og reynir að magna upp ótta í þeirri von að öðlast frekari völd. Bandaríkin reyna sitt besta til að vídeó af þeirra voðaverkum leki ekki en öfgahóparnir sýna markvisst sín. Ofbeldi beggja er algjör hryllingur en að loka augunum gagnvart þeirri ógn sem Bandaríkjamenn eru gagnvart heiminum er fullkomið dómgreindarleysi.Ofureinföldun Nýlega birti Human Rights Watch rannsókn gerða af Columbia Law School sem bar titilinn Illusion of justice: Human rights abuses in US terrorism prosecutions. Skýrslan fjallar um hvernig Bandaríkjamenn hafa með ofsóknum sínum skapað öfgahópa þar sem engir voru fyrir. En Frosti minnist ekkert á fangabúðir eins og Guantanamo Bay þar sem mönnum hefur verið haldið í mörg ár án dóms og laga og pyntaðir, sumum hefur verið sleppt en margir eru enn í haldi. En þessar aðferðir og það að nota dróna, mannlausar stríðsvélar til að slátra fólki kerfisbundið, er allt réttlætanlegt því Bandaríkin eru að varðveita lýðræðið. Er það þess vegna sem þeir dæma Bradley Manning í fangelsi fyrir að sýna vídeó af slátrun á saklausu fólki og gögn sem sýndu að mannfall saklausra borgara var mun hærra en Bandaríkjamenn héldu fram. Þurfti Edward Snowden að flýja land sitt og heimili fyrir að sýna hversu njósnir og innrásir bandarískra stjórnvalda á einkalífið væru öfgafullar vegna þess að það er verið að vernda lýðræðið? Hvernig eigum við að geta kyngt þessum réttlætingum. Bandaríkin hafa verið að glíma við efnahagsvanda og lélegt félagskerfi sem hefur skapað ókyrrt ástand heima fyrir, þá er nú gott að eiga sameiginlegan óvin, ekki er verra að hann sé ríkur af jarðefnum eins og olíu. Stríðið í Mið-Austurlöndum hefur aldrei snúist um lýðræði heldur sérhagsmuni, þar sem átök hafa orðið að peningamaskínu, og hernaður boðinn út eins og hvert annað verkefni. Hvað kyndir undir ofbeldið og fær gott fólk til að gera vonda hluti eins og Frosti orðaði það, ótti og óöryggi líkt og við sáum í seinni heimstyrjöldinni. Óttinn og óöryggið á báða bóga fær gott fólk til að missa samkenndina. Ofbeldi leiðir af sér ofbeldi og tengjast trúarbrögð því ekki neitt og er ofureinföldun á ástandinu. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Mest lesið Þú, ég og dildóinn Eva Pandora Baldursdóttir Skoðun Samsköttun hjóna – allt annar hlutur? Gunnar Ármannsson Skoðun Hvers vegna hrynur námsárangur á Íslandi en ekki á Englandi? Guðrún Sævarsdóttir Skoðun SÁÁ, milljarðarnir og aðhaldið sem vantar Kristín I. Pálsdóttir Skoðun Pólland setur jurtaríkið á matseðilinn Ingrid Kuhlman Skoðun Hún þekkir mig með hjartanu Thelma Jónsdóttir Skoðun 37% og reikningskúnstir Viðskiptaráðs Hjálmar Bogi Hafliðason Skoðun Hvalveiðum er lokið... í bili Sigurlaug Knudsen Stefánsdóttir Skoðun Heilbrigð skynsemi Einar Bárðarson Skoðun Tæknin í okkar þágu – ekki öfugt Halla Tómasdóttir Skoðun Skoðun Skoðun Alþjóðadagur friðarmenningar 21. september Gunnar Hersveinn skrifar Skoðun 37% og reikningskúnstir Viðskiptaráðs Hjálmar Bogi Hafliðason skrifar Skoðun Hvers vegna hrynur námsárangur á Íslandi en ekki á Englandi? Guðrún Sævarsdóttir skrifar Skoðun Heilbrigð skynsemi Einar Bárðarson skrifar Skoðun Samsköttun hjóna – allt annar hlutur? Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Tæknin í okkar þágu – ekki öfugt Halla Tómasdóttir skrifar Skoðun Pólland setur jurtaríkið á matseðilinn Ingrid Kuhlman skrifar Skoðun Hún þekkir mig með hjartanu Thelma Jónsdóttir skrifar Skoðun Hvalveiðum er lokið... í bili Sigurlaug Knudsen Stefánsdóttir skrifar Skoðun Hver borgar? — Seinni hluti: Já 2026 Gestur Valgarðsson skrifar Skoðun Parkour skúrinn - Síðasta vígið Davíð Már Sigurðsson, Tommi Thor Guðmundsson,Viktor Yngvi Ísaksson skrifar Skoðun Þú, ég og dildóinn Eva Pandora Baldursdóttir skrifar Skoðun SÁÁ, milljarðarnir og aðhaldið sem vantar Kristín I. Pálsdóttir skrifar Skoðun Sheeran og Gaza Arnar Eggert Thoroddsen skrifar Skoðun Sameinumst um 2,5 prósent markmið Seðlabankans Bragi Bjarnason skrifar Skoðun Lestur er meira en ein aðferð Guðmundur Engilbertsson skrifar Skoðun Hver skilgreinir svarið? Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Krónan varð eftir – nú þarf að láta hana virka Örn Sigurdsson skrifar Skoðun Grænlandssamningurinn Arnór Sigurjónsson skrifar Skoðun Uppsagnir hafnar en ríkið er ekki tilbúið að taka við Sigrún Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Þegar faglegt sjálfstæði verður að neitunarvaldi Ketill Guðmundsson skrifar Skoðun Penelópa í Valhöll Júlíus Valsson skrifar Skoðun Þegar „fjölmiðlastyrkir“ eru ekki fyrir alla fjölmiðla Hólmgeir Baldursson skrifar Skoðun Litlar ákvarðanir geta leitt til fleiri heilbrigðra æviára Thor Aspelund skrifar Skoðun Ferðaskrifstofur í gíslingu kjaradeilna: Hver á að borga brúsann? Ásdís Eir Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Allt landið eitt kjördæmi Gunnar Salvarsson skrifar Skoðun Ég ætla ekki að verða sérfræðingur í salernispappír Haukur Logi Jóhannsson skrifar Skoðun Ástæðan fyrir ástandinu hjá SÁÁ Theódór S. Halldórsson skrifar Skoðun Hvers vegna er ég ekki kominn lengra? Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Sagan frá hinni hliðinni Sólveig Jancauskiene skrifar Sjá meira
Málflutningur í grein líkt og hjá Frosta í Fréttablaðinu 11.09.14 sýnir afar svarthvíta mynd af ástandinu í Mið-Austurlöndum. Frosti vitnaði meðal annars í viðtal sem var tekið við sendiherra Írans sem mér þótti afar jákvæð viðbót í fréttaumfjöllunina um átökin í Mið-Austurlöndum sem hefur verið afar einsleit. Einstrengingsleg sýn úr vel smurðu hjóli Bandaríkjanna sem eru að undirbúa réttlætingu á frekari hernaðaríhlutun hefur einkennt allan fréttaflutning. Orðræða Frosta einkennist af því sem við sjáum daglega í fréttum sem miðar að því að fylla alla slíkum ótta gagnvart íslam, svo mótbárurnar gagnvart innrás og dauðsföllum fjölda saklausra borgara í Mið-Austurlöndum verði engar eða litlar. Innrásir og ofstæki Bandaríkjamanna eru náttúrulega réttmætar og tengjast guði sé lof ekki trúarbrögðum heldur frelsi og lýðræði er það ekki? Ég ætla ekki að fara að réttlæta ofbeldi öfgahópa í Mið-Austurlöndum en það er líka fáránlegt að slíta það ofbeldi frá orsakasamhenginu. Frá innrás Bandaríkjamanna inn í Írak 2003 hefur ofbeldið eingöngu stigmagnast. Tilgangur þeirrar innrásar var að steypa af stóli stjórnvöldum sem þeir höfðu hjálpað að komast til valda til að byrja með. Það er ekkert eðlilegt við það að land hafi hernaðarítök yfir öðru landi í rúm 10 ár, byggð á eigin sérhagsmunum. Þeir hópar sem spretta upp til að reyna að berjast gegn þessu ranglæti sem heimurinn með þögn sinni samþykkir eru allir kallaðir hryðjuverkamenn. Munurinn á ofbeldi Bandaríkjanna í Mið-Austurlöndum og öfgahópa eru valdahlutföllin. Bandaríkin hafa þvílíkt vald og bera ábyrgð á það miklu mannfalli saklausra borgara að gagnvart alþjóðasamfélaginu þurfa þeir að reyna hylma yfir það, en seinni hópurinn sem hefur mun minna hernaðarvald og reynir að magna upp ótta í þeirri von að öðlast frekari völd. Bandaríkin reyna sitt besta til að vídeó af þeirra voðaverkum leki ekki en öfgahóparnir sýna markvisst sín. Ofbeldi beggja er algjör hryllingur en að loka augunum gagnvart þeirri ógn sem Bandaríkjamenn eru gagnvart heiminum er fullkomið dómgreindarleysi.Ofureinföldun Nýlega birti Human Rights Watch rannsókn gerða af Columbia Law School sem bar titilinn Illusion of justice: Human rights abuses in US terrorism prosecutions. Skýrslan fjallar um hvernig Bandaríkjamenn hafa með ofsóknum sínum skapað öfgahópa þar sem engir voru fyrir. En Frosti minnist ekkert á fangabúðir eins og Guantanamo Bay þar sem mönnum hefur verið haldið í mörg ár án dóms og laga og pyntaðir, sumum hefur verið sleppt en margir eru enn í haldi. En þessar aðferðir og það að nota dróna, mannlausar stríðsvélar til að slátra fólki kerfisbundið, er allt réttlætanlegt því Bandaríkin eru að varðveita lýðræðið. Er það þess vegna sem þeir dæma Bradley Manning í fangelsi fyrir að sýna vídeó af slátrun á saklausu fólki og gögn sem sýndu að mannfall saklausra borgara var mun hærra en Bandaríkjamenn héldu fram. Þurfti Edward Snowden að flýja land sitt og heimili fyrir að sýna hversu njósnir og innrásir bandarískra stjórnvalda á einkalífið væru öfgafullar vegna þess að það er verið að vernda lýðræðið? Hvernig eigum við að geta kyngt þessum réttlætingum. Bandaríkin hafa verið að glíma við efnahagsvanda og lélegt félagskerfi sem hefur skapað ókyrrt ástand heima fyrir, þá er nú gott að eiga sameiginlegan óvin, ekki er verra að hann sé ríkur af jarðefnum eins og olíu. Stríðið í Mið-Austurlöndum hefur aldrei snúist um lýðræði heldur sérhagsmuni, þar sem átök hafa orðið að peningamaskínu, og hernaður boðinn út eins og hvert annað verkefni. Hvað kyndir undir ofbeldið og fær gott fólk til að gera vonda hluti eins og Frosti orðaði það, ótti og óöryggi líkt og við sáum í seinni heimstyrjöldinni. Óttinn og óöryggið á báða bóga fær gott fólk til að missa samkenndina. Ofbeldi leiðir af sér ofbeldi og tengjast trúarbrögð því ekki neitt og er ofureinföldun á ástandinu.
Skoðun Parkour skúrinn - Síðasta vígið Davíð Már Sigurðsson, Tommi Thor Guðmundsson,Viktor Yngvi Ísaksson skrifar
Skoðun Ferðaskrifstofur í gíslingu kjaradeilna: Hver á að borga brúsann? Ásdís Eir Guðmundsdóttir skrifar